Tuesday, 27 October 2020

వెన్నెల జలతారు


సికింద్రాబాద్ నడిబొడ్డునే వున్నా తపోవనంలా వుంది బుక్ సెలెక్షన్ సెంటర్. నిశ్శబ్దంగా, ప్రశాంతంగా, చల్లగా…

విశాలమైన స్పేస్‌లో విశ్వవిజ్ఞానాన్ని మోస్తూ- గోడల నిండా, మధ్యలో బుక్ రాక్స్ ఠీవిగా నిల్చుని వున్నాయి. మాస్కులు ధరించిన పుస్తకప్రియులు అక్కడక్కడా మునుల్లా మౌనంగా రాక్స్ దగ్గర నిల్చుని, వాళ్లకు కావల్సిన పుస్తకాలను వెతుక్కొంటున్నారు.

ఎలిజబెత్ గిల్బర్ట్ కొత్త నవల “సిటీ ఆఫ్ గాళ్స్” పుస్తకాన్ని తిరగేస్తూ ఫిక్షన్ రాక్స్ దగ్గర నిల్చునివుంది మహేశ్వరి.

“హలోవ్”

తనకి బాగా పరిచయమైన గొంతు. ఆ సమయంలో అక్కడ తను వూహించని గొంతు. ఆశ్చర్యంతో వెనక్కి తిరిగిచూసింది మహేశ్వరి.

అతడే!

“వాటే సర్‌ప్రయిజ్!” ముక్కుమీదున్న మాస్కుని కిందకు లాక్కొంటూ అన్నాడతను.

“అవును. నాకూ ఆశ్చర్యంగానే వుంది. నిన్నిక్కడ చూస్తాననుకోలేదు” ఇంకా ఆశ్చర్యంలోంచి తేరుకోలేదు మహేశ్వరి.

“నేను కూడా మిమ్మల్ని ఇక్కడ వూహించలేదు మేడమ్” అతని గొంతులో తొంగిచూసిన చిలిపితనానికి బ్లష్ అయిన ఆమె బుగ్గలను మాస్క్ చాలావరకు కప్పేసింది.

“నేనిక్కడ రెగ్యులర్ కస్టమర్‌ని. నెలకి రెండుసార్లయినా వస్తాను… న్యూ ఎరైవల్స్ చూడ్డానికి” మాస్క్‌ని కొద్దిగా కిందకి దించుతూ అంది మహేశ్వరి.

“మరి నేను కూడా ఇక్కడికి తరచూ వస్తుంటాను. మనం ఒక్కసారి కూడా ఎదురుపళ్లేదు చూడు!”

“దాందేముంది… ఇద్దరం ఒకేరోజు ఓకే సమయానికి రావాలని రూలేం లేదుగా!”

“అఫ్కోర్స్” ఒప్పుకొంటూ, తననే కన్నార్పకుండా చూస్తున్న అతని చేతిలో వున్న పుస్తకం వేపు చూపులు మరల్చింది మహేశ్వరి.

“టూల్స్ ఆఫ్ టైటాన్స్” హార్డ్ బౌండ్. టిమ్ ఫెర్రిస్ పుస్తకం.

అతనేదో మాట్లాడబోయాడు. పెదాలపై చూపుడు వేలు పెట్టుకొని, కళ్ళుపెద్దవిగా చేసి, మాట్లాడవద్దన్నట్టుగా సైగచేసింది మహేశ్వరి.

అక్కడి తపోవనం ప్రశాంతతను భగ్నం చేయకుండా, ఇద్దరూ కౌంటర్ వైపు కదిలారు. కౌంటర్ దగ్గర ఎవరి పుస్తకాలకు వారే బిల్ చెల్లించి బయటకొచ్చారు.

అయిదు నిమిషాల్లో వాళ్లిద్దరూ కూర్చొన్న కారు ప్యారడైజ్ ట్రాఫిక్‌లోంచి బయటపడి, రాణిగంజ్ మీదుగా, నెక్లెస్‌రోడ్‌లోకి ప్రవేశించింది.

చేతిలో వున్న మొబైల్లో టైమ్ చూసింది మహేశ్వరి. సాయంత్రం 4 అవుతోందప్పుడు…

డ్రయివింగ్ సీట్లో అతను, పక్కనే మహేశ్వరి. ఇద్దరికీ ఇదొక వూహించని కలయిక. మాస్కులు పూర్తిగా తొలగించిన ఇద్దరి ముఖాల్లోనూ ఏదో కొత్త మెరుపు.

నెక్లెస్ రోడ్‌లో నిర్మానుష్యంగా ఉన్న ఒక పార్కింగ్ ప్లేస్‌లో చిన్న జెర్క్‌తో కారాపాడతను.

“ఎక్కడికెళ్దాం?” అడిగాడు.

“ఇక్కడే కాసేపు ఇలాగే కూర్చుందాం” అంది మహేశ్వరి.

బుక్ సెలక్షన్ సెంటర్‌లోని ప్రశాంతత, ఆ తర్వాత అతన్ని అలా వూహించని విధంగా కలిసిన సంభ్రమం ఆమెను ఇంకా వదల్లేదు. అతడు ఆమెనే చూస్తున్నాడు. ఆమె కూడా రెప్పవేయకుండా అతన్నే చూస్తోంది.

నిమిషం. రెండు నిమిషాలు. మూడు నిమిషాలు… పక్కపక్కనే, ఒకరి కళ్ళళ్ళోకి ఒకరు చూసుకొంటూ, లాక్‌డ్ కార్లో కూర్చున్న ఇద్దరి శ్వాసల వేగం పెరిగింది. గబుక్కున అతని చూపుల నుంచి తప్పించుకొంటూ, తలతిప్పి కారు అద్దంలోంచి ఎదురుగా బయటికి చూడసాగింది మహేశ్వరి.

ఆమె శ్వాసలో పెరిగిన వేగానికి, బిగుతుగా ఆమె ధరించిన తెల్లటి కుర్తీ పైభాగం కల్లోల సముద్రపు అలలా ఎగిసిపడుతోంది.

నిమిషం. రెండు నిమిషాలు. మూడు నిమిషాలు… పక్కపక్కనే, ఒకరి కళ్ళళ్ళోకి ఒకరు చూసుకొంటూ, లాక్‌డ్ కార్లో కూర్చున్న ఇద్దరి శ్వాసల వేగం పెరిగింది. గబుక్కున అతని చూపుల నుంచి తప్పించుకొంటూ, తలతిప్పి కారు అద్దంలోంచి ఎదురుగా బయటికి చూడసాగింది మహేశ్వరి.

ఆమె శ్వాసలో పెరిగిన వేగానికి, బిగుతుగా ఆమె ధరించిన తెల్లటి కుర్తీ పైభాగం కల్లోల సముద్రపు అలలా ఎగిసిపడుతోంది. మహేశ్వరినే చూస్తూ, వొళ్ళో బిగిసిపెట్టుకొన్న ఆమె రెండుచేతుల మీద నెమ్మదిగా తన ఎడమచేయి వేశాడతను. అంతే. ఏం జరుగుతోందో తెలిసేలోపు, మహేశ్వరి రెండు చేతుల్లో అతని ముఖం ఉంది. తర్వాత కొన్ని నిమిషాలపాటు, పసిఫిక్ ఓషన్ అలల్లో చెలరేగి ఆడుకొనే జంటసర్ఫర్స్‌లా హద్దూ అదుపూ లేకుండా ఆడుకున్నాయి వారిద్దరి పెదాలు.

“బుజ్జీ, ఎక్కడికైనా లేపుకెళ్ళు నన్ను. ఒక్క 24 గంటలు… ఎట్ లీస్ట్ ఒక్క రాత్రి!”

తన రెండు చేతుల్లో వున్న అతని ముఖాన్ని విడిచిపెట్టకుండా అతని కళ్ళల్లోకే చూస్తూ, చిన్న గొంతుతో గుసగుసగా చెప్పింది మహేశ్వరి.

మహేశ్వరి వైపే కన్నార్పకుండా చూస్తూ, “ఆర్యూ ష్యూర్?”… తడిసిన పెదాలతో అడిగాననుకున్నాడతను, కాని శబ్దం బయటికి రాలేదు.

అతని మొహంలోకే చూస్తూ, “అవును” అని 48 ఫ్రేమ్స్‌లో రెప్పలు వాలుస్తూ కళ్లతోనే సమాధానం చెప్పింది మహేశ్వరి.

క్షణంలో కారు స్టార్ట్ చేశాడతను.

నెక్లెస్‌రోడ్ నుంచి, ఎన్‌టీఆర్ మార్గ్ మీదుగా దూసుకెళ్తూ టాంక్‌బండ్ ఎక్కింది కారు.

కాసేపు ఇద్దరూ ఏం మాట్లాడుకోలేదు.

“పెద్ద గొప్ప విషయమేం కాదనుకో… కాని, ఈరోజు మనమిలా కల్సుకోడం నిజంగా విచిత్రంగా ఉంది కదూ?” అతనివైపు చూస్తూ అంది మహేశ్వరి.

ఎదురుగా రోడ్డుమీదున్న ట్రాఫిక్‌ని చూస్తూ డ్రైవ్ చేస్తూనే, అవునన్నట్టుగా తలవూపాడతను.

ఇద్దరి మధ్యా మళ్ళీ కొన్ని నిమిషాలు మౌనం.

“ఎలావుంది లైఫ్, బుజ్జీ?” మళ్లీ మహేశ్వరే అడిగింది. 

ఊహించని ప్రశ్న.

“క్వయిట్… ఓకే” కొంచెం తడబాటుగా చెప్పాడతను.

“నాకయితే భరించలేనంత రొటీన్‌గా వుంది” ఎదురుగా కనిపిస్తున్న ట్రాఫిక్‌లోకి చూస్తూ అంది మహేశ్వరి.

అతడేం మాట్లాడలేదు.

బేగంపేట్ బ్రిడ్జ్ ఎక్కి, లైఫ్‌స్టయిల్ మీదుగా కిందకి దిగుతున్న వందలాది కార్లల్లో, వీళ్లిద్దరూ కూర్చొన్న బ్లూ వోక్స్‌వాగన్ కూడా ట్రాఫిక్‌లో కల్సిపోయి నెమ్మదిగా ముందుకు కదులుతోంది.

బయట చిన్నగా చినుకులు. లోపల చల్లటి ఏసీ. అయినా ఇద్దరి ముఖాలూ వెచ్చటి ఆవిరి పరదా కప్పేసినట్టు సన్నటి చమట చుక్కలతో తడిసిపోయాయి.

ఇరవై నిమిషాల తర్వాత, ఏవేవో మలుపులు తిరిగుతూ కంటోన్మెంట్ ఏరియాదాటి, ఒక ‘ఓయో’ ముందు ఆగింది కారు. వెనకసీట్లోంచి టూర్ల కోసం తన కార్లో ఎప్పుడూ వుండే ఒక బ్యాక్‌ప్యాక్, ఇంకో స్పేర్ క్యాజువల్స్ క్యారీబ్యాగ్ తీసుకొని కారు లాక్ చేశాడతను.

మహేశ్వరి లాబీలో కూర్చొన్న అయిదు నిమిషాల్లో రిసెప్షన్ దగ్గర పని ముగించేశాడతను. అయిదు నిమిషాల తర్వాత వారికి కెటాయించిన ఓయో ఎక్జిక్యూటివ్ సూట్ వైపు నడవసాగారిద్దరూ.

“నేను మా ఇంటికి కాల్ చేసి చెప్పాను, రావట్లేదని” నడుస్తూ అన్నాడతను, ఆమె వైపు చూడకుండానే.

“నేను కూడా ఏదో చెప్పాలే… మా అత్తగారు, మామగారున్నారు ఇంట్లో. బాబుని వాళ్లు బాగా చూసుకుంటారు” చెప్పింది మహేశ్వరి.

సూట్‌లోకి ప్రవేశిస్తూనే, డోర్ లాక్ చేసి వెనక్కి తిరుగుతూ భుజానికున్న బ్యాక్‌ప్యాక్‌నీ, చేతిలో వున్న క్యారీ బ్యాగ్‌నీ అలా కిందకి వదిలేసి, ఇప్పటికే ఆలస్యమైందన్నట్టుగా మహేశ్వరిని గట్టిగా దగ్గరికి లాకున్నాడతను. అంతకంటే వేగంగా అతని ముఖాన్ని తనవైపు వొంపుకొంది మహేశ్వరి.

* * *

కాఫీ ఒకసారి సిప్ చేసి, కప్పుని నెమ్మదిగా ముందున్న టీపాయ్ మీద పెట్టింది మహేశ్వరి. వెనక జుట్టుకి వున్న రబ్బర్ బాండ్‌ని తీసేసి, ఒక్కసారిగా తల విదిల్చింది. చిక్కటి కాఫీ కలర్‌లో వున్న వొత్తైన జుట్టు తెరలు తెరలుగా ఆమె ముఖాన్ని కప్పేస్తూ అందంగా జాలువారింది. మహేశ్వరినే చూస్తూ కాఫీ తాగుతున్నాడతను. 

జుట్టు వెనక్కి తోసుకొంటూ, పక్కన చెయిర్లో వున్న తన బ్యాగ్‌లోంచి ఏదో తీసి ముందున్న టీపాయ్ మీద పెట్టింది మహేశ్వరి.

మాల్బరో సిగరెట్ పెట్టె.

“ఇదెలా వచ్చింది?” ఆశ్చర్యంగా అడిగాడతను.

“నువ్వు బాత్రూమ్‌లో ఉన్నపుడు తెప్పించాను” 

“నీకింకా గుర్తుందా?!… అయినా నేను మరీ అంత చెయిన్ స్మోకర్‌ని కాదులే మహీ!” 

“నేనన్నానా?!” అంటూ బాక్స్‌ని అతనివైపుకి తోసింది మహేశ్వరి. 

“నాకు బాగా క్లోజ్ అయినవాళ్లతో, బాగా నచ్చినవాళ్లతో ఇలా ప్రశాంతంగా కూర్చున్నప్పుడు గానీ, బాల్కనీలో నిల్చుని బయట కురుస్తున్న వర్షాన్ని చూస్తున్నప్పుడు గానీ, ఆరుబయట మిద్దెమీద ఏ అర్థరాత్రో నేనొక్కన్నే నాతో నేనే మాట్లాడుకొంటూ తిరుగుతున్నప్పుడుగానీ, ఓ చల్లటి సాయత్రం నేనొక్కన్నే ఏ హైవే పక్కనో కారాపుకొని నిల్చున్నప్పుడు గానీ… ఒక సిగరెట్ అలా కాల్చాలనిపిస్తుంది” ఒక ట్రాన్స్‌లోలా చెప్తూ టక్కున ఆపేశాడతను. 

“వావ్… నీ సిగరెట్ పఫ్ వెనక ఇంత భావుకత్వం నేనెప్పుడూ విన్లేదు బుజ్జీ!… ఇదంతా మీ ఆవిడకు తెలీదనుకుంటాను?!” 

“తెలుసు. మా పెళ్లికి ముందూ, పెళ్లైన కొత్తలో కూడా చెప్పాను. తను వద్దంది. బాధపడతానంది. ఎప్పుడైనా ఒకటి కాలిస్తే, నోట్లో ఓ హాల్స్ చప్పరించి, గంట గ్యాప్ తీసుకొని వెళ్తా ఇంటికి” 

“తప్పులేదు. అదే తర్వాత చెయిన్ స్మోకింగ్‌కు దారితీయొచ్చని ఆమె భయమేమో!” 

“ఇప్పుడు నాకు 39… అదే నిజమైతే, నేనిప్పటికే చెయిన్ స్మోకరయిపోయి… జేబులో ఓ పెట్టె, లైటర్ మెయింటేన్ చేస్తుండాలి” 

“పెళ్లైన కొత్తలో కదా… అప్పటి భయాలు అలాంటివి కావచ్చు”

“కావచ్చు” ఒప్పుకున్నాడతను.

“అయినా ఇప్పుడేముందిలే… ఏ ‘బియాండ్ కాఫీ’ కెళ్ళినా, అమ్మాయిలు కూడా చాలా ఫ్రీగా స్మోక్ చేస్తున్నారు. ఎవరిష్టం వారిది. దాని ఎఫెక్ట్ కూడా కొంచెం స్పృహలో ఉంటే చాలు” 

రెండుచేతులూ పైకెత్తి జుట్టుని సర్దుకొంటున్న మహేశ్వరినే చూస్తూ సిగరెట్ వెలిగించాడతను. ఇద్దరూ నడుస్తూ, సూట్‌ని ఆనుకొని వున్న ఓపెన్ సిటౌట్‌లోకి వెళ్ళి నిల్చున్నారు. 

కింద పచ్చటి లాన్స్. వాటి అవతల దట్టంగా పచ్చటి చెట్లతో నిడిన గ్రీనరీ. దూరంగా ఏదో గ్రౌండ్. చిన్న శబ్దం కూడా లేదు. ఉన్నట్టుండి ప్క్కనే నిల్చున్న మహేశ్వరివైపు చూశాడతను. 

బ్యాగ్‌లో ఉన్న అతని తెల్లటి టీషర్టు, పైజామా వేసుకొని ఉందామె. 

“ఇందాకటి డ్రెస్‌లో కంటే, వీటిలో ఇంకా సెక్సీగా కనిపిస్తున్నావ్” అన్నాడతను, ఆమెనే చూస్తూ. 

“షటప్” అంది బ్లష్ అవుతూ మహేశ్వరి. అతనెక్కడ చూస్తూ ఆమాటన్నాడో ఆమెకు అర్థమైంది. 

రెండు పఫ్‌లు గట్టిగా లాగి, సిగరెట్‌ను అక్కడున్న యాష్ట్రేలోకి కుక్కేశాడు. 

“నీకిష్టమైన వైన్ కూడా తెప్పిద్దామనుకున్నాను. కాని, నువ్విప్పుడేం తీసుకొంటున్నావో నాకు తెలీదుగా!” నవ్వుతూ అతనిమీదకు వొరిగిపోతూ అంది మహేశ్వరి. 

“మంచి పని చేశావు. నేనొక్కన్నీ తాగను”

“నేనున్నాగా కంపెనీకి…” అంది కన్నుగీటుతూ, అల్లరిగా. 

“ఓ పదేళ్లక్రితం మా ఆవిడ కూడా ఇలాగే అంది. కాని, ఒకసారి సిప్ చేసి ‘యాక్ థూ, ఇంత వగరెట్లా తాగుతారు’ అంటూ పక్కనపెట్టేసింది” 

అతను చెప్పిన పద్ధతికి పడీ పడీ నవ్వసాగింది మహేశ్వరి. 

“సొ మొత్తానికి మీ ఆవిడతో కూడా వైన్ తాగించావన్నమాట!” 

“తాగలేదు. అదే మొదటిసారి, చివరిసారి” 

నడుముకి టర్కీ టవల్ చుట్టుకొని, పైన ఏమీ వేసుకోకుండా ఉన్నాడతను. ఎలాంటి ఆచ్ఛాదనలేకుండా ఉన్న అతని ఛాతీ వైపు చూస్తూ, “నీ ఎక్స్‌పోజింగ్ భరించలేకపోతున్నాబుజ్జీ” అంటూ మరింత దగ్గరగా జరిగి, గట్టిగా అతన్ని అళ్ళుకుపోతూ, అతని ఛాతీలో తన ముఖం దాచుకొంది మహేశ్వరి. 

అతని రెండు చేతులూ ఆమె నడుముని చుట్టేశాయి. 

ఆమెనలాగే హత్తుకొని మెల్లిగా వెనక్కి నడిపించుకొంటూ లోపలికి తీసుకెళ్లాడతను. 

* * *

లోపల వాళ్లిద్దరూ కప్పుకొన్న తెల్లటి బెడ్‌షీట్, బయట మబ్బులు కప్పేసుకున్న వెన్నెలా ఒక్కలానే కనిపిస్తున్నాయి. 

