Wednesday, 28 July 2021

నిర్ణయం ముఖ్యం!

ఆ మధ్య నా బర్త్ డే నాడు, నాకు అత్యంత ప్రియమైన ఫ్రెండ్ ఒకరు ఒక ప్రశ్న అడగటం జరిగింది. "ఈ బర్త్ డే కి స్పెషల్ గా నువ్వు ఏదయినా కొత్త నిర్ణయం తీసుకుంటున్నావా?" అని. 

నిజానికి నాకు అలాంటి నమ్మకాలు లేవు.

ఒక మనిషి నిజంగా ఏదయినా మానేయాలనుకొన్నా, లేదంటే, కొత్తగా ఏదయినా ప్రారంభించాలనుకొన్నా - దానికి ప్రత్యేకంగా న్యూ యియర్లు, బర్త్ డేలు, మరేవో స్పెషల్ డేలూ, ముహూర్తాలూ అవసరం లేదు అన్నది నా వ్యక్తిగత అభిప్రాయం.   అదే విషయం నా ఫ్రెండ్ తో చెప్పాను. 

నిర్ణయాలు ఏ క్షణంలో అయినా తీసుకోవచ్చు. ఒక చిన్న సంఘటన చాలు. మన ఆలోచనా విధానాన్నీ, మన జీవన పథాన్నీ సంపూర్ణంగా మార్చివేయగల ఒక నిర్ణయం తీసుకోడానికి.

కట్ చేస్తే - 

మొన్నీ మధ్యే, కేవలం రెండు రోజుల వ్యవధిలో - మా పెద్దబ్బాయి ప్రణయ్, చిన్నబ్బాయి ప్రియతమ్ నాతో ఏకాంతంగా ఉన్నప్పుడు చెరొక ప్రశ్న చాలా క్యాజువల్ గా అడిగారు. 

మా అబ్బాయిలిద్దరి రెండు ప్రశ్నలూ నన్ను కనీసం ఒక వారం పాటు ఒక సంపూర్ణ అంతర్ముఖుడ్ని చేశాయి. చివరకు, ఒకే ఒక్క గంట స్వీయ విశ్లేషణ తర్వాత నిన్ననే ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాను.

ఇప్పటివరకూ నా జీవితంలో నేను తీసుకున్న నిర్ణయాలన్నిటిలోకెల్లా అత్యుత్తమమయిన నిర్ణయం అది. 

అలాగని నిన్న ఎలాంటి ప్రత్యేకమయిన రోజు కాదు. కానీ, నిన్న నేను తీసుకున్న నిర్ణయం ఫలితాలను, ఇంకో నాలుగు నెలల్లో రాబోతున్న నా పుట్టినరోజు నాటికి పూర్తిగా అందుకోవాలి, పూర్తిగా ఫ్రీ అయిపోవాలి అని గట్టిగా అనుకున్నాను.  

సో, రివర్స్ ఇంజినీరింగ్ లో, నా పుట్టినరోజు అలా పనికొచ్చిందన్నమాట! 

నేను ప్రయత్నించని నా ఒక్క ఛాన్స్!

అది 1997 అనుకుంటాను. 

అప్పుడు నేను ఆలిండియా రేడియో (ఎఫ్ ఎమ్), కర్నూలులో పనిచేస్తున్నాను. 

చిన్నప్పటి నుంచీ చదివే అలవాటు ఉన్నా కూడా, ఆలిండియా రేడియోలో పనిచేసినప్పుడే నేను బాగా చదవడానికి ఎడిక్టయ్యాను. తెలుగు సాహిత్యంతో పాటు, ప్రపంచ సాహిత్యానికి కూడా బాగా కనెక్ట్ అయ్యాను. 

థాంక్స్ టూ ఎస్ పి గోవర్ధన్ గారు... అప్పటి మా స్టేషన్ డైరెక్టర్... ఆయనకు కూడా బాగా చదివే అలవాటుండేది. వొరేషియస్ రీడర్. దాదాపు ప్రతి రెండు నెలలకొకసారి మా లైబ్రరీకి కొత్త బుక్స్ ఆర్డర్ పెడుతుండేవారు. 

మిలన్ కుందేరా, నీషే, ఐన్ రాండ్, కుష్వంత్ సింగ్, శోభా డే, విక్రమ్ సేఠ్, సాల్మన్ రష్దీ, జెఫ్రీ ఆర్చర్, మారియో పుజో, డేనియల్ స్టీల్, రాబర్ట్ లడ్‌లమ్, ఫ్రెడ్రిక్ ఫోర్సిత్, జాకీ కాలిన్స్, అరుంధతి రాయ్, జేన్ ఆస్టిన్, నాన్సీ ఫ్రైడే... ఇలా రాసుకుంటూ పోతే - ఆలిండియా రేడియోలో ఉండగా -  నేను చదివిన కనీసం ఇంకో 100 మంది రచయితల పేర్లు ఈజీగా రాయగలను.   

తెలుగులో కూడా సినారె పుస్తకాలు, ఆరుద్ర సాహిత్య సంపుటాలు, తిలక్, వీరేంద్రనాథ్, మల్లాది, రంగనాయకమ్మ, వాసిరెడ్డి సులోచన, విశ్వనాథ, కృష్ణశాస్త్రి, రావిశాస్త్రి, రారా, కొకు, బుచ్చిబాబు, పాలగుమ్మి పద్మరాజు, చలం... ఇలా ఎందరివో బుక్స్ ప్రతి రెండో నెలలో ఆర్డర్ పెట్టేవారు.  

సికింద్రాబాద్ "బుక్ సెలక్షన్ సెంటర్" నుంచి మాకు రెగ్యులర్‌గా "న్యూ అరైవల్స్" క్యాటలాగ్స్ వచ్చేవి. మా స్టేషన్ డైరెక్టర్ గారు నన్ను కూడా సెలక్ట్ చెయ్యమనేవారు. 

స్వయంగా నేనే ఎన్ని బుక్స్ సెలక్టు చేశానో, ఎన్ని చదివానో చెప్పలేను. 

మా ఫార్మ్ రేడియో ఆఫీసర్ లక్ష్మిరెడ్డి గారు, మా స్టెనోగ్రాఫర్ లక్ష్మి, ఎనౌన్సర్ శాస్త్రి కూడా బాగా చదివేవారని నాకిప్పటికీ గుర్తుంది.     

ఇలాంటి సమయంలోనే - అసలు ఈ పుస్తకాల స్థాయికీ, అక్కడ పనిచేస్తున్న నా నేపథ్యానికీ సంబంధం లేకుండా - ఒకరోజు ఆంధ్రభూమి వీక్లీలో "హారర్ స్టోరీస్ పోటీ" ఒకటి ఆ పత్రిక ఎడిటర్ సికరాజు గారు ప్రకటించింది చూశాను.   

ఒక ప్రైజ్ నాకు పక్కా అనుకొంటూ, మాంచి జోష్‌లో ఒక హారర్ కథ రాసి పంపించాను. దానికి సెకండ్ ప్రైజ్ వచ్చింది. నా ఫోటో వేసి, నా గురించి చిన్న ఇంట్రో బాక్స్ వేసి ప్రచురించారు. 2,000 రూపాయల ప్రైజ్ మనీ కూడా చెక్కు ద్వారా వచ్చింది. 

పత్రికలకు కథలు రాయడం ద్వారా నేను అందుకున్న అతి తక్కువ పారితోషికం 150 రూపాయలు కాగా, అత్యధిక పారితోషికం మాత్రం ఇదే. 

నాకు ప్రైజ్ తెచ్చిపెట్టిన ఆ  కథ పేరు - "ఆమె". 

ప్రస్తుతం "ఆమె" నా దగ్గర ఫైల్స్‌లో అటకమీద కార్టన్ డబ్బాల్లో ఉంది. 

కట్ చేస్తే -   

ఒకరోజు ఉదయం మా స్టేషన్ డైరెక్టర్ ఇంటర్‌కమ్‌లో పిలిచారు - "మనోహర్, నీకోసం ఎవరో చెన్నై నుంచి కాల్..." అంటూ. 

పైకి వెళ్లాను. కాల్ మాట్లాడాను. 

నాతో మాట్లాడింది... అప్పట్లో సూపర్ డూపర్ హిట్‌లిస్తున్న ఒక పెద్ద డైరెక్టర్ దగ్గర పనిచేస్తున్న సీనియర్ కో-డైరెక్టర్. 

అప్పట్లో మొబైల్ ఫోన్స్ ఇంకా పాపులర్ కాలేదు. నాకు కూడా అప్పటికి ఇంట్లో ల్యాండ్‌లైన్ ఫోనేం లేదు. సో, ఆ డీటెయిల్స్ వీక్లీలో లేవు కాబట్టి, డైరెక్టుగా ఆంధ్రభూమి ఆఫీస్‌కే ఫోన్ చేసి నా వివరాలు తీసుకొని, ఆలిండియా రేడియోకి ఫోన్ చేసినట్టు తర్వాత ఆ కో-డైరెక్టర్ చెప్పారు. 

ఒక వారం గ్యాప్‌లోనే - ఇంకో కో-డైరెక్టర్ నుంచి పోస్టులో ఇంకో లెటర్ వచ్చింది. ఆయన రైటింగ్ అందంగా, అద్భుతంగా ఉంటుంది. 

కట్ చేస్తే - 

ఒక నాలుగు రోజుల తర్వాత బస్‌లో చెన్నై బయల్దేరాను. 

అదీ ప్రారంభం. 

కథా చర్చలు. ట్రీట్‌మెంట్స్ రాయడం, వెర్షన్స్ రాయడం. చెన్నై వెళ్ళినప్పుడల్లా - ఆలిండియా రేడియోలో నా నెల జీతాన్ని మించిన పారితోషికం తీసుకోవడం...

నాకు బాగా పరిచయమైన, నాకిష్టమైన ఒకరిద్దరు కో-డైరెక్టర్స్‌తో కలిసి చెన్నై వీధులు, మెరీనా బీచ్ తిరగటం, వర్షంలో ఓ రెండు సాయంత్రాలు కారులోనే కూర్చొని సరదాగా మందు సిప్ చేయడం... అలా అలా ప్రారంభంలో ఆలిండియా రేడియోలో నా జాబ్ నేను చేసుకొంటూనే సినిమాకు కనెక్టయ్యాను. 

తర్వాత - నేను కర్నూలు నుంచి హైద్రాబాద్ వచ్చాక కూడా కొన్ని అవకాశాలు నన్ను వెతుక్కొంటూ వచ్చాయి. ఆ సమయంలోనే నాకు కొందరు మంచి మిత్రులు ఇండస్ట్రీలో పరిచయమయ్యారు. వారితో స్నేహం నాకిప్పటికీ ఉంది.  

ఈ నేపథ్యమే తర్వాత ఒక రచయితగా నేను నంది అవార్డు సాధించడానికీ, ఆ తర్వాత ఫైనల్‌గా నేనొక రైటర్-డైరెక్టర్ అవడానికీ దారితీసింది. అయితే ఆ దారిలో వెళ్ళాల్సిన పధ్ధతిలో నేనిప్పటికీ వెళ్లలేకపోయాను. వెళ్లలేను కూడా. అది పూర్తిగా వేరే విషయం.

నా ఉద్యోగం, నాకున్న ఎన్నో ఇతర పరిమితుల కారణంగా అలా మొదట్లో నన్ను వెతుక్కొంటూ వచ్చిన ఛాన్స్‌ను, ఆ తర్వాత వచ్చిన ఇంకొన్ని మంచి అవకాశాలను కూడా అప్పుడు నేను పెద్దగా పట్టించుకోలేదు అనేది ఇక్కడ నేను కన్‌ఫెస్ కావల్సిన బాటమ్‌లైన్. 

కట్ టు కోవిడ్ లాక్‌డౌన్ అండ్ ఆఫ్టర్ - 

కరోనా లాక్‌డౌన్‌లో వచ్చిన సంపూర్ణ జ్ఞానోదయం తర్వాత - ఒక్క దెబ్బకు అన్ని మత్తులు, ముసుగులు, పరిమితులు ఎగిరిపోయాయి. 

కరోనాకు ముందు సినిమాలు వేరు, కరోనా తర్వాత సినిమాలు వేరు. 

Content is the king. Money is the ultimate goal.

నేనూ, నా మిత్రుడు వీరేంద్ర లలిత్ (DOP, Mumbai), నేను ఇంట్రొడ్యూస్ చేసిన మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ ప్రదీప్‌చంద్ర కోంబోలో - ఓటీటీ కోసం మేం ప్లాన్ చేస్తున్న రెండు సినిమాలు ఇప్పుడు ఆగస్టులో ప్రారంభం కాబోతున్నాయి. 

"Cinema can fill in the empty spaces of your life and your loneliness."
- Pedro Almodovar 

Tuesday, 27 July 2021

ఎవరైనా చదివితే ఏమనుకుంటారు?

ఈ పోస్టులో నేను చర్చిస్తున్నది ప్రొఫెషనల్, టెక్నికల్ బ్లాగుల గురించి కాదు. అది పూర్తిగా వేరే లోకం. 

కట్ చేస్తే - 


బ్లాగ్ అంటేనే వ్యక్తిగతం. పర్సనల్. 

ఎంత వద్దనుకొన్నా - చాలాసార్లు మనం రాసుకోకూడని, రాసుకోవాల్సిన అవసరం లేని వ్యక్తిగత విషయాలు, వ్యక్తిగతమైన కొన్ని సెన్సిటివ్ ఆలోచనలు కూడా మన బ్లాగ్ పోస్టుల్లో బాహాటంగా వచ్చేస్తుంటాయి. 

తర్వాతెప్పుడో ఒక 2, 3 ఏళ్ల తర్వాత చూసుకున్నప్పుడు - నేను ఇలా రాశానా? అసలు ఇదెందుకు రాశాను? ఇది రాయాల్సింది కాదు... ఇలా అనిపిస్తుంది. ముఖ్యంగా కొన్ని బ్లాగుల విషయంలో మరీ సిల్లీగా అనిపిస్తుంది. 

కాని - అదంతే. 

ఏం తప్పుకాదు. బ్లాగ్ ఇలాగే రాయాలని కాని, బ్లాగ్‌లో ఇవి మాత్రమే రాయాలని కాని ఎలాంటి రూల్స్ లేవు. 

మనవాళ్ళు ఎవరైనా చదివితే ఏమనుకుంటారు? బయటివారైనా సరే, చదివి ఏమనుకుంటారో... అనే ఇలాంటి ఘర్షణ ఎప్పుడూ ఉంటుంది. 

"అసలు అలాంటి ఎవరేమనుకుంటారో అన్న ఘర్షణ, భయం లేకుండా నేను అసలు ఒక్క బ్లాగ్ పోస్ట్ కూడా ఇప్పటివరకు పోస్ట్ చేయలేదు" అంటాడు జేమ్స్ ఆల్టుచర్. 

కట్ చేస్తే - 

నా బ్లాగులో కూడా అలాంటి మరీ ఇబ్బందికరమైన టూ మచ్ పర్సనల్ థింగ్స్ కొన్ని ఉన్నాయి. కొన్ని ప్రొఫెషనల్లీ పర్సనల్ పోస్టులు, కొన్ని మరీ ఓపెన్ సెల్ఫ్ ప్రమోషన్స్!

అయితే - జేమ్స్ ఆల్టుచర్ లాగే, నేను కూడా వాటి గురించి ఇప్పుడు అసలు పట్టించుకోవటం లేదు. 

మన జీవితంలోని మంచి, చెడుల గురించి... సుఖ సంతోషాల గురించీ మనకి మనం నెమరేసుకొంటూ, ఆత్మ విమర్శ చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఎప్పటికప్పుడు చాలా ఉంటుంది. 

ఇలాంటి ఫ్లో రైటింగ్ వల్ల శాస్త్రీయంగా చాలా లాభాలున్నాయి.  

ఈ లాభాలు పొందటం కోసం మనకు దొరికిన ఒక అద్భుత సాధనం - బ్లాగింగ్. 

నమ్మరు కాని, బ్లాగింగ్ నిజంగా మనకు ఆరోగ్యాన్నిస్తుంది. మనల్ని ఆరోగ్యంగా ఉండనిస్తుంది. 

అన్నట్టు, నా తర్వాతి బ్లాగ్ పోస్టులో నేను రాయబోతున్న అంశం ఏంటో తెలుసా? 

నా ఫస్ట్ ** గురించి...    

“No matter who you are, no matter what you do, no matter who your audience is: 30 percent will love it, 30 percent will hate it, and 40 percent won't care. Stick with the people who love you and don't spend a single second on the rest. Life will be better that way.”
- James Altucher

Saturday, 24 July 2021

డైనమిజమ్ అన్‌లిమిటెడ్!

సక్సెస్ సైన్స్ పాయింటాఫ్ వ్యూలో రామోజీరావు ఒక ఐకాన్. 

దేశంలోనే ఒక ప్రముఖ దినపత్రిక ఎడిటర్‌గా, ఒక మీడియా మొఘుల్‌గా ఆయన ఎందరో మన దేశ ప్రధానమంత్రులను, రాష్ట్రాల ముఖ్యమంత్రులను చూశారు. పాత ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజకీయాలను ఎన్నో సందర్భాల్లో ఎన్నోరకాలుగా ప్రభావితం చేయగలిగారు.  

