Tuesday, 27 October 2020

వెన్నెల జలతారు


సికింద్రాబాద్ నడిబొడ్డునే వున్నా తపోవనంలా వుంది బుక్ సెలెక్షన్ సెంటర్. నిశ్శబ్దంగా, ప్రశాంతంగా, చల్లగా…

విశాలమైన స్పేస్‌లో విశ్వవిజ్ఞానాన్ని మోస్తూ- గోడల నిండా, మధ్యలో బుక్ రాక్స్ ఠీవిగా నిల్చుని వున్నాయి. మాస్కులు ధరించిన పుస్తకప్రియులు అక్కడక్కడా మునుల్లా మౌనంగా రాక్స్ దగ్గర నిల్చుని, వాళ్లకు కావల్సిన పుస్తకాలను వెతుక్కొంటున్నారు.

ఎలిజబెత్ గిల్బర్ట్ కొత్త నవల “సిటీ ఆఫ్ గాళ్స్” పుస్తకాన్ని తిరగేస్తూ ఫిక్షన్ రాక్స్ దగ్గర నిల్చునివుంది మహేశ్వరి.

“హలోవ్”

తనకి బాగా పరిచయమైన గొంతు. ఆ సమయంలో అక్కడ తను వూహించని గొంతు. ఆశ్చర్యంతో వెనక్కి తిరిగిచూసింది మహేశ్వరి.

అతడే!

“వాటే సర్‌ప్రయిజ్!” ముక్కుమీదున్న మాస్కుని కిందకు లాక్కొంటూ అన్నాడతను.

“అవును. నాకూ ఆశ్చర్యంగానే వుంది. నిన్నిక్కడ చూస్తాననుకోలేదు” ఇంకా ఆశ్చర్యంలోంచి తేరుకోలేదు మహేశ్వరి.

“నేను కూడా మిమ్మల్ని ఇక్కడ వూహించలేదు మేడమ్” అతని గొంతులో తొంగిచూసిన చిలిపితనానికి బ్లష్ అయిన ఆమె బుగ్గలను మాస్క్ చాలావరకు కప్పేసింది.

“నేనిక్కడ రెగ్యులర్ కస్టమర్‌ని. నెలకి రెండుసార్లయినా వస్తాను… న్యూ ఎరైవల్స్ చూడ్డానికి” మాస్క్‌ని కొద్దిగా కిందకి దించుతూ అంది మహేశ్వరి.

“మరి నేను కూడా ఇక్కడికి తరచూ వస్తుంటాను. మనం ఒక్కసారి కూడా ఎదురుపళ్లేదు చూడు!”

“దాందేముంది… ఇద్దరం ఒకేరోజు ఓకే సమయానికి రావాలని రూలేం లేదుగా!”

“అఫ్కోర్స్” ఒప్పుకొంటూ, తననే కన్నార్పకుండా చూస్తున్న అతని చేతిలో వున్న పుస్తకం వేపు చూపులు మరల్చింది మహేశ్వరి.

“టూల్స్ ఆఫ్ టైటాన్స్” హార్డ్ బౌండ్. టిమ్ ఫెర్రిస్ పుస్తకం.

అతనేదో మాట్లాడబోయాడు. పెదాలపై చూపుడు వేలు పెట్టుకొని, కళ్ళుపెద్దవిగా చేసి, మాట్లాడవద్దన్నట్టుగా సైగచేసింది మహేశ్వరి.

అక్కడి తపోవనం ప్రశాంతతను భగ్నం చేయకుండా, ఇద్దరూ కౌంటర్ వైపు కదిలారు. కౌంటర్ దగ్గర ఎవరి పుస్తకాలకు వారే బిల్ చెల్లించి బయటకొచ్చారు.

అయిదు నిమిషాల్లో వాళ్లిద్దరూ కూర్చొన్న కారు ప్యారడైజ్ ట్రాఫిక్‌లోంచి బయటపడి, రాణిగంజ్ మీదుగా, నెక్లెస్‌రోడ్‌లోకి ప్రవేశించింది.

చేతిలో వున్న మొబైల్లో టైమ్ చూసింది మహేశ్వరి. సాయంత్రం 4 అవుతోందప్పుడు…

డ్రయివింగ్ సీట్లో అతను, పక్కనే మహేశ్వరి. ఇద్దరికీ ఇదొక వూహించని కలయిక. మాస్కులు పూర్తిగా తొలగించిన ఇద్దరి ముఖాల్లోనూ ఏదో కొత్త మెరుపు.

నెక్లెస్ రోడ్‌లో నిర్మానుష్యంగా ఉన్న ఒక పార్కింగ్ ప్లేస్‌లో చిన్న జెర్క్‌తో కారాపాడతను.

“ఎక్కడికెళ్దాం?” అడిగాడు.

“ఇక్కడే కాసేపు ఇలాగే కూర్చుందాం” అంది మహేశ్వరి.

బుక్ సెలక్షన్ సెంటర్‌లోని ప్రశాంతత, ఆ తర్వాత అతన్ని అలా వూహించని విధంగా కలిసిన సంభ్రమం ఆమెను ఇంకా వదల్లేదు. అతడు ఆమెనే చూస్తున్నాడు. ఆమె కూడా రెప్పవేయకుండా అతన్నే చూస్తోంది.

నిమిషం. రెండు నిమిషాలు. మూడు నిమిషాలు… పక్కపక్కనే, ఒకరి కళ్ళళ్ళోకి ఒకరు చూసుకొంటూ, లాక్‌డ్ కార్లో కూర్చున్న ఇద్దరి శ్వాసల వేగం పెరిగింది. గబుక్కున అతని చూపుల నుంచి తప్పించుకొంటూ, తలతిప్పి కారు అద్దంలోంచి ఎదురుగా బయటికి చూడసాగింది మహేశ్వరి.

ఆమె శ్వాసలో పెరిగిన వేగానికి, బిగుతుగా ఆమె ధరించిన తెల్లటి కుర్తీ పైభాగం కల్లోల సముద్రపు అలలా ఎగిసిపడుతోంది.

నిమిషం. రెండు నిమిషాలు. మూడు నిమిషాలు… పక్కపక్కనే, ఒకరి కళ్ళళ్ళోకి ఒకరు చూసుకొంటూ, లాక్‌డ్ కార్లో కూర్చున్న ఇద్దరి శ్వాసల వేగం పెరిగింది. గబుక్కున అతని చూపుల నుంచి తప్పించుకొంటూ, తలతిప్పి కారు అద్దంలోంచి ఎదురుగా బయటికి చూడసాగింది మహేశ్వరి.

ఆమె శ్వాసలో పెరిగిన వేగానికి, బిగుతుగా ఆమె ధరించిన తెల్లటి కుర్తీ పైభాగం కల్లోల సముద్రపు అలలా ఎగిసిపడుతోంది. మహేశ్వరినే చూస్తూ, వొళ్ళో బిగిసిపెట్టుకొన్న ఆమె రెండుచేతుల మీద నెమ్మదిగా తన ఎడమచేయి వేశాడతను. అంతే. ఏం జరుగుతోందో తెలిసేలోపు, మహేశ్వరి రెండు చేతుల్లో అతని ముఖం ఉంది. తర్వాత కొన్ని నిమిషాలపాటు, పసిఫిక్ ఓషన్ అలల్లో చెలరేగి ఆడుకొనే జంటసర్ఫర్స్‌లా హద్దూ అదుపూ లేకుండా ఆడుకున్నాయి వారిద్దరి పెదాలు.

“బుజ్జీ, ఎక్కడికైనా లేపుకెళ్ళు నన్ను. ఒక్క 24 గంటలు… ఎట్ లీస్ట్ ఒక్క రాత్రి!”

తన రెండు చేతుల్లో వున్న అతని ముఖాన్ని విడిచిపెట్టకుండా అతని కళ్ళల్లోకే చూస్తూ, చిన్న గొంతుతో గుసగుసగా చెప్పింది మహేశ్వరి.

మహేశ్వరి వైపే కన్నార్పకుండా చూస్తూ, “ఆర్యూ ష్యూర్?”… తడిసిన పెదాలతో అడిగాననుకున్నాడతను, కాని శబ్దం బయటికి రాలేదు.

అతని మొహంలోకే చూస్తూ, “అవును” అని 48 ఫ్రేమ్స్‌లో రెప్పలు వాలుస్తూ కళ్లతోనే సమాధానం చెప్పింది మహేశ్వరి.

క్షణంలో కారు స్టార్ట్ చేశాడతను.

నెక్లెస్‌రోడ్ నుంచి, ఎన్‌టీఆర్ మార్గ్ మీదుగా దూసుకెళ్తూ టాంక్‌బండ్ ఎక్కింది కారు.

కాసేపు ఇద్దరూ ఏం మాట్లాడుకోలేదు.

“పెద్ద గొప్ప విషయమేం కాదనుకో… కాని, ఈరోజు మనమిలా కల్సుకోడం నిజంగా విచిత్రంగా ఉంది కదూ?” అతనివైపు చూస్తూ అంది మహేశ్వరి.

ఎదురుగా రోడ్డుమీదున్న ట్రాఫిక్‌ని చూస్తూ డ్రైవ్ చేస్తూనే, అవునన్నట్టుగా తలవూపాడతను.