తన వక్షం మీద తలపెట్టి కళ్ళుమూసుకొని పడుకొన్న అతని జుట్టుని సున్నితంగా నిమరసాగింది మహేశ్వరి.

“చెప్పు బుజ్జీ … మీ ఆవిడ గురించి చెప్పు” 

“ఇప్పుడెందుకులే మహీ” అన్నాడతను కళ్ళు తెరవకుండానే. 

“లేదు, ఇప్పుడే కావాలి” స్థిరంగా అంది మహేశ్వరి. 

“ఏం చెప్పాలి… తన బోటిక్కే తన లోకం. చెప్పలేనంత పని. బోటిక్‌లో పదిమంది ఎంప్లాయీస్. అంత హెక్టిక్ పని వద్దు అంటే వినదు” 

“మా ఆయన కూడా అంతే. ముందు జాబ్, ఇప్పుడు బిజినెస్… పనులూ, టెన్షన్లూ. నేనూ, మా బాబు ఎవ్వరం పెద్దగా గుర్తుకురామనుకుంటాను. అతను అంత కష్టపడుతోంది మాగురించే అనుకో… కాని, మా ఇద్దరికే సమయం దొరకనివ్వని ఆ కష్టం ఏం చేస్కోడానికి?” 

“పాయింటే” అన్నాడతను.

“సేమ్… మా ఆవిడా అంతే. నాకోసం కూడా తనకి టైమ్ దొరకదు. మేం ఎప్పుడు ఫ్రీగా కలిసి కబుర్లు చెప్పుకొన్నామో, ఎప్పుడు కలిసి తిన్నామో, ఎప్పుడు ఇంత ఫ్రీగా ఉన్నామో నాకు నిజంగా గుర్తు రావట్లేదు” 

“నీకు ఫ్రీ టైమ్ దొరికినప్పుడు తను ఫ్రీగా ఉండాలిగా మరి?” 

“అవును, అందుకే ఏదో ఒక బుక్ చదువుకొంటూ గడిపేస్తాను.. నేను ఫ్రీగా ఉంటే” 

“నేనూ అంతే. నేను ఫ్రీగా ఉన్నప్పుడు అతనింట్లో ఉండడు. నాక్కూడా బుక్స్ తప్ప ఇంకో తోడు లేదు” పక్కన లాంప్ షేడ్ కింద వున్న ఎలిజబెత్ గిల్బర్ట్ పుస్తకం కేసి చూస్తూ అంది మహేశ్వరి. 

“మీది లవ్ మ్యారేజ్ కదా?” అడిగాడతను. 

“అవును. మీ లవ్ మ్యారేజ్ లాగే” అతని జుట్టు పట్టుకొని అల్లరిగా లాగుతూ అంది మహేశ్వరి. 

“ఏదో చేయాలి…” తనలో తనే అనుకుంటున్నట్టుగా అన్నాడతను. 

“అవును, ఏదో చేయాలి!” స్థిరంగా అంది మహేశ్వరి. 

లేచి, ఆమె ముఖంలో ముఖం పెట్టి, ఆమె కళ్ళళ్ళోకే సూటిగా చూస్తున్నాడతను. అతని కళ్లల్లోకి అలాగే చూస్తూ, నెమ్మదిగా ముందుకి అతని పెదాలవైపు వొంగిందామె. 

* * * 

అర్థరాత్రి దాటింది.

బాల్కనీలో ఒక్కడే నిల్చుని ఉన్నాడతను. అతని చేతిలో సిగరెట్ కాలుతోంది. గట్టిగా ఒక పఫ్ లాగి, తలపైకెత్తి ఆకాశం వైపు చూశాడతను. అప్పటిదాకా కప్పేసిన మబ్బుల పరదాలు తొలగిపోయి, ఆకాశం నిండా వెండి వెన్నెల. 

ఎదురుగా చూశాడు. నియాన్ లైట్ వెళుతురులో అదే లాన్. అవే చెట్లు. దూరంగా అదే విశాలమైన గ్రౌండ్. నెమ్మదిగా అవన్నీ ఒక్కొక్కటీ ఫేడవుటవుతూ ఇప్పుడతని కళ్లముందు ఒకప్పటి ‘అతను’ కనిపిస్తున్నాడు. అతని తల్లిదండ్రులు, అతని నేపథ్యం, అతని చదువులు, స్నేహితులు, ఉద్యోగం, ప్రేమ, పెళ్లి, అవసరాలు, బిజినెస్, డబ్బు, స్టేటస్‌, డెడ్ రొటీన్‌గా మారిన జీవితం… స్లైడ్ ప్రొజెక్టర్‌లోంచి చూపిస్తున్నట్టుగా ఒక్కో దృశ్యం వరుసగా కనిపించసాగాయి. 

వీటన్నిటి మధ్య అతను బాగా ఇష్టపడే దృశ్యమేదో అతనికి కనిపించీ కంపించకుండా దోబూచులాడుతోంది. సిగరెట్ పఫ్ గట్టిగా లాగి, ఆఖరి ప్రయత్నంగా ఆ దృశ్యం కోసం మళ్లీ ఎదురుగా చూశాడు. అప్పటిదాకా అతనితో దోబూచులాడుతూ అతనికి కనిపించని ఆ దృశ్యం ఇప్పుడతని కళ్లముందు చాలా స్పష్టంగా కనిపించింది.

అది… అతను మర్చిపోయిన అతని జీవన విధానం. అతను కలలుగన్న అతని జీవితం.

సిగరెట్ యాష్ ట్రేలో కుక్కేసి వెనక్కి తిరిగాడతను.

ఎదురుగా మహేశ్వరి.

“నిద్రపోలేదా బుజ్జీ?” అడిగింది మహేశ్వరి.

“నిద్రరాలేదు మహీ” అన్నాడతను.

“ఏం?”

“ఆలోచిస్తున్నాను”

“దేని గురించి?”

“ఇలా… మనం ఇంకొన్ని గంటలేనా అని”

“అంతే అనుకుంటాను” నెమ్మదిగా చెప్పిందామె.

“నో… రేపూ, ఎల్లుండీ, ఆ తర్వాతా… ఎప్పుడూ మనం ఇంత బాగా ఉండగలిగితే బాగుండు”

“ఇంకా బాగా ఉండొచ్చు. కొన్ని వొదులుకొంటే”

“రాత్రే నేను నావైపు అన్నీ వొదిలేసుకున్నాను”

“నేను కూడా”

అస్పష్టంగా ఉన్న ఆ మసక వెళుతురులో అతని కళ్లల్లో మెరిసిన ఆనందాన్ని ఆ క్షణం స్పష్టంగా గుర్తించింది మహేశ్వరి. ఆమెను దగ్గరగా తీసుకొని గట్టిగా హత్తుకున్నాడతను.

అతడు… ఆమె భర్త.

అంత అర్థరాత్రి దాటిన తర్వాత, ఆ సమయంలో ఎక్కడో దూరంగా, ఎవరు ఏ పనిచేసుకొంటూ వింటున్నారోగాని, ఒక అద్భుతమయిన పాత హిందీ పాట మెల్లగా ఫేడిన్ అయి, బాగా వినిపించసాగింది.

ఆధా హై చంద్రమా రాత్ ఆధీ-

రహ్ న జాయే తేరీ మేరీ బాత్ ఆధీ, ములాఖాత్ ఆధీ…

*** *** ***

కథ వెనుక కథ:

వెన్నెల జలతారు… Very mystical. వెన్నెల signifies something that’s short, that’s fine, that’s romantic, that’s soothing… And a lot more. జలతారు is the zingle of it… That’s the temptation, lure and beauty. A series of memories, sweet nothings. Or cool volcanoes.

వెన్నెల జలతారు .. ఇంత భావుకత్వం నిండిన టైటిల్ నేనెప్పుడూ పెట్టలేదు. ఒక కథ రాస్తున్నాను, నాకు ఇలాంటి టైటిల్ కావాలని ఒక ఫ్రెండుని అడిగాను. ఆ ఫ్రెండు నాకిచ్చిన 5 టైటిల్స్‌లో నేను దీన్ని ఎంచుకున్నాను. 1997 లో పబ్లిష్ అయిన నా ఇంకో కథ “సౌందర్య లహరి” కి 2020 లో నేను చేసిన రీమిక్స్ ఇది. 

ఈ కథ చివర్లో, కేవలం ఒక 3 పదాలు-7 అక్షరాల వాక్యాన్ని తీసేస్తే అదింకో ముగింపు అవుతుంది. ‘డైరెక్టర్స్ కట్’ లాగా, రైటర్స్ కట్ అన్నమాట! ఎవరికిష్టమైన ముగింపుని వారు చదువుకోవచ్చు.

– మనోహర్ చిమ్మని 

Monday, 26 October 2020

వారం వారం ఇక 'మనోహరమ్!'


కేవలం ఒక రెండు వారాల ముందు వాష్‌రూమ్‌లో ఉండగా నాకీ ఆలోచన వచ్చింది. బయటికి వస్తూనే పెన్నూ పేపర్ తీసుకున్నాను. అరగంటలో పేపర్ మీద మొత్తం ప్లానింగ్ అయిపోయింది. వెంటనే సంబంధించిన ఫాలో అప్ పనులమీద పడిపోయాను. 

అలా మొదలైంది నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ "మనోహరమ్" ఆలోచన, ఎక్జిక్యూషన్. 

సినిమా అవసరాలకు సంబంధించి అంతకు కొద్దిసేపటి క్రితమే నా ఫేస్‌బుక్ పేజ్‌లో ఒక పోస్టు పెట్టాను - ఫోటోషాప్ తెలిసిన ఒక కొత్త అప్రెంటిస్/అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ కావాలి, నా టీమ్‌లో పనిచేయడానికి అని. మెసేజ్‌లు, కాల్స్ వస్తున్నాయి. కాని, ఆ పనులన్నీ పక్కనపెట్టి పూర్తిగా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ పని ఒక్కదానిమీదే ఫోకస్ పెట్టాను.    

కట్ చేస్తే - 

ముందు ఒక తేదీ అనుకున్నాను మ్యాగజైన్ లాంచ్‌కి. కాని, కొందరు పెద్దలు వద్దన్నారు. కొద్దిరోజుల్లో విజయదశమి ఉంది, ఆరోజు లాంచ్ చెయ్యి అని గట్టిగానే చెప్పారు. వారి మాట విన్నాను. 

మొత్తం ప్లానింగ్ నుంచి, కంటెంట్ క్రియేషన్ నుంచి, లాంచ్ వరకు... అంతా ఒంటరి పోరాటమే. ప్రతిరోజూ కౌంట్‌డౌనే. మొత్తానికి నేను వేసుకున్న మ్యాగజైన్ డిజైన్ ప్రకారం కంటెంట్ పూర్తిచేశాను. 

సైట్ బిల్డింగ్‌కు సంబంధించి నాకు అవసరమైన టెక్నికల్ హెల్ప్ రత్నాకర్ చేశాడు. అదే సమయంలో అతనికి ఆఫీస్‌లో ఎన్ని వత్తిళ్ళు ఉన్నా కూడా నా కోసం దాదాపు ప్రతిరోజూ రాత్రి 12 తర్వాత ఆన్‌లైన్లో కొన్ని గంటలు కెటాయించాడు. నేనే ఒకపట్టాన కాంప్రమైజ్ కాను అంటే, రత్నాకర్ నాకు తాత ఆ విషయంలో. అండ్... మొత్తం పని, నా డౌట్స్, క్లారిఫికేషన్స్, కరెక్షన్స్ అన్నీ ఆన్‌లైన్లోనే! సో, మొత్తానికి ఎలాగయితేనేం... నేను అనుకున్నట్టుగా వర్డ్‌ప్రెస్‌లో మ్యాగజైన్ సెటప్ బాగా వచ్చింది. బిగ్ థాంక్స్ టూ రత్నాకర్. 

మొబైల్ వ్యూకి సంబంధించి ఇంకాస్త ట్వీకింగ్ వుంది. కొన్ని చిన్న చిన్న మార్పులున్నాయి. అదంతా వచ్చే వారం ఎడిషన్ నాటికి సెట్ చేస్తాను.   

అనుకున్నట్టుగా విజయదశమికి మ్యాగజైన్ లాంచ్ చేశాను. ఇక దీన్ని విజయవంతంగా నడిపిస్తూనే, నా ఇతర పనులు కూడా చేసుకోవాలి. తర్వాత నేను రాసిన కేసీఆర్ బుక్ రిలీజ్, ఆ తర్వాత నా కొత్త సినిమా లాంచ్, ఆ తర్వాత ఇంగ్లిష్ మ్యూజిక్ వీడియో, ఆ తర్వాత వైజాగ్‌లో నా ఫిలిం షూట్ ... అన్నీ వరుసనే వున్నాయి. ఇంక ఇప్పట్నించీ ఒక్కోటి కదుల్తాయి. 

కట్ చేస్తే - 

ఈ మ్యాగజైన్ ప్రారంభం వెనుక నాకు కొన్ని సీరియస్ లక్ష్యాలున్నాయి. ఏదో పొద్దుబోక చేసిన పని మాత్రం కాదిది. చాలా వుంది కథ. 

Saturday, 17 October 2020

Make Films That Make Money!

మీకు తెలుసా... ఇప్పుడింక సినిమాలు ఎవరయినా ఎలాంటి భయం లేకుండా తీయవచ్చు! కొంత ఇన్వెస్ట్‌మెంట్, కొద్దిమంది లైక్‌మైండెడ్‌లతో కూడిన చిన్న క్రియేటివ్ టీమ్ చాలు. ఆర్టిస్టులు, టెక్నీషియన్లు అందరూ అదే టీమ్!

మంచి కమర్షియల్ సినిమా... అనుకున్న కాన్‌సెప్ట్‌తో, అనుకున్న విధంగా తీయవచ్చు.

"చిన్న సినిమాలకు థియేటర్స్ లేవు, ఇవ్వం" అనే సమస్య ఇప్పుడు లేదు. అసలు థియేటర్స్ ఉనికికే ఎసరొచ్చే టైమ్ వచ్చింది! 

ఏవో కొన్ని ఆడియో విజువల్ వండర్స్ లాంటి అత్యంత అరుదైన భారీ సినిమాల విషయంలో తప్ప, అసలు థియేటర్‌కు వెళ్లి సినిమా చూడాలనుకొనే సంస్కృతే ప్రపంచమంతా క్రమంగా కనుమరుగు కాబోతోందని అధ్యయనాలు చెప్తున్నాయి.  

సో... ఇప్పుడు థియేటర్లకు రెంట్స్, పోస్టర్స్, పబ్లిసిటీ, క్యూబులూ  వంటి రిలీజ్ ఖర్చులు కూడా లేకుండా, సినిమాలను ఎప్పుడంటే అప్పుడు, హాయిగా ఓటీటీలో రిలీజ్ చేసుకోవచ్చు, ఏటీటీల్లో కూడా! 

నేను చెబుతున్నది వందలకోట్ల హైప్‌లు క్రియేట్‌చేసే భారీ సినిమాల గురించి కాదు. అదంతా పెద్ద గ్యాంబ్లింగ్. అది మన సబ్జెక్ట్ కాదు. దానికోసం అతిరథమహారథులు, హేమాహేమీలు చాలామంది ఉన్నారు. మనకు అంత బడ్జెట్స్ వద్దు. అంత సమయం కూడా కెటాయించలేం. మహా బోర్...

నేను చెబుతున్నది కేవలం చిన్న బడ్జెట్ కమర్షియల్ సినిమాల గురించి... ఆ భారీ సినిమాలతో పోలిస్తే, దాదాపు పూర్తిగా రిస్క్-ఫ్రీ సినిమాల గురించి...

అంతా కొత్త టాలెంటు, కొత్త కథలు, కొత్త తరహా రనగేడ్ ఫిలిం మకింగ్... వేరసి, ప్రేక్షకులను బాగా ఆకట్టుకొనే ట్రెండీ కమర్షియల్ సినిమాలు! ... సబ్జక్ట్ ఏదైనా కావచ్చు. ప్రేక్షకున్ని ఆ 110 నిమిషాలో, 120 నిమిషాలో కట్టిపడేసే సత్తా మేకింగ్‌లో ఉండాలి. టీజర్‌తో టికెట్ బుక్ చేయించగలగాలి. 

నిజంగా నెలకో సినిమాతో కోట్లు సంపాదించవచ్చు. ఇందులో ఎలాంటి అతిశయోక్తిలేదు. మొన్న కొన్ని గంటల్లోనే, ఓటీటీలో సుమారు 2 కోట్లు కొల్లగొట్టి చూపించాడు ఆర్జీవీ. తాజాగా ఈ ప్రూఫ్ చాలు!

ఇకనుంచీ ఇదే రియాలిటీ. కంటెంట్ క్రియేటర్‌కు లాభాలు తెచ్చే ఇంకెన్నో టెక్నాజికల్ డెవలప్‌మెంట్స్ కూడా ఈ బిజినెస్‌లో రాబోతున్నాయి.

కట్ చేస్తే -

లాక్‌డౌన్ నుంచి ఇంకాస్త రిలీఫ్ తర్వాత  వరుసగా నా సీరీస్ ఆఫ్ సినిమాలు ప్రారంభం అవుతున్నాయి. ప్రీప్రొడక్షన్, షూటింగ్, పోస్ట్ ప్రొడక్షన్ పనులు చేసుకోడానికి ఇప్పుడెలాంటి అడ్డంకులు లేవు. కరోనా వైరస్ విషయంలో తీసుకోవాల్సిన అన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకొంటూ, ఫిల్మ్ మేకింగ్‌కు సంబంధించిన అన్ని పనులూ హాయిగా చేసుకోవచ్చు.   

నిజంగా ఆసక్తి ఉండి, తక్కువస్థాయిలోనయినా సరే... వెంటనే ఇన్వెస్ట్ చేయగల లైక్‌మైండెడ్ ఇన్వెస్టర్లు, మైక్రో ఇన్వెస్టర్లు నన్ను కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు. 

హీరోగా/ఆర్టిస్టుగా తెరమీద పరిచయం కావాలనుకొనే ఇన్వెస్టర్-ఆర్టిస్టులు కూడా నన్ను కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు. మీ ఇన్వెస్ట్‌మెంట్‌కు బిజినెస్ లో షేర్ ఉంటుంది.

వెంటనే ఇన్వెస్ట్ చేయగల ఆసక్తి, స్థోమత, సీరియస్‌నెస్ ఉన్న ఇన్వెస్టర్లు మాత్రమే మీ పేరు, వివరాలు, ఫోన్ నంబర్ తెలుపుతూ వాట్సాప్ చేయండి.

కలిసి పనిచేద్దాం. కలిసి ఎదుగుదాం. 

బెస్ట్ విషెస్...

WhatsApp: +91 9989578125

ఒక నిర్ణయం విలువెంత? .. 2.0


నాకత్యంత ప్రియమైన ప్రపంచస్థాయి నవలారచయితల్లో బుచ్చిబాబు ఒకరు. ఆయన రాసిన ఒకే ఒక్క నవల .. "చివరకు మిగిలేది".

"గడ్డిపోచ విలువెంత?" అన్న సింపుల్ వాక్యంతో ఆ నవల ప్రారంభమవుతుందని నాకింకా గుర్తుంది. అదిక్కడ కోట్ చేయడం ఎంతవరకు కరెక్ట్ నిర్ణయమో చివర్లో చూద్దాం.

కట్ టూ మన నిర్ణయాలు - 

జీవితంలోని ప్రతిదశలోనూ ఎప్పటికప్పుడు వందలాది నిర్ణయాలు తీసుకుంటూవుంటాం మనం.

ఇష్టమైన పెన్ కొనుక్కోవడం నుంచి, పెళ్లిదాకా.
ఏదో ఓ కోర్స్ చదివి, మరేదో ఉద్యోగంలో చేరేదాకా.
ఏదో ఓ లోపల్లోపలి అతిచిన్న గోల్‌తో మరేదో ఇష్టంలేని ప్రొఫెషన్‌లో చేరి,
అందులోంచి బయటికి రావాలనుకొన్నా రాలేనంత 'పీకల లోతు' ఇరుక్కునేదాకా.