కట్ చేస్తే - 

రామోజీరావు గారు... రాష్ట్ర మంత్రి, టీఆరెస్ వర్కింగ్ ప్రెసిడెంట్ కల్వకుంట్ల తారక రామారావు (కేటీఆర్) 45 వ జన్మదినం సందర్భంగా ఆయనకు శుభాకాంక్షలు తెలుపుతూ  ఒక లేఖ పంపారు. 

అందులో ఆయన రాసిన ప్రతి పదం, ప్రతి వాక్యం ఆచితూచి రాసినవే...

"యువతరం నాయకులు" అని ప్రారంభంలో సంబోధించారు. తర్వాత - "అరుదైన నాయకత్వ లక్షణాలు, అసాధారణ సంభాషణ నైపుణ్యం, అన్నిటినీ మించిన రాజకీయ చతురతతో అనతికాలంలోనే పరిణత నాయకునిగా ఎదిగిన" కేటీఆర్‌కు జన్మదిన శుభాకాంక్షలు తెలిపారు. ఆశీస్సులందజేశారు. 

అక్కడితో ఆగిపోలేదు. ఒక ఉన్నతశ్రేణి నాయకునికి ఉండాల్సిన లక్షణాలన్నీ మూర్తీభవించిన కేటీఆర్ గురించిన మరెన్నో లక్షణాలను గురించి కూడా చెబుతూ, ఆయన పనితీరును, ఆయన సామర్థ్యాన్ని మెచ్చుకొన్నారు. 

కేటీఆర్ సాధించిన పురోగతిని చూసి గర్విస్తున్నానన్నారు రామోజీరావు. తెలంగాణ రాష్ట్రాన్ని అగ్రగామిగా తీర్చిదిద్దడానికి కేటీఆర్ చేస్తున్న నిరంతర కృషిని చూసి తండ్రిగా కేసీఆర్ తప్పక ఆనందిస్తూ వుంటారని చెప్పారు. 

"మీవంటి చైతన్యశీలిని పుత్రునిగా పొందిన ఆయన ధన్యులు" అని కేసీఆర్ గారిని ఉద్దేశించి అన్నారు. 

ట్విట్టర్ వేదికగా, వేగంగా స్పందిస్తూ కేటీఆర్ చేస్తున్న అనేకరకాల సహాయక చర్యలు అతనిలోని మానవతా దృక్పథాన్ని తెలుపుతున్నాయని హర్షం వ్యక్తం చేశారు. 

కార్యకుశలతలో కేటీఆర్‌కు సాటిరాగల యువనాయకులు ఇప్పుడు దేశంలోనే లేరంటే అతిశయోక్తి కాదన్నారు. దేశానికి మీలాంటి యువతరం నాయకులు అవసరం అన్నారు. 

చివరగా - "ఇంతింతై మీరు దేశానికే నాయకత్వం వహించే ధృవతార(క రాముని)గా ఎదగాలని" ఈ పుట్టినరోజు సందర్భంగా ఆశిస్తున్నట్టు తెలిపారు రామోజీరావు. 

కట్ చేస్తే - 

రామోజీరావు గారు తన గ్రీటింగ్స్‌లో కేటీఆర్ సామర్థ్యం గురించి చెప్పిన ప్రతి అక్షరం సత్యం. చివరి వాక్యంలో, కేటీఆర్ లక్ష్యం ఏ స్థాయిలో ఉండాలో ఆయన పరోక్షంగా సూచించారని నేననుకొంటున్నాను.

రెట్టించిన ఉత్సాహంతో, తనలోని నాయకత్వ లక్షణాలకు, తన సామర్థ్యానికీ మరిన్ని మెరుగులు దిద్దుకొంటూ, దూసుకొంటూ, ఆ దిశలో ముందుకు వెళ్లటమే ఇప్పుడు కేటీఆర్ చేయాల్సింది!  

With that said -

రాష్ట్రస్థాయిలోనే కాదు, జాతీయస్థాయిలో కూడా తన ఊహే హద్దుగా ఎంత ఎత్తుకయినా ఎదిగే  అవకాశాలు పుష్కలంగా ఉన్న Hon Min KTR గారికి హార్దిక జన్మదిన శుభాకాంక్షలు! 
💐🎂💐

Sunday, 18 July 2021

Renegade Filmmaking Made Easy!

నేనూ, నా మిత్రుడు వీరేంద్ర లలిత్ (డిఓపి, ముంబై), నా చిన్నతమ్ముడు ప్రదీప్‌చంద్ర (నేను ఇంట్రొడ్యూస్ చేసిన మ్యూజిక్ డైరెక్టర్) కోంబోలో - మేం ప్లాన్ చేస్తున్న రెండు సినిమాలు ఆగస్టులో ప్రారంభం కాబోతున్నాయి. 

టెక్నికల్‌గా మా సౌలభ్యం కోసం, ఈ రెండు సినిమాలను కలిపి ఒక్కటే ప్రాజెక్టుగా మేం భావిస్తున్నాం. వీటిని పూర్తిచేసి, రిలీజ్ చేయడానికి మేం పెట్టుకొన్న టైమ్‌ఫ్రేమ్ కూడా చాలా తక్కువ. 

నేను ఇప్పటివరకు చేసిన అన్ని సినిమాలనూ (శాటిలైట్ రైట్స్ ఎట్సెట్రా) బిజినెస్ చేసి మరీ థియేటర్లోనే రిలీజ్ చేశాము. చివరి సినిమా 'స్విమ్మింగ్‌పూల్' యూకేలో కూడా రిలీజ్ చేశాము. ఇప్పుడు రూపొందిచబోయే ఈ రెండు సినిమాలను ఓటీటీ టార్గెట్‌గా చేస్తున్నాము. అప్పటి బిజినెస్, పరిస్థితిని బట్టి థియేటర్స్‌లో కూడా రిలీజ్ చేసే అవకాశం లేకపోలేదు.

కాని, మా ప్రయారిటీ మాత్రం ఓటీటీనే.  

కరోనాకు ముందు సినిమాలు వేరు, కరోనా తర్వాత సినిమాలు వేరు. 

Content is the king. Money is the ultimate goal. 

ఈ నేపథ్యంలో - మా కొత్త ప్రాజెక్టుకు సంబంధించి ఇప్పటివరకు నేను ఇవ్వగలిగిన ప్రాథమిక సమాచారం:  

> ఆర్టిస్టులు అంతా న్యూ టాలెంట్, అప్‌కమింగ్ టాలెంటే ఉంటారు.
> టెక్నికల్ టీమ్ అంతా సెట్ అయిపోయింది.  
> ప్రి-ప్రొడక్షన్ ఆల్రెడీ ప్రారంభమైంది.
> రెండు సినిమాల్లో ఒకటి పూర్తిగా వైజాగ్‌లో షూట్ చేస్తాము. ఇంకొకటి తెలంగాణలోని విభిన్న లొకేషన్స్‌లో షూట్ చేస్తాము.
> అంతకు ముందు థియేటర్స్‌లోనే సినిమాలు రిలీజ్ చేసిన మాకు... ఈ సినిమాల రిలీజ్, బిజినెస్ విషయంలో ఎలాంటి  ఇబ్బంది లేదు. ఇండస్ట్రీ నుంచి ఈ విషయంలో, ఇప్పుడు అదనంగా మాకు తగినంత సపోర్ట్, ఆశీస్సులు కూడా ఉన్నాయి.
> రెండూ పక్కా కమర్షియల్ సినిమాలే. మాకూ బాధ్యతలు, కమిట్‌మెంట్లు ఉన్నాయి. మేము బ్రతకాలి, మా టీమ్‌ను బ్రతికించాలి కాబట్టి... బిజినెస్ ఈజ్ బిజినెస్. మేధావి మిత్రులు ఎక్కువ అంచనాలు పెట్టుకోవద్దని సవినయ మనవి. మీరు చీల్చి చెండాడడానికి కావలసినంత సరుకు ఈ సినిమాల్లో ఉంటుంది. సో, నో వర్రీస్!  😊

కట్ చేస్తే –

ఈ ప్రాజెక్ట్‌లో మాతోపాటు టీమ్‌లో పనిచేయాలనుకొనే కొత్త ఆర్టిస్టులు, కొత్త టెక్నీషియన్స్ – మీ పూర్తి బయోడేటా, (ఉంటే) షో రీల్స్, 3 లేటెస్ట్ ఫోటోలు (క్లోజ్అప్, ప్రొఫైల్, ఫుల్) ఈమెయిల్ చేయొచ్చు. ఆడిషన్/ఇంటర్వ్యూ కోసం ఎవరినయినా ఎన్నిక చేసుకుంటే ఆ ఆర్టిస్ట్‌కు, ఆ టెక్నీషియన్‌కు పర్సనల్‌గా తెలుపుతాం. దీని మీద ఎలాంటి మెసేజ్‌లు, కాల్స్ దయచేసి చేయవద్దు. Email: mchimmani10x@gmail.com

మా ప్రాజెక్ట్‌లో అసోసియేట్ ప్రొడ్యూసర్స్‌గా ప్రొడక్షన్ వైపు మాతో కొలాబొరేట్ అవ్వాలనుకొనే ఇన్వెస్టర్స్ కూడా మమ్మల్ని కాంటాక్ట్ చేయొచ్చు. మీ టైమ్, నంబర్ మాకు వాట్సాప్ చేయండి. డైరెక్ట్‌గా మేమే మీకు కాల్ చేస్తాం. Whatsapp: +91 9989578125

“Cinema is a matter of what's in the frame and what's out”
― Martin Scorsese

కథామనోహరమ్

నేను స్టుడెంట్‌గా ఉన్నప్పుడు ఆంధ్రభూమి వీక్లీలో అప్పటి ఎడిటర్ సికరాజు గారు "సింగిల్ పేజీ కథలు" అని ఒక శీర్షిక పెట్టారు. అంటే - ఒకే ఒక్క పేజీలో కథ రాసి పంపించాలి. నచ్చితే ప్రచురిస్తారు. 

ఆ ప్రకటన చూసి, అప్పటికప్పుడు "టేకిట్ ఈజీ" అన్న టైటిల్‌తో నేనొక కథ రాసి పంపించాను. అది ఆంధ్రభూమిలో అచ్చయ్యింది.

150 రూపాయల పారితోషికం అప్పుడు నేనుంటున్న ఓయూ - ఏ హాస్టల్, రూం నంబర్ 6 కు నాకు మనీయార్డర్ ద్వారా వచ్చింది.   

అదే నేను రాసిన మొదటి కథ. 

తర్వాత చాలా రాశాను. అన్నీ అచ్చయ్యాయి. దాదాపు అన్ని దిన, వార, మాస పత్రికల్లో నా కథలు అచ్చయ్యాయి. 

ఎక్కువగా ఆంధ్రభూమి, స్వాతి వీక్లీలకు, విపులకు పంపేవాన్ని. వాళ్ళు మాత్రమే తప్పకుండా పారితోషికం పంపిస్తారని నాకు తెలుసు కాబట్టి. పాకెట్ మనీకి పనికొస్తాయి కాబట్టి. 

విపుల మంత్లీ, ఆంధ్రజ్యోతి వీక్లీల్లో నా రష్యన్ అనువాద కథలు కూడా అచ్చయ్యాయి. 

ఆంధ్రభూమి వీక్లీలోనే ఒక చెయిన్ సీరియల్ రాసే అవకాశాన్ని కూడా పిలిచి నాకు ఇచ్చారు సికరాజు గారు. ఆ సీరియల్ పేరు "రెప్పచాటు స్వప్నం".

మాట్రిమోనియల్‌ని మొట్టమొదటిసారిగా ఒక కార్పొరేట్ బిజినెస్ స్థాయికి తీసుకెళ్ళగలిగిన ఏకైక బిజినెస్ వుమన్ వనజారావు గారు కూడా ఆ చెయిన్ సీరియల్‌కు నాతోపాటు రాసిన కొందరు రైటర్స్‌లో ఒకరు కావడం విశేషం. 

ఆహ్వానం మాసపత్రికకు నేను రాసిన సీరియస్ కథల్లో ఒకటి, అప్పట్లో నాకు సీరియస్ వార్నింగ్స్‌ని ఇప్పించింది. అదొక అనుభవం. 

నేను రాసిన మొదటి సరసమైన కథ (ఆంధ్రభూమిలో 'సెంటర్ సెన్సేషన్' కథ), నా ఎంగేజ్‌మెంట్ అయిన మర్నాడే అచ్చయింది. ఎర్రమంజిల్‌ హైద్రాబాద్‌లో ఎంగేజ్‌మెంట్ అయ్యాక, మర్నాడు ఎవరి ఊళ్లకు వారు వెళ్తున్న మా బంధువులంతా - సికింద్రాబాద్ రైల్వే స్టేషన్‌లో, గౌలిగూడ బస్టాండ్‌లో ఆంధ్రభూమి వీక్లీ ఆ వారం కాపీలను తాజాగా కొనుక్కొని మరీ వెళ్లారు. రెండువైపులా బంధువులూ, మిత్రులూ అందరూ చదివారు.

ఆ కథలో నేను రాసిన శృంగారం చదివాక తప్పకుండా నా పెళ్ళి కాన్సిల్ అయిపోతుందనుకొన్నాను. కాని, అలా కాకపోవడం విచిత్రం. 

ఆ కథ పేరు "ధీరసమీరే".        

నేను రాసిన ఇంకెన్నో కథలు, సుదూరతీరాల నుంచి నాకిష్టమైన ఎందరో కొత్త మిత్రుల్ని, మిత్రురాళ్ళను పరిచయం చేశాయి. 

నేను ఆలిండియా రేడియో, కర్నూల్లో పనిచేస్తున్నప్పుడు... ఒక వీక్లీ ప్రకటించిన హారర్ కథల పోటీలో బహుమతి పొందిన నా కథ ఒకటి చెన్నైలో ఉన్న ఒక పెద్ద ఫిలిం డైరెక్టర్ దృష్టిలో పడి, ఆ పత్రిక ఆఫీసుకి ఫోన్ చేసి, నా అడ్రెస్ కనుక్కొనేలా చేసింది. అలా నేను సినిమారంగానికి కనెక్ట్ అయ్యి, సినీ కథాచర్చల్లో పాల్గొనటానికీ, ఘోస్ట్ రైటర్ కావడానికీ, రైటర్ కావడానికీ, సినిమాల్లో నా సంపాదన ప్రారంభానికీ కారణమైంది. 

తర్వాత ఈ నేపథ్యంలోనే ఒక రచయితగా నంది అవార్డు సాధించడానికీ, ఫైనల్‌గా నేనొక రైటర్-డైరెక్టర్ అవడానికీ దారితీసింది. అయితే ఆ దారిలో వెళ్ళాల్సిన పధ్ధతిలో నేనిప్పటికీ వెళ్లలేకపోయాను. వెళ్లలేను కూడా. అది వేరే విషయం.     

కట్ చేస్తే - 

చాలా గ్యాప్ తర్వాత... చాలా యాక్సిడెంటల్‌గా... రాయాలని అనుకొనే, ఒకరాత్రి సింగిల్ సిట్టింగ్‌లో  "మిస్టర్ ఎక్స్" పేరుతో ఒక పెద్దకథ 'పాలపిట్ట' మాసపత్రిక కోసం ఆమధ్య (జూన్ 2020) రాశాను. అచ్చయింది.

మళ్ళీ షరా మామూలే. సంవత్సరమయ్యింది, ఇంతవరకూ ఏం రాయలేదు.       

నాకెంతో ఇష్టమైన ఈ హాబీని ఎందుకనో నేను పెద్దగా సీరియస్‌గా తీసుకోలేదు. అలాగని నేను రాసినవన్నీ గొప్ప కథలని నేననుకోను. అయితే - ఆయా సందర్భాల్లో, అప్పటి నా ఆలోచనా స్థాయిని, నా మూడ్‌ను బట్టి రాయాలనుకున్న ప్రతిదీ ఎలాంటి కాంప్రమైజ్ లేకుండా అలాగే రాశాను.  అన్నీ అలాగే అచ్చయ్యాయి.

కొన్ని కథల్ని సరదాగా నా ఫ్రెండ్స్‌కు ముందే చెప్పి మరీ రాసేవాన్ని. అచ్చయ్యాక చూపించేవాన్ని. ఇప్పుడు అవన్నీ నాకే నచ్చకపోవచ్చు. కొన్ని సిల్లీగానూ అనిపించవచ్చు. కాని, ప్రతి కథకూ ఒక నేపథ్యం ఉంటుంది. ఒక విభిన్నమైన ఫ్రాగ్రెన్సీ ఉంటుంది.  

ఇంత మంచి హాబీని నేనెందుకు ఇంత అర్థరహితంగా నిర్లక్ష్యం చేశానా అని ఇప్పుడు బాధపడుతున్నాను. సమర్థించుకోడానికి వెతుక్కుంటే కారణాలు వెయ్యి కనిపిస్తాయి... 

కాని, అవేవీ నా లాజిక్‌కు నిలబడే కారణాలు కావు.  

If writers stopped writing about what happened to them, then there would be a lot of empty pages.
- Elaine Liner

Saturday, 17 July 2021

ఒక అంతశ్శోధన

మన నిర్ణయాలనుబట్టే కొన్ని కలిసిరావడమో, కలిసిరాకపోవడమో జరుగుతుంది. ఇది నా వ్యక్తిగత నమ్మకం. చాలా సందర్భాల్లో నా అనుభవం కూడా. 

అలాగే - తలరాత, విధిరాత, ఎలా రాసిపెట్టుంటే అలా జరుగుతుంది .. వంటి మాటలను కూడా నేను నమ్మలేను. నమ్మను. మన కృషినిబట్టే ఫలితం ఉంటుందన్నది నేను గట్టిగా నమ్ముతాను. నా అనుభవం కూడా. 