ఇద్దరి మధ్యా మళ్ళీ కొన్ని నిమిషాలు మౌనం.

“ఎలావుంది లైఫ్, బుజ్జీ?” మళ్లీ మహేశ్వరే అడిగింది. 

ఊహించని ప్రశ్న.

“క్వయిట్… ఓకే” కొంచెం తడబాటుగా చెప్పాడతను.

“నాకయితే భరించలేనంత రొటీన్‌గా వుంది” ఎదురుగా కనిపిస్తున్న ట్రాఫిక్‌లోకి చూస్తూ అంది మహేశ్వరి.

అతడేం మాట్లాడలేదు.

బేగంపేట్ బ్రిడ్జ్ ఎక్కి, లైఫ్‌స్టయిల్ మీదుగా కిందకి దిగుతున్న వందలాది కార్లల్లో, వీళ్లిద్దరూ కూర్చొన్న బ్లూ వోక్స్‌వాగన్ కూడా ట్రాఫిక్‌లో కల్సిపోయి నెమ్మదిగా ముందుకు కదులుతోంది.

బయట చిన్నగా చినుకులు. లోపల చల్లటి ఏసీ. అయినా ఇద్దరి ముఖాలూ వెచ్చటి ఆవిరి పరదా కప్పేసినట్టు సన్నటి చమట చుక్కలతో తడిసిపోయాయి.

ఇరవై నిమిషాల తర్వాత, ఏవేవో మలుపులు తిరిగుతూ కంటోన్మెంట్ ఏరియాదాటి, ఒక ‘ఓయో’ ముందు ఆగింది కారు. వెనకసీట్లోంచి టూర్ల కోసం తన కార్లో ఎప్పుడూ వుండే ఒక బ్యాక్‌ప్యాక్, ఇంకో స్పేర్ క్యాజువల్స్ క్యారీబ్యాగ్ తీసుకొని కారు లాక్ చేశాడతను.

మహేశ్వరి లాబీలో కూర్చొన్న అయిదు నిమిషాల్లో రిసెప్షన్ దగ్గర పని ముగించేశాడతను. అయిదు నిమిషాల తర్వాత వారికి కెటాయించిన ఓయో ఎక్జిక్యూటివ్ సూట్ వైపు నడవసాగారిద్దరూ.

“నేను మా ఇంటికి కాల్ చేసి చెప్పాను, రావట్లేదని” నడుస్తూ అన్నాడతను, ఆమె వైపు చూడకుండానే.

“నేను కూడా ఏదో చెప్పాలే… మా అత్తగారు, మామగారున్నారు ఇంట్లో. బాబుని వాళ్లు బాగా చూసుకుంటారు” చెప్పింది మహేశ్వరి.

సూట్‌లోకి ప్రవేశిస్తూనే, డోర్ లాక్ చేసి వెనక్కి తిరుగుతూ భుజానికున్న బ్యాక్‌ప్యాక్‌నీ, చేతిలో వున్న క్యారీ బ్యాగ్‌నీ అలా కిందకి వదిలేసి, ఇప్పటికే ఆలస్యమైందన్నట్టుగా మహేశ్వరిని గట్టిగా దగ్గరికి లాకున్నాడతను. అంతకంటే వేగంగా అతని ముఖాన్ని తనవైపు వొంపుకొంది మహేశ్వరి.

* * *

కాఫీ ఒకసారి సిప్ చేసి, కప్పుని నెమ్మదిగా ముందున్న టీపాయ్ మీద పెట్టింది మహేశ్వరి. వెనక జుట్టుకి వున్న రబ్బర్ బాండ్‌ని తీసేసి, ఒక్కసారిగా తల విదిల్చింది. చిక్కటి కాఫీ కలర్‌లో వున్న వొత్తైన జుట్టు తెరలు తెరలుగా ఆమె ముఖాన్ని కప్పేస్తూ అందంగా జాలువారింది. మహేశ్వరినే చూస్తూ కాఫీ తాగుతున్నాడతను. 

జుట్టు వెనక్కి తోసుకొంటూ, పక్కన చెయిర్లో వున్న తన బ్యాగ్‌లోంచి ఏదో తీసి ముందున్న టీపాయ్ మీద పెట్టింది మహేశ్వరి.

మాల్బరో సిగరెట్ పెట్టె.

“ఇదెలా వచ్చింది?” ఆశ్చర్యంగా అడిగాడతను.

“నువ్వు బాత్రూమ్‌లో ఉన్నపుడు తెప్పించాను” 

“నీకింకా గుర్తుందా?!… అయినా నేను మరీ అంత చెయిన్ స్మోకర్‌ని కాదులే మహీ!” 

“నేనన్నానా?!” అంటూ బాక్స్‌ని అతనివైపుకి తోసింది మహేశ్వరి. 

“నాకు బాగా క్లోజ్ అయినవాళ్లతో, బాగా నచ్చినవాళ్లతో ఇలా ప్రశాంతంగా కూర్చున్నప్పుడు గానీ, బాల్కనీలో నిల్చుని బయట కురుస్తున్న వర్షాన్ని చూస్తున్నప్పుడు గానీ, ఆరుబయట మిద్దెమీద ఏ అర్థరాత్రో నేనొక్కన్నే నాతో నేనే మాట్లాడుకొంటూ తిరుగుతున్నప్పుడుగానీ, ఓ చల్లటి సాయత్రం నేనొక్కన్నే ఏ హైవే పక్కనో కారాపుకొని నిల్చున్నప్పుడు గానీ… ఒక సిగరెట్ అలా కాల్చాలనిపిస్తుంది” ఒక ట్రాన్స్‌లోలా చెప్తూ టక్కున ఆపేశాడతను. 

“వావ్… నీ సిగరెట్ పఫ్ వెనక ఇంత భావుకత్వం నేనెప్పుడూ విన్లేదు బుజ్జీ!… ఇదంతా మీ ఆవిడకు తెలీదనుకుంటాను?!” 

“తెలుసు. మా పెళ్లికి ముందూ, పెళ్లైన కొత్తలో కూడా చెప్పాను. తను వద్దంది. బాధపడతానంది. ఎప్పుడైనా ఒకటి కాలిస్తే, నోట్లో ఓ హాల్స్ చప్పరించి, గంట గ్యాప్ తీసుకొని వెళ్తా ఇంటికి” 

“తప్పులేదు. అదే తర్వాత చెయిన్ స్మోకింగ్‌కు దారితీయొచ్చని ఆమె భయమేమో!” 

“ఇప్పుడు నాకు 39… అదే నిజమైతే, నేనిప్పటికే చెయిన్ స్మోకరయిపోయి… జేబులో ఓ పెట్టె, లైటర్ మెయింటేన్ చేస్తుండాలి” 

“పెళ్లైన కొత్తలో కదా… అప్పటి భయాలు అలాంటివి కావచ్చు”

“కావచ్చు” ఒప్పుకున్నాడతను.

“అయినా ఇప్పుడేముందిలే… ఏ ‘బియాండ్ కాఫీ’ కెళ్ళినా, అమ్మాయిలు కూడా చాలా ఫ్రీగా స్మోక్ చేస్తున్నారు. ఎవరిష్టం వారిది. దాని ఎఫెక్ట్ కూడా కొంచెం స్పృహలో ఉంటే చాలు” 

రెండుచేతులూ పైకెత్తి జుట్టుని సర్దుకొంటున్న మహేశ్వరినే చూస్తూ సిగరెట్ వెలిగించాడతను. ఇద్దరూ నడుస్తూ, సూట్‌ని ఆనుకొని వున్న ఓపెన్ సిటౌట్‌లోకి వెళ్ళి నిల్చున్నారు. 

కింద పచ్చటి లాన్స్. వాటి అవతల దట్టంగా పచ్చటి చెట్లతో నిడిన గ్రీనరీ. దూరంగా ఏదో గ్రౌండ్. చిన్న శబ్దం కూడా లేదు. ఉన్నట్టుండి ప్క్కనే నిల్చున్న మహేశ్వరివైపు చూశాడతను. 

బ్యాగ్‌లో ఉన్న అతని తెల్లటి టీషర్టు, పైజామా వేసుకొని ఉందామె. 

“ఇందాకటి డ్రెస్‌లో కంటే, వీటిలో ఇంకా సెక్సీగా కనిపిస్తున్నావ్” అన్నాడతను, ఆమెనే చూస్తూ. 

“షటప్” అంది బ్లష్ అవుతూ మహేశ్వరి. అతనెక్కడ చూస్తూ ఆమాటన్నాడో ఆమెకు అర్థమైంది. 

రెండు పఫ్‌లు గట్టిగా లాగి, సిగరెట్‌ను అక్కడున్న యాష్ట్రేలోకి కుక్కేశాడు. 

“నీకిష్టమైన వైన్ కూడా తెప్పిద్దామనుకున్నాను. కాని, నువ్విప్పుడేం తీసుకొంటున్నావో నాకు తెలీదుగా!” నవ్వుతూ అతనిమీదకు వొరిగిపోతూ అంది మహేశ్వరి. 