జీవితమంతా ఎన్నో నిర్ణయాలు.

చిన్నవీ, పెద్దవీ.

కానీ, మనం తీసుకొన్న ఒక నిర్ణయం తప్పని తర్వాత తెలిసినా .. వెంటనే దాన్ని సరిచేసుకొనే మరో కొత్త నిర్ణయం తీసుకోలేనప్పుడే అసలు చిక్కంతా!

కట్ బ్యాక్ టూ మన గడ్డిపోచ - 

ఎవరో ఏదో అనుకుంటారనో, అందరి దృష్టిలో బాగుండాలనో, ఇంకెవరిలాగానో ఉండాలనో .. ఇష్టం లేకపోయినా, ఈగో అడ్డొచ్చినా, ఎంత కష్టమయినా .. ముందు తీసుకున్న ఒకానొక నిర్ణయానికే కట్టుబడి ఉండటం అనేది ఓ పెద్ద తప్పుడు నిర్ణయం!

విషయం చిన్నది కావొచ్చు, పెద్దది కావొచ్చు. ఫలితాల్నిబట్టి ఎప్పటికప్పుడు తమ నిర్ణయాల్ని మార్చుకోలేనివారు ఎవరైనా సరే వారి జీవితంలో చాలా కోల్పోతారు. లేదా జీవఛ్చవంలా బ్రతుకుతుంటారు. పరోక్షంగా మరెందరి జీవితాలో ప్రభావితం కావడానికి కారణమవుతారు.

ఈలోగా జీవితం తెల్లారిపోతుంది.

ఇలా జీవితాల్ని తెల్లార్చుకొనేవారు సమాజంలో 99% ఉంటారు. మిగిలిన ఆ ఒక్క శాతం మంది మాత్రమే ఎప్పటికప్పుడు నిర్ణయాల్ని మార్చుకొంటూ సిసలైన గట్స్‌తో ముందుకెళ్తుంటారు. అనుకున్న జీవితాన్ని అనుభవిస్తుంటారు.

అదీ తేడా.

ఈలెక్కన మనం తీసుకొనే ఒక నిర్ణయం విలువెంత?

ఒక గడ్డిపోచంత.  

కట్ చేస్తే -

ఈ దసరాకు నేను లాంచ్ చేస్తున్న నా కొత్త ఆనా్‌లైన్ మ్యాగజైన్ ఇటీవలి కాలంలో నేను తీసుకొన్న ఒక మంచి నిర్ణయం. కరోనా లాక్‌డౌన్ దాదాపు 2020ని మింగేసింది. ఎన్నో ప్లాన్లు ఉల్టా పుల్టా అయ్యాయి. నమ్మశక్యం కాని విధంగా, నావి కూడా ఎన్నో ప్లాన్లూ, పనులూ చూస్తుండగానే ఈ 7  నెలల్లో ఇట్టే ఆవిరైపోయాయి. 

సినిమాలు తప్పకుండా చేస్తాను. ఇంతకుముందులా, ఎప్పుడో ఒకసారి స్పెషల్ అప్పియరెన్స్ ఇచ్చినట్టు కాకుండా, రెగ్యులర్‌గా సినిమాలు చేస్తాను. నాకు బోర్ కొట్టేవరకూ చేస్తాను. దానికింకా టైముంది. 

ఇప్పుడీ అక్టోబర్ 25 లాగే, బహుశా వచ్చే జనవరి 18 (2021) సినిమాలకు సంబంధించి నా జీవితంలో ఒక అతి ముఖ్యమైన లాండ్‌మార్క్ డే అయ్యే అవకాశముంది.    

అప్పటిదాకా ఈ ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైనే నాకు పని, ప్యాషన్ కూడా. దీని ట్రాక్ దీనిదే. సినిమాలు సినిమాలే. ఏదీ ఆగదు. ఆగడానికి వీళ్లేదు.           

Thursday, 15 October 2020

కౌంట్ డౌన్ 9, 8, 7...

సరిగ్గా 9 రోజులుంది. వచ్చే 25 వ తేదీ నాడు, విజయదశమి రోజున, నా కొత్త మ్యాగజైన్ ప్రారంభిస్తున్నాను. 

ఇదో కొత్త అనుభవం. నా రెగ్యులర్ బ్లాగింగ్‌కు కనీసం 10 రెట్లు ఎక్కువ పని! అయినా సరే, కావాలనే ఈ ప్యాషన్‌ను ఎన్నుకున్నాను. ఎలా సక్సెస్ చేస్తానో అన్న భయం లేదు. అలాంటి ఆలోచనా పధ్ధతి ఇప్పుడు అసలు లేదు. ఎందుకు సక్సెస్ చెయ్యలేను?... ఇదే ఇప్పుడు నా కాన్‌ఫిడెన్సు. 

కట్ చేస్తే - 

రెగ్యులర్ రైటింగ్స్ కోసం, కనీసం ఒక 10 మంది కంట్రిబ్యూటర్స్‌ను ఎన్నుకోవాలి. వాళ్లు వాలంటరీ రైటర్స్ అయ్యుండాలి. నేనేదో పెద్ద పత్రికాధినేత, ఇప్పటికిప్పుడే బాగా రెమ్యూనరేషన్స్ ఇస్తాను అనుకుంటే కష్టం! ఆ మాటకొస్తే, ఇప్పటివరకు నేను ఎన్నో దినపత్రికలకు, మ్యాగజైన్స్‌కు కథలు, కాలమ్స్, ఎడిట్ పేజీ ఆర్టికిల్స్ రాశాను. స్వాతి, ఆంధ్రభూమి వీక్లీలు తప్ప నాకు ఏ ఒక్క పెద్ద దినపత్రిక నుంచీ డబ్బులు రాలేదు. 

మ్యాగజైన్ టెక్నికల్ వర్క్ కొంత మిగిలుంది ఇంకా. ఆ ఫైన్ ట్యూనింగ్ త్వరగా పూర్తిచేయాలి. చూస్తుంటే 15 వ తేదీ కూడా వచ్చేసింది. ఇంక దేన్నీ ఈజీగా తీసుకొనే వీళ్లేదు. టీజర్ కట్ చేయాల్సి ఉంది, మ్యాగజైన్ కోసం! రెండో వారం, మూడోవారం కంటెంట్ ఫైల్స్ కూడా ఓపెన్ చెయ్యాలి. పని కూడా స్టార్ట్ అవ్వాలి.  

మ్యాగజైన్ పని ఒక్కటే కాదు, ఈ రోజునుంచీ, ప్రతి ఒక్క పనీ 10X స్పీడ్‌లో జరగాలి. జరిగేలా చెయ్యాలి. సినిమాలూ, పుస్తకాలూ, మ్యూజిక్ వీడియోలూ, ఇంకెన్నో...  ప్రతి ఒక్కటి ఇంక కదుల్తూనే ఉండాలి... ఒకదాని తర్వాత ఒకటి...  

ఎన్నో పనులున్నాయి. సమయం చాలా తక్కువగా ఉంది...  

Saturday, 10 October 2020

విజయదశమికి విడుదల!

"ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద అబద్ధం ఏది," అని శాంటియాగో అడిగినప్పుడు, మారు వేషంలో వున్న రాజు అంటాడు...
"ఏదో ఒక దగ్గర, జీవితంలో మనపై మనం నియంత్రణ కోల్పోయినప్పుడు, విధి మన జీవితాన్ని నియంత్రణ లోనికి తీసుకుంటుంది... అన్నది ప్రపంచపు అతి గొప్ప అబద్ధం."
- పావ్‌లో కోయెల్యూ, ది ఆల్కెమిస్ట్ 

కట్ చేస్తే - 

రెండు వారాల క్రితమే నేను అనుకొన్న ఒక తెలుగు ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్‌ ఆలోచనను వెంటనే అమలుచేసి ఈ విజయదశమికి లాంచ్ చేస్తున్నాను, మీ అందరి ఆశీస్సులతో. 

ఇప్పటికే వెబ్‌లో ఉన్న ఓ వంద పైచిలుకు తెలుగు న్యూస్‌పోర్టల్స్, ఫిలిం వెబ్‌సైట్స్, ఎట్సెట్రా... వాటి ఇలాకాలో అవి అద్భుతంగా పనిచేస్తున్నాయి. నేను ప్రారంభిస్తున్న మ్యాగజైన్ పూర్తిగా ఒక ఫీచర్స్ మ్యాగజైన్. సినిమా కంటెంట్ కూడా కొంత ఉంటుంది గాని, అది పూర్తిగా నా బ్లాగింగ్  శైలిలో ఉంటుంది. ఎలాంటి సబ్‌స్క్రిప్షన్ ఉండదు. యాడ్స్ ఉంటాయి.

ఈ ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్‌కు సంబంధించిన పూర్తివివరాలు ఒక చిన్న టీజర్ రూపంలో త్వరలోనే మీరు చూస్తారు. 

నా బ్లాగ్, ఇతర సోషల్ మీడియా ప్లాట్‌ఫామ్స్ వగైరా అన్నీ కలిపి, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న తెలుగువారిలో ఒక 100,000+ పాఠకులకు ఈ మ్యాగజైన్‌ రీచ్ ఉంటుంది. ఆసక్తి ఉన్న రైటర్ మిత్రులు, కంట్రిబ్యూటర్స్ నన్ను ఇన్‌బాక్స్‌లో కలవ్వొచ్చు. విజయదశమి లాంచింగ్ సంచిక కోసం యాడ్స్ ఇవ్వదలిచిన/ఇవ్వగలిగిన మిత్రులు, శ్రేయోభిలాషులు, యాడ్ ఎక్జిక్యూటివ్స్ కూడా నన్ను ఇన్‌బాక్స్‌లో కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు. యాడ్ ఎక్జిక్యూటివ్స్‌కు మంచి రాయాల్టీ, ఆకర్షణీయమైన ఇన్‌సెంటివ్స్ ఉన్నాయి. 

థాంక్స్ టూ లాక్‌డౌన్... అంతకు ముందు కొన్నిసార్లు ఈ ఆలోచన వచ్చినా, ఇప్పుడు మాత్రమే ఇంత వేగంగా అమలు చేయగలిగాను. ఎందరో మహానుభావులు. అందరికీ వందనాలు. సదా మీ ప్రోత్సాహాన్ని ఆశిస్తూ... మీ, మనోహర్ చిమ్మని.  🙏🙏🙏 

అక్టోబర్ 15 నుంచి సినిమా థియేటర్స్ తెరిచాక ఏం జరగనుంది?

సుమారు 6 నెలల తర్వాత, 50 శాతం ఆక్యుపెన్సీతో సినిమా థియేటర్స్ తెరవటానికి ప్రభుత్వం అనుమతినిచ్చింది. కాని, ఇండస్ట్రీలో వినిపిస్తున్న కొందరి అభిప్రాయాల ప్రకారం నిజంగా పరిస్థితి ఎలా ఉందబోతోందన్నది ఒకసారి చూద్దాం:

50 శాతం ఆక్యుపెన్సీతో ఎవ్వరికీ లాభం ఉండదు. పెద్దసినిమాలకు వర్కవుట్ కాదు. నిజాని విడుదలచేయడానికి పెద్ద సినిమాలేమీ పెద్దగా లేవు. అందరూ 2021 ప్రారంభంలోనే రిలీజ్‌కు ప్లాన్ చేసుకొంటున్నారు. ఇక ఏదన్నా వర్కవుట్ అవుతుందనుకొంటే, అది కేవలం చిన్న సినిమాలకు మాత్రమే. కాని, లాక్‌డౌన్లో ఎన్నో కష్టనష్టాలు అనుభవించాక, ఇప్పుడున్న పరిస్థితులో, చిన్న సినిమాల నిర్మాతలు మళ్లీ రిలీజ్ కోసం పబ్లిసిటీకని, క్యూబులకోసం అనీ, థియేటర్ రెంట్లకనీ పెట్టుబడులు పెట్టే పరిస్థితి లేదు. అలాగని, అవన్నీ పెట్టుకొని చిన్న సినిమాలను కొనే రిస్క్ కూడా ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో ఏ డిస్ట్రిబ్యూటర్ చేయలేడు. 

ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో రేపు 15 వతేదేనాడు, ఏదో ఒక బిజినెస్ డీల్‌తో చివరికి చిన్న సినిమాలే రిలీజయ్యే చాన్స్ ఉంటుంది. సూపర్ డూపర్ హిట్ అయితే తప్ప, ఎంత గొప్ప చిన్న సినిమాకయినా డబ్బులు వెనక్కి వచ్చే ప్రసక్తే లేదు. 

థియేటర్ రెంట్లు, పబ్లిసిటీ, క్యూబ్ చార్జెస్, డిస్ట్రిబ్యూటర్ పర్సెంటేజీ, టక్సులు వగైరా అన్నీ పోగా, చిన్న సినిమాల నిర్మాతలకు ఏదైనా ఇంక మిగుల్తుందనుకోవడం జస్ట్ భ్రమ మాత్రమే. ఈ నేపథ్యంలో - చిన్న సినిమాల రిలీజ్‌కు కొత్తగా వచ్చిన ఏటీటీనే ఇకనుంచీ ఒక మంచి ప్లాట్‌ఫామ్ అవుతుంది. 

రిలయన్స్ ఎంటర్‌టెయిన్‌మెంట్‌వాళ్ళు ఈమధ్య ఇచ్చిన ఒక ప్రకటన ప్రకారం, ఇప్పుడున్న ఓటీటీలు కూడా ఇక నుంచీ, కొత్త సినిమాలు రిలీజ్ చేసినప్పుడు, "వాటికి టికెట్ పెట్టడం తప్పనిసరి కానుంది" అనడం విశేషం! సో, ఓటీటీలన్నీ ఇక ముంచీ ఏటీటీలు కానున్నాయని అర్థమవుతోంది. అంటే... కొత్త సినిమాల రిలీజ్ విషయంలో వాటి రెగ్యులర్ సబ్‌స్క్రిప్షన్ పనికిరాదన్నమాట. ఈ నేపథ్యంలో కూడా చిన్న సినిమాల రిలీజ్‌కు ఓటీటీలు, ఏటీటీలే పనికొస్తాయి. 

100 శాతం ఆక్యుపెన్సీ వచ్చేదాకా పెద్ద సినిమాల రిలీజ్ థియేటర్లలో ఉండే అవకాశం లేదు. 2021 ప్రారంభం నుంచే పెద్ద సినిమాలను థియేటర్స్‌లో మనం చూసే అవకాశం ఉంది. అసలు ఆయా పెద్ద హీరోల సినిమాలు షూటింగ్ పూర్తి చేసుకోడానికే ఆమాత్రం సమయం ఈజీగా పడుతుంది. 

ఇదంతా ఎలా ఉన్నా, కరోనా వైరస్ లాక్‌డౌన్ నేపథ్యంలో ప్రేక్షకులందరి ఆలోచనావిధానంలోను, జీవనవిధానంలో కూడా ఊహించని ఎన్నో మార్పులు వచ్చాయి. సగటు ప్రేక్షకులైనా సరే, హార్డ్‌కోర్ ఫ్యాన్స్ అయినా సరే... ఇంతకు ముందులా థియేట్ర్లకు మాత్రమే వెళ్ళి సినిమా చూడాలనుకొనేవారి సంఖ్య గణనీయంగా తగ్గిపోనుందని అధ్యయనాలు చెప్తున్నాయి. 

లాక్‌డౌన్ పొడిగింపు కారణంగా, పదే పదే తన సినిమా రిలీజ్ వాయిదాపడి ఎంతో నష్టపోయిన ఒక హాలీవుడ్ ప్రొడ్యూసర్ వాపోయినదాని ప్రకారం - "ఇది ఇలాగే ఇంకొన్నాళ్ళు కొనసాగితే మాత్రం... క్రమంగా అసలు థియేటర్‌కు వెళ్ళి సినిమా చూసే సంస్కృతే అదృశ్యమైపోతుంది" అనటం ఎన్నెన్నో ఆలోచనలకు దారితీసింది. 

ఒకప్పుడు మ్యూజిక్‌కు రైట్స్ రూపంలో ఆడియో కంపెనీల నుంచి డబ్బులు బాగా వచ్చేవి. ఇప్పుడసలు మ్యూజిక్ రైట్స్ అనేదే లేకుండాపోయింది. టెక్నాలజికల్‌గా ఊహించని స్థాయిలో వచ్చిన అభివృధ్ధివల్ల, మ్యూజిక్‌ను ఒక ఓపెన్ సోర్స్‌గా వదిలేయాల్సిన పరిస్థితి వచ్చేసింది. అలాంటి పరిస్థితే క్రమంగా సినిమాకు కూడా వచ్చే అవకాశం లేకపోలేదు. అలాంటప్పుడు సినిమాకు పెట్టిన ఈ పెట్టుబడి అంతా ఎలా వెనక్కివస్తుంది? లాభాల సంగతేంటి? వీటన్నిటికీ సమాధానాలు కూడా టెక్నాలజీ ద్వారానే దొరుకుతాయి. అయితే, ఇది అంత త్వరగా జరిగేది కాదు, కాని జరగడానికిమాత్రం చాలా అవకాశముంది.    

ఈ నేపథ్యంలో అత్యంత భారీ బడ్జెట్ సినిమాల రిలీజ్ విషయంలో ఊహించని మార్పులెన్నో ఉండే  అవకాశముంది. మార్పులు చేర్పులు ఏవైనా గాని, అంతిమంగా వాటి ప్రభావం సగటు ప్రేక్షకుని వాలెట్ పైనే పడుతుందనేది ఎవ్వరూ కాదనలేని వాస్తవం.  

Friday, 9 October 2020

సమయం ఎప్పుడూ సమస్య కాదు!

రేపు నేను ప్రారంభించాలి అని అనుకున్న నా ఆన్‌లైన్ తెలుగు ఫీచర్స్ మ్యాగజైన్‌ను ఈ 16కు గాని, 25 నాడుగాని ప్రారంభిస్తాను. వాయిదావెయ్యక తప్పలేదు. 

అనుకున్నవిధంగా చెయ్యటం ముఖ్యం. ఏ ప్రయోజనాన్ని ఆశించి ఇంత పెద్ద పని పెట్టుకొన్నానో, అది తప్పక జరిగేలా నా ప్రయత్నం ఉండటం ముఖ్యం. 

25 దసరా అవుతోంది. 90 శాతం అదే కావచ్చు. ఈలోపు కూల్‌గా మిగిలిన ముఖ్యమైన పనులు కూడా చేసుకొనే వీలుంటుంది. 

ఈరోజునుంచీ నా పనివేళల్లో సగం సమయం మ్యాగజైన్ కోసం, మిగిలిన సగం నా సినిమాలు, ఇతర పనులకోసం వెచ్చించాలని నిర్ణయం తీసుకొని అమలు చేస్తున్నాను. 

ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్లో నా బ్లాగ్ లింక్ కూడా ఇచ్చేశాను కాబట్టి, బ్లాగింగ్ కూడా కొనసాగుతుంది. 

పనిచేసేవాడికి 24 గంటలు చాలా ఎక్కువ. సమయం ఎప్పుడూ సమస్య కాదు. సరైన నిర్ణయాలు, మనం అసోసియేట్ అయ్యే వ్యక్తులు మాత్రమే సమస్య. ఈ ఒక్క విషయంలోనే నేను సిగ్గుపడాల్సిన విధంగా విఫలమయింది, ఎన్నో ఏళ్ల సమయం పోగొట్టుకొంది. సో, జాగ్రత్త తప్పనిసరి. 

కట్ చేస్తే -      

మనిషన్న తర్వాత, వాడి జీవితంలో ఎప్పుడూ ఏదో ఒక కష్టం చిన్నదో పెద్దదో వస్తూనే ఉంటుంది. అది ఆర్థికమే కానక్కర్లేదు, ఇంకేదైనా కూడా కావచ్చు. కానీ, జీవితంలోని ఒక అతి ముఖ్యమైన మజిలీలో, అన్ని రకాల కష్టాలూ, లేదా అగ్ని పరీక్షలు ఒకేసారి రావడం అనేది ఎంత స్థితప్రజ్ఞుడినైనా కొంతైనా జర్క్ తినేలా చేస్తుంది.