అయితే - వీటన్నిటికి అతీతంగా, చాలా అరుదుగా, జీవితంలో కొన్ని ఊహించనివి కూడా జరుగుతుంటాయి. అపుడే అర్థమవుతుంది. సంథింగ్ ఇంకేదో అద్భుత శక్తి ఉందని!  

అప్పుడే బాగా ఆలోచనలో పడిపోతాం. నిజంగా ఆలోచిస్తాం.  

కట్ చేస్తే - 

పొద్దున లేవగానే మనకు కనిపించే సూర్యుడు, మనం పీల్చే గాలి, మన క్రియేటివిటీకి అందనన్ని అద్భుతాలతో ఎప్పటికప్పుడు మన చుట్టూ మనకు కొత్తగా కనిపించే ప్రకృతి... ఇవన్నీ నిజమే అయినప్పుడు, వీటన్నిటినీ సృష్టించిన ఆ అద్భుత శక్తి ఏదో కూడా నిజమే అని నా నమ్మకం. 

ఆ అద్భుత శక్తికే మనం దేవుడు-లేదా-దేవత అని పేరు పెట్టుకొని పిలుస్తున్నాం.  

ఈ అనంత విశ్వంలో ఉన్న ఎన్నో కోట్ల జీవరాశుల్లో, భూమ్మీది మనిషి కూడా ఒక జీవి అనుకుంటే... ఇన్ని కోట్లమంది మనుషుల్లో, ప్రతి ఒక్కరి మంచి చెడ్దల జమాఖర్చులు చూసుకొంటూ గడిపేంత లీజర్‌గా ఆ దేవుడు ఉండకపోవచ్చని నేననుకుంటాను. మన పాపపుణ్యాలనో, మన పూర్వజన్మ సుకృతాలనో దుష్కృతాలనో నేపథ్యంగా తీసుకొని, మనిషి జీవితంలో ఇన్ని బాధల్ని సృష్టించేంత శాడిస్టు కూడా కాదని నేను మరింత గట్టిగా నమ్ముతాను.

“పైవాడు ఎలా రాసిపెడితే అలా జరుగుతుంది” అంటూ, దీనికి కూడా ఆ శక్తినే, ఆ దేవున్నే బాధ్యున్ని చేయడం అనేది హాస్యాస్పదమైన మూర్ఖత్వం. 

కాని, మన ఈ నమ్మకాలన్నిటికీ అతీతంగా కూడా ఏదో ఒక ప్రోగ్రామింగ్ తప్పక చేసే ఉంటాడు దేవుడు అని కూడా అనుకోకతప్పదు. ఆయన ప్రోగ్రామింగ్‌ ప్రకారం కాకుండా మరో విధంగా మన జీవితం నడుస్తున్నప్పుడే మనం ఊహించని సంఘటనలు కొన్ని మన జీవితంలో జరుగుతాయి.  

అది మనకు బాగుంటే ఆ దారిలోనే నడవమనీ, అది మనల్ని బాధపెడితే మన నుంచి ఆయన ఆశించింది వేరనీ, మరింకేదో ప్రయోజనం మన జీవితానికుందనీ మనం అర్థం చేసుకోవాల్సిన రిమైండర్ అది. 

ఈగో వదిలేసి, దీన్ని ఫీలైన వాళ్ళు జీవితంలో సుఖంగా ఉంటారు. మిగిలినవాళ్ళు జీవిత పర్యంతం నానా సంఘర్షణలతోనే ముగిసిపోతారని నాకనిపిస్తుంది.   

సో, ఆయన చేయాలనుకొన్న పని ఆయన చేశాడు. మనం చేయాల్సింది మనం చేయాలి. అది కూడా అందంగా చేయాలి, ఆనందంగా వుండాలి. 

అప్పుడు మాత్రమే ఆయనకు... ఆ అద్భుతశక్తికి ఆనందంగా వుంటుంది. 

ఈమాత్రం అంతర్విశ్లేషణ చాలామందిలో యాభై దాటాక గాని రాకపోవడమన్నదే జీవితంలో అతి పెద్ద దుఖం.  

“Spirituality is more smiling, less worrying. More compassion, less judgment. More blessed, less stressed. More love, less hate.”
― Roy T. Bennett

Thursday, 15 July 2021

Russian Connection

ప్రపంచపు మొట్టమొదటి కరోనా వాక్సీన్ 'Sputnik V' రిజిస్టరై బయటికి రాగానే, నేను అదే వేసుకోవాలనుకొన్నాను. కాని, మన దేశానికి అది వెంటనే రాలేదు. 

ఈలోగా - కోవీషీల్డ్, కోవాక్సీన్‌లు వ్చచాయి. అదా ఇదా అని నేను అనుకుంటూ, నా పనుల మీద అటూఇటూ తిరుగుతూ వాక్సినేషన్ విషయంలో కొంత ఆలస్యం చేశాను.

తర్వాత నాకు కరోనా రావటం, పోవటం... ఆ తర్వాత పోస్ట్ కోవిడ్ టెన్షన్స్ కొన్ని... మొత్తం మీద ఆలస్యం బాగానే అయ్యింది. 

నా పనుల టెన్షన్స్‌లో ఉన్నప్పుడు మధ్యలో ఒకరిద్దరు నా శ్రేయోభిలాషులు "వాక్సీన్ వేయించుకున్నావా" అని అడిగినప్పుడు "వేయించుకున్నాను" అని అబద్ధం చెప్పాను. 

"ఇంకా వేయించుకోలేదా" అని వాళ్ళు 'హాశ్చర్యంగా' మొదలెట్టే క్లాసుల నుంచి ఆ పర్టిక్యులర్ సమయంలో తప్పించుకోవడం నా ఉద్దేశ్యం.  

అయితే - ఈ ఆలస్యమంతా జరిగింది చివరికి నేను స్పుత్నిక్ వాక్సీన్ వేసుకోవడానికే అని ఇవ్వాళ నాకర్థమయ్యింది. 

స్పుత్నిక్ ఇప్పుడు హైద్రాబాద్‌లో అందుబాటులో ఉంది. అనుకోకుండా ఇవ్వాళ మధ్యాహ్నం హాస్పిటల్‌కు వెళ్ళి ఆ పని కానిచ్చేశాను. 

వాక్సినేషన్ చేయించుకోవడంలో ఆలస్యం అయితే నిజంగానే అయ్యింది. కాని, నాకు కోవిడ్ వచ్చి తగ్గిపోయిన తర్వాత వాక్సినేషన్‌కు ఇంత గ్యాప్ అవసరం కాబట్టి, టెక్నికల్‌గా సరైన సమయానికే నేను వాక్సినేషన్ చేయించుకున్నాననుకుంటున్నాను. 

సో... యూనివర్సిటీ రోజులనాటి నా మూడేళ్ళ రష్యన్ డిప్లొమా, నా రష్యన్ ఫ్రెండ్స్, రష్యన్ అనువాదాలు, అనుబంధాలు ఎట్సెట్రాల నేపథ్యంగా... నాకున్న రష్యన్ ఇంక్లినేషన్‌తో...  మొత్తానికి నేను కోరుకొన్న రష్యన్ వాక్సీన్ స్పుత్నిక్ 'ఫస్ట్ షాట్' అయిపోయింది. ఇంకో నెల రోజుల్లో రెండో షాట్ కూడా అయిపోతుంది.   

కట్ చేస్తే -     

త్వరలోనే చేతినిండా పనితో పూర్తిగా బిజీ అవ్వబోతున్నాను. వచ్చే 30 రోజుల్లోపలే, కరోనా లాక్‌డౌన్ తర్వాత నా మొదటి సినిమాకు సంబంధించిన ఎనౌన్స్‌మెంట్, ఫస్ట్ లుక్ రిలీజ్ ఉంటాయి. ఆ వెంటనే షూటింగ్ కూడా ఉంటుంది.  

“All we can know is that we know nothing. And that's the height of human wisdom.”
― Leo Tolstoy

Tuesday, 13 July 2021

ఎంతైనా వైజాగ్ అందమే వేరు!

సముద్రం మీద వ్యామోహంతో ఇంతకుముందు నాకు ఎప్పుడు వీలైతే అప్పుడు .. ఎక్కువగా గోవా, పాండిచ్చేరిలకు వెళ్లేవాణ్ణి. 

ఈ రెండూ నాకు ఇప్పటికీ చాలా ఇష్టమైన ప్రదేశాలు. 

దేని ప్రత్యేకత దానిదే.

అయితే .. గోవా, పాండిచ్చేరిల కంటే ఇప్పుడు వైజాగే నాకు మరింత బాగా అనిపిస్తోంది.

బీచ్ రోడ్దు నుంచి భీమిలీ దాకా .. అలా సముద్రాన్ని చూసుకొంటూ కార్లో వెళ్తూ, నచ్చినచోట దిగి కాసేపు ఆగుతూ, రోజులకి రోజులే గడిపేయొచ్చు.

నాకెప్పుడు అవకాశం దొరికినా నేనిదే పని చేస్తాను. 

ఈ పని చేయడం కోసం, నా పనుల్లో ఎంతవరకు వీలైతే అంతవరకు వైజాగ్‌లో చేసుకోగలిగే అవకాశాల్ని సృష్టించుకొంటున్నాను. ఈ మధ్య నా ప్రొఫెషనల్ పనులమీద కూడా వైజాగ్‌కే ఎక్కువసార్లు వెళ్లాల్సిరావడం నాకు నిజంగా ఆశ్చర్యం కలిగించింది. లేటెస్ట్‌గా మొన్న ఏప్రిల్‌లో కూడా వెళ్ళాను.  

వైజాగ్ అనగానే నాకు ముందుగా గుర్తొచ్చేది సముద్రం.  

తర్వాత చలం .. భీమ్‌లీ .. ఆ తర్వాత అరకు .. స్టీల్ ప్లాంట్ .. పోర్ట్ .. గంగవరం బీచ్‌లో నేను షూట్ చేసినప్పుడు, అదే స్టీల్ ప్లాంట్ గెస్ట్ హౌజ్‌లో మా టీమ్‌తో నేనున్న నాలుగు రోజులూ .. ఆర్కే బీచ్, అక్కడి కాఫీడే .. రిషికొండ బీచ్, అక్కడి రిసార్ట్స్ .. రియోబీచ్, నొవాటెల్ హోటళ్ళూ .. ఎయిర్‌పోర్టూ, బస్‌స్టాండూ .. లలితా జ్యువెల్లరీస్ దగ్గర్లో ఫుట్‌పాత్ మీద బొకేలమ్మే చిన్న షాపూ .. కొంచెం దూరంలో గాజువాకలోని సినిమా హాళ్ళూ .. గ్రీన్ యాపిల్ హోటల్ .. వైజాగ్ సిటీలోనూ, స్టీల్‌ప్లాంట్ చుట్టుపక్కలా వున్న నా ఆత్మీయ మిత్రులు, శ్రేయోభిలాషులూ .. ఇంకా బోల్డన్నున్నాయి నాకు గుర్తొచ్చేవి. 

1987లో అనుకుంటాను, మా ఎమ్మే క్లాస్‌మేట్స్‌తో నేను మొట్టమొదటిసారిగా వైజాగ్ వెళ్ళాను. అదికూడా, ఒరిస్సాలోని కోణార్క్, భువనేశ్వర్‌ల నుంచి మా తిరుగు ప్రయాణంలో.  

సుమారు పదేళ్ళ క్రితం... నా మొదటి సినిమా షూటింగ్ కోసం కూడా, నా టీమ్‌తో ఓ నాలుగయిదు రోజులున్నాను వైజాగ్‌లో. కేవలం ఒక మంచి లొకేషన్‌గా తప్ప అప్పుడు కూడా వైజాగ్ అంటే మరీ అంత ప్రత్యేకమైన ఫీలింగేమీ లేదు నాకు. తర్వాత మరికొన్నిసార్లు వైజాగ్ వెళ్లాను గానీ, ఎప్పుడు కూడా వైజాగ్‌ను అంత పెద్ద స్పెషల్‌గా నేనేం ఫీలవ్వలేదు. 

గత మూడు నాలుగేళ్ళుగానే ఉన్నట్టుండి ఒక్కసారిగా వైజాగ్ నాకు అత్యంత ఇష్టమైన విజిటింగ్ ప్లేస్ అయింది... 

పాండిచ్చేరి, గోవాలు వైజాగ్ తర్వాతే కదా అనిపించసాగింది. వాటి ప్రత్యేకతలు వాటికున్నా, 'వైజాగ్ అందమే వేరు' అని నేను పూర్తిగా ఫిక్స్ అయిపోయాను. 

గొప్ప గొప్ప రచయితలు, కవులకు, వారి రచనలకూ పుట్టిల్లుగా వైజాగ్ సాహితీ సాంస్కృతిక నేపథ్యం నాకు ముందే తెలుసు. అయితే - వైజాగ్ నన్ను ఇంత బాగా ఆకర్షించడానికి ఇదొక్కటే కారణం ఎంత మాత్రం కాదు. 

కొన్నిటికి కారణాలుండవు. లాజిక్కులుండవు. అలా జరిగిపోతాయంతే. 

అంతా ఒక స్పిరిచువల్ కనెక్షన్‌లా అనిపిస్తుంది నాకు.

అసలేంటీ... ఒక ప్రదేశంపైన అంత ఈజీగా నిర్వచించలేని ఈ ప్రేమ .. కాదల్ .. ఇష్క్ .. మొహబ్బత్ .. ల్యుబోఫ్ .. లవ్... ?!  

లవ్ అనగానే కూడా నాకు ముందు గుర్తొచ్చేది వైజాగే. బాలచందర్ అపూర్వ సృష్టి 'మరోచరిత్ర' .. బాలు-స్వప్న-భీమిలి .. కమలహాసన్-సరిత-'పదహారేళ్ళకూ' పాట... 

ఐ థింక్... 

నా లవ్ కూడా అక్కడే ఉంది, వైజాగ్‌లో. 

వైజాగ్‌లో ఉన్న నా లవ్, నా ప్రేయసి, నా వాలెంటైన్ మరెవరో కాదు... సముద్రం.  

'కాని సముద్రం ఇంకా చాలా చోట్ల ఉంది కదా' అంటే, ఉండొచ్చు. ఇది వేరే. 

'అదెలా' అంటే చెప్పడానికి నాదగ్గర కారణాల్లేవు. 

ఏదో స్పిరిచువల్ కనెక్షన్. అంతే.  

It's not a question of 
being in love with 
some one or something. 
It's a question of being love. 

Friday, 9 July 2021

అడవి - టాటూ - ఓ పాడ్‌కాస్ట్!

అనుకోకుండా నిన్న రాత్రి యూట్యూబ్‌లో డైరెక్టర్ పూరి జగన్నాథ్ ఇంటర్వ్యూ ఒకటి చూశాను. అది పూర్తయిన వెంటనే యూట్యూబ్ సజెస్ట్ చేసిన తర్వాతి వీడియో కూడా చూశాను. అది డైరెక్టర్ వి వి వినాయక్ ఇంటర్వ్యూ.    

కొంతమంది డైరెక్టర్స్ ఇంటర్వ్యూలు చాలా ఇంట్రెస్టింగ్‌గా ఉంటాయి. కొంతమంది డైరెక్టర్స్ ఇంటర్వ్యూలు ఆడియో రిలీజ్, ప్రి-రిలీజ్ ఫంక్షన్స్‌లా పరమ రొటీన్‌గా ఉంటాయి. రాత్రి నేను చూసిన రెండు ఇంటర్వ్యూలు మాత్రం చాలా ఇంట్రెస్టింగ్‌గా ఉన్నాయి. 

వినాయక్ ఇంటర్వ్యూలో చాలా విషయాలు బాగా చెప్పారు. అసలు ఆయన అంత బాగా, అంత క్లారిటీతో, అంత ఈజ్‌గా నవ్వుతూ అలా మాట్లాడ్డం నేనూహించలేదు. (సుమోల ఎఫెక్ట్!) 🙂

ఇంటర్వ్యూలో వినాయక్ పూరి గురించి ఒక మాటన్నారు:

"మళ్ళీ జన్మంటూ ఉంటే జగన్‌లా పుట్టాలి" అని.

ఈ ఒక్క మాట చాలనుకుంటాను... పూరి లైఫ్‌స్టైల్ ఎలా ఉంటుందో ఎవరికివారే ఊహించుకోడానికి. 

బిందాస్...

కట్ చేస్తే -      

మొదటి ఇంటర్వ్యూలో పూరి తన చేతిమీదున్న చైనీస్ టాటూలు చూపిస్తూ, వాటి అర్థం చెప్పారు. ఒకటి - "లెవెంత్ మైల్" అనుకుంటాను. పది మైళ్ళు ఎలాగూ ఎవడైనా నడుస్తాడు. నువ్వు ఇంకో మైలు ఎక్కువ నడిస్తేనే ఏదైనా సాధిస్తావు అని దానర్థం. రెండోది - "నథింగ్ ఈజ్ పర్మనెంట్". జీవితంలో ఏదీ పర్మనెంట్ కాదు. అంటే, ఇప్పుడు నువ్వున్న సిచువేషన్, నువ్వు పడుతున్న కష్టాలు, ఇప్పటి నీ ఫెయిల్యూర్స్... ఏదీ శాశ్వతం కాదు, నీ టైమ్ మారుతుంది అని చెప్పటం. 