“మంచి పని చేశావు. నేనొక్కన్నీ తాగను”

“నేనున్నాగా కంపెనీకి…” అంది కన్నుగీటుతూ, అల్లరిగా. 

“ఓ పదేళ్లక్రితం మా ఆవిడ కూడా ఇలాగే అంది. కాని, ఒకసారి సిప్ చేసి ‘యాక్ థూ, ఇంత వగరెట్లా తాగుతారు’ అంటూ పక్కనపెట్టేసింది” 

అతను చెప్పిన పద్ధతికి పడీ పడీ నవ్వసాగింది మహేశ్వరి. 

“సొ మొత్తానికి మీ ఆవిడతో కూడా వైన్ తాగించావన్నమాట!” 

“తాగలేదు. అదే మొదటిసారి, చివరిసారి” 

నడుముకి టర్కీ టవల్ చుట్టుకొని, పైన ఏమీ వేసుకోకుండా ఉన్నాడతను. ఎలాంటి ఆచ్ఛాదనలేకుండా ఉన్న అతని ఛాతీ వైపు చూస్తూ, “నీ ఎక్స్‌పోజింగ్ భరించలేకపోతున్నాబుజ్జీ” అంటూ మరింత దగ్గరగా జరిగి, గట్టిగా అతన్ని అళ్ళుకుపోతూ, అతని ఛాతీలో తన ముఖం దాచుకొంది మహేశ్వరి. 

అతని రెండు చేతులూ ఆమె నడుముని చుట్టేశాయి. 

ఆమెనలాగే హత్తుకొని మెల్లిగా వెనక్కి నడిపించుకొంటూ లోపలికి తీసుకెళ్లాడతను. 

* * *

లోపల వాళ్లిద్దరూ కప్పుకొన్న తెల్లటి బెడ్‌షీట్, బయట మబ్బులు కప్పేసుకున్న వెన్నెలా ఒక్కలానే కనిపిస్తున్నాయి. 

తన వక్షం మీద తలపెట్టి కళ్ళుమూసుకొని పడుకొన్న అతని జుట్టుని సున్నితంగా నిమరసాగింది మహేశ్వరి.

“చెప్పు బుజ్జీ … మీ ఆవిడ గురించి చెప్పు” 

“ఇప్పుడెందుకులే మహీ” అన్నాడతను కళ్ళు తెరవకుండానే. 

“లేదు, ఇప్పుడే కావాలి” స్థిరంగా అంది మహేశ్వరి. 

“ఏం చెప్పాలి… తన బోటిక్కే తన లోకం. చెప్పలేనంత పని. బోటిక్‌లో పదిమంది ఎంప్లాయీస్. అంత హెక్టిక్ పని వద్దు అంటే వినదు” 

“మా ఆయన కూడా అంతే. ముందు జాబ్, ఇప్పుడు బిజినెస్… పనులూ, టెన్షన్లూ. నేనూ, మా బాబు ఎవ్వరం పెద్దగా గుర్తుకురామనుకుంటాను. అతను అంత కష్టపడుతోంది మాగురించే అనుకో… కాని, మా ఇద్దరికే సమయం దొరకనివ్వని ఆ కష్టం ఏం చేస్కోడానికి?” 

“పాయింటే” అన్నాడతను.

“సేమ్… మా ఆవిడా అంతే. నాకోసం కూడా తనకి టైమ్ దొరకదు. మేం ఎప్పుడు ఫ్రీగా కలిసి కబుర్లు చెప్పుకొన్నామో, ఎప్పుడు కలిసి తిన్నామో, ఎప్పుడు ఇంత ఫ్రీగా ఉన్నామో నాకు నిజంగా గుర్తు రావట్లేదు” 

“నీకు ఫ్రీ టైమ్ దొరికినప్పుడు తను ఫ్రీగా ఉండాలిగా మరి?” 

“అవును, అందుకే ఏదో ఒక బుక్ చదువుకొంటూ గడిపేస్తాను.. నేను ఫ్రీగా ఉంటే” 

“నేనూ అంతే. నేను ఫ్రీగా ఉన్నప్పుడు అతనింట్లో ఉండడు. నాక్కూడా బుక్స్ తప్ప ఇంకో తోడు లేదు” పక్కన లాంప్ షేడ్ కింద వున్న ఎలిజబెత్ గిల్బర్ట్ పుస్తకం కేసి చూస్తూ అంది మహేశ్వరి. 

“మీది లవ్ మ్యారేజ్ కదా?” అడిగాడతను. 

“అవును. మీ లవ్ మ్యారేజ్ లాగే” అతని జుట్టు పట్టుకొని అల్లరిగా లాగుతూ అంది మహేశ్వరి. 

“ఏదో చేయాలి…” తనలో తనే అనుకుంటున్నట్టుగా అన్నాడతను. 

“అవును, ఏదో చేయాలి!” స్థిరంగా అంది మహేశ్వరి. 

లేచి, ఆమె ముఖంలో ముఖం పెట్టి, ఆమె కళ్ళళ్ళోకే సూటిగా చూస్తున్నాడతను. అతని కళ్లల్లోకి అలాగే చూస్తూ, నెమ్మదిగా ముందుకి అతని పెదాలవైపు వొంగిందామె. 

* * * 

అర్థరాత్రి దాటింది.

బాల్కనీలో ఒక్కడే నిల్చుని ఉన్నాడతను. అతని చేతిలో సిగరెట్ కాలుతోంది. గట్టిగా ఒక పఫ్ లాగి, తలపైకెత్తి ఆకాశం వైపు చూశాడతను. అప్పటిదాకా కప్పేసిన మబ్బుల పరదాలు తొలగిపోయి, ఆకాశం నిండా వెండి వెన్నెల. 

ఎదురుగా చూశాడు. నియాన్ లైట్ వెళుతురులో అదే లాన్. అవే చెట్లు. దూరంగా అదే విశాలమైన గ్రౌండ్. నెమ్మదిగా అవన్నీ ఒక్కొక్కటీ ఫేడవుటవుతూ ఇప్పుడతని కళ్లముందు ఒకప్పటి ‘అతను’ కనిపిస్తున్నాడు. అతని తల్లిదండ్రులు, అతని నేపథ్యం, అతని చదువులు, స్నేహితులు, ఉద్యోగం, ప్రేమ, పెళ్లి, అవసరాలు, బిజినెస్, డబ్బు, స్టేటస్‌, డెడ్ రొటీన్‌గా మారిన జీవితం… స్లైడ్ ప్రొజెక్టర్‌లోంచి చూపిస్తున్నట్టుగా ఒక్కో దృశ్యం వరుసగా కనిపించసాగాయి. 

వీటన్నిటి మధ్య అతను బాగా ఇష్టపడే దృశ్యమేదో అతనికి కనిపించీ కంపించకుండా దోబూచులాడుతోంది. సిగరెట్ పఫ్ గట్టిగా లాగి, ఆఖరి ప్రయత్నంగా ఆ దృశ్యం కోసం మళ్లీ ఎదురుగా చూశాడు. అప్పటిదాకా అతనితో దోబూచులాడుతూ అతనికి కనిపించని ఆ దృశ్యం ఇప్పుడతని కళ్లముందు చాలా స్పష్టంగా కనిపించింది.

అది… అతను మర్చిపోయిన అతని జీవన విధానం. అతను కలలుగన్న అతని జీవితం.

సిగరెట్ యాష్ ట్రేలో కుక్కేసి వెనక్కి తిరిగాడతను.

ఎదురుగా మహేశ్వరి.

“నిద్రపోలేదా బుజ్జీ?” అడిగింది మహేశ్వరి.

“నిద్రరాలేదు మహీ” అన్నాడతను.

“ఏం?”

“ఆలోచిస్తున్నాను”

“దేని గురించి?”

“ఇలా… మనం ఇంకొన్ని గంటలేనా అని”

“అంతే అనుకుంటాను” నెమ్మదిగా చెప్పిందామె.

“నో… రేపూ, ఎల్లుండీ, ఆ తర్వాతా… ఎప్పుడూ మనం ఇంత బాగా ఉండగలిగితే బాగుండు”

“ఇంకా బాగా ఉండొచ్చు. కొన్ని వొదులుకొంటే”

“రాత్రే నేను నావైపు అన్నీ వొదిలేసుకున్నాను”

“నేను కూడా”

అస్పష్టంగా ఉన్న ఆ మసక వెళుతురులో అతని కళ్లల్లో మెరిసిన ఆనందాన్ని ఆ క్షణం స్పష్టంగా గుర్తించింది మహేశ్వరి. ఆమెను దగ్గరగా తీసుకొని గట్టిగా హత్తుకున్నాడతను.

అతడు… ఆమె భర్త.

అంత అర్థరాత్రి దాటిన తర్వాత, ఆ సమయంలో ఎక్కడో దూరంగా, ఎవరు ఏ పనిచేసుకొంటూ వింటున్నారోగాని, ఒక అద్భుతమయిన పాత హిందీ పాట మెల్లగా ఫేడిన్ అయి, బాగా వినిపించసాగింది.