అలాంటి పరిస్థితిలో ఉన్నపుడే నిజమైన హితులు, నామ్‌కేవాస్తే స్నేహితులు ఎవరన్నది పాలు, నీళ్ళలా తెలిసిపోతుంది. జీవితంలో ఏది ముఖ్యమో తెలిసిపోతుంది. జీవితంలో మనం ఏం కోల్పోతున్నామో తెలిసిపోతుంది. అప్పుడు గాని మన కళ్ళు పూర్తిగా తెర్చుకోవు. అప్పుడుగాని మన మెదడును పూర్తిగా ఉపయోగించుకోము. 

అప్పుడే మనకు నిజంగా ఏం కావాలో తెల్సుకుంటాము. అప్పుడే మనం నిజంగా ఏం చేయాలో అది చేయటం ప్రారంభిస్తాము. అప్పుడే మన నిజజీవితంలో ఏ పరిస్థితి ఎదురైనా నిశ్చలంగా ఎదుర్కొంటాము. రెట్టించిన కసితో, వందరెట్ల శక్తితో.

ఎవరి జీవితంలోనైనా సిసలైన టర్నింగ్ పాయిట్ అదే.

అప్పటినుంచి మాత్రమే, అంతకుముందటి ఏ లాజిక్కులకు చిక్కని ఎన్నో పనులు చేస్తుంటాము. నమ్మశక్యంకాని ఎన్నెన్నో ఫలితాలు చూస్తుంటాము.

అసలు జీవితం అప్పుడే ప్రారంభమవుతుంది... 

Tuesday, 6 October 2020

కోట్లు కొల్లగొట్టే కొత్త బిజినెస్ మోడల్ - ఏటీటీ సినిమా!

అంతర్జాతీయంగా ఈ మధ్య బాగా ఈ మధ్య బాగా ప్రాచుర్యం పొందిన "క్రౌడ్ ఫండింగ్" అనే ఈ 'ఫండ్ రైజింగ్ ప్రాసెస్' ని అమలు చేయటం కోసం అమెరికాలో, ప్లస్ అంతర్జాతీయంగా కూడా కిక్ స్టార్టర్, ఇండీగోగో వంటి వెబ్ సైట్లు ఎన్నో ఉన్నాయి. ఒకసారి ఆ సైట్స్‌కు వెళితే ఎవరికయినా  విషయం పూర్తిగా అర్థమైపోతుంది. అయితే, ఆ సైట్లు మన తెలుగు కమర్షియల్ సినిమాల విషయంలో ఉపయోగపడవు. ఇండియాలో కూడా ఒకటి రెండు ఇలాంటి క్రౌడ్ ఫండింగ్ వెబ్‌సైట్లు వచ్చాయి కానీ, ఏవో కొన్ని స్టార్టప్స్, చారిటీల వంటివాటికి తప్ప వాటి సెటప్ మన సినిమాలకు పనికిరాదు. 

2013 లో వచ్చిన "లూసియా" అనే కన్నడ సినిమా, ఈ క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతిలో  ఇండిపెండెంట్‌గా తయారైన తొలి కన్నడ సినిమా.  50 లక్షల మొత్తం బడ్జెట్‌ను క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతిలోనే సేకరించి నిర్మించిన ఈ సినిమా శాటిలైట్ రైట్స్ ఒక్కటే 95 లక్షలు సంపాదించిపెట్టింది. లూసియా మొత్తం కలెక్షన్లు 3 కోట్లు. ఆ తర్వాత నాకు తెలిసి, కనీసం ఇంకో అరడజన్ కన్నడ సినిమాలు ఇదే పధ్ధతిలో నిర్మించారు. హిందీలో , తెలుగులో  కూడా ఈ పధ్ధతిలో కొన్ని సినిమాల నిర్మాణం జరిగింది కాని, వీటి గురించి పెద్దగా ప్రచారం లేదు. 

లాక్‌డౌన్ సమయంలో - ఓటీటీలు, ఏటీటీల నేపథ్యంలో చాలా గమ్మత్తులు జరిగాయి. కేవలం సినిమా బిజినెస్ పాయింటాఫ్ వ్యూలో మాత్రమే చూసినట్టైతే మాత్రం, ఏటీటీ అనేది ఒక గొప్ప టర్నింగ్ పాయింట్ అని చెప్పవచ్చు. ఈ విషయంలో శ్రేయాస్ మీడియాను, ఆర్జీవీని మెచ్చుకోకతప్పదు. 

ఇండస్ట్రీ అంతా ఆందోళనతోనో, కన్‌ఫ్యూజన్‌తోనో అన్నీ మూసేసుకొని ఒకవైపు టెన్షన్‌పడిపోతోంటే - ఒక్క ఆర్జీవీ మాత్రం దాదాపు ప్రతి రెండు వారాలకు ఒక సినిమా ఎనౌన్స్ చేస్తూ, తీస్తూ, చూపిస్తూపోయాడు! 100 రూపాయల టికెట్ పెట్టి, క్లైమాక్స్ సినిమాకు కేవలం 24 గంటల్లో ఒక రెండున్నర కోట్లు సంపాదించుకున్నాడు. క్లైమాక్స్ ఇచ్చిన కిక్‌తో వెంటనే ఒక 22 నిమిషాల నేకెడ్ సినిమా తీసి దానికి 200 రూపాయల టికెట్ పెట్టి, ఇంకో అరకోటి సంపాదించుకున్నాడు. తర్వాతి సినిమాల కలెక్షన్లు అటు ట్విట్టర్లో గాని, ఇటు వార్తల్లోగాని రాలేదు. టాక్స్ ఎఫెక్ట్ అనుకుంటాను. అలాకాకుండా, ఒకవేళ తక్కువ కలెక్షన్స్ వచ్చినా బాధపడాల్సిందేమీ లేదు. ఒక మంచి బిజినెస్ మాడల్ ప్రూవ్ అయ్యింది. 

ఆర్జీవీ కాబట్టి అంత ప్రచారం జరిగి పబ్లిసిటీ వచ్చింది. వేరేవాళ్లకు అట్లా కలెక్షన్స్ రావు అని ఒక లాజిక్. కాని, ఇప్పుడున్న సోషల్‌మీడియా పవర్ నేపథ్యంలో ఈ లాజిక్ నిలబడదు. అంతేకాదు, ఏటీటీ కోసం తీసే సినిమాలు కూడా, అందరూ ఆర్జీవీని అనుకరించి, అట్లాగే తీయాలనే రూల్ కూడా ఏంలేదు.      

ఈ నేపథ్యంలో, ఊహించనంత అతి తక్కువ బడ్జెట్లో కొత్తవారితో సినిమాలు నిర్మించి, ATT (Any Time Theater)ల్లో రిలీజ్ చేయవచ్చు. మంచి లాభం కూడా గ్యారంటీ. సినిమా నిర్మాణం పట్ల, సినిమా బిజినెస్ పట్ల అత్యంత ఆసక్తి ఉండీ, ఎక్కువ మొత్తంలో పెట్టుబడి పెట్టడాన్ని రిస్కుగా భావించేవారికి క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతి ఒక మంచి అవకాశం. ఎంత చిన్న పెట్టుబడితోనయినా ఆసక్తి ఉన్న కొత్త ఇన్వెస్టర్స్ ఫీల్డులోకి ప్రవేశించవచ్చు! 

లాక్‌డౌన్ ఉన్నా, లేకపోయినా, ఈ ఏటీటీ బిజినెస్ మోడల్ అనేది ఒక ఎవర్‌గ్రీన్ బిజినెస్ మోడల్‌గా కొనసాగుతుందనటంలో ఎలాంటి అతిశయోక్తిలేదు. ఈ గోల్డెన్ అపార్చునిటీని వినియోగించుకొనే క్రమంలో, నంది అవార్డ్ పొందిన ఒక రైటర్-డైరెక్టర్‌గా, కేవలం ఏటీటీలో రిలీజ్ కోసమే నేనొక సీరీస్ ఆఫ్ మైక్రో బడ్జెట్ సినిమాలను న్యూ టాలెంట్‌తో ప్లాన్ చేస్తున్నాను. తర్వాత ఇదే ఒక భారీ ప్రొడక్షన్ హౌజ్ అయినా ఆశ్చర్యం లేదు.  

ఈ నేపథ్యంలో నేను 2 రకాల ఇన్వెస్ట్‌మెంట్స్ కోసం చూస్తున్నాను: 

1. ఇంతకుముందే ఇతర బిజినెస్‌లలో స్థిరపడి ఉండి, ఈవైపు ఆసక్తి ఉన్న పవర్‌ఫుల్ ఫండర్స్ సపోర్ట్. 

2. సమర్థవంతంగా భారీ స్థాయిలో క్రౌడ్‌ఫండింగ్ ఎక్జిక్యూట్ చేయగల వర్కింగ్ పార్టనర్స్ సపోర్ట్. 

ఆసక్తి ఉన్న ఇన్వెస్టర్ మిత్రులు/ఎన్నారై సోదరులు/ఫండర్స్/బిజినెస్‌మెన్/సమర్థులైన మీడియేటర్లు నన్ను కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు: WhatsApp: +91 9989578125, Email: mchimmani10x@gmail.com 

Thursday, 1 October 2020

తెలుగుని ఎందుకు ఎక్కువగా ఉపయోగించకూడదు?

ఏదో ఒకటి  పోస్ట్ చేస్తున్నా గాని, అంత ఫోకస్ లేదు. యాక్టివ్‌గా ఉన్నానని నాకు నేను అనుకోవడం కోసమే ఈ పోస్టింగ్! 

నిజానికి నా కొత్త ప్రాజెక్ట్, నా మొట్టమొదటి  'ప్రాజెక్ట్ 10X' పనుల్లో చాలా పనివత్తిడిలో ఉన్నాను. ఎల్లుండి... 3 వ తేదీకి వంద శాతం పూర్తిచేయాలనుకొన్న పని, ఇంకా చాలా మిగిలే ఉంది. 

నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ ఈ అక్టోబర్ 10కి రిలీజవుతోంది. 

ఒకవైపు కంటెంట్ క్రియేషన్, మరోవైపు యాడ్స్ హంట్, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా సైట్ బిల్డింగ్ తుదిమెరుగులు... అన్నీ ఒక్కసారిగా నడుస్తున్నాయి.

కట్ చేస్తే - 

అసలు తెలుగుని ఎందుకు ఎక్కువగా ఉపయోగించకూడదు అన్నది ప్రస్తుతం నన్ను బాగా వేధిస్తున్న ప్రశ్న. 

మొన్న రాత్రి నుంచి కొత్తగా వచ్చిన "కూ" లో చేరాను. అక్కడ కూలో మొత్తం తెలుగే. అదొక మజా. ఒక కొత్త అనుభూతి. అప్పుడే కూ గురించి పరిచయం చేస్తూ ఒక ఆర్టికిల్ రాశాను. అది రేపు రాబోయే నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ ప్రారంభ సంచికలో రాబోతోంది.    

ఇవ్వాటినుంచీ ఇన్స్‌టాగ్రామ్‌లో  కూడా తెలుగునే ఎక్కువగా రాస్తాను. ఫేస్‌బుక్, ట్విటర్‌లలో కూడా ఇప్పుడు ఎక్కువగా తెలుగే వాడాలి. ఇప్పటికిప్పుడు అనుకున్నానిది. ఇంకో ఇన్స్‌స్టంట్ ఫ్లాష్ ఏంటంటే, నా మ్యాగజైన్‌కోసం ప్రత్యేకంగా ఇంకో ఇన్‌స్టాగ్రామ్, ఇంకో ట్విట్టర్, ఇంకో ఫేస్‌బుక్ పేజి క్రియేట్ చెయ్యబోవటం లేదు. నా పర్సనల్ సొషల్‌మీడియా లింకులే అక్కడ నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్‌కి కనెక్టవుతాయి. ⚡️🙂

వీటన్నిటి ఉద్దేశ్యం వెరీ సింపుల్. పని తగ్గించుకోవడమే. 

Law of least effort. Less complexity, more fun.  

Monday, 28 September 2020

ఈ బ్లాగ్ ఇంకొన్నాళ్లేనా?

ఇప్పటికి ఎన్నోసార్లు బ్లాగింగ్ మానెయ్యాలనుకొన్నాను. కాని, అలా చెయ్యలేకపోయాను. 

కాని, ఇప్పుడు నేను పెట్టుకొన్న ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ పని చూస్తుంటే... అసలు ఈవైపు చూసే అవకాశమే దొరికేటట్టులేదు! 

కట్ చేస్తే - 

ఈ 10వ తేదీకి నా ఆన్‌లైన్ మ్యాగజైన్ ప్రారంభిస్తున్నాను. ఎవరు లాంచ్ చేసేదీ ఇంకా నిర్ణయించలేదు.

కాని, అక్టోబర్ 10 నాడు నా మ్యాగజైన్ లాంచ్ పక్కా.             

సరిగా 11 రోజులుంది. ఇంకా కంటెంట్ క్రియేషన్ ఒకవైపు, సినిమా పనులు ఇంకోవైపు, ఇతర 101 తలనొప్పులు ఇంకోవైపు... అన్నిటితో సర్కస్ బ్యాలెన్స్‌లా నడుస్తోంది ప్రస్తుతం లైఫ్. 

ఇంత బిజీలో, పని వత్తిడిలో, మ్యాగజైన్ లాంచ్ తర్వాత ఇలా బ్లాగ్ రాసుకోగలనా అన్నది పెద్ద ప్రశ్నే! అన్నీ మ్యాగజైన్లో రాసుకుంటాం కదా, అంత పెద్ద ప్లాట్‌ఫామ్ ఉంది కదా అనుకుంటున్నాను

కాని, అది వేరు, ఇది వేరు. 

ఎన్నోసార్లు ఇంతకుముందు నేను చెప్పుకున్నట్టు... నాకు సంబంధించినంతవరకు, బ్లాగింగ్ అనేది జస్ట్ ఏదో అలా రాసుకోవడం కాదు.

ఒక స్ట్రెస్ బస్టర్. ఒక థెరపీ. ఒక మెడిటేషన్. 

Blogging is my breath.

నా శ్వాసను నేనెలా మర్చిపోతానో చూడాలి...      

Sunday, 27 September 2020

ఒక పుస్తకం, ఒక సినిమా

తెలుగు కావచ్చు, ఇంగ్లిష్ కావచ్చు, ఇంకేదైనా ఫారిన్ లాంగ్వేజ్ కావచ్చు... మీకు బాగా నచ్చిన ఒక వెరీ ఇన్‌స్పైరింగ్ పుస్తకాన్ని గురించి, సినిమా గురించి మీరు చెప్పగలరా?

సూటిగా, క్లుప్తంగా ఒక పేజీలో రాయగలరా? 

ఆ పుస్తకాన్ని చదవటం ద్వారా, ఆ సినిమాను చూడటం ద్వారా మీరనుభవించిన ఆనందం, మీరు ఫీలైన ఎడ్రినలిన్ అందరూ ఫీలవ్వాలన్న ఆసక్తి మీలో ఉంటే మీరా పని ఖచ్చితంగా చేయొచ్చు. చేయగలరు. 

కట్ చేస్తే - 

అతి త్వరలో నేనొక లైఫ్‌స్టైల్ మ్యాగజైన్‌ను, తెలుగులో, ఆన్‌లైన్లో ప్రారంభిస్తున్నాను. దానికోసం పై టాపిక్‌ల మీద రాయగలిగిన మిత్రులు, శ్రేయోభిలాషులు ఇన్‌బాక్స్‌లో నన్ను కాంటాక్ట్ చేయండి. 

కోవిడ్‌కు సమయంలో గాని, కోవిడ్‌కు ముందుగాని మీరు సందర్శించిన ఒక మర్చిపోలేని యాత్రాస్థలం గురించిన విశేషాలను అందంగా ఒక పేజీ రాయగలరా? వాటికి సంబంధించిన ఫోటోలు మీదగ్గరున్నాయా? 

పై మూడిట్లో ఏ ఒక్కటి మీరు రాయాలనుకొన్నా - ఇన్‌బాక్స్‌లో నన్ను వెంటనే కాంటాక్ట్ చేయండి. మరిన్ని విషయాలు మాట్లాడుకుందాం. 

Wednesday, 23 September 2020

లోన్ వుల్ఫ్ కొత్త ఉత్సాహం!

ఒక కొత్త ప్రాజెక్ట్... సినిమా కాదు... ఎవ్వరూ అనుకోనిదీ, అసలు నేనే ఎప్పుడూ అనుకోనిది... నిన్న రాత్రి వాష్‌రూమ్‌లో ఉండగా ఒక్క సెకన్లో అలా ఫ్లాష్ అయ్యింది.

బయటికివచ్చి వెంటనే పెన్నూ, పేపర్ తీసుకొని పని ప్రారంభించాను. రిసెర్చి, ప్లానింగ్, ఫండ్స్, టెక్నికల్ సపోర్ట్, షెడ్యూలు... అన్నీ జస్ట్ 24 గంటల్లో చకచకా అయిపోయాయి. 

ఇది కదా నా వర్కింగ్ స్టయిల్... ఇది కదా ఎప్పుడూ నేనుగా పనిచేసుకున్న పధ్ధతి! 

ఒక్కసారిగా చాలా బాధనిపించింది. ఎవరెవరినో నమ్మి, వాళ్ళు చెప్పే నానా చెత్తా విని, మోసపోయి, మాటలుపడి, అత్యంత దారుణంగా నష్టపోయి, మళ్లీ ఈ మహాశయులచేతనే మాటలు పడి... అసలేం జరిగిందో, ఎంత విలువైన సమయం జీవితంలో కోల్పోయానో... అదంతా గుర్తొచ్చి చాలా బాధేసింది. 

అడగ్గానే క్షణాల్లో నాకు లక్షల్లో సహాయం చేసినవాళ్లు కూడా నన్నెప్పుడూ ఒక్క మాట అనలేదు. వీళ్లకు నేను సహాయం చేసి, చాన్స్ ఇచ్చి, వీళ్లచేత మాటలు అనిపించుకోవడం కంటే సిగ్గుచేటు ఇంకోటిలేదు. 

పైగా వీళ్లేదో నాకు చాన్స్ ఇస్తున్నట్టు, వీళ్ల మెసేజ్‌ల కోసం, కాల్స్ కోసం నేను పదే పదే అడుక్కోవాలి. మీదనుంచి వీళ్లే నాకేదో బెనిఫిట్ చేస్తున్నట్టు పెద్ద బిల్దప్పులు! ... బయట ఎవరెవరితో ఇంకేం కోతలుకోస్తున్నారో!! 

మళ్ళీ నిమిషాల్లోనే సర్దుకున్నాను.

ఆ నెగెటివిటీ వద్దే వద్దు. చాలా పాఠాలు నేర్చుకున్నాను.

పరోక్షంగా వాళ్లంతా నాకు గురువులు. వాళ్లపట్ల ఇప్పటికీ నాకు అదే గౌరవం. 

యస్... నిజంగా ఎంతో జరిగినా, వాళ్లపట్ల నాకు ఎలాంటి వ్యతిరేకభావం లేదు. వాళ్ల వెర్షన్లు వాళ్లకుంటాయి. బయటికి ఏం మాట్లాడినా, ఏం చేసినా, జరిగిన వాస్తవాలు వాళ్ల హృదయానికి తెలుసు. దానికి మాస్క్ వెయ్యలేరు. అది వాళ్ళు రియలైజ్ అయితే చాలు. అవకపోయినా నాకు సమస్యలేదు. 

వారికెప్పుడూ జీవితంలో మంచే జరగాలనీ, ఇలాంటి సంఘటనలు మళ్లీ ఇంకొకరి దగ్గర పునరావృతం కావద్దనీ, కానియ్యరనీ... మనస్పూర్తిగా నమ్ముతున్నాను. 