పట్టాయా వెళ్ళినప్పుడు వేయించుకున్న పచ్చబొట్లలో కూడా ఎంత పాజిటివ్ థింకింగ్ కదా అనిపించింది.  

అదే ఇంటర్వ్యూలో ఇంకో సందర్భంలో పూరి ఇంకో అద్భుతమైన విషయాన్ని చాలా సింపుల్‌గా చెప్పారు: 

"మనం ఎప్పుడూ అడవిలో ఉన్నాం అనుకోవాలి. అడవిలో ఏవైపు నుంచి ఏ జంతువు వచ్చి మనల్ని ఏ రూపంలో ఎటాక్ చేస్తుందో మనకు తెలీదు. అంత అలర్ట్‌గా ఉంటే తప్ప మనం ఈ భూమ్మీద బ్రతకలేం!" 

ఎంత నిజం! 

కట్ చేస్తే - 

"పూరి మ్యూజింగ్స్" పేరుతో డైరెక్టర్ పూరి జగన్నాథ్ ఒక ఆడియో పాడ్‌కాస్ట్ చేస్తారని, అది ఇంత ఎఫెక్ట్ ఇస్తుందని బహుశా ఎవ్వరూ ఊహించి ఉండరు. వాటిల్లో అన్నీ పచ్చి వాస్తవాలు. "దీనెమ్మ, నిజమే కదా" అని పిచ్చెక్కించే ఫిలాసఫీ!

కాని... ఒప్పుకోడానికి, మెచ్చుకోడానికి చాలా మందికి హిపోక్రసీ అడ్డొస్తుంది. అది వేరే విషయం.   

ఇప్పటివరకు పూరి అప్‌లోడ్ చేసిన సుమారు 200+ పాడ్‌కాస్టుల్లో దేనికదే ఒక జెమ్, ఒక బుల్లెట్. "ఫ్లాప్ మూవీస్", "లైఫ్ యాంథెమ్" వంటివి నిజంగా అల్టిమేట్.

చెప్పాలంటే -  పాడ్‌కాస్ట్‌లోని ఒక్కో ఎపిసోడ్ మీద ఒక్కో బ్లాగ్ రాయొచ్చు. 

అసలు పూరిలో ఒక ఆడియో పాడ్‌కాస్ట్ చెయ్యాలన్న ఈ ఆలోచన ఎప్పుడు ఎలా వచ్చిందో గాని, ఇది నిజంగా ఒక బ్లాక్‌బస్టర్!  

Now... waiting eagerly for the next episode of the podcast... #PuriMusings.   

Tuesday, 6 July 2021

సోషల్ మీడియా అంటే జస్ట్ సూక్తి ముక్తావళేనా?

సోషల్ మీడియాలో సగానికిపైగా కొటేషన్లు, సూక్తులే కనిపిస్తాయి. మిగిలిన సగం రాజకీయాలు, సినిమాలు, ఫ్యాన్స్ ట్రోల్స్, ఇతర స్టఫ్ ఉంటుంది.

వీటన్నిటి మధ్య - అరుదుగా - అక్కడక్కడా - నిజంగా మనల్ని ఇన్‌స్పైర్ చేసే విషయాలు, 'సాధ్యమే కదా' అనిపించే విజయాలు కనిపిస్తాయి. 

సెల్ఫ్ మోటివేషన్ కోసం అప్పుడప్పుడూ నేను కూడా నాకు నచ్చిన కొన్ని కొటేషన్స్, నాకు ఆ సమయంలో, ఆ మూడ్‌లో తోచిన కొన్ని మాటలు ఏవేవో నా సోషల్ మీడియా ప్లాట్‌ఫామ్స్‌లో పోస్ట్ చేస్తుంటాను. 

వీటన్నిటిలోనూ - నాకు తెలిసిన తేడా ఒక్కటే...

ఎడాలిసెంట్ వయస్సులో పెట్టే కొటేషన్స్, రాసే రాతలు వేరు. జీవితంలో ఎదుర్కొన్న, ఎంజాయ్ చేసిన చాలా అనుభవాల నేపథ్యంలో రాసే రాతలు, పోస్ట్ చేసే కొటేషన్స్ వేరు. 

ఇవన్నీ కూడా సమాజంలో మన చుట్టూ ఉన్న వివిధరకాల వ్యక్తుల, వ్యక్తిత్వాల నేపథ్యంలో ఉంటాయి. ఒకరికి నచ్చింది ఇంకొకరికి నచ్చాలన్న రూలేమీ లేదు. 

అయితే - ఏది మనకు నిజంగా ఉపయోగపడుతుందన్నది మన విచక్షణా జ్ఞానం పైన, మన వ్యక్తిత్వం, మన జీవనశైలి పైన, జీవితాన్ని మనం చూసే దృక్పథం పైన ఆధారపడి ఉంటుంది. 

ఒడ్డున ఉండి సలహాలు, సూచనలు ఇవ్వడం... సామెతలు, కొటేషన్స్ పోస్ట్ చేయడం చాలా సులభం. కాని, దిగినప్పుడే తెలుస్తుంది అసలు లోతెంతో.

కట్ చేస్తే -      

సోషల్ మీడియాలో కొంత సెల్ఫ్ మార్కెటింగ్ కూడా ఉంటుంది. మన వాయిస్‌ను, మన బ్రాండ్‌ను, మన వృత్తిపరమైన అవసరాలను ఒక స్థాయిలో ప్రచారం చేసుకొనే అవకాశం సోషల్ మీడియా మనకు ఉచితంగా ఇస్తుంది. 

అంతే కాదు - ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఎంతోమంది కేవలం ఈ సోషల్‌మీడియాలోని వివిధ ప్లాట్‌ఫామ్స్‌ను ఉపయోగించుకొంటూ మిలియన్లు సంపాదించుకొంటున్నారు.    

ప్రొఫెషనల్‌గా నాకూ అవసరం కాబట్టి నేను కూడా కొన్నిసార్లు ఈ సెల్ఫ్ మార్కెటింగ్ అనబడే 'సొంత డబ్బా' పోస్టులు, ఫోటోలు పెడుతుంటాను. ఈ ఒక్క విషయంలో సోషల్ మీడియా అంటే నాకు ఎక్కడలేని అభిమానం, ప్రేమ, అన్నీ. 

సోషల్ మీడియా ఇంకో అద్భుతమైన గొప్పతనం ఏంటంటే - ఎప్పుడో దశాబ్దాల క్రితం మనకు దూరమైన మన స్నేహితులను, బంధువులను, శ్రేయోభిలాషులను, మనకు అంతకుముందు ఎప్పుడూ పరిచయం లేని లైక్-మైండెడ్ మిత్రులనూ దగ్గర చేస్తుంది. ఫేస్‌బుక్ అయితే, మనం మర్చిపోయే అవకాశం ఉన్న ఎన్నో జ్ఞాపకాలను ప్రతిరోజూ మెమొరీస్ రూపంలో గుర్తుచేస్తుంది. ఈ విషయంలో కూడా సోషల్ మీడియా అంటే నాకు పిచ్చి ఇష్టం. 

పాజిటివ్ యాంగిల్‌లో చూడగలిగితే, ఉపయోగించుకోగలిగితే - సోషల్ మీడియా వల్ల ఇంకా ఎన్నో ప్రయోజనాలున్నాయి. అయితే దీన్ని మనం ఎలా ఉపయోగించుకొంటాం అన్నది నిజంగా మనకి మనం వేసుకోవాల్సిన ఒక మిలియన్ డాలర్ కొశ్చన్.   

“Think about what people are doing on Facebook today. They’re keeping up with their friends and family, but they’re also building an image and identity for themselves, which in a sense is their brand. They’re connecting with the audience that they want to connect to. It’s almost a disadvantage if you’re not on it now.” --- Mark Zuckerberg       

Friday, 2 July 2021

Waiting sucks!

మార్చి చివర్లో, 'మే 6 నుంచి మంచి రోజులు' అన్నారు. అప్పటిదాకా ఆగుదాం అన్నారు. ఆ ఏముందిలే ఈ కొద్దిరోజులు అనుకున్నాము, నేనూ నా టీమ్. 

తర్వాత ఏప్రిల్ మూడోవారంలో అనుకుంటాను... సెకండ్ వేవ్  వచ్చి విశ్వరూపం చూపించింది. తర్వాత నాకు కోవిడ్ వచ్చింది. రాకూడనివాళ్లకు కూడా వచ్చింది. అందరికీ తగ్గేలోపు, అప్పటిదాకా మేం ఎదురుచూస్తూవున్న 'మే 6' ఎక్కడికో కొట్టుకు పోయింది.

ఇప్పుడు అందరం ఓకే. అన్నీ ఓకే. కాని మంచిరోజులు ఇప్పుడు లేవు!

ఆగస్టు 9 తర్వాత నుంచి ఏది చేసినా బాగుంటుందట. పట్టిందల్లా బంగారమేనట. సో, మేం ప్రారంభించబోయే పనులు కూడా బంగారం అవ్వాలని, ఆగస్టు 9 తర్వాత పెట్టే ముహూర్తం కోసం అందరం ఎదురుచూస్తున్నాం. 

కట్ చేస్తే -

వీటన్నిటితో సంబంధం లేకుండా - ఈ డేట్స్ చెబుతున్నవాళ్ళూ, వింటున్నవాళ్ళూ అందరం  తింటున్నాం, తిరుగుతున్నాం, మిగతా ఏ పనులూ ఆగటం లేదు. 


ఇంతకుముందులా గుడ్డిగా ఏదో ఒక్క సోర్స్ మీదే నమ్మకం పెట్టుకొని లేదు నా టీమ్. ఈ ఒక్క విషయంలో వారు నాకు అప్పుడప్పుడూ మంచి క్లాస్ పీకుతుంటారు. అది అవసరం కూడా.     

A story should have a beginning, a middle, and an end… but not necessarily in that order.
– Jean-Luc Godard 

నువ్వొక్కడివే ఏదైనా సాధించాలనుకొంటే...

ఓటీటీ నేపథ్యంలో ఒక రెండేళ్లు పూర్తిగా సినిమాలు చేద్దామనుకొంటున్నాను. 

ఇంతకుముందులా ఏదో స్పెషల్ అపియరెన్స్ ఇచ్చినట్టుగా, ఎప్పుడో ఒక సినిమా అని కాకుండా, ఒక రెండేళ్ళపాటు రెగ్యులర్‌గా సినిమాలు చెయ్యాలని డిసైడయిపోయాను. ఓటీటీ కోసం కాబట్టి, ఈజీగా ఒక నాలుగైదు సినిమాలు చెయ్యొచ్చు. ఆల్రెడీ ప్రిప్రొడక్షన్ వర్క్ ప్రారంభమైంది. ఎక్కడికక్కడ టీమ్ మెంబర్స్ అంతా వారి వారి పనుల్లో ఆన్‌లైన్, ఆఫ్‌లైన్స్‌లో బిజీగా ఉన్నారు.  

లాక్‌డౌన్‌లు బాగానే కష్టపెట్టాయి. మంచి జ్ఞానోదయాన్నిచ్చాయి కూడా. 

థాంక్స్ టు కరోనా... లాక్‌డౌన్ తర్వాత సినిమాలే చెయ్యి, ఇంకేం చెయ్యకు అని చాలా గట్టిగా చెప్పింది. అందుకే నేను కూడా కొంచెం గట్టిగానే ఈ డెసిషన్ తీసుకొన్నాను.

ప్యాషన్ కోసమని కాదు. ఫ్రీడం కోసం!  

కట్ చేస్తే - 

గ్రాంట్ కార్డన్ ఒక మాటన్నాడు... "నువ్వొక్కడివే ఏదైనా సాధించాలనుకొంటే టైమ్ పడుతుంది. కొలాబొరేట్ అవ్వు, వేగంగా సాధిస్తావు" అని. అయితే, ఇది మిగతా అన్ని ప్రొఫెషన్స్‌లో పనిచేస్తుందేమో గాని, 99.9% సినిమాల్లో కష్టం. చాలా అరుదుగా మాత్రమే కొంతమంది కనెక్ట్ అవుతారు. 

ఈ కొలాబొరేషన్స్, అసోసియేషన్స్ విషయంలో, నా టీమ్ విషయంలో... నాకు ఒక జీవితానికి సరిపడా అనుభవాలున్నాయి.  

చిన్న బడ్గెట్ సినిమాలు కాబట్టి - ఏదో విధంగా, ఏదో ఓ కోణంలో కొందరితో అసోసియేట్ అవ్వక తప్పదు. ఈసారి కూడా అవుతాను. కాని, టచ్ మి నాట్. అంతే. మరీ ఎక్కువగా పూసుకొని పీకలమీదకి మాత్రం తెచ్చుకోను. 

పూరి జగన్నాథ్‌కే తప్పలేదు. భారీ సినిమాలు చేస్తున్న సమయంలోనే భారీగా దెబ్బతిన్నాడు. నేనెంత!

ఆగస్టు 9 తర్వాత శ్రావణ మాసమట. చాలా విషయాల్లో కదలిక కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను.  ఈలోపు ఇంకో వేవ్ ఏదీ రాదని చాలా నమ్మకంగా ఉన్నాను.  

I think, at the end of the day, filmmaking is a team, but eventually there's got to be a captain. 
- Ridley Scott

Wednesday, 30 June 2021

ఒక్క పవర్‌ఫుల్ పోస్ట్, ఒక్క సెన్సేషనల్ ట్వీట్ చాలు...

టైమ్‌పాస్‌కో, ఎవర్ని ఎప్పుడు విమర్శిద్దామా అన్న ఐడియాతోనో సోషల్ మీడియాలో గడపటం వేరు. అది ఆయా వ్యక్తుల ఇష్టం. 

అలా కాకుండా, దినచర్యలో ఉండే రకరకాల వత్తిళ్ళ నుంచి కాస్తంత రిలాక్సేషన్ కోసం... కాసేపు సరదాగా సోషల్ మీడియాలో గడపడం ఇంకో హాబీ. తప్పేం లేదు.

ఈ కోణంలో, ఎంతో మందికి గుండెపోటు తప్పించిన క్రెడిట్ సోషల్ మీడియాకుంది. 

వ్యక్తిగత ప్రమోషన్ కోసం, వృత్తివ్యాపారాల్లో ప్రోగ్రెస్ కోసం కూడా సోషల్ మీడియా అద్భుతంగా ఉపయోగపడుతోంది. ఇది చాలా గొప్ప విషయం. 

అంతేకాదు, సామాజిక సేవా కార్యక్రమాలు నడపటం కోసం కూడా ఇప్పుడు సోషల్ మీడియాను వాడటం అనేది తప్పనిసరి అయింది.  

ఎందరో అతి చిన్నస్థాయి నుంచి, అత్యున్నత స్థాయి పొలిటీషియన్స్ వరకు... కేవలం సోషల్ మీడియా చలవ వల్లనే ఎంతో ఎత్తులకు ఎదిగినవాళ్ళున్నారు. 

ఇన్‌స్టాగ్రామ్‌లో ఎకౌంట్ లేకుండా ఇపుడు ఫీల్డులో ఏ సినిమా హీరోయిన్ ఉండలేదు.  

సెలబ్రిటీలకు, పేజ్ 3 పీపుల్స్‌కు ఇప్పుడు సోషల్ మీడియానే శ్వాస అయింది. హీరోలకయితే ఎవరికి ఎంతమంది ఫాలోయర్స్ ఉన్నారు, ఎవరి పాటకు ఎన్ని వ్యూస్ వచ్చాయి, ఎవరి టీజర్లు ఏ స్థాయిలో ట్రెండవుతున్నాయి... తెల్లారితే ఇదొక తప్పనిసరి ప్రమోషన్ - aka - పి ఆర్ వ్యవహారం అయింది.    

అంతదాకా ఎందుకు... ఇప్పుడున్న సోషల్ మీడియా ప్లాట్‌ఫామ్స్ వల్ల ఏ వ్యక్తికి ఆవ్యక్తే ఒక మీడియా మొగుల్ అయ్యాడు.

ఒక్క పవర్‌ఫుల్ పోస్ట్, ఒక్క సెన్సేషనల్ ట్వీట్ చాలు... రాత్రికి రాత్రే ఫేమస్ అయిపోవచ్చు. నోటోరియస్ కూడా అయిపోవచ్చు. 

With that said - 

సోషల్ మీడియా ఒక మంచి శక్తివంతమైన సాధనం. దాన్నెలా ఉపయోగించుకొంటామన్నది పూర్తిగా మనమీదే ఆధారపడి ఉంది. 

హాపీ సోషల్ మీడియా డే!

Tuesday, 29 June 2021

బ్లాగింగ్ ఒక థెరపీ!

వైజాగ్‌లో ఉన్న నాకత్యంత ప్రియమైన ఒక ఫ్రెండ్‌కు పొద్దున్నే "Have a Wonderful Day!" అని వాట్సాప్ మెసేజ్ పెట్టాను. 

బ్లూ టిక్ వచ్చింది.

"సేమ్ టూ యూ" లేదు, రిప్లై లేదు.

ఇది అనుకున్నదే. మా ఇద్దరి మధ్యా ఈ మధ్య కొంచెం గ్యాప్ వచ్చింది. 

జీవితంలోని ఏదో ఒక దశలో ఇలాంటి జెర్క్‌లు ఎవరికైనా కొన్ని తప్పవనుకుంటాను...