ఆధా హై చంద్రమా రాత్ ఆధీ-

రహ్ న జాయే తేరీ మేరీ బాత్ ఆధీ, ములాఖాత్ ఆధీ…

*** *** ***

కథ వెనుక కథ:

వెన్నెల జలతారు… Very mystical. వెన్నెల signifies something that’s short, that’s fine, that’s romantic, that’s soothing… And a lot more. జలతారు is the zingle of it… That’s the temptation, lure and beauty. A series of memories, sweet nothings. Or cool volcanoes.

వెన్నెల జలతారు .. ఇంత భావుకత్వం నిండిన టైటిల్ నేనెప్పుడూ పెట్టలేదు. ఒక కథ రాస్తున్నాను, నాకు ఇలాంటి టైటిల్ కావాలని ఒక ఫ్రెండుని అడిగాను. ఆ ఫ్రెండు నాకిచ్చిన 5 టైటిల్స్‌లో నేను దీన్ని ఎంచుకున్నాను. 1997 లో పబ్లిష్ అయిన నా ఇంకో కథ “సౌందర్య లహరి” కి 2020 లో నేను చేసిన రీమిక్స్ ఇది. 

ఈ కథ చివర్లో, కేవలం ఒక 3 పదాలు-7 అక్షరాల వాక్యాన్ని తీసేస్తే అదింకో ముగింపు అవుతుంది. ‘డైరెక్టర్స్ కట్’ లాగా, రైటర్స్ కట్ అన్నమాట! ఎవరికిష్టమైన ముగింపుని వారు చదువుకోవచ్చు.

– మనోహర్ చిమ్మని 

Monday, 26 October 2020

వారం వారం ఇక 'మనోహరమ్!'


కేవలం ఒక రెండు వారాల ముందు వాష్‌రూమ్‌లో ఉండగా నాకీ ఆలోచన వచ్చింది. బయటికి వస్తూనే పెన్నూ పేపర్ తీసుకున్నాను. అరగంటలో పేపర్ మీద మొత్తం ప్లానింగ్ అయిపోయింది. వెంటనే సంబంధించిన ఫాలో అప్ పనులమీద పడిపోయాను. 

అలా మొదలైంది నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ "మనోహరమ్" ఆలోచన, ఎక్జిక్యూషన్. 

సినిమా అవసరాలకు సంబంధించి అంతకు కొద్దిసేపటి క్రితమే నా ఫేస్‌బుక్ పేజ్‌లో ఒక పోస్టు పెట్టాను - ఫోటోషాప్ తెలిసిన ఒక కొత్త అప్రెంటిస్/అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ కావాలి, నా టీమ్‌లో పనిచేయడానికి అని. మెసేజ్‌లు, కాల్స్ వస్తున్నాయి. కాని, ఆ పనులన్నీ పక్కనపెట్టి పూర్తిగా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ పని ఒక్కదానిమీదే ఫోకస్ పెట్టాను.    

కట్ చేస్తే - 

ముందు ఒక తేదీ అనుకున్నాను మ్యాగజైన్ లాంచ్‌కి. కాని, కొందరు పెద్దలు వద్దన్నారు. కొద్దిరోజుల్లో విజయదశమి ఉంది, ఆరోజు లాంచ్ చెయ్యి అని గట్టిగానే చెప్పారు. వారి మాట విన్నాను. 

మొత్తం ప్లానింగ్ నుంచి, కంటెంట్ క్రియేషన్ నుంచి, లాంచ్ వరకు... అంతా ఒంటరి పోరాటమే. ప్రతిరోజూ కౌంట్‌డౌనే. మొత్తానికి నేను వేసుకున్న మ్యాగజైన్ డిజైన్ ప్రకారం కంటెంట్ పూర్తిచేశాను. 

సైట్ బిల్డింగ్‌కు సంబంధించి నాకు అవసరమైన టెక్నికల్ హెల్ప్ రత్నాకర్ చేశాడు. అదే సమయంలో అతనికి ఆఫీస్‌లో ఎన్ని వత్తిళ్ళు ఉన్నా కూడా నా కోసం దాదాపు ప్రతిరోజూ రాత్రి 12 తర్వాత ఆన్‌లైన్లో కొన్ని గంటలు కెటాయించాడు. నేనే ఒకపట్టాన కాంప్రమైజ్ కాను అంటే, రత్నాకర్ నాకు తాత ఆ విషయంలో. అండ్... మొత్తం పని, నా డౌట్స్, క్లారిఫికేషన్స్, కరెక్షన్స్ అన్నీ ఆన్‌లైన్లోనే! సో, మొత్తానికి ఎలాగయితేనేం... నేను అనుకున్నట్టుగా వర్డ్‌ప్రెస్‌లో మ్యాగజైన్ సెటప్ బాగా వచ్చింది. బిగ్ థాంక్స్ టూ రత్నాకర్. 

మొబైల్ వ్యూకి సంబంధించి ఇంకాస్త ట్వీకింగ్ వుంది. కొన్ని చిన్న చిన్న మార్పులున్నాయి. అదంతా వచ్చే వారం ఎడిషన్ నాటికి సెట్ చేస్తాను.   

అనుకున్నట్టుగా విజయదశమికి మ్యాగజైన్ లాంచ్ చేశాను. ఇక దీన్ని విజయవంతంగా నడిపిస్తూనే, నా ఇతర పనులు కూడా చేసుకోవాలి. తర్వాత నేను రాసిన కేసీఆర్ బుక్ రిలీజ్, ఆ తర్వాత నా కొత్త సినిమా లాంచ్, ఆ తర్వాత ఇంగ్లిష్ మ్యూజిక్ వీడియో, ఆ తర్వాత వైజాగ్‌లో నా ఫిలిం షూట్ ... అన్నీ వరుసనే వున్నాయి. ఇంక ఇప్పట్నించీ ఒక్కోటి కదుల్తాయి. 

కట్ చేస్తే - 

ఈ మ్యాగజైన్ ప్రారంభం వెనుక నాకు కొన్ని సీరియస్ లక్ష్యాలున్నాయి. ఏదో పొద్దుబోక చేసిన పని మాత్రం కాదిది. చాలా వుంది కథ. 

Saturday, 17 October 2020

Make Films That Make Money!

మీకు తెలుసా... ఇప్పుడింక సినిమాలు ఎవరయినా ఎలాంటి భయం లేకుండా తీయవచ్చు! కొంత ఇన్వెస్ట్‌మెంట్, కొద్దిమంది లైక్‌మైండెడ్‌లతో కూడిన చిన్న క్రియేటివ్ టీమ్ చాలు. ఆర్టిస్టులు, టెక్నీషియన్లు అందరూ అదే టీమ్!

మంచి కమర్షియల్ సినిమా... అనుకున్న కాన్‌సెప్ట్‌తో, అనుకున్న విధంగా తీయవచ్చు.

"చిన్న సినిమాలకు థియేటర్స్ లేవు, ఇవ్వం" అనే సమస్య ఇప్పుడు లేదు. అసలు థియేటర్స్ ఉనికికే ఎసరొచ్చే టైమ్ వచ్చింది! 

ఏవో కొన్ని ఆడియో విజువల్ వండర్స్ లాంటి అత్యంత అరుదైన భారీ సినిమాల విషయంలో తప్ప, అసలు థియేటర్‌కు వెళ్లి సినిమా చూడాలనుకొనే సంస్కృతే ప్రపంచమంతా క్రమంగా కనుమరుగు కాబోతోందని అధ్యయనాలు చెప్తున్నాయి.  

సో... ఇప్పుడు థియేటర్లకు రెంట్స్, పోస్టర్స్, పబ్లిసిటీ, క్యూబులూ  వంటి రిలీజ్ ఖర్చులు కూడా లేకుండా, సినిమాలను ఎప్పుడంటే అప్పుడు, హాయిగా ఓటీటీలో రిలీజ్ చేసుకోవచ్చు, ఏటీటీల్లో కూడా! 

నేను చెబుతున్నది వందలకోట్ల హైప్‌లు క్రియేట్‌చేసే భారీ సినిమాల గురించి కాదు. అదంతా పెద్ద గ్యాంబ్లింగ్. అది మన సబ్జెక్ట్ కాదు. దానికోసం అతిరథమహారథులు, హేమాహేమీలు చాలామంది ఉన్నారు. మనకు అంత బడ్జెట్స్ వద్దు. అంత సమయం కూడా కెటాయించలేం. మహా బోర్...

నేను చెబుతున్నది కేవలం చిన్న బడ్జెట్ కమర్షియల్ సినిమాల గురించి... ఆ భారీ సినిమాలతో పోలిస్తే, దాదాపు పూర్తిగా రిస్క్-ఫ్రీ సినిమాల గురించి...

అంతా కొత్త టాలెంటు, కొత్త కథలు, కొత్త తరహా రనగేడ్ ఫిలిం మకింగ్... వేరసి, ప్రేక్షకులను బాగా ఆకట్టుకొనే ట్రెండీ కమర్షియల్ సినిమాలు! ... సబ్జక్ట్ ఏదైనా కావచ్చు. ప్రేక్షకున్ని ఆ 110 నిమిషాలో, 120 నిమిషాలో కట్టిపడేసే సత్తా మేకింగ్‌లో ఉండాలి. టీజర్‌తో టికెట్ బుక్ చేయించగలగాలి. 