కట్ చేస్తే - 

చాలా గ్యాప్ తర్వాత, ఇప్పుడు వచ్చే దసరాని ఈసారి నా కుటుంబంతో చాలా బాగా జరుపుకోవాలనుకొంటున్నాను. 

ఈ 25 అక్టోబర్ నుంచి ఇక అన్ని పనులూ ఒక్కసారిగా ముందుకు సాగేలా ప్లాన్ చేస్తున్నాను. అంత బాగా పనిచేస్తున్నాను. నా హ్యాండిక్యాప్ నన్ను ఎంత ఇబ్బందిపెడుతున్నా... ఎంత బాధపెడుతున్నా కూడా, ఇంకా బాగా పనిచేస్తున్నాను. చెయ్యాలి. ఇదేం గొప్ప విషయం కాదు. 

నేనెప్పుడూ అనుకున్నది అనుకున్నట్టే చేశాను. అనుకున్న ప్రతి ఒక్కటీ చేశాను. అవతలి వ్యక్తుల హామీలమీద, మాటల మీద నమ్మకం పెట్టిన ప్రతిసారీ మోసపోయాను, నష్టపోయాను, ఫెయిలయ్యాను. నేను బాధపడ్డాను. నాకుటుంబాన్ని బాధపెట్టాను. 

లోన్ వుల్ఫ్... ఒక్కన్ని చాలు. 

నిజంగా నాతో కలిసి పనిచేసేవాళ్లకు నేను ఎలాగూ చేయగలిగినంత చేస్తాను. ఎక్కువే సహాయం చేస్తాను. ఇంతకుముందు చేశాను కూడా.

పరోక్షంగా నైనా, ఇకమీదట నావల్ల ఒక్కరు కూడా బాధపడకూడదు. నెవర్. 

So much to do. So little time... 

Tuesday, 22 September 2020

Scribbling My feelings

అప్పుడప్పుడూ
కొంచెం అతిగా స్పందిస్తుంటాను.
స్క్రిబ్లింగ్.
స్టఫ్.
నాన్సెన్స్.
వెరసి... పిచ్చిరాతలు.
వేదిక సోషల్ మీడియా... 

ఈమధ్యే ఒక ఆలోచన వచ్చింది.
అన్నిటినీ ఒకే  హాష్‌ట్యాగ్‌తో
ఒక్కదగ్గరికి తేవచ్చని.
ఎట్ లీస్ట్ ఇకనుంచయినా
వాటిని నేను మిస్ కాకుండా,
మళ్ళీ వెతుక్కొనే పనిలేకుండా.

ఇంకో నియమం పెట్టుకున్నాను...
ఏ చిన్న స్క్రిబ్లింగ్ చెక్కినా,
దాన్ని ఎక్కడ పోస్ట్ చేసినా,
హాష్ ట్యాగ్ పెట్టాలనీ, 
ప్లస్, దాన్ని వెంటనే
బ్లాగ్‌లో కూడా పోస్ట్ చెయ్యాలనీ. 

ఇది బెటర్.. అన్నీ ఒక్క దగ్గరే చూసుకోడానికి.
అవసరమైనప్పుడు మళ్లీ అలా ఫీలవ్వడానికి. 

కట్ చేస్తే - 

చెప్పలేమ్...
కరోనానుంచీ, కష్టాలనుంచీ 
కొంచెం ఊపిరిపీల్చుకొన్నాక,
నా అంతరంగంలో
పడిపడి ఆడుకొనే 
పదహారణాల పిచ్చిఊహల 
"కవితామనోహరమ్" కు
ఈ పోస్టే ఓ చిన్న ప్రొలోగ్ కావచ్చు.
- #మనోహర్‌చిమ్మని 

Monday, 21 September 2020

హలో అండీ, హౌ ఆర్ యూ...

అరుణ్‌కుమార్ లో నాకు బాగా నచ్చిన మొదటి అంశం ఆయన పలకరింపు.

" హలో అండీ,  హౌ ఆర్ యూ...?"

అప్పుడు 2015 లో అంతే. అర్థ దశాబ్దం దాటినా, ఇప్పుడు 2020 లో కూడా అదే పధ్ధతి, అదే పలకరింపు.

అసలే కరోనా కాలం. ఏదో అత్యవసరం ఉంటే తప్ప, అసలు పలకరింపులనేవే లేకుండాపోయిన రోజులివి. అలాంటిది... ఎక్కడో యు కె నుంచి, అనవసరపు మాస్కులు లేని ఇలాంటి పలకరింపు ఈ రోజుల్లో దాదాపు మృగ్యం. నా దృష్టిలో చాలా గొప్ప విషయం.   

అదే ఇప్పుడు ఉన్నట్టుండి ఏదన్నా సినిమా ఎనౌన్స్ చేశామనుకోండి. మొత్తం మంది ఎక్కడలేని అభిమానం చూపిస్తూ ఫోన్లూ, వాట్సాపులూ, కలవటాలు... ఒక్కసారిగా ఊపందుకొంటాయి. 

అదొక వెరైటీ కేటగిరీ... వాళ్ల స్టయిలే వేరు. 

సినిమా ఉంటేనే పలకరింపు అనుకుంటే... అసలలాంటి పలకరింపులు, ఫ్రెండ్‌షిప్పులే శుధ్ధ దండగ. 

కట్ చేస్తే - 

అరుణ్‌కుమార్ చాలా గ్యాప్ తర్వాత మళ్లీ ఇవ్వాళ పలకరించారు. చాలా హాప్పీగా ఫీలయ్యాను. 

మధ్యలో కూడా మా మధ్య మెయిల్స్, చిన్న చిన్న చాట్స్ బాగానే అయ్యాయి. తర్వాత ఎవరి బిజీలో వాళ్లం అలా కంటిన్యూ అయిపోయాం. 

ఇదిగో మళ్లీ ఇప్పుడే... కొంచెం గ్యాప్ తర్వాత అరుణ్‌కుమార్ పలకరింపు. అందుకే చాలా హాప్పీగా ఫీలయ్యాను. 

ఇద్దరం కలిసి, మేం అనుకున్న ఒక చిన్న బడ్జెట్‌లో ఒక మంచి ప్రాజెక్టు జస్ట్ 12 రోజుల రికార్డ్ టైమ్‌లో షూటింగ్ పూర్తిచేశాం. 

కనీసం ఒక నెల ముందు రిలీజ్ డేట్ అనౌన్స్ చేశాం. ఆ డేట్ ఒక్కసారి కూడా మార్చకుండానే మా సినిమా రిలీజ్ చేశాం. అదేరోజు  విడుదలైన ఇంకో పెద్ద డైరెక్టర్ పెద్ద సినిమా కలెక్షన్ల కంటే మా కలెక్షన్లే ఎక్కువ అని ఫిలిం ట్రేడ్ గైడ్స్‌లో రికార్డ్ చూపించాం!

ఇన్నిరకాలుగా మేం గెలిచాము.

హిట్టా ఫట్టా పక్కనపెడితే, అరుణ్‌కుమార్ ప్రొడ్యూసర్‌గా, ఒక సినిమా నిర్మించి సక్సెస్‌ఫుల్‌గా రిలీజ్‌చేయగలిగారు. 

ఒక ఫస్ట్ టైమ్ ప్రొడ్యూసర్‌కు నిజంగా ఇది పెద్ద విజయమే. 

స్విమ్మింగ్‌పూల్ తర్వాత, అరుణ్‌కుమార్ ఒక ఓవర్సీస్ డిస్ట్రిబ్యూటర్‌గా కూడా కొన్ని సినిమాలు రిలీజ్ చేశారు. 

ఒక ఓవర్సీస్ డిస్ట్రిబ్యూటర్‌గా, ఒక ప్రొడ్యూసర్‌గా, సినిమాకే సంబంధించిన ఇంకోరంగంలో కూడా అరుణ్‌కుమార్ తప్పకుండా ఒక టాప్ పొజిషన్‌కు ఎదుగుతారు. ఆరోజు కూడా త్వరలోనే వస్తుంది. 

I wish him The Best always... 

Sunday, 20 September 2020

మా మురుంకర్ సర్ కెలీడోస్కోప్!


మొన్న సెప్టెంబర్ 14 నాడు మా రష్యన్ ప్రొఫసర్ మురుంకర్ సర్ "కెలీడోస్కోప్" పుస్తకావిష్కరణ సభకు వెళ్ళినప్పుడు మొట్టమొదటిసారిగా నాకో కొత్త అనుభవం ఎదురైంది.

చివర్లో ఒక్క "వోట్ ఆఫ్ థాంక్స్" తప్ప, సమావేశం మొత్తం మరాఠీలోనే జరిగింది. సమావేశం వ్యాఖ్యాత, వక్తలు అందరూ మరాఠీలోనే మాట్లాడారు. 

నాకు మరాఠీ అస్సలు రాదు! 

అయినాసరే, వక్తలు మాట్లాడినదాంట్లో ఒక 50% నాకు కొద్దికొద్దిగా అర్థమైంది. ఇంకో 50% అస్సలు అర్థం కాలేదు. కాని, ఆ సమావేశాన్ని నేను 100% ఎంజాయ్ చేశాను!   

ఓయూలో నేను రష్యన్ డిప్లొమా చేస్తున్నప్పుడు, నాకూ ఇంకో స్టుడెంట్‌కు మధ్య ఒక డిస్కషన్ జరిగింది. అప్పుడు మధ్యలో అటుగా వెళ్తున్న మా మురుంకర్ సర్ వచ్చారు. మా గొడవంతా విని, తన ఫినిషింగ్ టచ్ ఒకటి కూల్‌గా ఇచ్చేసి వెళ్ళిపోయారు. 

దాని సారాంశం ఏంటంటే - కొత్తగా ఒక భాష నేర్చుకొనేటప్పుడు, ముందు ఆ కొత్త భాషలోని తిట్లు, పొగడ్తలు నేర్చుకోవాలన్న కుతూహలం ఎవరికైనా సహజంగానే కలుగుతుందిట! "అలాంటి క్యూరియాసిటీ ఉండటంలో తప్పేం లేదు" అని చెప్పేసి వెళ్ళిపోయారు సర్. అప్పటి ఆ సీన్ నాకింకా గుర్తుంది. 


మరాఠీ నేర్చుకొనే అవసరం నాకెప్పుడూ రాలేదు. కాని, మరాఠీలో నాకు తెలిసిన ఒక మూడు మాటలు మాత్రం ఇప్పటికీ గుర్తున్నాయి:   

1. నేను హెచ్ఎంటీలో మెషినిష్ట్‌గా పనిచేస్తున్నప్పుడు, ఔరంగాబాద్‌నుంచి వచ్చి చేరిన ముగ్గురు మరాఠీ మిత్రులుండేవారు. నేనెప్పుడయినా ఒక 5 నిమిషాలు కనిపించకపోతే, తిరిగి రాగానే "కుటె గేలా?" అని ఎంక్వయిరీ చేసేవాళ్ళు. సుమారు 30 ఏళ్లు గడిచినా, నాకా మాట ఇంకా గుర్తుంది. 

2. నా 7వ తరగతిలో అనుకుంటాను... తెలుగు నాన్‌డీటైల్ పుస్తకంలో మరాఠా యోధుడు తానాజీ మీద ఒక పాఠం ఉంది. ఆ పాఠం చివరి లైన్‌గా, తానాజీ గురించి మహారాజా శివాజీ చెప్పిన ఒక మాట ఉంటుంది: "గఢ్ ఆయా, పర్ సింహ్ గయా!" అని. ఇప్పటికీ నేను మర్చిపోలేని డైలాగ్ అది. 

3. ఓయూలోనే నేను పీజీ చేస్తున్నప్పుడు ఒక మరాఠీ అమ్మాయికి "నువ్వు అందంగా ఉన్నావు" అని మరాఠీలో చెప్పాలనుకున్నాను. దానికోసం, ఇంకో మరాఠీ అమ్మాయిని కనుక్కొని చెప్పాల్సి వచ్చింది: " తూ సుందర్ ఆహెస్!" అని.  

కట్ చేస్తే - 

ఫేస్‌బుక్ మెసెంజర్‌లో మా మురుంకర్ సర్ ఇన్విటేషన్ పంపగానే చాలా హాప్పీగా ఫీలయ్యాను. ఎలాగైనా వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకొన్నాను. పుస్తకం మరాఠీలో అనగానే కొంచెం నిరుత్సాహపడ్డాను. వెంటనే చదవలేకపోతాను కదా అన్నది నా బాధ! 

సరే, ఎవరో ఒక కొత్త మరాఠీ ఫ్రెండ్‌ను వెతుక్కోవచ్చులే అని సరిపెట్టుకున్నాను. 

జూబ్లీహిల్స్‌లోని మర్రిచెన్నారెడ్డి హెచ్చార్డీ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌కు వెళ్లేటప్పటికి కొంచెం ఆలస్యమైంది. మా మురుంకర్ సర్ మాట్లాడ్డం అప్పుడే ప్రారంభమైంది.   

"హమ్మయ్య... సర్ స్పీచ్ మిస్ కానందుకు సేఫ్!" అనుకున్నాను. 

సమావేశం పూర్తవ్వగానే ముందుకు వెళ్ళి జ్యోత్స్నా మేడమ్‌కు, మురుంకర్ సర్‌కు విష్‌చేసి బయటపడ్డాను.


నాకోసమే వైజాగ్ నుంచి వచ్చిన ఒక ముఖ్యమైన ఫ్రెండ్ కూడా అప్పుడు నాతో ఉన్నారు. మేమిద్దరం వెళ్ళాల్సిన ఇంకో మీటింగ్‌కి టైమ్ ఎప్పుడో అయిపోయింది. 

తర్వాత సర్‌ని ఇంటిదగ్గర కలిసి పుస్తకం తీసుకొనే అవకాశం ఎలాగూ ఉంది కాబట్టి వెంటనే నేనూ నా ఫ్రెండూ అక్కడనుంచి బయటపడ్డాము. 

కట్ చేస్తే - 

అసలు నేనీ సమావేశానికి వెళ్ళడానికి మొదటి కారణం - నాకు మా మురుంకర్ సర్ మీద ఉన్న అభిమానం. పైగా, సర్ పుస్తకం ఆవిష్కరణ! ఎలా మిస్ అవుతాను? 

ఇక రెండో కారణం కూడా ఒకటి చాలా బలమైందే ఉంది... ఆ సమావేశానికి వస్తున్న ముఖ్య అథితుల్లో ఒకరు రాచకొండ కమీషనర్ ఆఫ్ పోలీస్ మహేశ్ భగవత్, ఐపీఎస్! 

ఆయనే సర్ పుస్తకం "కెలీడోస్కోప్" ఆవిష్కర్త. 

మహేశ్ భగవత్ గురించి నేను చాలా చదివాను, విన్నాను. సోషల్ మీడియాలో కూడా బాగా ఫాలో అవుతుంటాను. అవుటాఫ్ ద బాక్స్... ఆయన చేసే సోషల్ యాక్టివిటీస్ అన్నీ నాకు చాలా ఇష్టం. 

మహేశ్ భగవత్ చేసిన ఎన్నో మంచిపనుల్లో ఒక్కదాని గురించి మాత్రం ఇక్కడ చెప్తాను: 

తను ఆదిలాబాద్ ఎస్పీగా చేస్తున్నప్పుడు ఒక లొంగిపోయిన నక్సలైట్ చేత, అతని కోరిక ప్రకారం, అతను మధ్యలో వదిలేసిన ఇంజినీరింగ్‌ని జె ఎన్ టి యూ లో పూర్తిచేయించారు భగవత్. ఇప్పుడా వ్యక్తి ఒక ప్రముఖ కాలేజ్‌లో అసిస్టెంట్ ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేస్తున్నాడు.  

ఇది సినిమా కాదు. రియాలిటీ! రియల్లీ హాట్సాఫ్ టూ మహేశ్ భగవత్ జీ... 

అలాంటి మహేశ్ భగవత్ స్పీచ్ కూడా వినొచ్చు అని నా ఉద్దేశ్యం. 

మహేశ్ భగవత్ కూడా తన ఉపన్యాసం మరాఠీలోనే ఇచ్చారు. అయితే, నిజం చెప్పాలంటే, మొత్తం సమావేశంలో మాట్లాడిన అందరికంటే ఎక్కువ హుషారుగా మాట్లాడిందీ, అందర్నీ బాగా నవ్వించిందీ మహేశ్ భగవత్ గారే!


మురుంకర్ సర్ 'వెరీ యాక్టివ్' ఫేస్‌బుక్ యాక్టివిటీ గురించి, నా స్విమ్మింగ్‌పూల్ సినిమాలో సర్ యాక్టింగ్ గురించి, స్నేహ చికెన్ వంటల కాంపిటీషన్‌లో సర్ ప్రైజ్ కొట్టేయటం వంటి వాటన్నింటి గురించీ... అందర్నీ నవ్విస్తూ, హుషారెత్తిస్తూ చాలా విషయాల్ని మహేశ్ భగవత్ తన స్పీచ్‌లో చెప్పడం పెద్ద విశేషం. 

కట్ బ్యాక్ టూ మురుంకర్ సర్ - 

మురుంకర్ సర్ సీఫెల్ అనుభవాలు, జే ఎన్ యూ అనుభవాలు, రష్యా అనుభవాలు చదవాలని నాకు చాలా ఇష్టం. కాని సర్ పుస్తకం మరాఠీలో ఉండి కాబట్టి ఇప్పుడు నేనో ఇంటరెస్టింగ్ ఇంటర్‌ప్రీటర్‌ను హంట్ చేసి పట్టుకోవాలి. తప్పదు.   

అలాగే సర్ స్వయంగా "There is one chapter on you... We have translated the blog you wrote about me a couple of years back..." అని కూడా  చెప్పారు.

వాటే గ్రేట్ హానర్! సర్ కెలీడోస్కోప్‌లో నేనున్నాను. అంతకంటే ఏం కావాలి? ఫుల్ హాపీస్...

కాకపోతే, ఇప్పుడు వీలైనంత తొందర్లో సర్ దగ్గర్నుంచి బుక్ తెచ్చుకోవాలి. ఇప్పుడు కొత్తగా ఒక మరాఠీ ఫ్రెండును పట్టుకోవాలి! 

ఇక... కెలీడోస్కోప్ పుస్తకం కంటెంట్‌ను మురుంకర్ సర్ డిక్టాఫోన్లో చెప్తుంటే రికార్డ్ చేసుకొని సురేంద్రపాటిల్ గారు రాసినట్టు తెలుసుకున్నాను. అయితే, వీరిద్దరి పరిచయ నేపథ్యం ఏంటన్నది మాత్రం నేను తెలుసుకోలేకపోయాను.

మా మురుంకర్ సర్ గురించి ఇంత శ్రమ తీసుకొని ఈ కెలీడోస్కోప్‌ని రూపొందించిన రైటర్ సురేంద్రపాటిల్ గారికి నా అభివందనాలు. 


ఇంకా... ఈ కెలీడోస్కోప్‌లో జ్యోత్స్న మేడమ్, వాళ్లబ్బాయి అమిత్ మురుంకర్, అమ్మాయి నీలిమ కులకర్ణి రాసిన చాప్టర్లు కూడా ఉన్నాయని తెలిసింది. అన్నీ ఎప్పుడెప్పుడు చదువుదామా అని ఎదురుచూస్తున్నాను. 

కట్ చేస్తే - 

ఈ బ్లాగ్ ద్వారా మా మురుంకర్ సర్‌కి రెండు రిక్వెస్ట్‌లు: 

1. ఈ కెలీడోస్కోప్‌ను మీరు వెంటనే ఇంగ్లిష్‌లోకి అనువదింపజేసి పబ్లిష్ చేయాలి. మీ అనుభవాలు-జ్ఞాపకాలు నాలాంటివాళ్ళు ఇంకెందరో కూడా చదవాలి కాబట్టి.  