కట్ టూ బ్లాగర్స్ బ్లాక్ - 

వ్యక్తిగతమయిన, వృత్తిగతమైన అనేక టైమ్‌బౌండ్ కమిట్‌మెంట్‌ల వత్తిడిలో అస్సలు సమయం లేక, సమయం మిగుల్చుకోలేక .. ఈమధ్య నేను ఎక్కువగా బ్లాగింగ్ చెయ్యలేకపోతున్నాను. ఎప్పుడైనా ఏదో ఒకటి రాద్దామని లాపీ ఓపెన్ చేసినా, అసలేం కదలట్లేదు. 

'రైటర్స్ బ్లాక్' లాగా 'బ్లాగర్స్ బ్లాక్' అన్నమాట! 

థాంక్స్ టూ మై ఫ్రెండ్... ఈ బ్లాగర్స్ బ్లాక్‌ను బ్రేక్ చేయడం కోసం తనని గుర్తుతెచ్చుకొంటూ ఈ పోస్టు రాయడం మొదలెట్టాను. ఇప్పుడు కదిలింది...

బ్యాక్ టూ మై బ్లాగింగ్ -

ఎప్పుడో ఒకటీ అరా బ్లాగ్ పోస్ట్ తప్ప అసలేమీ రాయటం లేదు ఈమధ్య. 

ఇది పెద్ద నేరం. నా దృష్టిలో.

రాయగలిగివుండీ, రకరకాల కారణాలను వెతుక్కొంటూ రాయకుండా ఉండటం, అలా ఉండగలగటం .. నిజంగానే పెద్ద నేరం. 

ఏదో రాసి, ఎవర్నో ఉధ్ధరించాలన్నది కాదు ఇక్కడ విషయం. కరోనా లాక్ డౌన్  సమయంలో నేను ఎదుర్కొన్న ఎన్నో ఊహించని సంఘటనల నేపథ్యంలో నన్ను నేను ఉధ్ధరించుకోవడంకోసం మాత్రం ఇది నాకు నిజంగా తప్పనిసరి. 

రాయడం అనేది నాకు సంబంధించినంతవరకూ... ఒక థెరపీ. ఒక యోగా. ఒక ఆనందం. ఒక కళ. ఒక గిఫ్ట్.

నిజానికి ఇదేమంత గొప్ప విషయం కాదు. అనుకుంటే ఎవరైనా రాయగలరు. కానీ, అందరూ అనుకోరు. అందరివల్లా కాదు. 

ఇలాంటి గొప్ప అదృష్టాన్ని వినియోగించుకోకపోవడం నాకు సంబంధించినంతవరకు నిజంగా నేరమే. ఈ నిజాన్ని నేను పదే పదే రిపీటెడ్‌గా రియలైజ్ అవుతుంటాను. 

ఇదో పెద్ద జోక్. 

అయితే - జీవితంలో ఏవైనా ఊహించని జెర్క్‌లు వచ్చినప్పుడు నిజంగా నన్ను కాపాడేది ఈ థెరపీనే. ఈ యోగానే. 

నేను రాయాలనుకున్న కొన్ని పుస్తకాల గురించి, స్క్రిప్టుల గురించి, ఇంకెన్నో క్రియేటివ్ థింగ్స్ గురించి నాకు మొట్టమొదటగా ఐడియా ఫ్లాష్ అయ్యేది కూడా... ఇలా బ్లాగింగ్ చేస్తున్నప్పుడే.  

ఇదంతా మాత్రం జోక్ కాదు... 

బై ది వే, మొన్న నాకు కరోనా వచ్చినప్పుడు కూడా, ఎలాంటి భయం లేకుండా నేను బయటపడటానికి నాకు ఎక్కువగా ఉపయోగపడింది కూడా ఈ థెరపీనే.  

Friday, 25 June 2021

Make Movies That Make Money

లాక్‌డౌన్ నుంచి విముక్తి తర్వాత - నేను ప్లాన్ చేసుకున్నట్టుగానే, నా కొత్త ఫిలిం ప్రాజెక్టులకు సంబంధించిన పనులు చకచకా ప్రారంభమయ్యాయి. 

రెండు సినిమాల ప్రి-ప్రొడక్షన్ వర్క్ ఆల్రెడీ జరుగుతోంది.

మళ్ళీ మూడో వేవ్, నాలుగో వేవ్ అని ఎవరికి తోచినవిధంగా వాళ్ళు ఏదో ఒకటి చెప్తున్నారు. టీవీ చానెల్స్, ప్రెస్ కూడా ఈ విషయంలో ఇతోధికంగా, సాధ్యమైనంత ఎక్కువ పనికిరాని చెత్తనే "బ్రేకింగ్ న్యూస్"లుగా ప్రచారం చేస్తున్నాయి. ఇక, యూట్యూబ్ చానెల్స్ విషయం చెప్పే అవసరం లేదు. ప్రతివాన్నీ కోవిడ్ స్పెషలిస్టును చేసేశాయి ఈ యూట్యూబ్ చానెళ్ళు! వారి ఖర్మ, చూసేవాళ్ళ ఖర్మ.  

ఇక ముందు ఏ వేవ్ వచ్చినా ఇంతకుముందులా లాక్‌డౌన్లు ఉండకపోవచ్చు. అన్ని వృత్తులు, వ్యాపారాలు మామూలుగా కొనసాగుతాయి. మరోవైపు, కోవిడ్ దారి కోవిడ్‌దే. దేని ట్రాక్ దానిదే. లేదంటే ప్రజలు కోవిడ్‌తో కాదు, ఆకలితో పోయే ప్రమాదముంది. 

ఇదంతా ఎలా ఉన్నా, మళ్లీ ప్రభుత్వం/అధికారిక సంస్థలు వద్దని ప్రకటించేదాకా...  Let's all wear mask, maintain social distance & vaccinate! 

కట్ చేస్తే - 

ప్రత్యేకంగా ఓటీటీలను దృష్టిలో పెట్టుకొనే నేను చేస్తున్న సీరీస్ ఆఫ్ సినిమాల ప్రాజెక్టుకు వెంటనే ఫండింగ్ చేసే విషయంలో ఆసక్తి ఉన్నవారు నన్ను కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు. తగినంత ఇన్వెస్ట్‌మెంట్‌తో కోప్రొడ్యూసర్స్‌గా వెంటనే కొలాబొరేట్ అవ్వాలన్న ఆసక్తి ఉన్నవారు కూడా నన్ను వెంటనే కాంటాక్ట్ చేయొచ్చు. 

నన్ను కాంటాక్ట్ చేసే ముందు ఒకసారి ఈ లింక్ క్లిక్ చేసి చదవండి: 
https://manoharam.in/sponsored-article/manutime-movie-mission/

కలిసి పనిచేద్దాం, కలిసి ఎదుగుదాం! 

వాట్సాప్: +91 9989578125
ఈమెయిల్: mchimmani10x@gmail.com

Sunday, 20 June 2021

నాన్న జ్ఞాపకమ్...

అమ్మ ప్రాముఖ్యం అమ్మదే. 
కాదనలేం.
కాని-

అమ్మతో పోల్చినపుడు- 
కనీస గుర్తింపుకు కూడా నోచుకోని,
ఏదీ పట్టించుకోని-
పిచ్చివాడు, 
కష్టజీవి, 
త్యాగమూర్తి, 
మౌని, 
ప్రేమి...
నాన్న.
 
తన చివరి నిమిషం వరకూ 
పిల్లలూ కుటుంబం కోసమే 
ఆలోచించే వ్యక్తి, 
శ్రమించే శక్తి... 
నాన్న.

తరతరాలుగా అమ్మకు వచ్చిన గుర్తింపు 
ఎందుకనో నాన్నకు రాలేదు.

మరో అత్యంత బాధాకరమైన విషయం ఏంటంటే -
చాలా మంది విషయంలో...
తండ్రి విలువ తెలుసుకునేటప్పటికి 
ఆ తండ్రి ఉండడు!
ఇది మగపిల్లలకు ఇంకో శాపం... 

కట్ చేస్తే - 

"అసలు ఈ ఫాదర్స్ డేలు, మదర్స్ డేలు ఏంటి?... మన కల్చర్ కాదు... మనం తల్లిదండ్రుల్ని ప్రతిరోజూ గుర్తుంచుకోవాలి... గుర్తు చేసుకోవాలి... వారిపైన ప్రేమను వర్షించాలి... వారిని 365 రోజులూ పూజించాలి... అదీ మన సంస్కృతి" అని కొందరు అంటుంటారు. 

వారి భావనలు వారివి. గౌరవిస్తాను. 

నా ఉద్దేశ్యంలో  మాత్రం ఇలాంటి 'డే' లు ఉండాలి. ఉండి తీరాలి.  

మన హిపోక్రసీ పక్కన పెట్టి, రెండు నిమిషాలు ఆలోచిస్తే చాలు. మొత్తం కళ్లముందు కనిపిస్తుంది. 

ఒకే ఇంట్లో కళ్ళముందున్న ముసలి తల్లిదండ్రుల వైపు కళ్ళెత్తి కూడా చూడలేని కొడుకులున్న కాలం ఇది... ఎక్కడో ఊళ్ళో ఉన్న తల్లిదండ్రులను చూడ్డానికి సంవత్సరానికి ఒక్కసారో, రెండుసార్లో చుట్టపుచూపుగా కొడుకులు వెళ్తున్న కాలం ఇది... విదేశాల్లో ఉండి, తండ్రి చనిపోయినా రాలేకపోతున్న రోజులు ఇవి... నిజంగా మనసులో ప్రేమ ఉన్నా, పట్టించుకోనీయని వత్తిళ్ల మధ్య పిల్లలు నలుగుతున్న కాలం ఇది...

కేవలం 1% మాత్రమే ఇందుకు బహుశా మినహాయింపు అనుకుంటాను. వారికి మాత్రం హాట్సాఫ్... 

ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో - సంవత్సరానికి ఒక రోజు 'ఫాదర్స్ డే' అనో, 'మదర్స్ డే' అనో ఉంటే తప్పేంటి? 

కనీసం ఆ ఒక్క రోజైనా నిజమైన ప్రేమతో కొందరు, సమాజం కోసం కొందరు, ఫేస్‌బుక్ పోస్టుల కోసం కొందరు... వారి తల్లిదండ్రులను కొంతసేపైనా ఖచ్చితంగా గుర్తుచేసుకుంటారు.

ఒక ఫోన్ చేస్తారు. వెళ్ళి కలుస్తారు. సెల్ఫీలు తీసుకుంటారు. ఫేస్‌బుక్‌లో ఫోటోలు పెడతారు. జ్ఞాపకాలు నెమరేసుకుంటారు. అర్థరాత్రి పూట ఇలా బ్లాగులు రాసుకొంటూ గతించిపోయిన నాన్నని గుర్తు తెచ్చుకుంటారు. 

అసలు పూర్తిగా మర్చిపోయేకంటే, ఇది మంచిదే కదా! 

Happy Father's Day to All Awesome Sons and Daughters, and Their Fathers !! 

Saturday, 19 June 2021

సినిమా తీయడానికి కావల్సింది డబ్బు ఒక్కటే కాదు...

అవును. సినిమా తీయడానికి కావల్సింది డబ్బు ఒక్కటే కాదు. గట్స్ కూడా!

ఈ గట్స్ అందరికి ఉండవు. అందరివల్లా అయ్యే పని కూడా కాదు. 

అయితే, ఈ గట్స్‌ను మించిన శక్తులు కూడా కొన్నుంటాయి. వీటిని తప్పించుకోవడం అన్నది ఇండస్ట్రీలో అందరివల్లా కాదు. ఈ శక్తుల్లో ఏ శక్తి ఎప్పుడు ఏ రూపంలో ఎలా దాడిచేస్తుందో కూడా ఎవరూ ఊహించలేరు.

ఈ శక్తులు టీమ్‌లో ఉంటాయి. టీమ్ బయటా ఉంటాయి. అసలు టీమ్‌తో, సినిమాతో సంబంధంలేని రూపంలో అనూహ్యంగా ఇంటా బయటా కూడా ఉంటాయి. కొన్నిసార్లు అసలు సినిమా పూర్తయ్యేదాకా కనిపించని ఈ శక్తులు, సినిమా పూర్తయ్యాక సడెన్‌గా ఆఫీసులో దర్శనమిస్తాయి.

ఇండస్ట్రీలో, ఇండస్ట్రీలోని వ్యక్తుల్లో ఎన్ని స్లంప్‌లైనా రావొచ్చు, ఎన్ని మార్పులైనా రావొచ్చు. ఈ శక్తులు మాత్రం ఎప్పుడూ ఎవర్ గ్రీనే.   

ఈ శక్తుల ప్రభావం వల్ల అనుకున్న సినిమాలు ప్రారంభం కావు... ప్రారంభమైన సినిమాలు ఆగిపోతాయి... పూర్తయిన సినిమాలు రిలీజ్ కావు... రిలీజయి కమర్షియల్‌గా బాగా ఆడుతున్న సినిమాల మీద "ఏం బాగా లేదు... చూడ్డం దండగ... ఫస్టాఫ్ పడుకుంది... సెకండాఫ్ సాగింది" అంటూ చెత్త రివ్యూలు వస్తాయి... టీమ్‌లో అప్పటిదాకా నమ్మకంగా ఉన్నవాడు ఏదో కుట్ర చేస్తాడు... ఉన్నట్టుండి  డైరెక్టర్ లైఫ్ ఫుట్‌పాత్ ఎక్కుతుంది... ఇట్లా ఎన్నో, ఎన్నెన్నో. 

ఇప్పుడైనా, ఎప్పుడైనా - ఇండస్ట్రీలో పేరు తెచ్చుకొని నిలదొక్కుకున్న ప్రతి ప్రొడ్యూసరూ, డైరెక్టరూ, ప్రతి ఆర్టిస్టూ, టెక్నీషియనూ... ఇలాంటి ఎన్నో శక్తులను, ఎన్నెన్నోసార్లు, ఎన్నో రూపాల్లో ఎదుర్కొని పడిలేచిన కెరటంలా బయటపడ్దవాళ్లే.  

కట్ చేస్తే - 

మరోసారి లాక్‌డౌన్ ఎత్తేశారు. సినిమా హాళ్ళు ఓపెన్ చేస్తున్నారు. షూటింగ్స్ తిరిగి ప్రారంభమవుతున్నాయి. కొత్త సినిమాలు లాంచ్ అవుతున్నాయి. 

బిగ్ బిజినెస్ మళ్ళీ ఊపందుకోబోతోంది. 

లాక్‌డౌన్ నేర్పిన ఎన్నో పాఠాల నేపథ్యంలో... ఇకనుంచీ ప్రతి నిముషం, ప్రతి రోజూ ఎంతో విలువైంది. ఎక్కడా ఎవ్వరూ ఏ చిన్న చాన్స్ తీసుకోడానికి వీల్లేదు. 

ఎవరు చెప్పినా చెప్పకపోయినా ఇప్పుడు అందరూ అన్ని విషయాల్లో అన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకొని ఎవరిపనుల్లో వారు బిజీ అయిపోతారు. తర్వాత ఇంకో వేవ్ వస్తుందో రాదో తెలియదు కాని... వస్తే మాత్రం, కొంతవరకయినా సరే, అత్యంత సమర్థవంతంగా ఎదుర్కోగలుగుతారు. ఏ బిజినెస్‌లో అయినా, ఏ ప్రొఫెషన్‌లో అయినా ఇకనుంచీ ప్లానింగ్స్ అన్నీ అంత పర్‌ఫెక్ట్‌గా ఉంటాయి. ఎట్‌లీస్ట్ ఆ స్థాయి ప్రయత్నం చేస్తారు. 

నా కొత్త ప్రాజెక్టు పనులు కూడా, 'డే వన్' నుంచే, అంతే సీరియస్‌గా ప్రారంభం కాబోతున్నాయి... 

Thursday, 17 June 2021

నాకు నచ్చిన సత్యజిత్ రే కొటేషన్!

చాలా ఏళ్ల క్రితం నేనో ఇంటర్వ్యూ చదివాను. అది తమ్మారెడ్డి భరద్వాజ గారిది. ఆ ఇంటర్వ్యూలో నేను చదివిన ఒక ఆసక్తికరమైన విషయం నాకిప్పటికీ గుర్తుంది.

"తెల్లవారితే సినిమా ఓపెనింగ్. జేబులో వంద కాగితం మాత్రమే ఉంది!"

నమ్ముతారా?

నమ్మితీరాలి.

ప్రొడ్యూసర్, డైరెక్టర్‌గా భరద్వాజ గారు సుమారు 30 సినిమాలు తీశారు. తెలుగు ఇండస్ట్రీలో ఎన్నో సార్లు ఎన్నో పదవుల్ని చేపట్టారు. ఇప్పటికీ ఇండస్ట్రీలో చాలా యాక్టివ్‌గా ఎప్పుడూ ఏదో ఒక పని చేస్తూనే ఉంటారు. ఎవరో ఒకరికి ఏదో సహాయం చేస్తూనే ఉంటారు.

ఇంతకూ ఏమయింది? తెల్లవారిందా మరి??

తెల్లవారింది. అన్నీ వాటంతటవే సమకూరాయి. ఆ సినిమా ఓపెనింగ్ కూడా బ్రహ్మాండంగా జరిగింది. 

ఈ బ్లాగ్ రాస్తున్నప్పుడు ఆ సినిమా పేరు నాకు గుర్తుకురాలేదు. 

"భరద్వాజ గారి ఆ సినిమా పేరు... 'ఊర్మిళ'. మాలాశ్రీ తో చేశారు" అని తర్వాత చందు తులసి గుర్తుచేశారు. బహుశా అది హిట్ అయ్యే ఉంటుంది. 