నిజంగా నెలకో సినిమాతో కోట్లు సంపాదించవచ్చు. ఇందులో ఎలాంటి అతిశయోక్తిలేదు. మొన్న కొన్ని గంటల్లోనే, ఓటీటీలో సుమారు 2 కోట్లు కొల్లగొట్టి చూపించాడు ఆర్జీవీ. తాజాగా ఈ ప్రూఫ్ చాలు!

ఇకనుంచీ ఇదే రియాలిటీ. కంటెంట్ క్రియేటర్‌కు లాభాలు తెచ్చే ఇంకెన్నో టెక్నాజికల్ డెవలప్‌మెంట్స్ కూడా ఈ బిజినెస్‌లో రాబోతున్నాయి.

కట్ చేస్తే -

లాక్‌డౌన్ నుంచి ఇంకాస్త రిలీఫ్ తర్వాత  వరుసగా నా సీరీస్ ఆఫ్ సినిమాలు ప్రారంభం అవుతున్నాయి. ప్రీప్రొడక్షన్, షూటింగ్, పోస్ట్ ప్రొడక్షన్ పనులు చేసుకోడానికి ఇప్పుడెలాంటి అడ్డంకులు లేవు. కరోనా వైరస్ విషయంలో తీసుకోవాల్సిన అన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకొంటూ, ఫిల్మ్ మేకింగ్‌కు సంబంధించిన అన్ని పనులూ హాయిగా చేసుకోవచ్చు.   

నిజంగా ఆసక్తి ఉండి, తక్కువస్థాయిలోనయినా సరే... వెంటనే ఇన్వెస్ట్ చేయగల లైక్‌మైండెడ్ ఇన్వెస్టర్లు, మైక్రో ఇన్వెస్టర్లు నన్ను కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు. 

హీరోగా/ఆర్టిస్టుగా తెరమీద పరిచయం కావాలనుకొనే ఇన్వెస్టర్-ఆర్టిస్టులు కూడా నన్ను కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు. మీ ఇన్వెస్ట్‌మెంట్‌కు బిజినెస్ లో షేర్ ఉంటుంది.

వెంటనే ఇన్వెస్ట్ చేయగల ఆసక్తి, స్థోమత, సీరియస్‌నెస్ ఉన్న ఇన్వెస్టర్లు మాత్రమే మీ పేరు, వివరాలు, ఫోన్ నంబర్ తెలుపుతూ వాట్సాప్ చేయండి.

కలిసి పనిచేద్దాం. కలిసి ఎదుగుదాం. 

బెస్ట్ విషెస్...

WhatsApp: +91 9989578125

ఒక నిర్ణయం విలువెంత? .. 2.0


నాకత్యంత ప్రియమైన ప్రపంచస్థాయి నవలారచయితల్లో బుచ్చిబాబు ఒకరు. ఆయన రాసిన ఒకే ఒక్క నవల .. "చివరకు మిగిలేది".

"గడ్డిపోచ విలువెంత?" అన్న సింపుల్ వాక్యంతో ఆ నవల ప్రారంభమవుతుందని నాకింకా గుర్తుంది. అదిక్కడ కోట్ చేయడం ఎంతవరకు కరెక్ట్ నిర్ణయమో చివర్లో చూద్దాం.

కట్ టూ మన నిర్ణయాలు - 

జీవితంలోని ప్రతిదశలోనూ ఎప్పటికప్పుడు వందలాది నిర్ణయాలు తీసుకుంటూవుంటాం మనం.

ఇష్టమైన పెన్ కొనుక్కోవడం నుంచి, పెళ్లిదాకా.
ఏదో ఓ కోర్స్ చదివి, మరేదో ఉద్యోగంలో చేరేదాకా.
ఏదో ఓ లోపల్లోపలి అతిచిన్న గోల్‌తో మరేదో ఇష్టంలేని ప్రొఫెషన్‌లో చేరి,
అందులోంచి బయటికి రావాలనుకొన్నా రాలేనంత 'పీకల లోతు' ఇరుక్కునేదాకా.

జీవితమంతా ఎన్నో నిర్ణయాలు.

చిన్నవీ, పెద్దవీ.

కానీ, మనం తీసుకొన్న ఒక నిర్ణయం తప్పని తర్వాత తెలిసినా .. వెంటనే దాన్ని సరిచేసుకొనే మరో కొత్త నిర్ణయం తీసుకోలేనప్పుడే అసలు చిక్కంతా!

కట్ బ్యాక్ టూ మన గడ్డిపోచ - 

ఎవరో ఏదో అనుకుంటారనో, అందరి దృష్టిలో బాగుండాలనో, ఇంకెవరిలాగానో ఉండాలనో .. ఇష్టం లేకపోయినా, ఈగో అడ్డొచ్చినా, ఎంత కష్టమయినా .. ముందు తీసుకున్న ఒకానొక నిర్ణయానికే కట్టుబడి ఉండటం అనేది ఓ పెద్ద తప్పుడు నిర్ణయం!

విషయం చిన్నది కావొచ్చు, పెద్దది కావొచ్చు. ఫలితాల్నిబట్టి ఎప్పటికప్పుడు తమ నిర్ణయాల్ని మార్చుకోలేనివారు ఎవరైనా సరే వారి జీవితంలో చాలా కోల్పోతారు. లేదా జీవఛ్చవంలా బ్రతుకుతుంటారు. పరోక్షంగా మరెందరి జీవితాలో ప్రభావితం కావడానికి కారణమవుతారు.

ఈలోగా జీవితం తెల్లారిపోతుంది.

ఇలా జీవితాల్ని తెల్లార్చుకొనేవారు సమాజంలో 99% ఉంటారు. మిగిలిన ఆ ఒక్క శాతం మంది మాత్రమే ఎప్పటికప్పుడు నిర్ణయాల్ని మార్చుకొంటూ సిసలైన గట్స్‌తో ముందుకెళ్తుంటారు. అనుకున్న జీవితాన్ని అనుభవిస్తుంటారు.

అదీ తేడా.

ఈలెక్కన మనం తీసుకొనే ఒక నిర్ణయం విలువెంత?

ఒక గడ్డిపోచంత.  

కట్ చేస్తే -

ఈ దసరాకు నేను లాంచ్ చేస్తున్న నా కొత్త ఆనా్‌లైన్ మ్యాగజైన్ ఇటీవలి కాలంలో నేను తీసుకొన్న ఒక మంచి నిర్ణయం. కరోనా లాక్‌డౌన్ దాదాపు 2020ని మింగేసింది. ఎన్నో ప్లాన్లు ఉల్టా పుల్టా అయ్యాయి. నమ్మశక్యం కాని విధంగా, నావి కూడా ఎన్నో ప్లాన్లూ, పనులూ చూస్తుండగానే ఈ 7  నెలల్లో ఇట్టే ఆవిరైపోయాయి. 

సినిమాలు తప్పకుండా చేస్తాను. ఇంతకుముందులా, ఎప్పుడో ఒకసారి స్పెషల్ అప్పియరెన్స్ ఇచ్చినట్టు కాకుండా, రెగ్యులర్‌గా సినిమాలు చేస్తాను. నాకు బోర్ కొట్టేవరకూ చేస్తాను. దానికింకా టైముంది. 

ఇప్పుడీ అక్టోబర్ 25 లాగే, బహుశా వచ్చే జనవరి 18 (2021) సినిమాలకు సంబంధించి నా జీవితంలో ఒక అతి ముఖ్యమైన లాండ్‌మార్క్ డే అయ్యే అవకాశముంది.    

అప్పటిదాకా ఈ ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైనే నాకు పని, ప్యాషన్ కూడా. దీని ట్రాక్ దీనిదే. సినిమాలు సినిమాలే. ఏదీ ఆగదు. ఆగడానికి వీళ్లేదు.           

Thursday, 15 October 2020

కౌంట్ డౌన్ 9, 8, 7...

సరిగ్గా 9 రోజులుంది. వచ్చే 25 వ తేదీ నాడు, విజయదశమి రోజున, నా కొత్త మ్యాగజైన్ ప్రారంభిస్తున్నాను. 

ఇదో కొత్త అనుభవం. నా రెగ్యులర్ బ్లాగింగ్‌కు కనీసం 10 రెట్లు ఎక్కువ పని! అయినా సరే, కావాలనే ఈ ప్యాషన్‌ను ఎన్నుకున్నాను. ఎలా సక్సెస్ చేస్తానో అన్న భయం లేదు. అలాంటి ఆలోచనా పధ్ధతి ఇప్పుడు అసలు లేదు. ఎందుకు సక్సెస్ చెయ్యలేను?... ఇదే ఇప్పుడు నా కాన్‌ఫిడెన్సు. 