2. మీరు రోజూ ఒక 10 నిమిషాలు కెటాయించి, మీ "రాండమ్ మెమొరీస్"‌ను ఇంగ్లిష్‌లో ఒక 100 పదాల్లో రాస్తే చాలు. కావాలంటే దీనికోసం "స్పీచ్ టూ టెక్‌స్ట్" లాంటివి ఎన్నో ఉన్నాయి, మీరు టైప్ చేసే అవసరం కూడా లేకుండా! సంవత్సరం తిరిగేటప్పటికి అది 36500 పదాల పుస్తకం అవుతుంది. అప్పుడు పబ్లిష్ చెయ్యొచ్చు. ఒక సీరియల్ నంబర్ వేస్తూ రోజూ ఫేస్‌బుక్‌లో పోస్ట్ చేసినా సరిపోతుంది.

రాండమ్‌గా సర్ షేర్ చేసుకొనే ఈ అనుభవాలు-జ్ఞాపకాలు ఏవయినా కావొచ్చు. పరోక్షంగానయినా, నాలాంటి అభిమానులకి అవి ఎంతో కొంత నేర్చుకొనే పాఠాలుగా ఉపయోగపడతాయన్నది నా ఉద్దేశ్యం. 

బికాజ్... ఇప్పటివరకు నేను చూసిన అతి కొద్దిమంది "100% కంప్లీట్ మెన్"లో సర్ ప్రథమ స్థానంలో ఉంటారు. 

Saturday, 19 September 2020

ఒక్క కంగనా, 100 పునాదులు!


People’s perception that top film industry in India is Hindi film Industry is wrong. Telugu film industry has ascended itself to the top position and now catering films to pan India in multiple languages, many Hindi films being shot in Ramoji, Hyderabad.  

I applaud this announcement by @myogiadityanath ji. We need many reforms in the film industry first of all we need one big film industry called Indian film industry we are divided based on many factors, Hollywood films get advantage of this. One industry but many Film Cities.

Best of dubbed regional films don’t get pan India release but dubbed Hollywood films get mainstream release it’s alarming. Reason is the atrocious quality of most Hindi films and their monopoly over theatre screens also media created aspirational imagine for Hollywood films.

We need to save the industry from various terrorists:
1) Nepotism terrorism
2) Drug Mafia terrorism
3) Sexism terrorism
4) religious and regional terrorism
5) Foreign films terrorism
6) Piracy terrorism
7) Laborer’s exploitation terrorism
8) Talent exploitation terrorism
-- Kangana Ranaut Tweets

నాలుగే నాలుగు ట్వీట్స్‌తో సోకాల్డ్ బాలీవుడ్ బట్టలిప్పి బాంద్రా సెంటర్లో నిలబెట్టింది కంగనా రనౌత్.

ఇండియన్ ఫిలిం ఇండస్ట్రీ అంటే హిందీ ఫిలిం ఇండస్ట్రీ... లేదా సోకాల్డ్ బాలీవుడ్ ఒక్కటే కాదు అని గట్సీగా చెప్పింది కంగనా. దాన్ని మించిన పాన్ ఇండియా సినిమాలు తీస్తూ ఇప్పుడు తెలుగు ఫిలిం ఇండస్ట్రీ దేశంలోనే టాప్ పొజిషన్‌కు ఎదిగింది అని చెప్పగలిగిన అవగాహన కూడా ఉంది కంగనాకు. 


చాలా కారణాలవల్ల మన భారతీయ చలనచిత్ర పరిశ్రమ విభజించబడింది. దీన్ని అడ్వాంటేజిగా తీసుకొన్న హాలీవుడ్ డబ్బింగ్ సినిమాలు ఇక్కడ కోట్లు కొల్లగొడుతున్నాయి. మన దేశంలోని ఎన్నో గొప్ప గొప్ప రీజనల్ డబ్బింగ్ సినిమాలకు మాత్రం మనదగ్గరే దిక్కులేకుండాపోయింది అని చెప్పగలిగిన వ్యాపార పరిశీలన కూడా ఉంది కంగనాలో. 

పైరసీ, సెక్సిజమ్, డ్రగ్ మాఫియా, రీజనలిజమ్ వంటి... ఫిలిం ఇండస్ట్రీని ఏలుతున్న సుమారు 10 రకాల టెర్రరిజమ్‌ల గురించి ఒక లిస్టునే ట్వీట్ చెయ్యగలిగిన మొట్టమొదటి  దమ్మున్న ఫిమేల్ ఆర్టిస్టు కంగనా. 

కట్ చేస్తే - 

హిమాచల్‌ప్రదేశ్‌లోని ఒక చిన్న టౌన్ భాంబ్లా నుంచి ముంబై వచ్చిన కంగానా రనౌత్ 2006లో గ్యాంగ్‌స్టర్ సినిమాతో తెరంగేట్రం చేసింది.  ఇప్పటివరకు 33 సినిమాలు చేసింది. తమిళంలో ఒక సినిమా, 2009లో పూరి జగన్నాధ్ డైరెక్షన్లో ఏక్ నిరంజన్ అని తెలుగులో కూడా ఒక సినిమా ప్రభాస్ పక్కన చేసింది కంగనా. 

హీరోయిన్ ఓరియెంటెడ్ సినిమాల్లో అత్యధిక వసూళ్ళు రాబట్టిన సినిమా హీరోయిన్‌గా రికార్డు కంగనాకొక్కదానికి మాత్రమే హిందీ ఇండస్ట్రీలో ఉంది. క్వీన్ సినిమాకు డైలాగులు కూడా రాసి, బెస్ట్ డైలాగ్ రైటర్‌గా నామినేట్ కూడా చేయబడిన కంగనాలో ఒక మంచి రైటర్ కూడా ఉంది. చారిత్రాత్మక చిత్రం మణికర్ణికలో రాణీ లక్ష్మీబాయిగా నటించటమే కాదు, ఆ సినిమా కొంత భాగం డైరెక్షన్ కూడా చేసింది కంగనా. 

ఈ 14 ఏళ్ల సినీకెరీర్‌లో హీరోయిన్ నుంచి ప్రొడ్యూసర్-డైరెక్టర్ స్థాయికి కూడా కంగనా ఎదగడం అన్నది చిన్న విషయమేం కాదు. అదీ బాలీవుడ్‌లో! 

పద్మశ్రీ అవార్డుతో పాటు, 3 జాతీయ అవార్డులు, 4 ఫిలిం ఫేర్ అవార్డులు కూడా గెల్చుకొన్న కంగానాను, జస్ట్ ఒక "అందాలు ఆరబోసే రొటీన్ గ్లామర్ డాల్" అంత ఈజీగా తీసుకోడానికిలేదు. ఆమె వ్యక్తిగత జీవితంతో పాటు, ఆమె వృత్తిజీవితం కూడా అనేక చాలెంజ్‌లతో కొనసాగుతూ వస్తోంది. 


కరణ్‌జోహార్ లాంటి బాలీవుడ్ మొఘల్స్‌తో ఢీ అంటే ఎంత పెద్ద విషయమో కంగనాకు తెలియక కాదు. "తుఝే క్యా లగ్తాహై ఉధ్ధవ్ థాకరే..." అని సాక్షాత్తూ మహారాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రినే ఏకవచనంలో సంభోధిస్తూ, సవాల్ విసురుతూ ఒక వీడియో ట్విట్టర్‌లో పోస్ట్ చేసిందంటే ఆషామాషీ విషయం కాదు. కంగనా ఈ ఫైర్ వెనుక ఎంత దారుణమైన వేధింపులు ఉండి ఉంటాయో అర్థం చేసుకోవచ్చు. 

"మణికర్ణిక ఫిల్మ్స్ ప్రైవేట్ లిమిటెడ్" పేరుతో ముంబైలోని శాంతాక్రూజ్ వెస్ట్‌లో కంగనా నిర్మించుకొన్న తన ఫిలిం ప్రొడక్షన్ ఆఫీసు విలువ సుమారు 60 కోట్లు అంటే ఆమె "థింక్ బిగ్" స్థాయిని ఇట్టే ఊహించుకోవచ్చు. అంత విలువైన ఆఫీసు కట్టుకొనేటప్పుడు రూల్స్‌ని అతిక్రమిస్తూ తర్వాత కూలగొట్టుకొనేంత పిచ్చి నిర్ణయాలైతే ఎవ్వరూ తీసుకోరు. కంగానా ఎలాంటి రూల్స్ అతిక్రమించలేదని హైకోర్ట్ చెప్పేసింది కూడా.

సో, ఆమె ఆఫీస్ బిల్డింగ్‌ను కూల్చేయడం అనేది కంగనామీద ద్వేషంతో తప్ప మరొకటి కాదని చాలా స్పష్టంగా ప్రపంచం మొత్తానికి తెల్సిపోయింది. "అసలు నువ్వేమనుకుంటున్నావ్ ఉధ్ధవ్ థాకరే" అని కంగనా అగ్ని వర్షం కురిపించడంలో ఎలాంటి అతి గాని, అతిశయోక్తిగాని లేదు. ఉధ్ధవ్ ఈ విషయంలో నిజంగా చాలా చిల్లరగా ప్రవర్తించి మరింతగా తన పేరు పోగొట్టుకున్నాడు. 

అప్పుడు నోరెత్తని జయాబచ్చన్‌లూ, ఊర్మిలా మటోండ్కర్లూ ఇప్పుడు కంగానా బాలీవుడ్ డ్రగ్స్ మాఫియా మీద ఫైర్ అవుతుంటే మాత్రం "బాలీవుడ్ ఇమేజ్ కాపాడ్డానికి" ముందుకురావడం నిజంగా సిగ్గుచేటు. 


ఇదంతా ఒకెత్తయితే... ఒక అద్భుత సపోర్టింగ్ యాక్టర్ ప్రకాశ్‌రాజ్ చాలా చిల్లర మీమ్‌తో కంగనామీద ట్వీట్ చేయడం ఒక్కసారిగా అతని స్థాయిని అతనే పాతాళానికి తొక్కేసుకున్నట్టయింది. "If one film makes Kangana thinks that she is Rani Laxmi Bai... then..." అంటూ - దీపిక పద్మావత్ పాత్ర పోషించిందనీ, షారుఖ్ అశోకుని పాత్ర పోషించాడనీ, హృతిక్ అక్బర్ పాత్ర పోషించాడనీ, అజయ్ దేవ్‌గన్ భగత్‌సింగ్ పాత్ర పోషిచాడనీ, అమీర్‌ఖాన్ మంగల్ పాండే పాత్ర పోషించాడనీ... వాళ్లంతా ఎంత చెయ్యాలన్నది ప్రకాశ్‌రాజ్ పాయింట్. 

నిజానికి ప్రకాశ్‌రాజ్ ట్వీట్‌లోనే జవాబు కూడా ఉంది. వాళ్లంతా ఏం చెయ్యలేకపోయారన్నది కళ్ళముందే కనిపిస్తున్న సత్యం. ఒక సీనియర్ ఆర్టిస్టుగా ప్రకాశ్‌రాజ్ చెయ్యాల్సిన కామెంట్ కాదిది. 

మరోవైపు... 60 కోట్లతో కట్టుకొన్న తన ప్రొడక్షన్ ఆఫీసులో కంగనా తన తర్వాతి భారీ చిత్రాలు ప్లాన్ చేస్తుంది, నిర్మిస్తుంది. యూపీ ముఖ్యమంత్రి యోగీ ఆదిత్యనాధ్ చేత రేపు దేశంలోనే అతిపెద్ద ఫిలిం సిటీ కట్టించడానికి ఉత్ప్రేరకం అవుతుంది. దశాబ్దాల చరిత్ర ఉన్న బాలీవుడ్ పునాదులు కదిలిస్తుంది. ఫిలిం ఇండస్ట్రీలోని రకరకాల టెర్రరిజమ్‌లను ఎండగడుతూనే ఉంటుంది. ఎన్నో ప్రతీకార చర్యలు ఎదుర్కొంటూనే ఉంటుంది. 

బికాజ్... కంగానా ఒక ఫైటర్. 

ఆ ఫైటర్ పోరాటం వెనుక తన 14 ఏళ్ల ఫిలిం ఇండస్ట్రీ జీవితపు మర్చిపోలేని అనుభవాలున్నాయి. ఘోరమైన అవమానాలున్నాయి. అంతులేని సంఘర్షణ ఉంది.

Friday, 18 September 2020

ఒక జీవితంలో 2079 రోజులకున్న విలువెంత?

బ్లాగింగ్ అనేది నాకు ఊపిరి లాంటిది అని ఇంతకు ముందు చాలాసార్లు ఇదే బ్లాగ్‌లో రాసుకున్నాను. 

పర్సనల్ బ్లాగ్‌లో ఎక్కువగా వ్యక్తిగతాలుండకుండా ఇంకేముంటాయి? ఈ పోస్టూ అలాంటిదే... 

ఒక చీకటి అధ్యాయానికి ఈ బ్లాగ్‌తో తెర దించేస్తున్నాను. 

అయితే, జీవితంలోని అత్యంత బాధాకరమైన ఇలాంటి చీకటి అధ్యాయం తప్పక రికార్డ్ చేయబడాలి. అది ఎవరికోసమో కాదు. నా కోసం. ఇకమీదటైనా నన్ను నేను ఎప్పటికప్పుడు అలర్ట్‌గా ఉంచుకోవడం కోసం. 

కట్ చేస్తే - 

26 ఫిబ్రవరి 2015 నుంచి, ఇవ్వాళ 18 సెప్టెంబర్ 2020 వరకు... మొత్తం 2079 రోజులు... 297 వారాలు - నా జీవితంలో నన్ను నేనే అసహ్యించుకొనే స్థాయిలో నేను సిగ్గుపడాల్సిన  ఒక చీకటి అధ్యాయం. 

జీవితంలో నేనెప్పుడూ ఇంత బాధపడలేదు. ఇంత అవమానపడలేదు. ఇన్ని కష్టాలు ఎదుర్కోలేదు.

కేవలం ఒక్క వ్యక్తి. 

ఆ వ్యక్తి వల్ల జరిగిన అత్యంత ఘోరమైన తప్పిదానికి ఇక్కడ లిస్ట్ చేయలేని అత్యంత దారుణమైన నష్టాలు జరిగాయి. 

ఆ రియలైజేషన్ లేదు.
కనీసమైన నైతిక బాధ్యత లేదు.
అసలు అలాంటి ఫీలింగ్ కూడా లేదు...  

ఈ వ్యక్తితో సహా, నేనెవ్వరికయినా నాకు చేతనైనదానికంటే ఉపకారమే చేశాను తప్ప, ఇప్పటివరకు నా జీవితంలో ఎవ్వరికీ ఎలాంటి హాని చేయలేదు. 

కనీస గౌరవం, కనీసమైన విలువనిచ్చే కమ్యూనికేషన్ కూడా పూర్తిగా మృగ్యమైన తర్వాత, నేనే ఒక మెసేజ్ పెట్టాను: "I am slowly making myself to fade out from your scene so that you can be free of my headache ..." అని. 

నా ఈ వాక్యాన్ని కోట్ చేస్తూ, ఆ వ్యక్తి నాకు పెట్టిన మెసేజ్ ఇది:
"These kind of words will pluck any one forever sir!" అని.

ఇదంతా ఇలాగే జరగాలన్న ఆలోచనో...
తను చేస్తున్న పనుల పట్ల, తను మాట్లాడుతున్న మాటల పట్ల అసలు ఎలాంటి స్పృహ లేనితనమో...
అసలు మతిస్థిమితం లేదో,
ముందు ఉండి ఆ తర్వాతే తప్పిందో,
మరింకేదో... 

నేను నెగెటివ్‌గా ఆలోచించటం లేదు. కాని, పైవాటిల్లో ఏదో ఒకటి కాకుండా, 2079 రోజులు ఒకే రకమైన మాటలు, ఒకే రకమైన పనితీరు, ఒకే రకమైన ఫలితమూ - ఈ ప్రపంచంలో ఎక్కడా ఇప్పటివరకు జరగలేదు. ఇకముందు కూడా జరగదు. 

జస్ట్ కొన్ని నెలల్లోనే, చిన్న పిల్లలు  పాయింటవుట్ చేసిన రియాలిటీని, లాజిక్‌ను... నేనూ, నా వయస్సు, నా అనుభవమూ గుర్తించలేనంత గుడ్డివాన్నిగా మారిపోయాను. 

అది... ఆ వ్యక్తికి నేనిచ్చిన గౌరవం, స్థానం.

ఆ వ్యక్తిమీద నాకున్న నమ్మకం. 

నా నమ్మకాన్ని గెలిపించాలని ఎంతో ప్రయత్నించాను. చివరికి తప్పంతా నాదే అన్నట్టుగా మాట అనిపించుకొని, నా తప్పువల్లనే "ప్లక్ అవుట్" చేయబడ్డాను. 

ఆ వ్యక్తికి జీవితంలో అంతా మంచే జరగాలని కోరుకొంటున్నాను.

నా జీవితంలో ఇది ఇలా జరగాల్సింది. చివరకు జరిగింది. 

ఏదైతేనేం... ఒక చీకటి అధ్యాయం ముగిసింది. కనీసం ఇలాగైనా ముగిసింది. 

కట్ చేస్తే - 

రాన్ మల్‌హోత్రా అనే ఒక ఇండియన్-ఆస్ట్రేలియన్ మెంటార్ ప్రకారం... ఒక మనిషి సగటున ఒక 60 ఏళ్లు బ్రతుకుతాడనుకొంటే... ఆ సమయాన్ని లెక్కేసుకుంటే, అది... జస్ట్ 3128 వారాలు! 

ఈ 3128 వారాల్లో ఇప్పటి మీ వయస్సుని వారాల్లోకి మార్చి తీసివేయండి. తీసివేయగా వచ్చిన ఆ చిన్న అంకె మీరింకా ఎన్ని వారాలపాటు బ్రతుకుతారో చెప్తుంది. 

నాకున్న అంత చిన్న అంకెలో 297 వారాల సమయం అత్యంత దారుణంగా ఎలా నష్టపోయాను? 

ఒకవేళ నేనింక ఒక 4 ఏళ్లే బ్రతుకుతాననుకొంటే, అసలు నాకున్న సమయమెంత?... జస్ట్ 208 వారాలు! 

ఇప్పుడున్న కరోనానో, ఇంకేదో కొత్త వైరస్ వచ్చో, ఇంకేదైనా యాక్సిడెంట్ జరిగో... జస్ట్ ఒక ఏడాదిలోనే జరగరానిది జరిగితే... ఇంక నాకు మిగిలింది కేవలం 52 వారాలేగా?! 

మీకు ఇంకెన్ని బాధ్యతలున్నాయి? ఎంత టైముంది? జస్ట్ వారాల్లో లెక్కేసుకోండి - అంటాడు రాన్ మల్హోత్రా. 

మీ జీవితంలో మిగిలిన ఆ కొన్ని వారాల్లో... ప్రతి రోజుకీ, ప్రతి గంటకూ, ప్రతి నిమిషానికీ, ప్రతి సెకనుకీ ఎంతో విలువుంది. ఆ విలువను ఇప్పటికైనా గుర్తించండి. మీరేం చెయ్యాలో మీకే తెలుస్తుంది - అంటాడు రాన్ మల్హోత్రా. 

అలాంటిది... నేను నా జీవితంలో 297 వారాలు అత్యంత దారుణంగా వృధాచేసుకున్నాను. నాకెంతో ప్రియమైన మనుషుల్నీ, సంబంధాల్నీ, స్నేహాల్నీ, డబ్బునీ ... చాలా హేయమైన పధ్ధతిలో నష్టపోయాను. 

ఇంకొక్కరోజు కూడా నా జీవితంలో జరిగిన ఈ నష్టాన్ని గురించి అసలేమాత్రం చింతించకుండా ఉండటం కోసం, అసలు గుర్తు తెచ్చుకోకుండా ఉండటం కోసం మాత్రమే ఈ రికార్డు... ఈ బ్లాగింగ్. 