చాలా ఏళ్లక్రితం మరో ఇంటర్వ్యూలో, సత్యజిత్ రే ఒక మాటన్నారు. దీన్ని నేను ఇప్పటికే నా ఫేస్‌బుక్‌లో, బ్లాగ్‌లో ఓ మూడునాలుగు సార్లు కోట్ చేశాను.

అలా ఒకసారి నా బ్లాగ్‌లో కోట్ చేసినప్పుడు... నా మిత్రురాలు, కె రాఘవేంద్రరావు గారి శిష్యురాలు, డైరెక్టర్ ప్రియదర్శిని ఓ పంచ్ లాంటి కామెంట్ పెట్టారు: "ఆ కొటేషన్ చదివేనండీ ఇక్కడకొచ్చి ఇలా ఇరుక్కుపోయాం!" అంటూ.

ఇంతకూ సత్యజిత్ రే చెప్పింది ఏంటంటే - "సినిమా తీయాలన్న సంకల్పం ముఖ్యం. అదుంటే చాలు. అన్నీ అవే సమకూరతాయి!" అని.

భరద్వాజ గారి సంకల్పమే ఆరోజు వారి సినిమా ఓపెనింగ్ సాఫీగా జరిగేట్టు చేసిందన్నది నా వ్యక్తిగత నమ్మకం.

సినిమాకయినా, జీవితంలో ఇంక దేనికయినా... అది చిన్న పనైనా, పెద్ద పనైనా... సంకల్పం అనేది చాలా ముఖ్యం. 

అయితే ఇది ఈ బ్లాగ్ రాసినంత సింపుల్ కాదు. ఎన్నో అవాంతరాలొస్తాయి. ఊహించని దెబ్బలు తగుల్తాయి. అది వేరే విషయం. దాని గురించి మరోసారి చర్చిద్దాం.  

కట్ టూ మై న్యూ ప్రాజెక్ట్స్ -  

అప్పుడప్పుడూ ఏదో స్పెషల్ అపియరెన్స్ ఇచ్చినట్టుగా - నేనిప్పటివరకూ ఓ రెండు మూడు సినిమాలు మాత్రమే చేశాను.

లాక్ డౌన్ తర్వాత ఇప్పుడు వరుసగా సినిమాలు చేయబోతున్నాను.  

నా ఈ నిర్ణయం వెనుక ప్రధాన కారణం ఒక్కటే. లేటెస్ట్ డిజిటల్ ఫిల్మ్ మేకింగ్ టెక్నాలజీ. అతి తక్కువ బడ్జెట్‌లో సినిమాలు చేయొచ్చు. ఊహించనంత వేగంగా కూడా సినిమాలు పూర్తిచేసి రిలీజ్ చేయొచ్చు. మరోవైపు ఓటీటీ,  ఏటీటీల్లో వస్తున్న సినిమాలు కూడా బాగా టెంప్ట్ చేస్తున్నాయి. 

అన్నిటినీ మించి, ఈ కరోనా లాక్ డౌన్  వల్ల నాకు కలిగిన జ్ఞానోదయం కూడా తక్కువేం కాదు. సో, అర్జెంట్‌గా ఇప్పుడు ఓటీటీ కోసం ఒక రెండు సినిమాలు చెయ్యాలనుకొంటున్నాను. 

తప్పకుండా ఈ నేననుకొంటున్న ఈ రెండు సినిమాలు త్వరలోనే ప్రారంభిస్తాను. ఫాస్ట్‌గా పూర్తిచేసి ఓటీటీలో రిలీజ్ చేస్తాను.    

'సినిమాలొద్దు' అని నన్ను వెనక్కిలాగే ఉద్యోగం సద్యోగం, ఇతర బాదరబందీలు కూడా ఇప్పుడేం లేవు నాకు.  

ఏక్ నిరంజన్!  

Wednesday, 16 June 2021

వాట్సాప్ వెడ్డింగ్స్!

ఇవ్వాళ పొద్దున 4.30 కే ఒక పెళ్ళిపత్రిక వాట్సాప్‌లో వచ్చింది. 

నా మిత్రుని కొడుకు పెళ్ళి.

20 నాడు పెళ్ళి కడపలో, 22 నాడు రిసెప్షన్ కొడంగల్‌లో.

వాడి మొబైల్లో ఉన్న మొత్తం 269 మంది కాంటాక్ట్స్‌ను ఒక గ్రూప్ చేసి, ఒకే ఒక్క క్లిక్‌తో వెడ్డింగ్ కార్డ్ అందరికీ చేరవేశాడు నా మిత్రుడు.

కరోనా టైమ్‌లో ఇంతకంటే ఏం చెయ్యగలరు ఎవరైనా... 

తప్పు పట్టడానికేం లేదు.

వ్యక్తిగతంగా ఒక్కొక్కరి ఇంటికి వెళ్ళి కార్డులిచ్చే రోజులు పోయాయి. అది అస్సలు కుదరదు. అలాగని, వాట్సాప్‌లో కూడా ఒక్కొక్కరికి మెసేజ్ పంపాలన్నా కష్టం. అంత టైమ్ ఇప్పుడు ఎవరికుంది?  

సో, నేను కూడా ఆ 269 మంది 'గ్రూపులో గోవిందా' అవక తప్పలేదు! 🙂

నాకేం పనిలేదు కాబట్టి - వాట్సాప్‌లో ఆ 269 గ్రూపుకు, పర్సనల్‌గా నా మిత్రుని నంబర్‌కూ వాట్సాప్‌లోనే నా శుభాకాంక్షలు చెప్తూ మెసేజ్ పంపించాను.  

కట్ చేస్తే -

చాలా ఏళ్ళ తర్వాత - నిన్న రాత్రి అనుకోకుండా నా క్యాంపస్ మిత్రుడొకరితో కాసేపు ఫోన్లో మాట్లాడాను. 

మాటల మధ్య తెలిసింది ఏంటంటే - నేను చాలా ఇష్టపడే నా ఇంకో అతి దగ్గరి ఆత్మీయ మిత్రుడు అతని ఏకైక కూతురి పెళ్ళి చేశాడు. ఇది దాదాపు రెండేళ్ళక్రితం జరిగిందట. మా ఫ్రెండ్స్ అంతా కలిశారట. మరి, ఆ పెళ్ళికి నాకు వాట్సాప్ వెడ్డింగ్ కార్డ్ కూడా రాలేదు... 

అనేక కారణాల నేపథ్యంలో, మనం మన ఆత్మీయ మిత్రులు అనుకున్నవారితోకూడా కొద్దిరోజులు టచ్‌లో లేము అంటే, మనమూ మన కాంటాక్టూ జస్ట్ 'షిఫ్ట్ డిలీటే' అన్నమాట! 😊😊  

Saturday, 12 June 2021

"పగలే వెన్నెల" కాయించిన మన సినారె

'నన్ను
 దోచుకొందువటే' అంటూ ఆరంభించి, 'పగలే వెన్నెల' కాయించి, 'అనుబంధం ఆత్మీయత అంతా ఒక బూటకం' అని తేల్చేసిన జ్ఞానపీఠం మన 'సినారె' ఇక లేరు.

సరిగ్గా నాలుగేళ్ళ క్రితం, ఇదే రోజు, నేను పెట్టిన చిన్న ట్వీట్ అది.

సోషల్ మీడియా సంప్రదాయం ప్రకారం, దీన్ని కూడా యధావిధిగా కొందరు మహానుభావులు 'కాపీ పేస్ట్' చేశారు. అది వేరే విషయం. 

అయితే... డైనమిక్ మినిస్టర్ 'కె టి ఆర్' గారు నా ట్వీట్‌ను రీట్వీట్ చేయడం విశేషం.

కట్ చేస్తే - 

కవి, సినీ గేయరచయిత, విమర్శకుడు, విశ్వవిద్యాలయ అధ్యాపకుడు, జ్ఞానపీఠ్ అవార్డు గ్రహీత, ఎన్ టి ఆర్ కు అత్యంత సన్నిహితుడు కూడా అయిన సినారె గారి గురించి .. ఆయన జీవితం, జీవనశైలి గురించి .. ఆయనే రాసిన 'కర్పూరవసంతరాయలు' లాంటి ఒక రసాత్మాక కావ్యమే రాయొచ్చు. 

సినారె గారి కవిత్వం, ఇతర పుస్తకాలు కొన్ని, కనీసం ఒక డజన్ దేశవిదేశీ భాషల్లోకి ఆనువదించబడి ప్రచురితమయ్యాయి. 
 
కేవలం చిక్కడపల్లిలోని సిటీ సెంట్రల్ లైబ్రరీ హాల్లోనే - ఆయన చేతులమీదుగా, నాకు తెలిసి, ఎలాంటి అతిశయోక్తి లేకుండా, కొన్ని వందల పుస్తకాలు ఆవిష్కరింపబడ్డాయి. వాటిలో నావి కూడా రెండు పుస్తకాలుండటం నా అదృష్టం. 

వారి చేతులమీదుగా శాలువా కప్పించుకొన్న అదృష్టం కూడా నాకు కలిగినందుకు గర్విస్తున్నాను. 

అంతే కాదు, ఒక సందర్భంలో, సినారె గారితో కూర్చొని రోజూ రెండు గంటల చొప్పున కొన్నిరోజులపాటు గడిపిన అద్భుత అనుభవం నేనిప్పటికీ మర్చిపోలేను. 
      
తెలుగు సాహితీలోకంలో తెలంగాణ నిలువెత్తు సంతకం సినారె గారికి, వారి వర్ధంతి సందర్భంగా, ముకుళిత హస్తాలతో ఇదే నా నివాళి. 

Friday, 11 June 2021

కెమికల్ ఇంజినీరింగ్‌లో కరోనా!

సుమారు ఒక నెల క్రితం అనుకుంటాను... ఒక ఇంగ్లిష్ కార్టూన్ చూశాను. ఆ కార్టూన్లో ఒక డాక్టర్, పేషెంట్ మధ్య సంభాషణ ఇలా ఉంటుంది:

పేషెంట్: డాక్టర్, ఈ కరోనా ఇంకెప్పుడు పోతుందంటారు?
డాక్టర్: సారీ, నేను జర్నలిస్టును కాదు. నాకు తెలియదు!

నిజంగా ఇప్పుడు అలాగే ఉంది మీడియాలో పరిస్థితి. 

సుమారు ఒక సంవత్సరం క్రితం ఒక ప్రముఖ స్వామీజీ కూడా "మే 5 వ తేదీ కల్లా కరోనా పూర్తిగా ఈ భూమ్మీదే లేకుండా మాయమైపోతుంది" అని జోస్యం చెప్పాడు. 

అప్పటి మే పోయింది, ఇంకో మే కూడా మొన్ననే పోయింది. కరోనా మాత్రం ఇంకా అలాగే ఉంది! 

ఇక సోషల్ మీడియాలో, వాట్సాపుల్లో చెప్పే అవసరం లేదు. కరోనా రాకుండా మనం ఏం తినాలో, ఏం త్రాగాలో, ఏం చెయ్యాలో, ఏం చెయ్యద్దో... వేలకొద్దీ సలహాలు, సూచనల లిస్టులూ, సందేశాలూ!  

కట్ చేస్తే - 

ఆమధ్య ఎంపిసిలో బయాలజీ అని, బయాలజీలో ఫిజిక్స్ అని పాలిటిక్స్‌లో ఒక మంచి సెటైర్ కొద్దిరోజులు మనందరినీ బాగా నవ్వించింది. 

ఈ కోవిడ్ లాక్‌డౌన్ నేపథ్యంలో - ఇప్పుడు అలాంటిదే ఇంకో కొత్త "సెటైర్ వేరియెంట్" తాజాగా ఎంట్రీ ఇచ్చింది.  

కోవిడ్‌తో ప్రత్యక్షంగా పోరాడుతున్న డాక్టర్లు, దాని మీద నిరంతరం పరిశోధనలు చేస్తున్న వైరాలజిస్టులు, మైక్రోబయాలజిస్టులు, సంబంధిత ఇతర సైంటిస్టులు ఏం మాట్లాడటం లేదు కాని - వీటన్నింటితో ఎలాంటి సంబంధంలేని కెమికల్ ఇంజినీర్లు, ఇంకొందరు నిత్యం 'వాగేడిక్ట్స్' మాత్రం కరోనా వైరస్ 101 వేరియెంట్స్ గురించి చెప్తున్నారు. అవన్నీ ఇండియా మీద దాడిచేస్తాయంటున్నారు. WHO కి, ICMR కి సలహాలిస్తున్నారు. చివరకు,  థర్డ్ వేవ్ వచ్చి 'ఇంటికొక్కరు చచ్చిపోతారు' అని ప్రజల్ని ప్యానిక్ చేస్తున్నారు!  

అసలు వీళ్లంతా ఏ అధారిటీతో ఇంత బాహాటంగా నోటికొచ్చినవి చెప్తూ ప్రజలను భయభ్రాంతులకు గురిచేస్తున్నారు? 

ఇలాంటి చెత్తను వాగించడానికి టీవీ చానెల్స్, యూట్యూబ్ చానెల్స్ పోటీపడుతుండటం ఒక పెద్ద విషాదం. 

అధారిటీ లేని వ్యక్తులు ఇలాంటి నానా చెత్త వాగి, ప్రజల్ని ప్యానిక్‌కు గురిచేస్తుంటే వెంటనే యాక్షన్ తీసుకొనే చట్టాలు, యంత్రాంగం మన దేశంలో లేకపోవటం మరింత పెద్ద విషాదం. 

Wednesday, 9 June 2021

ది బిగ్ బిజినెస్!

“Meanwhile, back at reality!"
- Robert Asprin 

సినిమా బేస్ క్రియేటివిటీనే. కాని, దాని టార్గెట్ మాత్రం ఖచ్చితంగా వ్యాపారమే!  

ఇక్కడ నేను మాట్లాడుతున్నది కమర్షియల్ సినిమా గురించి... 

తెలుగు సినిమా మార్కెట్ ఇప్పుడు అంతర్జాతీయ స్థాయికి ఎదిగింది. చూస్తుండగానే 30 కోట్ల నుంచి 100 కోట్లకు, 300 కోట్ల నుంచి 1000 కోట్లను అందుకొనే దాకా వెళ్ళింది బిజెనెస్! 

కట్ చేస్తే -

గత 15 నెలలుగా కొనసాగుతున్న కరోనావైరస్ లాక్ డౌన్ దెబ్బకు సినిమా బిజినెస్ చిన్నబోయింది. చిన్నబోవడం కూడా కాదు, పూర్తిగా చిన్నదైపోయింది! 

ఈ నేపథ్యంలో - అంతకు ముందటి  OTT ప్లాట్‌ఫామ్సే ఇప్పుడొక చిన్న ట్విస్ట్‌తో  ATT లయిపోయాయి. ATT లంటే  Any Time Theater లన్నమాట! "Pay Per View" పధ్ధతిలో పాపులర్ అయిపోయిన ఈ ఏటీటీ ల్లో ఇప్పుడు చిన్నవీ పెద్దవీ అని లేకుండా, అన్ని సినిమాలు రిలీజ్ అవుతున్నాయి. ఒక్క సినిమా 10 భాషల్లో కూడా రిలీజవుతోంది! 

వీటిలో ఎక్కువ సినిమాలు మైక్రో బడ్జెట్ సినిమాలు. వీటికి వందల కోట్ల బడ్జెట్, స్టార్స్ అక్కర్లేదు. చిన్న బడ్జెట్, కొత్త టాలెంట్ చాలు. తక్కువ సమయంలో ఎక్కువ లాభం!  

ఈ ఓటీటీలు, ఏటీటీల కోసం - అందరూ ఆర్జీవీ లానో, ఇంకొకరిలానో హాట్, క్రైమ్ కంటెంట్ ఉన్న సినిమాలనే తీయాలన్న రూలేంలేదు. మంచి క్లాసిక్ కథలకు కూడా కొద్దిగా రొమాంటిక్ టచ్ ఇచ్చి హాటెస్ట్‌గా  కూడా తీయొచ్చు. ఆడియన్స్‌ను అంతకంటే ఎక్కువగా ఆకట్టుకోవచ్చు. ప్రేక్షకులను కట్టిపడేసే విధంగా ఇంకెన్నో జోనర్స్‌లో కూడా సినిమాలు తీయొచ్చు. 

క్రియేటివిటీకి, బిజినెస్‌కు ఆకాశమే హద్దు.

సినిమా నిర్మాణంలో ఆధునికంగా వచ్చిన డిజిటల్ టెక్నాలజీ వల్ల ఇప్పుడు బడ్జెట్‌లు చాలా తగ్గాయి. చిన్న స్థాయిలో, కొత్తవాళ్లతో సినిమాలు చేయాలనుకొనేవాళ్లకు బిజినెస్ పాయింటాఫ్ వ్యూలో ఇదొక మంచి ప్రాఫిటబుల్ అండ్ పాజిటివ్ మలుపు. 

మంచి రిస్క్ ఫ్రీ బిజినెస్ మోడల్ కూడా! 

దాదాపు 15 నెలల కోవిడ్ లాక్‌డౌన్ నిజంగా చుక్కలు చూపించింది. ఇప్పుడదంతా కవర్ చేయాలి. ఎంతో హార్డ్ వర్క్, స్మార్ట్ వర్క్ తప్పదు.  ఆల్రెడీ ముంబైలో 50% ఆక్యుపెన్సీతో థియేటర్స్ తెరిచారు. ఇక అన్నిచోట్లా నెమ్మదిగా థియేటర్స్ తెరుస్తారు. అన్ని "వుడ్స్"లో షూటింగ్స్ నెమ్మదిగా ఊపందుకుంటున్నాయి. 