కట్ చేస్తే - 

రెగ్యులర్ రైటింగ్స్ కోసం, కనీసం ఒక 10 మంది కంట్రిబ్యూటర్స్‌ను ఎన్నుకోవాలి. వాళ్లు వాలంటరీ రైటర్స్ అయ్యుండాలి. నేనేదో పెద్ద పత్రికాధినేత, ఇప్పటికిప్పుడే బాగా రెమ్యూనరేషన్స్ ఇస్తాను అనుకుంటే కష్టం! ఆ మాటకొస్తే, ఇప్పటివరకు నేను ఎన్నో దినపత్రికలకు, మ్యాగజైన్స్‌కు కథలు, కాలమ్స్, ఎడిట్ పేజీ ఆర్టికిల్స్ రాశాను. స్వాతి, ఆంధ్రభూమి వీక్లీలు తప్ప నాకు ఏ ఒక్క పెద్ద దినపత్రిక నుంచీ డబ్బులు రాలేదు. 

మ్యాగజైన్ టెక్నికల్ వర్క్ కొంత మిగిలుంది ఇంకా. ఆ ఫైన్ ట్యూనింగ్ త్వరగా పూర్తిచేయాలి. చూస్తుంటే 15 వ తేదీ కూడా వచ్చేసింది. ఇంక దేన్నీ ఈజీగా తీసుకొనే వీళ్లేదు. టీజర్ కట్ చేయాల్సి ఉంది, మ్యాగజైన్ కోసం! రెండో వారం, మూడోవారం కంటెంట్ ఫైల్స్ కూడా ఓపెన్ చెయ్యాలి. పని కూడా స్టార్ట్ అవ్వాలి.  

మ్యాగజైన్ పని ఒక్కటే కాదు, ఈ రోజునుంచీ, ప్రతి ఒక్క పనీ 10X స్పీడ్‌లో జరగాలి. జరిగేలా చెయ్యాలి. సినిమాలూ, పుస్తకాలూ, మ్యూజిక్ వీడియోలూ, ఇంకెన్నో...  ప్రతి ఒక్కటి ఇంక కదుల్తూనే ఉండాలి... ఒకదాని తర్వాత ఒకటి...  

ఎన్నో పనులున్నాయి. సమయం చాలా తక్కువగా ఉంది...  

Saturday, 10 October 2020

విజయదశమికి విడుదల!

"ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద అబద్ధం ఏది," అని శాంటియాగో అడిగినప్పుడు, మారు వేషంలో వున్న రాజు అంటాడు...
"ఏదో ఒక దగ్గర, జీవితంలో మనపై మనం నియంత్రణ కోల్పోయినప్పుడు, విధి మన జీవితాన్ని నియంత్రణ లోనికి తీసుకుంటుంది... అన్నది ప్రపంచపు అతి గొప్ప అబద్ధం."
- పావ్‌లో కోయెల్యూ, ది ఆల్కెమిస్ట్ 

కట్ చేస్తే - 

రెండు వారాల క్రితమే నేను అనుకొన్న ఒక తెలుగు ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్‌ ఆలోచనను వెంటనే అమలుచేసి ఈ విజయదశమికి లాంచ్ చేస్తున్నాను, మీ అందరి ఆశీస్సులతో. 

ఇప్పటికే వెబ్‌లో ఉన్న ఓ వంద పైచిలుకు తెలుగు న్యూస్‌పోర్టల్స్, ఫిలిం వెబ్‌సైట్స్, ఎట్సెట్రా... వాటి ఇలాకాలో అవి అద్భుతంగా పనిచేస్తున్నాయి. నేను ప్రారంభిస్తున్న మ్యాగజైన్ పూర్తిగా ఒక ఫీచర్స్ మ్యాగజైన్. సినిమా కంటెంట్ కూడా కొంత ఉంటుంది గాని, అది పూర్తిగా నా బ్లాగింగ్  శైలిలో ఉంటుంది. ఎలాంటి సబ్‌స్క్రిప్షన్ ఉండదు. యాడ్స్ ఉంటాయి.

ఈ ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్‌కు సంబంధించిన పూర్తివివరాలు ఒక చిన్న టీజర్ రూపంలో త్వరలోనే మీరు చూస్తారు. 

నా బ్లాగ్, ఇతర సోషల్ మీడియా ప్లాట్‌ఫామ్స్ వగైరా అన్నీ కలిపి, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న తెలుగువారిలో ఒక 100,000+ పాఠకులకు ఈ మ్యాగజైన్‌ రీచ్ ఉంటుంది. ఆసక్తి ఉన్న రైటర్ మిత్రులు, కంట్రిబ్యూటర్స్ నన్ను ఇన్‌బాక్స్‌లో కలవ్వొచ్చు. విజయదశమి లాంచింగ్ సంచిక కోసం యాడ్స్ ఇవ్వదలిచిన/ఇవ్వగలిగిన మిత్రులు, శ్రేయోభిలాషులు, యాడ్ ఎక్జిక్యూటివ్స్ కూడా నన్ను ఇన్‌బాక్స్‌లో కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు. యాడ్ ఎక్జిక్యూటివ్స్‌కు మంచి రాయాల్టీ, ఆకర్షణీయమైన ఇన్‌సెంటివ్స్ ఉన్నాయి. 

థాంక్స్ టూ లాక్‌డౌన్... అంతకు ముందు కొన్నిసార్లు ఈ ఆలోచన వచ్చినా, ఇప్పుడు మాత్రమే ఇంత వేగంగా అమలు చేయగలిగాను. ఎందరో మహానుభావులు. అందరికీ వందనాలు. సదా మీ ప్రోత్సాహాన్ని ఆశిస్తూ... మీ, మనోహర్ చిమ్మని.  🙏🙏🙏 

అక్టోబర్ 15 నుంచి సినిమా థియేటర్స్ తెరిచాక ఏం జరగనుంది?

సుమారు 6 నెలల తర్వాత, 50 శాతం ఆక్యుపెన్సీతో సినిమా థియేటర్స్ తెరవటానికి ప్రభుత్వం అనుమతినిచ్చింది. కాని, ఇండస్ట్రీలో వినిపిస్తున్న కొందరి అభిప్రాయాల ప్రకారం నిజంగా పరిస్థితి ఎలా ఉందబోతోందన్నది ఒకసారి చూద్దాం:

50 శాతం ఆక్యుపెన్సీతో ఎవ్వరికీ లాభం ఉండదు. పెద్దసినిమాలకు వర్కవుట్ కాదు. నిజాని విడుదలచేయడానికి పెద్ద సినిమాలేమీ పెద్దగా లేవు. అందరూ 2021 ప్రారంభంలోనే రిలీజ్‌కు ప్లాన్ చేసుకొంటున్నారు. ఇక ఏదన్నా వర్కవుట్ అవుతుందనుకొంటే, అది కేవలం చిన్న సినిమాలకు మాత్రమే. కాని, లాక్‌డౌన్లో ఎన్నో కష్టనష్టాలు అనుభవించాక, ఇప్పుడున్న పరిస్థితులో, చిన్న సినిమాల నిర్మాతలు మళ్లీ రిలీజ్ కోసం పబ్లిసిటీకని, క్యూబులకోసం అనీ, థియేటర్ రెంట్లకనీ పెట్టుబడులు పెట్టే పరిస్థితి లేదు. అలాగని, అవన్నీ పెట్టుకొని చిన్న సినిమాలను కొనే రిస్క్ కూడా ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో ఏ డిస్ట్రిబ్యూటర్ చేయలేడు. 

ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో రేపు 15 వతేదేనాడు, ఏదో ఒక బిజినెస్ డీల్‌తో చివరికి చిన్న సినిమాలే రిలీజయ్యే చాన్స్ ఉంటుంది. సూపర్ డూపర్ హిట్ అయితే తప్ప, ఎంత గొప్ప చిన్న సినిమాకయినా డబ్బులు వెనక్కి వచ్చే ప్రసక్తే లేదు. 

థియేటర్ రెంట్లు, పబ్లిసిటీ, క్యూబ్ చార్జెస్, డిస్ట్రిబ్యూటర్ పర్సెంటేజీ, టక్సులు వగైరా అన్నీ పోగా, చిన్న సినిమాల నిర్మాతలకు ఏదైనా ఇంక మిగుల్తుందనుకోవడం జస్ట్ భ్రమ మాత్రమే. ఈ నేపథ్యంలో - చిన్న సినిమాల రిలీజ్‌కు కొత్తగా వచ్చిన ఏటీటీనే ఇకనుంచీ ఒక మంచి ప్లాట్‌ఫామ్ అవుతుంది. 

రిలయన్స్ ఎంటర్‌టెయిన్‌మెంట్‌వాళ్ళు ఈమధ్య ఇచ్చిన ఒక ప్రకటన ప్రకారం, ఇప్పుడున్న ఓటీటీలు కూడా ఇక నుంచీ, కొత్త సినిమాలు రిలీజ్ చేసినప్పుడు, "వాటికి టికెట్ పెట్టడం తప్పనిసరి కానుంది" అనడం విశేషం! సో, ఓటీటీలన్నీ ఇక ముంచీ ఏటీటీలు కానున్నాయని అర్థమవుతోంది. అంటే... కొత్త సినిమాల రిలీజ్ విషయంలో వాటి రెగ్యులర్ సబ్‌స్క్రిప్షన్ పనికిరాదన్నమాట. ఈ నేపథ్యంలో కూడా చిన్న సినిమాల రిలీజ్‌కు ఓటీటీలు, ఏటీటీలే పనికొస్తాయి. 