ఈ మొత్తం నెగెటివిటీని ఇలా, ఇక్కడితో, ఈ బ్లాగ్ రూపంలో పూర్తిగా వదిలివేస్తున్నాను. 

Strictly no more regrets. 

And now... every day and every minute counts in my life. I'm gonna rock like anything... 

Thursday, 17 September 2020

మనకు నచ్చిన నంబర్ వన్ సిటీలకే వెల్తే పోలా?!

"World’s No1 city to live in!" అని హైద్రాబాద్‌ను ఎగతాళి చేస్తూ రాత్రి ఒక ట్వీట్ చూశాను.

దానికో త్రెడ్ కూడా! 

కింద ఇంకో రెండు డజన్ల వత్తాసు కామెంట్లు. 

వాళ్లందరి బాధల్లా ఒక్కటే... "వరల్డ్ నంబర్ వన్ సిటీ" సెలబ్రేషన్స్ ఈ నీళ్లల్లో చేసుకుంటారా అంటూ.   

ఎవరైనా కావొచ్చు. వారు నాకు వ్యక్తిగతంగా తెలియదు. వ్యక్తిగతంగా వారిమీద నాకు ఎలాంటి ఇతర ఉద్దేశ్యాలు లేవు. ఉండవు కూడా. 

కట్ చేస్తే - 

న్యూయార్క్ లాంటి మహానగరాల్లో, ప్రపంచంలోని ఇంతకంటే నంబర్ 1 సిటీల్లో లెక్కకు మించిన భారీ వర్షాలు పడినప్పుడు ఆ నగరాలు అతలాకుతలం కాలేదా? ఆ ఫోటోలు, వీడియోలు, వార్తలు వీళ్లు చూళ్లేదా? వీళ్లకి కనిపించవా? 

ఎంతసేపూ అంతర్లీనంగా ఉన్న ఆ లోలోపలి భావనను, బాధను ఇంకా వదిలిపెట్టలేరా? 

హోటళ్లు, పబ్బులు, మాల్స్, షాపింగ్ సెంటర్స్, ఐమాక్స్‌లు... ఇవన్నీ ఓకే. రెండు గంటలు కష్టం వస్తే తట్టుకోలేరా? విషం చిమ్మాల్సిందేనా?!  

అంత కష్టంగా ఉన్నప్పుడు, ఈ నగరం నచ్చనప్పుడు, ఇంతకంటే గొప్పగా ఉన్న ఎన్నో మీకు తెలిసిన "నంబర్ ఏక్" నగరాలకు పోయి హాయిగా బ్రతకడం మంచిది కదా? 

ప్రభుత్వ పనితీరులోని లోపాలను దర్జాగా ఎత్తి చూపొచ్చు. నిర్మాణాత్మకంగా మీకు చేతనయినంత విమర్శించవచ్చు. మీలో ఇంకేవైనా పనికొచ్చే తెలివితేటలు ఉంటే సలహాలు కూడా ఇవ్వొచ్చు. తప్పులేదు. 

కాని, మనం బ్రతుకుతున్న నగరంపైన ఎగతాళిగా ట్వీట్లు పెట్టడం, కామెంట్లు పెట్టడం మంచి పధ్ధతి కాదు.

మళ్లీ తెల్లారితే మీరూ, నేనూ ఇదే హైద్రాబాద్ రోడ్లమీద మన పనులకు పోవాలి. పని చేసుకోవాలి, బ్రతకాలి. 

అన్నం పెడుతున్న హైద్రాబాద్‌ను ఎలా ఎగతాళి చేస్తారు?   

Wednesday, 9 September 2020

క్రౌడ్‌ఫండింగ్ ఫర్ ఏటీటీ సినిమా

అంతర్జాతీయంగా ఈ మధ్య బాగా ప్రాచుర్యం పొందిన "క్రౌడ్ ఫండింగ్" అనే ఈ ఫండ్ రైజింగ్ ప్రాసెస్ ని అమలు చేయటం కోసం కిక్ స్టార్టర్, ఇండీగోగో వంటి ఎన్నోవెబ్ సైట్లున్నాయి. ఒకసారి ఆ సైట్స్‌కు వెళితే ఎవరికయినా  విషయం పూర్తిగా అర్థమైపోతుంది.

2013 లో వచ్చిన "లూసియా" అనే కన్నడ సినిమా, ఈ క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతిలో తయారైన తొలి కన్నడ సినిమా.  50 లక్షల మొత్తం బడ్జెట్‌ను క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతిలోనే సేకరించి నిర్మించిన ఈ సినిమా శాటిలైట్ రైట్స్ ఒక్కటే 95 లక్షలు సంపాదించిపెట్టింది. లూసియా మొత్తం కలెక్షన్లు 3 కోట్లు.

ఆ తర్వాత నాకు తెలిసి, కనీసం ఇంకో అరడజన్ కన్నడ సినిమాలు ఇదే పధ్ధతిలో నిర్మించారు. హిందీలో , తెలుగులో  కూడా ఈ పధ్ధతిలో కొన్ని సినిమాల నిర్మాణం జరిగింది.

ఇప్పుడున్న లాక్‌డౌన్ నేపథ్యంలో, మీరు ఊహించనంత అతి తక్కువ బడ్జెట్లో కొత్తవారితో సినిమాలు నిర్మించి, ATT ల్లో రిలీజ్ చేయవచ్చు. మంచి లాభం కూడా గ్యారంటీ.

సినిమా నిర్మాణం పట్ల, సినిమా బిజినెస్ పట్ల అత్యంత ఆసక్తి ఉండీ, ఎక్కువ మొత్తంలో పెట్టుబడి పెట్టడాన్ని రిస్కుగా భావించేవారికి క్రౌడ్ ఫండింగ్ పధ్ధతి ఒక మంచి అవకాశం. ఎంత చిన్న పెట్టుబడితోనయినా మీరు ఫీల్డులోకి ప్రవేశించవచ్చు!

ఈ బిజినెస్ మోడెల్‌కు ఇదే సరైన సమయం అని ఆర్జీవీ సినిమాలమీద సినిమాలు నిర్మిస్తూ, ATT ల్లో రిలీజ్ చేస్తున్నది మీరు గమనించేవుంటారు. ఆర్జీవీ రిలీజ్ చేసిన ఒక సినిమాకు కొన్ని గంటల్లో 2.6 కోట్లు కలెక్ట్ అయ్యింది! దీన్నిబట్టి ఏటీటీలో సినిమా బిజినెస్ ఎలావుందో అర్థం చేసుకోవచ్చు. 

ఈ గోల్డెన్ అపార్చునిటీని వినియోగించుకొనే క్రమంలో, కేవలం ఏటీటీలో రిలీజ్ కోసమే నేను ప్లాన్ చేస్తున్న సీరీస్ ఆఫ్ మైక్రోబడ్జెట్ సినిమాల్లో ఎవరైనా ఇన్వెస్ట్ చేయాలనుకొంటే నన్ను వెంటనే సంప్రదించవచ్చు.

ఆసక్తి ఉన్నవారు, మీలోనే ఒక్కరు బాధ్యత తీసుకొని క్రౌడ్ ఫండింగ్ సక్సెస్ చేయవచ్చు. అనుభవం ఉండి, సమర్థులైన మీడియేటర్లకు కూడా ఇదో మంచి బిజినెస్ అవకాశం.

ఆసక్తి ఉన్న ఇన్వెస్టర్ మిత్రులు/మీడియేటర్లు ఎలాంటి డీల్‌కైనా నన్ను కాంటాక్ట్ చేయవచ్చు:  WhatsApp: +91 9989578125, Email: mchimmani10x@gmail.com 

Tuesday, 8 September 2020

జ్ఞానోదయం 2.0

ఎప్పటికప్పుడు ఏదో ఒక వ్యక్తినో, పరిస్థితినో ఎదుర్కొన్నాక "అబ్బ... ఈ దెబ్బతో జ్ఞానోదయం అయ్యింది" అనుకొంటాము.

కాని అది అబద్దం.

ఆకాలంలో బుధ్ధుడికి బోధివృక్షం కింద కూర్చున్నప్పుడు జ్ఞానోదయం అయిందని చదివాను. మాహానుభావుడు... ఒక్కసారికే సర్వం ఒక అవగాహనకొచ్చింది ఆయనకు. కాని, ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో అలా అస్సలు కుదరదు.

"ఇంక ఇంతకు మించి మనం నేర్చుకొనేది ఏముంటుంది" అనుకుంటాం. కాని, దాని జేజమ్మలాంటి సిచువేషన్ కూడా వెంటనే వస్తుంది.

"ఈ వ్యక్తిని మించి మనల్ని బాధపెట్టేవాడు ఇంక లైఫ్‌లో రాడు... వచ్చే పరిస్థితికి మనం ఇంక చోటిచ్చే  ప్రసక్తే లేదు" అనుకొంటాం. అతని తాతలకు తాతలాంటోడొస్తాడు.

ఇవన్నీ అనుభవం మీదే తెలుస్తాయి.

కొంతమందికి మాత్రం ఈ జ్ఞానోదయం బై డిఫాల్ట్ అయి ఉంటుందనుకొంటాను. అదృష్టవంతులు. వీరి దరిదాపుల్లోకి ఏ నాన్సెన్స్ వ్యక్తులూ, పరిస్థితులూ రాలేవు. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా వీళ్ళు అంత గుడ్డిగా దేన్నీ నమ్మరు. క్షణాల్లో విషయాన్ని తేల్చేస్తారు. ఇలాంటివాళ్లంటే నాకు చాలా గౌరవం.

కొంచెం లిబరల్‌గా, మాస్‌గా చెప్పాలంటే - ఇదే లోకజ్ఞానం.

కరోనావైరస్ పుణ్యమా అని, సుమారు గత 6 నెలల లాక్‌డౌన్ నేపథ్యంలో చాలా విషయాల్లో ఆత్మపరిశీలన చేసుకొని, బాగా ఆలోచించుకొనే అవకాశం అందరికీ దొరికింది.

లాక్‌డౌన్‌ను మించిన బోధివృక్షం లేదు. ఈసారిమాత్రం ఏదో బూడిదలోంచి లేచి దులుపుకొన్నట్టు కాకుండా... మస్తిష్కం నిజంగానే ఒక భారీ కుదుపుకు లోనయ్యింది. 

ఇది మార్పే కావచ్చు, మహాజ్ఞానోదయమే కావొచ్చు. ఖచ్చితంగా ఇంతకుముందులా మాత్రం ఉండటం జరగదు. వ్యక్తిగతంగా నేను నాలో కోరుకొంటున్న మార్పు అదే.

అయామ్ పాజిటివ్...

ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా మారిపోయాను. ఎందుకంటే, ఇంతకుముందు నేను చాలా బలహీనున్ని.  

మనోహర్ చిమ్మని గురించి


మనోహర్ చిమ్మని ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ నుంచి తెలుగు సాహిత్యంలోనూ, లైబ్రరీ అండ్ ఇన్‌ఫర్మేషన్ సైన్సెస్‌లోనూ  పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ చేశారు. పీజీ స్థాయిలో రెండు గోల్డ్ మెడల్స్ సాధించారు. జర్నలిజం, అడ్వర్టయిజింగ్ అండ్ మేనేజ్‌మెంట్ సబ్జెక్టుల్లో పీజీ డిప్లొమా చేశారు. రష్యన్ భాషలో మూడేళ్ల అడ్వాన్స్‌డ్ డిప్లొమా చేశారు. 

మనోహర్ చిమ్మని పేరుతోనూ, వివిధ కలం పేర్లతోనూ వీరు రాసిన వ్యాసాలు, ఫీచర్లు, కథలు, సీరియల్స్ మొదలైనవి దాదాపు అన్ని ప్రధాన పత్రికల్లో అచ్చయ్యాయి. రేడియోలో కూడా ప్రసారం అయ్యాయి.  రష్యన్ భాష నుంచి నేరుగా తెలుగులోకి అనువదించిన వీరి అనువాద కథలు కూడా పలు పత్రికల్లో ప్రచురితమయ్యాయి.

మనోహర్ చిమ్మని రాసిన “ఆధునిక జర్నలిజం” పుస్తకం కాకతీయ యూనివర్సిటీలో పీజీ స్థాయిలో రికమెండెడ్ బుక్స్ లిస్ట్‌లో ఉంది.  వీరు రాసిన "సినిమాస్క్రిప్టు రచనాశిల్పం" పుస్తకం 'సినిమారంగంలో ఉత్తమ పుస్తకం'గా నంది అవార్డు గెల్చుకొంది. 

గతంలో  - హెచ్ ఎం టి, నవోదయ విద్యాలయ, ఆలిండియా రేడియో వంటి మూడు కేంద్ర ప్రభుత్వ సంస్థల్లో సుమారు పదిహేనేళ్లపాటు పనిచేశారు మనోహర్ చిమ్మని. ఫిలిం డైరెక్షన్, స్క్రీన్ రైటింగ్‌లతోపాటు - ఫ్రీలాన్స్ రైటింగ్, యాడ్ ఫిల్మ్ మేకింగ్, మ్యూజిక్ వీడియో మేకింగ్, బ్లాగింగ్, సోషల్‌మీడియా ప్రమోషన్... వీరి ఇతర ప్రొఫెషనల్ ఆసక్తులు.

దర్శకరచయితగా మనోహర్ చిమ్మని ఇప్పటివరకు కల, అలా, వెల్‌కమ్, స్విమ్మింగ్‌పూల్... అని నాలుగు సినిమాలు చేశారు. ప్రస్తుతం రిస్క్-ఫ్రీ బిజినెస్ మోడెల్‌లో, కేవలం ఏటీటీలో రిలీజ్ కోసమే, ఒక సీరీస్ ఆఫ్ మైక్రో బడ్జెట్ సినిమాలను ప్లాన్ చేసి, ఆ సినిమాల ప్రిప్రొడక్షన్ పనిలో బిజీగా ఉన్నారు మనోహర్ చిమ్మని. 

email: mchimmani10x@gmail.com
WhatsApp: +91 9989578125


ఏటీటీ ఫిలిం ఇన్వెస్ట్‌మెంట్‌కు ఆహ్వానం!

సినిమా ప్యూర్‌లీ ఒక బిగ్  బిజినెస్.
దాని బేస్ క్రియేటివిటీ కావచ్చు.
కాని, టార్గెట్ మాత్రం ఖచ్చితంగా వ్యాపారమే!

తెలుగు సినిమా ఇప్పుడు అంతర్జాతీయ స్థాయికి ఎదిగింది. చూస్తుండగానే 30 కోట్ల నుంచి 100 కోట్లకు, 300 కోట్ల నుంచి 1000 కోట్లను అందుకొనే దాకా వెళ్ళింది తెలుగు సినిమా బిజెనెస్! 

కట్ చేస్తే -

కరోనావైరస్ దెబ్బకు సినిమా బిజినెస్ చిన్నబోయింది. చిన్నబోవడం కూడా కాదు, పూర్తిగా చిన్నదైపోయింది!

దాదాపు 6నెలలనుంచి థియేటర్స్ లేవు, సినిమా షూటింగ్స్ లేవు. షూటింగ్స్ కోసం ప్రభుత్వాల వెంటపడి పర్మిషన్ తీసుకున్నారు. కాని, షూటింగ్ చెయ్యాలంటే వణికిపోతున్నారు స్టార్స్. కొన్ని నిబంధనలకు లోబడి, థియేటర్స్ కూడా తెరవడానికి ఓకే అనిపించుకొన్నారు. కాని, ఓపెన్ చెయ్యాలంటే 101 టెన్షన్స్. ఓపెన్ చేసినా అంత ఈజీ కాదు. ప్రేక్షకులు ఇంతకుముందులా థియేటర్లకు రారు. 

ఈ నేపథ్యంలో - అంతకు ముందటి  OTT ప్లాట్‌ఫామ్సే ఇప్పుడొక చిన్న ట్విస్ట్‌తో  ATT లయిపోయాయి. ATT లంటే  Any Time Theater లన్నమాట! "Pay Per View" పధ్ధతిలో పాపులర్ అయిపోయిన ఈ ఏటీటీ ల్లో  ఇప్పుడు వారానికి 4 సినిమాలు రిలీజ్ అవుతున్నాయి. ఒక్క సినిమా 10 భాషల్లో కూడా రిలీజవుతోంది! కేవలం గంటల్లో లక్షలు, కోట్లు కొల్లగొడుతున్నారు!!

ఇవన్నీ మైక్రో బడ్జెట్ సినిమాలు. వందల కోట్లు, స్టార్స్ అక్కర్లేదు. చిన్న బడ్జెట్, కొత్త టాలెంట్ చాలు. తక్కువ సమయంలో ఎక్కువ లాభం గ్యారంటీ.

"శ్రేయాస్ ఈటీ" అని గూగుల్లో కొట్టండి. శ్రేయాస్ శ్రీనివాస్ ఇంటర్వ్యూ కూడా చూడండి. యూట్యూబ్‌లో ఉంటుంది. మొత్తం బిజినెస్ అర్థమైపోతుంది.  ఇలాంటి ఏటీటీలు ఇంకొన్ని రావడానికి లైన్లో ఉన్నాయి.

అందరూ హాట్ సినిమాలనే తీయాలన్న రూలేంలేదు. క్లాసిక్ కథలకు కూడా కొద్దిగా రొమాంటిక్ టచ్ ఇచ్చి హాటెస్ట్‌గా  కూడా తీయొచ్చు. ఆడియన్స్‌ను అంతకంటే ఎక్కువగా ఆకట్టుకోవచ్చు. ప్రేక్షకులను కట్టిపడేసే విధంగా ఇంకెన్నో జోనర్స్‌లో కూడా సినిమాలు తీయొచ్చు. క్రియేటివిటీకి, బిజినెస్‌కు ఆకాశమే హద్దు.

సినిమా నిర్మాణంలో ఆధునికంగా వచ్చిన డిజిటల్ టెక్నాలజీ వల్ల ఇప్పుడు బడ్జెట్‌లు చాలా తగ్గాయి. చిన్న స్థాయిలో, కొత్తవాళ్లతో సినిమాలు చేయాలనుకొనేవాళ్లకు బిజినెస్ పాయింటాఫ్ వ్యూలో ఇదొక మంచి ప్రాఫిటబుల్ అండ్ పాజిటివ్ మలుపు. మంచి రిస్క్ ఫ్రీ బిజినెస్ మోడల్ కూడా!

ఈ బిజినెస్ మోడల్‌లో ఒక్క డబ్బే కాదు, ఊహించని రేంజ్ వ్యక్తులతో సంబంధాలూ, ఓవర్‌నైట్‌లో ఫేమ్ .. ఇవన్నీ ఇక్కడే సాధ్యం.

దటీజ్ సినిమా!
దటీజ్ న్యూ బిగ్ బిజినెస్!!

ఇంకో 3 నెలల తర్వాత థియేటర్స్ పూర్తిస్థాయిలో  తెరచినా ఈ ATT/OTTల హవా ఏమాత్రం తగ్గిపోదు. ప్రేక్షకుల జీవనశైలి, ఆలోచనా విధానం లాక్‌డౌన్ తర్వాత పూర్తిగా మారిపోతుంది. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. 

అన్ని వ్యాపారాలు మూలబడిపోయిన ఈ సమయంలో, ఒక అద్భుతమైన బిజినెస్ మాడల్ ఇది. కేవలం ఏటీటీలో  రిలీజ్ కోసమే, ఒక సీరీస్ ఆఫ్ మైక్రో బడ్జెట్ సినిమాలను నేను ప్లాన్ చేసి, పని ప్రారంభించాను.

ఈవైపు నిజంగా, సీరియస్‌గా ఆసక్తి ఉన్న లైక్‌మైండెడ్ ఇన్వెస్టర్స్ మాత్రమే నన్ను వెంటనే సంప్రదించొచ్చు.

కలిసి పనిచేద్దాం! కలిసి ఎదుగుదాం!!