ఈ నేపథ్యంలో... కేవలం ఓటీటీ, ఏటీటీల్లో రిలీజ్ కోసమే ఫీచర్ ఫిలిమ్స్ ప్లాన్ చేశాను. నా టీమ్‌తో కలిసి ప్రీప్రొడక్షన్ పనులు కూడా ప్రారంభించాను. చాలా ఎక్జయిటింగ్‌గా ఉంది.  


కట్ చేస్తే - 

ఈ బిగ్ బిజినెస్‌లో ఒక్క డబ్బే కాదు, ఊహించని రేంజ్ వ్యక్తులతో సంబంధాలూ, ఓవర్‌నైట్‌లో ఫేమ్... అన్నీ ఇక్కడే సాధ్యం.

దటీజ్ సినిమా!
దటీజ్ న్యూ బిగ్ బిజినెస్!! 

Friday, 4 June 2021

నువ్వు సినిమాల్లోకి రావాలని డిసైడ్ అయినప్పుడే...

Maniratnam @ 65
"నువ్వు సినిమాల్లోకి రావాలని డిసైడ్ అయినప్పుడే బాధ, అవమానం అనే మాటలు విడిచి పెట్టాలి. ఎందుకంటే, ఇక్కడ నీకు అవి అడుగడుగున ఎదురవుతాయి."
- మణిరత్నం 


మొన్న మణిరత్నం బర్త్‌డే నాడు ఒక ఆర్టికిల్ చూస్తున్నపుడు అతను చెప్పిన ఈ మాట కనిపించింది. 

ఇంటా బయటా ఎన్నో అనుభవించకపోతే, మణిరత్నం ఇంత గొప్ప వాస్తవం చెప్పేవాడు కాదు అని నాకనిపించింది. 

అంతదాకా ఎందుకు... మణిరత్నం డైరెక్టర్‌గా నిలదొక్కుకుంటున్న రోజుల్లో సుహాసిని డేట్స్ అడిగితే ఇవ్వలేదు. మణిరత్నం అప్పుడు అంత పెద్ద డైరెక్టర్ కాదు. సుహాసిని మాత్రం అప్పటికే ఫుల్ స్వింగ్‌లో ఉన్న హీరోయిన్!  

1987లో అనుకుంటాను... మణిరత్నం 'నాయకుడు' సినిమాతో డైరెక్టర్‌గా ఇండియాలోనే టాప్ రేంజ్‌కి ఎదిగిపోయాడు. 1988లో సుహసిని  అతన్ని పెళ్ళిచేసుకుంది. 

దటీజ్ సినిమా. :-)   

కట్ చేస్తే - 

ఎప్పటికప్పుడు అప్‌డేట్ అవుతూ, కొత్త కొత్త కథాంశాలతో మణిరత్నం ఇంకా సినిమాలు తీస్తున్నాడు. ప్రేక్షకులను అతని సినిమాల కోసం ఎదురుచూసేలా చేస్తున్నాడు. "ఇంకా మణిరత్నం సినిమాలెందుకు తీస్తున్నాడు?" అని విశ్లేషకులు రాస్తున్నది పట్టించుకోకుండా - మొన్న మొన్నే "ఓకే బంగారం" సినిమా తీసి, అడ్వాన్స్‌డ్ ట్రెండీ సబ్జెక్టులను కూడా తనెంత బాగా తీయగలడో మరోసారి ప్రూవ్ చేసుకున్నాడు. 

సుధ కొంగర, గౌతమ్ మీనన్, సుహాసిని, రాజీవ్ మీనన్, కార్తీక్ సుబ్బరాజ్ దర్శకులుగా మొన్నీమధ్యే "పుతం పుదు కాలై" పేరుతో ఒక 5 అద్భుత కథల యాంథాలజీ సినిమాను నిర్మాతగా తీశాడు!  

తన మద్రాస్ టాకీస్ బ్యానర్‌లో ఇంకెన్నో కొత్త సినిమాల పనుల్లో ఇప్పటికీ బిజీగా ఉన్న లివింగ్ లెజెండ్ మణిరత్నం విషయంలో 'Age is just number' అన్నది వంద శాతం నిజం.  

Friday, 28 May 2021

జ్ఞానోదయమ్ - The Conclusion

ఎప్పటికప్పుడు ఏదో ఒక వ్యక్తినో, పరిస్థితినో ఎదుర్కొన్నాక "అబ్బ... ఈ దెబ్బతో జ్ఞానోదయం అయ్యింది" అనుకొంటాము. కాని అది నిజం కాదు. 

కట్ చేస్తే - 

ఆకాలంలో బుధ్ధుడికి బోధివృక్షం కింద కూర్చున్నప్పుడు 49 రోజుల్లో జ్ఞానోదయం అయిందని చదివాను.

మహానుభావుడు... 49 రోజుల్లోనే, ఒక్కసారికే, సర్వం ఒక అవగాహనకొచ్చింది ఆయనకు. కాని, ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో అలా అస్సలు కుదరదు.

"ఇంక ఇంతకు మించి మనం నేర్చుకొనేది ఏముంటుంది" అనుకుంటాం. కాని, దాని జేజమ్మలాంటి సిచువేషన్ కూడా వెంటనే వస్తుంది.

"ఈ వ్యక్తిని మించి మనల్ని బాధపెట్టేవారు ఇంక లైఫ్‌లో రారు... వచ్చే పరిస్థితికి మనం ఇంక చోటిచ్చే  ప్రసక్తే లేదు" అనుకొంటాం. కాని, తప్పక వస్తారు. మనం ఎదుర్కొంటాం.  

ఇవన్నీ అనుభవం మీదే తెలుస్తాయి.

కొంతమందికి మాత్రం ఈ జ్ఞానోదయం బై డిఫాల్ట్ అయి ఉంటుందనుకొంటాను. అదృష్టవంతులు. వీరి దరిదాపుల్లోకి ఏ నాన్సెన్స్ వ్యక్తులూ, పరిస్థితులూ రాలేవు. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా వీళ్ళు అంత గుడ్డిగా దేన్నీ నమ్మరు. క్షణాల్లో విషయాన్ని తేల్చేస్తారు. ఇలాంటివాళ్లంటే నాకు చాలా గౌరవం.

కొంచెం లిబరల్‌గా, మాస్‌గా చెప్పాలంటే - ఇదే లోకజ్ఞానం.

కరోనావైరస్ పుణ్యమా అని, సుమారు గత 15 నెలల లాక్‌డౌన్ నేపథ్యంలో చాలా విషయాల్లో ఆత్మపరిశీలన చేసుకొని, బాగా ఆలోచించుకొనే అవకాశం అందరికీ దొరికింది.

ఈ కోణంలో - లాక్‌డౌన్‌ను మించిన బోధివృక్షం లేదు.   

నా విషయంలో మాత్రం - ఏదో బూడిదలోంచి లేచి దులుపుకొన్నట్టు కాకుండా... మస్తిష్కం నిజంగానే ఒక భారీ కుదుపుకు లోనయ్యింది. 

అయితే, ఈ 15 నెలలకాలంలో ఇంతకుముందు కూడా రెండు సార్లు ఇలాగే అనుకున్నాను. ఇది మూడోసారి, చివరిసారి అనుకుంటున్నాను. 

కొత్తగా ఏదో తెలుసుకోవడమో, నేర్చుకోవడమో అనేది జీవితంలో కొనసాగే ఒక నిరంతర ప్రక్రియ. దానికి ఫుల్‌స్టాప్ ఉండదు. అలా ఉంటుందనుకోవడం ఒక భ్రమ. 

కాని, వీటన్నిటినీ మించిన ఒక ఆలోచనాస్థాయికి చేరుకోవడం అనేది ఒకటుంటుంది. అది మాత్రం ఒక్కసారే వస్తుంది.  

ఏమైనా,  అయామ్ పాజిటివ్... 

ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా మారిపోయాను. వ్యక్తిగతంగా నేను నాలో కోరుకొంటున్న మార్పు అదే. 

Thursday, 27 May 2021

అవతలివారి ప్రాధాన్యతల లిస్టులో నువ్వెక్కడ?

కేస్ #1:

మనం ఒకరికి కాల్ చేస్తాం. అవతల ఫోన్ ఎత్తి, "ఒక్క 10 నిమిషాల్లో చేస్తా" అని పెట్టేస్తారు. ఆ 10 నిమిషాలు ఎన్నటికీ రాదు. వాళ్ళు చెయ్యరు. 

మళ్ళీ మనం చేసినప్పుడు, ఇదంతా మర్చిపోయి, మనం అప్పుడే ఫోన్ చేసినట్టు, "చెప్పండి" అంటారు!  

ఏదో బిజీలో ఉంటారు కదా అన్న ఉద్దేశ్యంతో వాట్సాప్ మెసేజ్ పెడ్తాం. రోజుకొకటి పెడుతూనే ఉంటాం. మనకక్కడ అతను ఆన్ లైన్లో ఉన్నట్టు తెలుస్తుంటుంది, లాస్ట్ ఎప్పుడు చూసిందీ తెలుస్తుంటుంది. 

వారి బిజీ వారిది. వారి సమస్యలు వారివి. మనమేం దీని గురించి అడగము. అయినా చెప్తారు: "4 రోజుల తర్వాత ఇప్పుడే ఫోన్ నా చేతికి వచ్చింది" అని! 

అసలు 4 రోజులు ఫోన్ లేకుండా - సిటీ నడిబొడ్డున - ఏ బిజినెస్ మ్యాన్ బిజినెస్ చేస్తాడు?   

కేస్ #2:

నేను: "నీకు వీలయ్యే టైమే చెప్పు. ఆ టైమ్‌కు కాల్ చెయ్యి. ఒకవేళ నువ్వు ఆ టైమ్‌కు చెయ్యలేకపోతే, జస్ట్ ఒక చిన్న మెసేజ్ పెట్టు. నీ బిజీ పనుల్లో ఇది కూడా మర్చిపోయే అవకాశముంటుంది కాబట్టి - టైమ్ చెప్పు, నేనే కాల్ చేస్తా"

అతను: సమస్యే లేదు. నేను చేస్తా కదా... 10 - 11 మధ్య చేస్తా.

11 అయిపోతుంది. సాయంత్రం 7 కూడా అయిపోతుంది. కాల్ రాదు. "ఇప్పుడు చెయ్యలేను" అని చిన్న మెసేజ్ కూడా రాదు. 

మళ్ళీ నేను కాల్ చేస్తే, "మీటింగ్‌లో ఉన్నాను. అయిపోగానే చేస్తాను" అని ఒక మెసేజ్ వస్తుంది. 

ఆ మీటింగ్ ఎన్నటికీ అయిపోదు. నాకు కాల్ రాదు.   

కట్ చేస్తే - 

ఈ రెండు కేసుల్లో - ఇద్దరికీ వ్యక్తిగతంగా నేను అత్యధిక ప్రాధాన్యమిస్తాను. వాళ్ల కాల్ గాని, మెసేజ్ కాని వస్తే వెంటనే రెస్పాండ్ అవుతాను. అది నా అలవాటు. 

అలాగని, అందరూ నాలాగే ఉండాలని నేనెప్పుడూ అనుకోను. చాయిస్ వారికే ఇస్తాను. అయినా సరే, 90% ఎప్పుడూ ఇలాగే జరుగుతుంది.  

ఇలాంటి ఉదాహరణల్లో ఎదుటివారిని తప్పుపట్టడానికి లేదు. అది వారి ఇష్టం. వారి బిజీ, వారి టెన్షన్స్, వారి తలనొప్పులు వారికుంటాయి. 

అయితే - "అవతలివారి ప్రయారిటీ లిస్టులో మనం ఎక్కడున్నాం" అన్న విషయాన్ని మాత్రం ఇలాంటివి మనకు బాగా స్పష్టం చేస్తాయి.  

Sunday, 16 May 2021

దర్బార్ హాల్ ఒక మంచి జ్ఞాపకం

ఫేస్‌బుక్‌లో కొన్ని ఫోటోలు చూసినప్పుడు కొన్ని గుర్తొస్తాయి. ఒకలాంటి ట్రాన్స్ లోకి వెళ్ళిపోతాం...   

ఇప్పుడున్న ఈ పరిస్థితుల్లో - ఊరికే ఎప్పుడేమవుతుందా అని భయపడుతూనో, టెన్షన్ పడుతూనో, అదేపనిగా ఆలోచిస్తూనో ఆరోగ్యం, మనసూ పాడుచేసుకునేకంటే - కొన్ని అలాంటి నాస్తాల్జిక్ ముమెంట్స్‌ను గుర్తుతెచ్చుకోవడం ఎంతయినా మంచిదని నాకనిపించి ఈ బ్లాగ్ రాస్తున్నాను. 

చిన్నప్పుడు వరంగల్‌లో, మా ఇంటిదగ్గర బొడ్రాయిలో ఉన్న విజ్ఞానమందిర్ గ్రంథాలయంలో ఎప్పుడూ "సోవియట్ లాండ్", "స్పుత్నిక్" లాంటి రష్యన్ పత్రికలను అదేపనిగా చదివేవాణ్ణి. ఈ ఇష్టమే పెద్దయ్యాక నేను యూనివర్సిటీకెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ మూడేళ్ళ (పార్ట్ టైమ్) రష్యన్ డిప్లొమాలో చేరి, అందులో కూడా యూనివర్సిటీ టాపర్ అవ్వడానికి ఒక ఇన్‌స్పైరింగ్  నేపథ్యమైంది.

నేను ఉస్మానియా యూనివర్సిటీలో చదివిన రెండు పీజీల్లో ఒకటి షెల్టరిచ్చింది, ఫుడ్ పెట్టింది. మంచి మిత్రులనిచ్చింది. ఇంకో పీజీ నాకు మంచి ఉద్యోగాలనిచ్చింది. కాని, ఈ రెండిటికంటే నాకు ఎక్కువ ఆనందాన్నిచ్చింది మాత్రం నా మూడేళ్ళ పార్ట్ టైమ్ రష్యన్ డిప్లొమానే!  

అది పూర్తిగా మరో లోకం. బోధనా పధ్ధతి ఒక అద్భుతం. క్లాస్‌లో ఎవ్వరు మాట్లాడినా... అయితే రష్యన్లో మాట్లాడాలి, లేదంటే ఇంగ్లిష్‌లో మాట్లాడాలి. పూర్తిగా తెలుగు మీడియం నుంచి యూనివర్సిటీలోకి ప్రవేశించిన నాకు అంతో ఇంతో ఇంగ్లిష్ రావడానికి కారణం ఈ రష్యన్ డిప్లొమానే. 

ఇవన్నీ ఒక ఎత్తైతే - మా క్లాస్‌లో మొత్తం 20 మంది స్టుడెంట్స్ ఉంటే, అందులో 16 మంది అమ్మాయిలే! వాళ్లంతా సిటీ అమ్మాయిలు, మాట్లాడితే ఇంగ్లిష్!! అమ్మాయిలు మొదట్లో నన్ను కొంచెం టార్చర్ పెట్టినా - తర్వాత నాకు బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ అయ్యారు. రష్యన్ డిప్లొమా నాకు అంత బాగా నచ్చడానికి ఇది కూడా ఒక బిగ్ రీజన్ అని నేను ఒప్పుకొనితీరాలి.        

కట్ చేస్తే - 

1987-88 లో దాదాపు ఒక సంవత్సరంపాటు ఇండియాలో "సోవియట్ ఫెస్టివల్" జరిగింది. అప్పుడు ఎందరో రష్యన్ పాప్ సింగర్స్, ఆర్టిస్టులు, రచయితలు, బాలెరినాలు, జిమ్నాస్ట్‌లు, క్రీడాకారులు, ఇతర రంగాల్లోని ప్రముఖులు అప్పటి USSR నుంచి ఇండియా వచ్చారు. 

రాజీవ్ గాంధీ, గోర్బచేవ్‌ల ఫోటోలు, స్పీచ్‌లు అప్పుడొక క్రేజ్.  

ఇండియాలో జరిగిన సోవియట్ ఫెస్టివల్‌లో భాగంగా - ఢిల్లీ, మద్రాసు, హైద్రాబాద్ వంటి దేశంలోని కొన్ని ప్రధాన నగరాల్లో రష్యన్ సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు, రష్యన్స్‌తో ఇంటరాక్టివ్ కార్యక్రమాలూ చాలా జరిగాయి. 

ఆ సందర్భంగానే - వందలాదిమంది నేటివ్ రష్యన్ డెలిగేట్స్ ముందు - కోఠీ వుమెన్స్ కాలేజీలో వున్న దర్బార్ హాల్‌లో, అప్పుడు మా ఓయూ రష్యన్ డిప్లొమా స్టుడెంట్స్ ఒక రష్యన్ నాటికను రష్యన్ భాషలోనే ప్రదర్శించాము. 

నాటిక చిన్నదే. కాని, ఆ సాయంత్రం, మా ముందు దర్బార్ హాల్లో వందల్లో ఆసీనులైన రష్యన్ డెలిగేట్స్ అందరూ మా ప్రదర్శనను మెచ్చుకొని చప్పట్లు కొట్టి అభినందించడం అనేది ఇప్పటికీ నాకు ఒళ్లు గగుర్పొడిచే ఒక మంచి జ్ఞాపకం.  

Sunday, 9 May 2021

ఏ చిన్న చాన్స్ తీసుకోవద్దు!