100 శాతం ఆక్యుపెన్సీ వచ్చేదాకా పెద్ద సినిమాల రిలీజ్ థియేటర్లలో ఉండే అవకాశం లేదు. 2021 ప్రారంభం నుంచే పెద్ద సినిమాలను థియేటర్స్‌లో మనం చూసే అవకాశం ఉంది. అసలు ఆయా పెద్ద హీరోల సినిమాలు షూటింగ్ పూర్తి చేసుకోడానికే ఆమాత్రం సమయం ఈజీగా పడుతుంది. 

ఇదంతా ఎలా ఉన్నా, కరోనా వైరస్ లాక్‌డౌన్ నేపథ్యంలో ప్రేక్షకులందరి ఆలోచనావిధానంలోను, జీవనవిధానంలో కూడా ఊహించని ఎన్నో మార్పులు వచ్చాయి. సగటు ప్రేక్షకులైనా సరే, హార్డ్‌కోర్ ఫ్యాన్స్ అయినా సరే... ఇంతకు ముందులా థియేట్ర్లకు మాత్రమే వెళ్ళి సినిమా చూడాలనుకొనేవారి సంఖ్య గణనీయంగా తగ్గిపోనుందని అధ్యయనాలు చెప్తున్నాయి. 

లాక్‌డౌన్ పొడిగింపు కారణంగా, పదే పదే తన సినిమా రిలీజ్ వాయిదాపడి ఎంతో నష్టపోయిన ఒక హాలీవుడ్ ప్రొడ్యూసర్ వాపోయినదాని ప్రకారం - "ఇది ఇలాగే ఇంకొన్నాళ్ళు కొనసాగితే మాత్రం... క్రమంగా అసలు థియేటర్‌కు వెళ్ళి సినిమా చూసే సంస్కృతే అదృశ్యమైపోతుంది" అనటం ఎన్నెన్నో ఆలోచనలకు దారితీసింది. 

ఒకప్పుడు మ్యూజిక్‌కు రైట్స్ రూపంలో ఆడియో కంపెనీల నుంచి డబ్బులు బాగా వచ్చేవి. ఇప్పుడసలు మ్యూజిక్ రైట్స్ అనేదే లేకుండాపోయింది. టెక్నాలజికల్‌గా ఊహించని స్థాయిలో వచ్చిన అభివృధ్ధివల్ల, మ్యూజిక్‌ను ఒక ఓపెన్ సోర్స్‌గా వదిలేయాల్సిన పరిస్థితి వచ్చేసింది. అలాంటి పరిస్థితే క్రమంగా సినిమాకు కూడా వచ్చే అవకాశం లేకపోలేదు. అలాంటప్పుడు సినిమాకు పెట్టిన ఈ పెట్టుబడి అంతా ఎలా వెనక్కివస్తుంది? లాభాల సంగతేంటి? వీటన్నిటికీ సమాధానాలు కూడా టెక్నాలజీ ద్వారానే దొరుకుతాయి. అయితే, ఇది అంత త్వరగా జరిగేది కాదు, కాని జరగడానికిమాత్రం చాలా అవకాశముంది.    

ఈ నేపథ్యంలో అత్యంత భారీ బడ్జెట్ సినిమాల రిలీజ్ విషయంలో ఊహించని మార్పులెన్నో ఉండే  అవకాశముంది. మార్పులు చేర్పులు ఏవైనా గాని, అంతిమంగా వాటి ప్రభావం సగటు ప్రేక్షకుని వాలెట్ పైనే పడుతుందనేది ఎవ్వరూ కాదనలేని వాస్తవం.  

Friday, 9 October 2020

సమయం ఎప్పుడూ సమస్య కాదు!

రేపు నేను ప్రారంభించాలి అని అనుకున్న నా ఆన్‌లైన్ తెలుగు ఫీచర్స్ మ్యాగజైన్‌ను ఈ 16కు గాని, 25 నాడుగాని ప్రారంభిస్తాను. వాయిదావెయ్యక తప్పలేదు. 

అనుకున్నవిధంగా చెయ్యటం ముఖ్యం. ఏ ప్రయోజనాన్ని ఆశించి ఇంత పెద్ద పని పెట్టుకొన్నానో, అది తప్పక జరిగేలా నా ప్రయత్నం ఉండటం ముఖ్యం. 

25 దసరా అవుతోంది. 90 శాతం అదే కావచ్చు. ఈలోపు కూల్‌గా మిగిలిన ముఖ్యమైన పనులు కూడా చేసుకొనే వీలుంటుంది. 

ఈరోజునుంచీ నా పనివేళల్లో సగం సమయం మ్యాగజైన్ కోసం, మిగిలిన సగం నా సినిమాలు, ఇతర పనులకోసం వెచ్చించాలని నిర్ణయం తీసుకొని అమలు చేస్తున్నాను. 

ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్లో నా బ్లాగ్ లింక్ కూడా ఇచ్చేశాను కాబట్టి, బ్లాగింగ్ కూడా కొనసాగుతుంది. 

పనిచేసేవాడికి 24 గంటలు చాలా ఎక్కువ. సమయం ఎప్పుడూ సమస్య కాదు. సరైన నిర్ణయాలు, మనం అసోసియేట్ అయ్యే వ్యక్తులు మాత్రమే సమస్య. ఈ ఒక్క విషయంలోనే నేను సిగ్గుపడాల్సిన విధంగా విఫలమయింది, ఎన్నో ఏళ్ల సమయం పోగొట్టుకొంది. సో, జాగ్రత్త తప్పనిసరి. 

కట్ చేస్తే -      

మనిషన్న తర్వాత, వాడి జీవితంలో ఎప్పుడూ ఏదో ఒక కష్టం చిన్నదో పెద్దదో వస్తూనే ఉంటుంది. అది ఆర్థికమే కానక్కర్లేదు, ఇంకేదైనా కూడా కావచ్చు. కానీ, జీవితంలోని ఒక అతి ముఖ్యమైన మజిలీలో, అన్ని రకాల కష్టాలూ, లేదా అగ్ని పరీక్షలు ఒకేసారి రావడం అనేది ఎంత స్థితప్రజ్ఞుడినైనా కొంతైనా జర్క్ తినేలా చేస్తుంది.

అలాంటి పరిస్థితిలో ఉన్నపుడే నిజమైన హితులు, నామ్‌కేవాస్తే స్నేహితులు ఎవరన్నది పాలు, నీళ్ళలా తెలిసిపోతుంది. జీవితంలో ఏది ముఖ్యమో తెలిసిపోతుంది. జీవితంలో మనం ఏం కోల్పోతున్నామో తెలిసిపోతుంది. అప్పుడు గాని మన కళ్ళు పూర్తిగా తెర్చుకోవు. అప్పుడుగాని మన మెదడును పూర్తిగా ఉపయోగించుకోము. 

అప్పుడే మనకు నిజంగా ఏం కావాలో తెల్సుకుంటాము. అప్పుడే మనం నిజంగా ఏం చేయాలో అది చేయటం ప్రారంభిస్తాము. అప్పుడే మన నిజజీవితంలో ఏ పరిస్థితి ఎదురైనా నిశ్చలంగా ఎదుర్కొంటాము. రెట్టించిన కసితో, వందరెట్ల శక్తితో.

ఎవరి జీవితంలోనైనా సిసలైన టర్నింగ్ పాయిట్ అదే.

అప్పటినుంచి మాత్రమే, అంతకుముందటి ఏ లాజిక్కులకు చిక్కని ఎన్నో పనులు చేస్తుంటాము. నమ్మశక్యంకాని ఎన్నెన్నో ఫలితాలు చూస్తుంటాము.

అసలు జీవితం అప్పుడే ప్రారంభమవుతుంది... 

Tuesday, 6 October 2020

కోట్లు కొల్లగొట్టే కొత్త బిజినెస్ మోడల్ - ఏటీటీ సినిమా!

అంతర్జాతీయంగా ఈ మధ్య బాగా ఈ మధ్య బాగా ప్రాచుర్యం పొందిన "క్రౌడ్ ఫండింగ్" అనే ఈ 'ఫండ్ రైజింగ్ ప్రాసెస్' ని అమలు చేయటం కోసం అమెరికాలో, ప్లస్ అంతర్జాతీయంగా కూడా కిక్ స్టార్టర్, ఇండీగోగో వంటి వెబ్ సైట్లు ఎన్నో ఉన్నాయి. ఒకసారి ఆ సైట్స్‌కు వెళితే ఎవరికయినా  విషయం పూర్తిగా అర్థమైపోతుంది. అయితే, ఆ సైట్లు మన తెలుగు కమర్షియల్ సినిమాల విషయంలో ఉపయోగపడవు. ఇండియాలో కూడా ఒకటి రెండు ఇలాంటి క్రౌడ్ ఫండింగ్ వెబ్‌సైట్లు వచ్చాయి కానీ, ఏవో కొన్ని స్టార్టప్స్, చారిటీల వంటివాటికి తప్ప వాటి సెటప్ మన సినిమాలకు పనికిరాదు. 