మనోహర్ చిమ్మని 

email: mchimmani10x@gmail.com
WhatsApp: +91 9989578125



Saturday, 5 September 2020

"గ్లామర్" e-book ఫ్రీగా ఎందుకు? ఎవరికోసం?


ఈ e-book కేవలం సినిమాల్లోకి రావాలనుకొనే ఔత్సాహికులకు మాత్రమే. ఏమైనా సరే, సినిమాల్లోకి దూకాల్సిందే అనుకొనే "గో గెటిట్" టైప్ రెనగేడ్స్‌కు మాత్రమే. సినిమా అంటే పడిచచ్చే పిచ్చోళ్లకు మాత్రమే. 

కట్ చేస్తే -

సినిమా ఫీల్డులో అవకాశం దొరకటమే చాలా చాలా కష్టం. ఇక డబ్బులు రావటం అనేది... మీరు ఏదో ఒక స్థాయిలో గుర్తింపబడి నిలదొక్కుకొనేవరకు దాదాపు జీరో. 

ఇది చాలామంది కొత్తవాళ్లకు తెలియని విషయం.

సినిమాలో చాన్స్ దొరికితే చాలు, లక్షల్లో డబ్బు వస్తుంది అనుకొంటారు. నిజానికి చాలా సందర్భాల్లో అలాంటి చిన్న చాన్స్ దొరకడానికే చాలా డబ్బు ఖర్చుపెట్టుకోవాల్సి ఉంటుంది. హీరో స్థాయి పాత్రలకయితే బడ్జెట్‌లో కొంతభాగం పెట్టుబడిగా పెట్టాల్సి ఉంటుంది. 

ఇది కూడా చాలామంది కొత్తవాళ్లకు తెలియని విషయం.

సినిమాలో చాన్స్ దొరకగ్గానే సరిపోదు. అది హిట్ కావాలి. మీరు గుర్తింపబడాలి. అప్పుడుమాత్రమే మీకు వేరే సినిమాల్లో మళ్లీ అవకాశాలొస్తాయి. లేదంటే, బ్యాక్ టూ సేమ్ పొజిషన్!

మళ్ళీ మొదటినుంచి "ఒక్క చాన్స్" కోసం  వెతుక్కోవాల్సిందే. 

సాధారణంగా పెద్ద బ్యానర్స్ కొత్తవాళ్లకు అవకాశం ఇవ్వవు. చిన్న బడ్జెట్‌ సినిమా నిర్మాతలు, దర్శకులు మాత్రమే కొత్తవాళ్లను తీసుకుంటారు. వాళ్లకున్న బడ్జెట్ పరిమితుల్లో కొత్త ఆర్టిస్టులకు రెమ్యూనరేషన్స్ ఇచ్చే పరిస్థితి ఉండదు. ఈ వాస్తవాన్ని కొత్తవాళ్లు గుర్తించకుండా, మరోవిధంగా అనుకుంటారు: "మాతో పనిచేయించుకుంటున్నారు, కాని, డబ్బులివ్వట్లేదు" అని!


ఇంకొందరు కొత్తవాళ్లు అనే మాటలు మరీ జోక్‌గా, చైల్డిష్‌గా ఉంటాయి: "నాకు డబ్బులు ఇవ్వకపోయినా ఫర్వాలేదు సార్, ఫ్రీగా చేస్తాను మీకు... చాన్స్ ఇవ్వండి చాలు" అని!!

ఇక దీన్ని బట్టి మీరే బాగా అర్థంచేసుకోవచ్చు. వాస్తవానికి దూరంగా ఇలా ఆలోచించేవాళ్లకు అసలు చాన్స్ ఎప్పటికైనా వస్తుందా?! 

వీళ్లంతా చదువుకున్నవాళ్ళు… ఫీల్డుతో అసలు సంబంధంలేనివాళ్ళు. కాని, ఫీల్డులో ఉన్నవాళ్లకంటే ఎక్కువ విషయాలు చెప్తారు ఫీల్డు గురించి!  

ఫీల్డుతో అంతో ఇంతో టచ్‌లో  ఉన్నవాళ్లకే జెర్క్ ఇచ్చేలా ఉంటాయి వీళ్ల మాటలు. 

"ఫీల్డులో నేను లేను... నేనే గాని ఉంటే చూపించేవాన్ని అసలు సినిమా అంటే ఎలా ఉండాలో!"

ఈరేంజ్‌లో ఉంటాయి వీళ్ల మాటలు.

అసలు దిగితే కదా తెలిసేది?


కొంతమంది ఎలాగో దిగిపోతారు.
బొమ్మ కనిపిస్తుంది.
నానా కష్టాలు పడతారు.
సగం జీవితం సంకనాకిపోతుంది.
కొంతమంది విషయంలో మొత్తం పోతుంది. 

ఫీల్డు బయట ఉండి, ఫీల్డు గురించి ఏదేదో ఊహించుకొని, ఒక ప్లానింగ్ లేకుండా వచ్చేసి ఇబ్బందిపడే కొత్తవాళ్లు, ముందు ఫీల్డు గురించి కొన్నయినా బేసిక్స్ తెలుసుకోవడం అవసరం. 

కట్ చేస్తే -

ఫిలిం ఇండస్ట్రీ గురించి, ఫిలిం మేకింగ్ గురించీ... ఫీల్డులో ఉన్నవాళ్లకంటే, బయటివాళ్లే ఎక్కువగా కథలు కథలుగా చెప్పే రోజులివి. 

ఇండస్ట్రీలోకి రావాలనుకొనే కొత్తవాళ్ళు ఇలాంటివాటి ప్రభావాలకు పడిపోకూడదు. మిస్‌గైడ్ కాకూడదు. అవగాహనాలోపంతో ఇండస్ట్రీలోకొచ్చి అనవసరంగా ఇబ్బందులు పడకూడదు. డబ్బూ, సమయం వృధా చేసుకోకూడదు. 

ఈ పాయింటాఫ్ వ్య్యూలోనే నేనొక చిన్న ఈబుక్ రాశాను.

చాలా క్లుప్తంగా, కావల్సినంత క్లారిటీతో, మరీ సీరియస్‌గా కాకుండా, ఒక లైటర్‌వీన్ టోన్‌లో రాశాను. 

సినిమా కష్టాలూ సుఖాలూ రెండూ ఈ e-book లో చెప్పాను. సరైన ప్లానింగ్‌తో ఎంటరైతే ఒక్క కష్టం కూడా మీ జోలికి రాదు. ఏముందిలే అని కేర్‌లెస్‌గా దూకేస్తే మాత్రం మీరూహించని కష్టాలు తప్పవు. 


పుస్తకాన్ని 20 నిమిషాల్లో చదివేసెయ్యొచ్చు.

తర్వాత ఒక 24 గంటలు సమయం తీసుకోండి. అప్పుడు ఆలోచించండి. ఫైనల్‌గా ఒక నిర్ణయం తీసుకోండి. మీ నిర్ణయం ఏదైనా సరే, మీరు తప్పక గెలుస్తారు. 

ఈ FREE e-book కేవలం సినిమాల్లోకి రావాలనుకొనే ఔత్సాహికులకు మాత్రమే. ఏమైనా సరే, సినిమాల్లోకి దూకాల్సిందే అనుకొనే "గో గెటిట్" టైప్ రెనగేడ్స్‌కు మాత్రమే. సినిమా అంటే పడిచచ్చే పిచ్చోళ్లకు మాత్రమే. 

పుస్తకం పేరు...

గ్లామర్ -
సినీఫీల్డులోకి ఎందుకు వెళ్లకూడదు?
ఎందుకు వెళ్ళితీరాలి? 

Price: FREE

e-book కావాలనుకొనే ఔత్సాహికులు -

మీ పేరు:
వయస్సు:
చదువు:
సోషల్ మీడియా లింక్స్:
పూర్తి అడ్రస్:
మొబైల్ నంబర్:

... తెలుపుతూ నాకు ఈమెయిల్ / వాట్సాప్  చెయ్యండి. 24 గంటల్లో  నేనే స్వయంగా మీకు
e-book మెయిల్ / లేదా వాట్సాప్ చేస్తాను. 

ఆల్ ద బెస్ట్.

My email: mchimmani10x@gmail.com
WhatsApp: +91 9989578125 

Thursday, 3 September 2020

బ్లాగింగ్ నిజంగానే తగ్గిందా?


నేను ఫాలో అవుతున్న టిమ్ ఫెర్రిస్, జేమ్స్ ఆల్టుచర్ వంటి హార్డ్‌కోర్ బ్లాగర్ల విషయంలో అలాంటిదేం కనిపించలేదు నాకు. ఇలాంటి చాలామంది బ్లాగింగ్‌లో ఇంకా ఇంకా కొత్తపుంతలు తొక్కుతూ, ముందుకే దూసుకెళ్తున్నారు. 

తెలుగు బ్లాగుల విషయంలో నాకు తగినంత అవగాహన లేదు అని చెప్పుకోడానికి కొంత ఇబ్బందిగానే ఉన్నా, మాలిక ద్వారా అప్పుడపుడూ చూస్తూనే ఉన్నాను. చాలా మంది తెలుగు బ్లాగర్ల పోస్టులు దాదాపు రెగ్యులర్‌గా ఉంటున్నాయి.   

లైటర్వీన్/ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ కేటగిరీలో ఎవరైనా ఒకటి రెండు తెలుగు బ్లాగులు నాకు సూచించగలరా? ... థాంక్స్ ఇన్ అడ్వాన్స్! 

కట్ చేస్తే -

కరోనా లాక్‌డౌన్ నేపథ్యంలో థియేటర్లు మూతపడ్డాక, సినిమారంగంలో చాలా మార్పులు రాబోతున్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో, లాక్‌డౌన్‌లో ఇంకాస్త రిలీఫ్ వచ్చాక, టాప్ ప్రయారిటీలో వరుసగా సినిమాలు చేయాలనుకొంటున్నాను. అది కూడా కేవలం ఏటీటీలకే. 

ఇకనించీ నా బ్లాగులో సినిమాలకు సంబంధించిన పోస్టులు మరింత ఎక్కువగా ఉంటాయి. మధ్యలో అప్పుడప్పుడూ సెల్ఫ్ మోటివేషన్ కోసం కొన్ని పర్సనల్ డెవలప్‌మెంట్ పోస్టులు కూడా ఉండొచ్చు. 

ఆమధ్య ఒక యూట్యూబ్ టాక్‌షో కూడా ప్రారంభించాలని అనుకున్నాను కాని, వాయిదావేసుకున్నాను. 

చదివే అలవాటు మనలో పోకుండా ఉండాలన్నది నా కోరిక. రాయడం, చదవటంలో ఉన్న ఆనందం యూట్యూబుల్లో వీడియోలు చూస్తే నాకు రాదు. 

డిజిటల్‌గా ఎన్ని డెవలప్‌మెంట్స్ వచ్చినా... రాయటం, చదవటం, ఫిజికల్ పుస్తకాల ప్రచురణ/వాటికి ఆదరణ ఏమాత్రం తగ్గలేదని లేటెస్ట్ అంకెలు చెబుతున్నాయి. ఇదిలాగే కొనసాగుతుందని నా నమ్మకం. 

Monday, 31 August 2020

మన దర్శకులు ముంబై హీరోయిన్స్‌నే ఎందుకు ఇష్టపడతారు?

తెలుగులో 100 సినిమాలు రిలీజైతే, వాటిలో 90 సినిమాల్లో నాన్-తెలుగు హీరోయిన్స్, ముంబై హీరోయిన్సే ఉంటారన్నది కాదనలేని నిజం. ఎందుకలా అన్న ప్రశ్నకు సుత్తిలేకుండా సూటిగా పది బులెట్ పాయింట్స్ రూపంలో చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తాను:

> నిజానికి ముంబై హీరోయిన్స్ అందరూ ముంబై వాళ్లు కానే కారు. దేశంలోని అన్ని రాష్ట్రాల నుంచి అక్కడికి వచ్చి మోడలింగ్‌ చేసుకుంటున్నవాళ్లు వాళ్లంతా. ఫ్యాషన్‌కూ, మోడలింగ్‌కూ, యాడ్ మేకింగ్‌కూ ముంబై ప్రధాన కేంద్రం కాబట్టి, అవకాశాలు అక్కడే ఎక్కువ కాబట్టి వీళ్లంతా ముందు అక్కడ ల్యాండ్ అయిపోతారు. వాళ్లల్లో కొందరు సినిమాలకూ ట్రై చేస్తుంటారు హీరోయిన్ అయిపోవాలని. సో, మనం ముంబై నుంచి దిగుమతి చేసుకున్న, చేసుకుంటున్న ముంబై హీరోయిన్లలో దాదాపు అన్ని రాష్ట్రాలవాళ్లూ ఉన్నారు. మన తెలుగువాళ్లతో సహా!

> ఇక్కడ ముంబైని ఒక ప్రాంతంగా నేను చూడటం లేదు. ఒక అడ్వాన్స్‌డ్ మీడియా కేంద్రంగా చూస్తున్నాను. మోడలింగ్, ఫిలిం యాక్టింగ్‌లకు సంబంధించినతవరకూ అక్కడ ఒక డిసిప్లిన్ ఉంటుంది. ఒక ప్రొఫెషనలిజం ఉంటుంది.

> మగ అయినా, ఆడ అయినా... సినీ ఆర్టిస్టులు కావాలనుకొనేవారికి నటనతోపాటు మంచి శరీర సౌష్టవం, ఎప్పుడూ అందంగా ఆరోగ్యంగా కనిపించడమే వారి ప్రధాన ఆస్తి అని చాలామంది గుర్తించరు. ఈ నిజం యాక్టింగ్‌ను సీరియస్‌గా తీసుకొన్నవారికి మాత్రమే తెలుస్తుంది. ముంబైలో ఆడిషన్స్‌కు వచ్చే కొత్త హీరోయిన్లు ఈ విషయంలో సంపూర్ణమైన స్పృహ కలిగి ఉంటారు.

> ఆడిషన్స్‌కు వచ్చే ముంబై అమ్మాయిల్లో నూటికి నూరు శాతం మంది అన్ని విధాలుగా ప్రొఫెషనల్స్ అంటే అతిశయోక్తికాదు. నటన, డాన్సు, సినీ ఫీల్డు పట్ల ఒక ప్యాషన్, అవగాహన అన్నీ ఉంటాయి. హీరోయిన్‌గా తాను సెలక్టు కావాలనీ, అయితే చాలనీ.. ముందు ఆ విషయం మీదే వాళ్ల ఫోకస్ ఉంటుంది. అంత అద్భుతంగా ఆడిషన్స్‌లో తమ ఉనికిని ఫీలయ్యేలా పర్‌ఫామ్ చేస్తారు.

> బాడీ సెన్స్, యాక్టింగ్, గ్రూమింగ్ విషయంలో ముంబై హీరోయిన్లు వేలు, లక్షలు ఖర్చుపెట్టి ఎంతో శిక్షణ తీసుకొంటారు. ఎప్పటికప్పుడు అప్‌డేట్ అవుతుంటారు. వారితో పోలిస్తే, ఈ విషయంలో ఇక్కడ దాదాపు జీరో.

> ఇక్కడ పాయింటు అమ్మాయిలు ఎక్కడి వాళ్లు అన్నది కానే కాదు. వాళ్లు ఎంత ప్రొఫెషనల్స్ అన్నదే పాయింటు. ముంబై అన్న మాట రావటానికి కారణం... అక్కడ కేంద్రీకృతమై ఉన్న అమ్మాయిలంతా పక్కా ప్రొఫెషనల్స్ కావటమే. నిజానికి, అలాంటి ప్రొఫెషనలిజం ఉన్నవాళ్లే సినిమాకు పనికి వస్తారు... సినీ ఫీల్డులో నిలదొక్కుగోగలుగుతారు.

> "ముంబై వాళ్లకే ఎక్కువ డబ్బు ఇస్తారు, ఇక్కడి అమ్మాయిలకు అంత రేంజ్‌లో ఇవ్వరు" అనేది కూడా కేవలం ఒక అపోహే. సక్సెస్, టాలెంట్ ఎక్కడుంటే అక్కడ డబ్బు అదే వెంటపడుతుంది. వాళ్లు ముంబై నుంచి వచ్చారా, హైద్రాబాద్ వాళ్లా అనేది ఎవ్వరూ చూడరు. మన జయప్రద, శ్రీదేవిలు ముంబై వెళ్లి జెండా ఎగురవేశారు. అక్కడి హీరోయిన్లకు కనీసం ఒక దశాబ్దం పాటు నిద్రలేకుండా చేశారు. కళాకారులకు ప్రాంత భేదాలు ఉండవు. ప్రొఫెషనలిజం ముఖ్యం.

> సినీఫీల్డులో ఆయా హీరోహీరోయిన్స్‌కు ఉన్న మార్కెట్, డిమాండును బట్టి వారి రెమ్యూనరేషన్స్ ఉంటాయి తప్ప "వాళ్లు ముంబైవాళ్ళు" అని రెమ్యూనరేషన్స్ ఎక్కువగా ఇవ్వరు.

> సినిమాలో ఒక లిప్ లాక్ సీన్ ఉందనుకోండి. ఇక్కడి హీరోయిన్స్‌ను ఒప్పించడం కష్టం. అలాగే, ఇప్పటి ట్రెండ్‌కు అనుగుణంగా చిన్న చిన్న టాప్స్, టైట్స్, లెగ్గీస్, షార్ట్స్, మిడ్డీస్, మినీస్... వేయడానికి మనవాళ్లల్లో 90 శాతం మంది ఒప్పుకోరు. ఇక స్విమ్ సూట్, వెట్ డ్రెస్ అన్నామా...  అంతే. నేనిక్కడ థర్డ్ గ్రేడ్ సినిమాల గురించి మాట్లడ్డం లేదు. ఇవన్నీ ఉన్నాయని.. రాజ్ కపూర్, విశ్వనాథ్, మణిరత్నం, గౌతం మీనన్ లాంటి వాళ్లు తీసిన చిత్రాల్ని చెత్త సినిమాలనలేం.

> ఇదంతా ఒక ఎత్తయితే, మన హీరోయిన్ల పేరెంట్స్ కొందరు చాలా డిమాండింగ్ గా అడిగేదొకటుంది. " మీ సినిమాలో మా అమ్మాయి వేసే డ్రెస్సులన్నీ మాకు ముందే చూపించండి. అవి చూశాకే మేం ఓకే చెప్తాం" అని! సినీ ఫీల్డు పట్ల, నటన పట్ల అవగాహనా రాహిత్యం, ప్రొఫెషనలిజం లేకపోవటం ఇలాంటి ఇబ్బందులకు కారణాలు. అనవసరంగా ఎందుకొచ్చిన కష్టాలు.. 'అంత అవసరమా' అని ఏ డైరెక్టరయినా అనుకోవటంలో తప్పులేదు. కోట్లరూపాయల ఇన్వెస్ట్‌మెంట్స్‌తో ఆటలాడలేరుగా!

కట్ చేస్తే -

హీరో అయినా, హీరోయిన్ అయినా అవ్వాలంటే చాలా కృషి చేయాల్సి ఉంటుంది. ఆ కృషి లేకుండానే సెలబ్రిటీ స్టేటస్, ఆ లైఫ్‌స్టయిల్ కావాలనుకోవడంలో అర్థంలేదు. 

ముంబై స్థాయిలో ఇక్కడి అమ్మాయిలు హీరోయిన్స్‌గా తయారవ్వాలి అంటే చాలా పరిస్థితులు వారికి అనుకూలించాలి. కుటుంబం నుంచి ప్రోత్సాహం కూడా ఉండాలి. ఇదంతా ఇక్కడి సంస్కృతిలో ఇప్పట్లో అంత ఈజీ కాదు. 

ఇవన్నీ ఎలా ఉన్నా, ఇలాంటి వ్యతిరేక పరిస్థితుల్లోంచి కూడా కొత్తగా ఇంకో శ్రీదేవి, జయప్రద లాంటి తెలుగు హీరోయిన్స్ మళ్లీ త్వరలోనే వస్తారని నాకు గట్టి నమ్మకం.