ఇప్పటిదాకా మిమల్ని కరోనా తాకలేదంటే అర్థం మీరు అదృష్టవంతులు అని గాని, మీలో ఇమ్యూనిటీ బాగుందనీ కాదు. మీరు చాలా బాధ్యతగా ఉన్నారని అర్థం.

దయచేసి దాన్నలాగే కంటిన్యూ చేయండి...

కట్ చేస్తే - 

దాదాపు రెండువారాల క్రితం కోవిడ్19 నన్ను కౌగిలించుకొంది. మొత్తం ఇంటికే పరిమితం చేసుకొన్నాను. ఇప్పుడైతే తగ్గినట్టే ఉంది. మామూలుగానే ఉన్నాను. రుచి, వాసనే ఇంకా దారిలోకి రావాల్సి ఉంది. 

బహుశా ఇంకో వారం పడుతుందనుకుంటాను, నేను పూర్తిగా ఫిట్ అవ్వడానికి. 

అయితే - ఈ రెండువారాలు మానసికంగా నేను అనుభవించిన వ్యధ గురించి చెప్పలేను. ఇక్కడ విషయం నా ప్రాణం మీద భయం కాదు. కొన్ని రాయడానికి ఇది సమయం కూడా కాదు. రాయకూడదు కూడా. 

అదలా పక్కనపెడితే ... ఈ సెకండ్ వేవ్‌లో - నాకు తెలిసిన ఎందరో నాకంటే వయసులో పెద్దవాళ్ళు, నాకంటే చిన్నవాళ్ళు కూడా - నేనెన్నడూ ఊహించని విధంగా ఈ కరోనా బారినపడి మళ్ళీ కోలుకోలేదు.

ఇప్పుడే తెలిసింది... మిత్రుడు, ప్రముఖ జర్నలిస్టు టీయెన్నార్ పరిస్థితి కూడా ప్రస్తుతం క్రిటికల్‌గా ఉందట. I wish all will be okay and he'll be alright. 

ఈ సందర్భంగా, మీ అందరికీ నా వ్యక్తిగత విన్నపం ఏంటంటే - ఇంకొన్నాళ్ళు ఈ విషయాన్ని అంత ఈజీగా తీసుకోకండి. చాలా జాగ్రత్తగా ఉండండి. ఏ చిన్న చాన్స్ తీసుకోవద్దు...

ప్రస్తుతం మనమందరం ఒక కనిపించని శత్రువుతో పోరాడుతున్నాం. కాని, తప్పకుండా దీన్ని కూడా అధిగమిస్తాం. 

This too shall pass... 

కట్ బ్యాక్ టూ మై బ్లాగింగ్ - 

కరోనా మళ్ళీ నన్ను ఇటు లాక్కొచ్చింది. కొన్ని అలవాట్లు అంత ఈజీగా పోవు. నా బ్లాగింగ్ హాబీ అలాంటిదే. 

ఒక పాజిటివ్ ఎడిక్షన్.

గత రెండువారాల నా కోవిడ్ ఐసొలేషన్‌లో నన్ను కాపాడింది ఆ టాబ్లెట్స్ మాత్రమే కాదు. అంతో ఇంతో నాలో ఉన్న చదివే అలవాటు, ఇలా ఏదో ఒకటి రాసే అలవాటు. ఇందులో ఎలాంటి అతిశయోక్తిలేదు. 

నా బ్లాగింగ్‌కి ఎక్స్‌టెన్షన్... మనోహరమ్ వెబ్ మ్యాగజైన్ కోసం బోలెడన్ని ఆర్టికిల్స్ రాశాను. ఇవ్వాటినుంచీ మళ్లీ రెగ్యులర్‌గా మ్యాగజైన్‌లో అప్‌డేట్ చేస్తుంటాను. 

Monday, 12 April 2021

అందరికీ 'ప్లవ' ఉగాది శుభాకాంక్షలు 🙏

మిత్రులు, శ్రేయోభిలాషులు, ప్రియమైన నా బ్లాగ్ పాఠకులందరికీ ప్లవ నామ సంవత్సర ఉగాది శుభాకాంక్షలు! 

ఈ తెలుగు సంవత్సరం ఆరంభం నుంచీ మనందరిలో ఆనందం ఇండెక్స్ పైపైకే ఎగరాలనీ, అనుకున్న పనులన్నీ అనుకున్నట్టుగా జరగాలనీ, ఆ దిశలో రెట్టించిన ఉత్సాహంతో మనమందరం తగిన కృషి చేయాలనీ, ఇప్పటికే చేయాల్సినవన్నీ చేసేసి హాయిగా రిటైరయి విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నవాళ్ళు కూడా మరింత బిందాస్‌గా, ఆరోగ్యంగా ఉండాలనీ, దూరమైన మిత్రులూ బంధువులూ అన్ని ఈగోలూ, గొడవలూ పక్కనపెట్టి ఎప్పట్లా కలిసిపోవాలనీ... మనందరినీ వదలకుండా టెన్షన్ పెడుతున్న కరోనా వైరస్ వెంటనే పత్తాలేకుండా పోవాలనీ... మనస్పూర్తిగా కోరుకొంటూ...

నా బ్లాగ్ పోస్టులన్నీ ఆయా సందర్భాల్లో నా మూడ్ తీసుకెళ్ళినట్టుగా కదిలి రాసినవి. అత్యధిక భాగం నా వ్యక్తిగత అభిప్రాయాలే. ఆలోచనలే. అనుభవాలే.

తెలియక, ఏ పోస్టులోనైనా ఎవరినైనా లేశమాత్రంగా బాధపెట్టినా మన్నించగలరని మనవి. 

కట్ చేస్తే - 

బ్లాగింగ్ మీద నాకున్న అపరిమిత వ్యామోహానికి పొడిగింపే నా కొత్త వెబ్ మ్యాగజైన్ Manoharam.in.

సినిమాలైనా, సక్సెస్ సైన్స్ అయినా, వ్యక్తిగత అనుభవాలూ ఫీలింగ్స్ అయినా... ఇకనుంచీ నా బ్లాగింగ్ అంతా ఈ మ్యాగజైన్‌లోనే. 

ఎందరో మహానుభావులు... అందరికీ ఉగాది శుభాకాంక్షలతో - 
మీ
- మనోహర్ చిమ్మని 🙏

Friday, 9 April 2021

వకీల్ సాబ్ ఎలా ఉండాలి అనేది ఎవరు నిర్ణయిస్తారు?

 
కొంతమంది మేథావులప్పుడే మొదలెట్టారు… పింక్‌లో అమితాబ్ అట్లా చెయ్యలేదు, అమితాబ్ ఇట్లా చెయ్యలేదు అంటూ.

రీమేక్ కథాచర్చల్లో వీళ్లను కూర్చోబెట్టాల్సింది. పాపం దిల్ రాజుకు తెలియదు.

‘సినిమా బాగుంది’, ‘బాగాలేదు’, ‘చెత్తగా ఉంది’… అని చెప్పే హక్కు – టికెట్ కొని సినిమా చూసే ఎవరికైనా ఉంటుంది. కాని, కోట్లు పెట్టి సినిమా తీసేవాళ్ళకు “మీరు సినిమా ఇలా తీయాలి, ఇ-లా-గే తీయాలి” అని చెప్పే హక్కు మాత్రం ఎవరికీ ఉండదు.

అలాంటివాళ్లు నిరభ్యంతరంగా వారికిష్టమైన సినిమాలు మాత్రమే చూసుకోవచ్చు… తీసుకోవచ్చు… తీసుకొని చూసుకోవచ్చు. మీరు సినిమా ఇలా తీశారేంటి అని అడగడానికి ఒక్కరు కూడా ఆ వైపు రారు.

Cut back to Pink –

బోనీ కపూర్, దిల్ రాజు, శ్రీరామ్ వేణు, తమన్, పవన్ కళ్యాణ్, నివేతా థామస్, అంజలి, అనన్య… నాకేం చుట్టాలు కారు. సినిమా మాత్రం నాకు చుట్టమే!

అదొక పరిశ్రమ. ఒక కార్పొరేట్ బిజినెస్. కోట్లతో వ్యాపారం.

కమర్షియల్ సినిమాకు మొదటి లక్ష్యం డబ్బు. రెండో లక్ష్యం, మూడో లక్ష్యం కూడా డబ్బే. క్రియేటివిటీ, వినోదం దాని ముడిసరుకు.

పింక్ రీమేక్ పింక్‌లాగే ‘మక్కీ కి మక్కీ’ ఉండాలి అంటే, పింకే మరోసారి చూస్తే చాలు. వకీల్ సాబ్ సినిమా చూసి అది పింక్‌లా లేదు అనటం కమర్షియల్ సినిమా లాజిక్‌కు చాలా దూరం.

అమితాబ్ హిందీ సినిమాను, పవన్ కల్యాణ్ తెలుగు సినిమాను ఒకే మీటర్‌తో ఎలా కొలుస్తారు?

బాలీవుడ్‌లో అమితాబ్‌కు ఉన్న ఇమేజ్ వేరు. అక్కడి మార్కెట్ వేరు. ఇక్కడ పవన్ కళ్యాణ్ ఇమేజ్ వేరు, మార్కెట్ వేరు.

పింక్ దర్శకుడు ఆ సినిమా తీసేటప్పటి ఆలోచన వేరు. అది హిందీలో హిట్ అయ్యాక – అదే సినిమాను తెలుగులో పవన్ కల్యాణ్‌తో రీమేక్ చెయ్యాలన్న నిర్మాతల ఆలోచన వెనకుండే వినోదాత్మక వ్యాపార ఆలోచన వేరు.

పింక్ కమర్షియల్ సినిమానే. వకీల్ సాబ్ కూడా కమర్షియల్ సినిమానే. దేని నిర్మాణ నేపథ్యం దానిది.

పింక్‌లో చర్చించిన వ్యక్తుల ఇండివిడ్యువాలిటీ, సాంఘిక ప్రయోజనం అనే ఆత్మ ఎక్కడికీ పోదు. పోలేదు. మిగిలిన వ్యాపార హంగులన్నీ మాత్రం తప్పవు… తప్పనిసరి కూడా. అలా చేశారు కాబట్టే – వకీల్ సాబ్ ఈరోజు ఇంత బ్లాక్ బస్టర్ హిట్ అయ్యింది.

పక్కా కమర్షియల్ సినిమాలను సీరియస్ సినిమా దృక్కోణంతో, మేథోపరమైన తూనికరాళ్లతో తూచటం ఏమాత్రం కరెక్టు కాదు.

కట్ చేస్తే –

ఈ సోకాల్డ్ కొంతమంది మేథావుల ఆలోచనలకు అనుగుణంగా సినిమా తీస్తే – థియేటర్ క్యూబ్‌లకు కట్టిన డబ్బులు కూడా రావు. 🙂 🙂

Understand cinema. Enjoy cinema.

Saturday, 3 April 2021

నెగెటివిటీకి ఎంత దూరం ఉంటే అంత మంచిది!

కొన్ని రోజుల క్రితం ఒక బ్లాగ్ రాశాను... ప్రతి సినిమా వెనుక ఒక కథ ఉంటుంది అని. 

నేను అనుకున్న అంశాన్ని బహుశా ఆ బ్లాగ్ పోస్టులో నేను సరిగ్గా ప్రజెంట్ చేయలేకపోయానేమో అనిపించింది.

ఎందుకంటే - స్వతహాగా ఒక శాంతమూర్తి అయిన ఒక బ్లాగర్, బ్లాగ్ కామెంటర్, పెద్ద మనిషి చాలా బాధాకరంగా రియాక్టయ్యారు. నిజానికి అంత అవసరం లేదు. 

ఆ కామెంట్‌ను పోస్ట్ చెయ్యటం కూడా నాకు నచ్చలేదు. నేను రాసిన అంశాలకు, నేను రాసిన దృక్కోణానికీ, ఆ కామెంట్‌లో రాసిన అంశాలకూ అసలు సంబంధం లేదు. నిజానికి అంత సీన్ అక్కడ లేదు. :-)         

నేను ఎవరిని ఉద్దేశించి రాశానో, ఎవరితో నా భావాలు షేర్ చేసుకోవాలని రాశానో - వాళ్ళనుంచి మాత్రం నాకు కావల్సిన, నేను ఊహించిన పాజిటివ్ రియాక్షనే వచ్చింది. 

సినిమాలమీద విశ్లేషణలు చేసేవాళ్ళు చేస్తుంటారు. చీల్చి చెండాడి రాసేవాళ్ళు రాస్తుంటారు... సినిమాలు తీసేవాళ్ళు తీస్తుంటారు.

ఇది దశాబ్దాలుగా జరుగుతున్నదే. ఎవరి ప్రొఫెషన్ వారిది. ఎవరి ఆసక్తి వారిది. 

డబ్బులు పెట్టి సినిమా చూసే ప్రేక్షకునికి - తాను చూసిన ఆ సినిమా బాగుందో, బాగాలేదో చెప్పే హక్కు తప్పకుండా ఉంటుంది. అలా చెప్పవద్దు అని నేనెప్పుడూ చెప్పలేదు, చెప్పను. 

విశ్లేషకుల విషయంలో కూడా అంతే... వారి ప్రొఫెషన్ వారిది. వారి ఆసక్తి వారిది. రాయొద్దు అని ఎలా చెప్తాం? 

సినిమా కథ వెనుక కథలకూ వీరికీ ఎలాంటి సంబంధం లేదు. అయితే - ఈ నేపథ్యం తెలిసినవారు మాత్రం ఇవన్నీ చూసి నవ్వుకుంటారు, జాలిపడతారు, బాధపడతారు. 

ఒక సినిమా హిట్టూ ఫట్టుల విషయంలో ఇంత బాగా విశ్లేషించగలిగే వీరికి విజయాలు చిటికెలో పని. మరి ఎందుకని వీరు ఒక్కటైనా సినిమా తీయలేరు? తీసి అందరి మన్ననలు పొందొచ్చు కదా? కోట్లలో డబ్బు సంపాదించొచ్చుకదా? 

కట్ చేస్తే - 

నా బ్లాగ్ 100% 'నో-హిపోక్రసీ' బ్లాగ్. మాస్కులుండవు. 

ఈ రాతలన్నీ నాకోసం రాసుకుంటున్నాను. నాలాంటి ఆలోచనా దృక్పథం ఉన్న లైక్‌మైండెడ్ మిత్రులకోసం రాస్తున్నాను. 

నెగెటివిటీ, మాస్కులు, హిపోక్రసీ... వీటికి నేను చాలా దూరం.  

జీవితం చాలా చిన్నది. వీలైనంత పనిచేద్దాం. సంతోషంగా ఉందాం. అనుభవిద్దాం. 

ఒడ్డున ఉండి సలహాలు, సూచనలు ఇవ్వడం... సామెతలు, కొటేషన్స్ పోస్ట్ చేయడం చాలా సులభం. అప్పుడప్పుడూ అది నేనూ చేస్తుంటాను. 

కాని, దిగినప్పుడే తెలుస్తుంది అసలు లోతెంతో.  

ఈ చిన్న లాజిక్ మనం మర్చిపోవద్దు. 

"I don't dream at night, I dream at day, I dream all day; I'm dreaming for a living."
- Steven Spielberg 

Make Movies That Make Money! 

Tuesday, 23 March 2021

Unlearning Times

కరోనా లాక్‌డౌన్ నన్ను దాదాపు సంపూర్ణంగా మార్చేసిందంటే అతిశయోక్తి కాదు. 

కుక్క బూడిదలో పడుకుని ఏదేదో అనుకొని, బూడిదలోంచి లేవగానే దులుపుకొని అంతా మర్చిపోయి ఊరు మీద పడ్డట్టు కాకుండా - నిజంగానే - చాలా విషయాల్లో తిరుగులేని జ్ఞానోదయం అయింది.

Thanks to few gentlemen - చాలా విషయాల్లో ఏం చేయకూడదో, ఎలా ఉండకూడదో నేర్చున్నాను. 

"Unlearning" అన్నమాట! 

కట్ చేస్తే - 

నాకున్న కొన్ని అర్థంలేని వ్యక్తిగత పరిమితుల వల్ల... చివరి క్షణం వరకూ వ్యక్తులపట్ల నేను మార్చుకోలేకపోయిన కొన్ని గుడ్డి నమ్మకాల వల్ల - అవకాశాలు నేను అతి సులభంగా క్రియేట్ చేసుకోగలిగిన రోజుల్లో - సినిమాలు చేయలేకపోయాను. 

ఒకవైపు నేను తీసుకొన్న లాంగ్ గ్యాప్, మరోవైపు కోవిడ్ ప్రభావం ఉన్న ఇప్పటి పరిస్థితుల్లో ఏదీ అంత సులభం కాదు. 

అయినా సరే - ఇప్పుడు నేను వరుసగా సినిమాలు చేయడానికి సంకల్పించాను. 

క్రియేటివిటీపరంగా చూసినా, బిజినెస్‌పరంగా చూసినా... ఖచ్చితమైన లక్ష్యంతో పనిచేసేవాళ్లకు ఫీల్డు ఇప్పుడు సుపర్బ్‌గా ఉంది. 

అందులో నా వాటా నేను తీసుకోవాల్సిన అవసరం కూడా ఉంది. 

ఈరోజు నుంచే నా 30 రోజుల కౌంట్‌డౌన్ ప్రారంభమైంది. కోవిడ్ తర్వాత కొత్తగా నా మొదటి సినిమా ఎనౌన్స్ చెయ్యబోతున్నాను.