2013 లో వచ్చిన "లూసియా" అనే కన్నడ సినిమా, ఈ క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతిలో  ఇండిపెండెంట్‌గా తయారైన తొలి కన్నడ సినిమా.  50 లక్షల మొత్తం బడ్జెట్‌ను క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతిలోనే సేకరించి నిర్మించిన ఈ సినిమా శాటిలైట్ రైట్స్ ఒక్కటే 95 లక్షలు సంపాదించిపెట్టింది. లూసియా మొత్తం కలెక్షన్లు 3 కోట్లు. ఆ తర్వాత నాకు తెలిసి, కనీసం ఇంకో అరడజన్ కన్నడ సినిమాలు ఇదే పధ్ధతిలో నిర్మించారు. హిందీలో , తెలుగులో  కూడా ఈ పధ్ధతిలో కొన్ని సినిమాల నిర్మాణం జరిగింది కాని, వీటి గురించి పెద్దగా ప్రచారం లేదు. 

లాక్‌డౌన్ సమయంలో - ఓటీటీలు, ఏటీటీల నేపథ్యంలో చాలా గమ్మత్తులు జరిగాయి. కేవలం సినిమా బిజినెస్ పాయింటాఫ్ వ్యూలో మాత్రమే చూసినట్టైతే మాత్రం, ఏటీటీ అనేది ఒక గొప్ప టర్నింగ్ పాయింట్ అని చెప్పవచ్చు. ఈ విషయంలో శ్రేయాస్ మీడియాను, ఆర్జీవీని మెచ్చుకోకతప్పదు. 

ఇండస్ట్రీ అంతా ఆందోళనతోనో, కన్‌ఫ్యూజన్‌తోనో అన్నీ మూసేసుకొని ఒకవైపు టెన్షన్‌పడిపోతోంటే - ఒక్క ఆర్జీవీ మాత్రం దాదాపు ప్రతి రెండు వారాలకు ఒక సినిమా ఎనౌన్స్ చేస్తూ, తీస్తూ, చూపిస్తూపోయాడు! 100 రూపాయల టికెట్ పెట్టి, క్లైమాక్స్ సినిమాకు కేవలం 24 గంటల్లో ఒక రెండున్నర కోట్లు సంపాదించుకున్నాడు. క్లైమాక్స్ ఇచ్చిన కిక్‌తో వెంటనే ఒక 22 నిమిషాల నేకెడ్ సినిమా తీసి దానికి 200 రూపాయల టికెట్ పెట్టి, ఇంకో అరకోటి సంపాదించుకున్నాడు. తర్వాతి సినిమాల కలెక్షన్లు అటు ట్విట్టర్లో గాని, ఇటు వార్తల్లోగాని రాలేదు. టాక్స్ ఎఫెక్ట్ అనుకుంటాను. అలాకాకుండా, ఒకవేళ తక్కువ కలెక్షన్స్ వచ్చినా బాధపడాల్సిందేమీ లేదు. ఒక మంచి బిజినెస్ మాడల్ ప్రూవ్ అయ్యింది. 

ఆర్జీవీ కాబట్టి అంత ప్రచారం జరిగి పబ్లిసిటీ వచ్చింది. వేరేవాళ్లకు అట్లా కలెక్షన్స్ రావు అని ఒక లాజిక్. కాని, ఇప్పుడున్న సోషల్‌మీడియా పవర్ నేపథ్యంలో ఈ లాజిక్ నిలబడదు. అంతేకాదు, ఏటీటీ కోసం తీసే సినిమాలు కూడా, అందరూ ఆర్జీవీని అనుకరించి, అట్లాగే తీయాలనే రూల్ కూడా ఏంలేదు.      

ఈ నేపథ్యంలో, ఊహించనంత అతి తక్కువ బడ్జెట్లో కొత్తవారితో సినిమాలు నిర్మించి, ATT (Any Time Theater)ల్లో రిలీజ్ చేయవచ్చు. మంచి లాభం కూడా గ్యారంటీ. సినిమా నిర్మాణం పట్ల, సినిమా బిజినెస్ పట్ల అత్యంత ఆసక్తి ఉండీ, ఎక్కువ మొత్తంలో పెట్టుబడి పెట్టడాన్ని రిస్కుగా భావించేవారికి క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతి ఒక మంచి అవకాశం. ఎంత చిన్న పెట్టుబడితోనయినా ఆసక్తి ఉన్న కొత్త ఇన్వెస్టర్స్ ఫీల్డులోకి ప్రవేశించవచ్చు! 

లాక్‌డౌన్ ఉన్నా, లేకపోయినా, ఈ ఏటీటీ బిజినెస్ మోడల్ అనేది ఒక ఎవర్‌గ్రీన్ బిజినెస్ మోడల్‌గా కొనసాగుతుందనటంలో ఎలాంటి అతిశయోక్తిలేదు. ఈ గోల్డెన్ అపార్చునిటీని వినియోగించుకొనే క్రమంలో, నంది అవార్డ్ పొందిన ఒక రైటర్-డైరెక్టర్‌గా, కేవలం ఏటీటీలో రిలీజ్ కోసమే నేనొక సీరీస్ ఆఫ్ మైక్రో బడ్జెట్ సినిమాలను న్యూ టాలెంట్‌తో ప్లాన్ చేస్తున్నాను. తర్వాత ఇదే ఒక భారీ ప్రొడక్షన్ హౌజ్ అయినా ఆశ్చర్యం లేదు.  

ఈ నేపథ్యంలో నేను 2 రకాల ఇన్వెస్ట్‌మెంట్స్ కోసం చూస్తున్నాను: 

1. ఇంతకుముందే ఇతర బిజినెస్‌లలో స్థిరపడి ఉండి, ఈవైపు ఆసక్తి ఉన్న పవర్‌ఫుల్ ఫండర్స్ సపోర్ట్. 

2. సమర్థవంతంగా భారీ స్థాయిలో క్రౌడ్‌ఫండింగ్ ఎక్జిక్యూట్ చేయగల వర్కింగ్ పార్టనర్స్ సపోర్ట్. 

ఆసక్తి ఉన్న ఇన్వెస్టర్ మిత్రులు/ఎన్నారై సోదరులు/ఫండర్స్/బిజినెస్‌మెన్/సమర్థులైన మీడియేటర్లు నన్ను కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు: WhatsApp: +91 9989578125, Email: mchimmani10x@gmail.com 

Thursday, 1 October 2020

తెలుగుని ఎందుకు ఎక్కువగా ఉపయోగించకూడదు?

ఏదో ఒకటి  పోస్ట్ చేస్తున్నా గాని, అంత ఫోకస్ లేదు. యాక్టివ్‌గా ఉన్నానని నాకు నేను అనుకోవడం కోసమే ఈ పోస్టింగ్! 

నిజానికి నా కొత్త ప్రాజెక్ట్, నా మొట్టమొదటి  'ప్రాజెక్ట్ 10X' పనుల్లో చాలా పనివత్తిడిలో ఉన్నాను. ఎల్లుండి... 3 వ తేదీకి వంద శాతం పూర్తిచేయాలనుకొన్న పని, ఇంకా చాలా మిగిలే ఉంది. 

నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ ఈ అక్టోబర్ 10కి రిలీజవుతోంది. 

ఒకవైపు కంటెంట్ క్రియేషన్, మరోవైపు యాడ్స్ హంట్, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా సైట్ బిల్డింగ్ తుదిమెరుగులు... అన్నీ ఒక్కసారిగా నడుస్తున్నాయి.

కట్ చేస్తే - 

అసలు తెలుగుని ఎందుకు ఎక్కువగా ఉపయోగించకూడదు అన్నది ప్రస్తుతం నన్ను బాగా వేధిస్తున్న ప్రశ్న. 

మొన్న రాత్రి నుంచి కొత్తగా వచ్చిన "కూ" లో చేరాను. అక్కడ కూలో మొత్తం తెలుగే. అదొక మజా. ఒక కొత్త అనుభూతి. అప్పుడే కూ గురించి పరిచయం చేస్తూ ఒక ఆర్టికిల్ రాశాను. అది రేపు రాబోయే నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ ప్రారంభ సంచికలో రాబోతోంది.    

ఇవ్వాటినుంచీ ఇన్స్‌టాగ్రామ్‌లో  కూడా తెలుగునే ఎక్కువగా రాస్తాను. ఫేస్‌బుక్, ట్విటర్‌లలో కూడా ఇప్పుడు ఎక్కువగా తెలుగే వాడాలి. ఇప్పటికిప్పుడు అనుకున్నానిది. ఇంకో ఇన్స్‌స్టంట్ ఫ్లాష్ ఏంటంటే, నా మ్యాగజైన్‌కోసం ప్రత్యేకంగా ఇంకో ఇన్‌స్టాగ్రామ్, ఇంకో ట్విట్టర్, ఇంకో ఫేస్‌బుక్ పేజి క్రియేట్ చెయ్యబోవటం లేదు. నా పర్సనల్ సొషల్‌మీడియా లింకులే అక్కడ నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్‌కి కనెక్టవుతాయి. ⚡️🙂

వీటన్నిటి ఉద్దేశ్యం వెరీ సింపుల్. పని తగ్గించుకోవడమే. 

Law of least effort. Less complexity, more fun.