Wednesday, 13 November 2019

ఆన్‌లైన్‌లో ఇప్పుడు ఏదైనా సాధ్యమే!

ఎప్పటినుంచో అనుకుంటున్న ఒక ఆలోచనకు ఇప్పుడు ఒక రూపం తెచ్చాను. ఆచరణలో పెట్టాను.

ప్రతిస్పందన కూడా బాగుంది.

థాంక్స్ నాకు నేనే చెప్పుకోవాలి. ఇప్పటికయినా ఈ విషయంలో పూనుకున్నందుకు! :)

సో, నాకెంతో ఇష్టమైన ఇంకోపనిని ఇవ్వాళే, కొంచెం సీరియస్‌గా, పూర్తి కమిట్‌మెంట్‌తో మొదలెట్టాను:

ఫిల్మ్ స్కూల్ ఆన్‌లైన్!

పెద్ద పెద్ద కోర్సులు, ప్రాజెక్టుల్నే ఇప్పుడు చాలా సింపుల్‌గా ఆన్‌లైన్‌లో విజయవంతంగా పూర్తిచేస్తున్నారు. అలాంటిది ఫిల్మ్ కోచింగ్ ఎందుకు సాధ్యం కాదు?

ఆల్రెడీ న్యూయార్క్ ఫిల్మ్ అకాడెమీ లాంటివి యూ యస్ లో ఎప్పటినుంచో ఉన్నాయి. అయితే వాటి నేపథ్యం, శిక్షణాపధ్ధతి వేరు. మన తెలుగు ఇండస్ట్రీకి అవసరమైన శిక్షణ పూర్తిగా వేరు.

ఈ పాయింటాఫ్ వ్యూలోనే ప్రధానంగా నేను కొత్తవారికి కోచింగ్ ఇవ్వదల్చుకున్నాను.

ఫిల్మ్ కోచింగ్ పట్ల ఆసక్తి ఉన్నా, ఫిల్మ్ స్కూల్‌కు వెళ్లడానికి సమయం లేని విద్యార్థులకు, వర్కింగ్ పీపుల్‌కు, హైద్రాబాద్‌కు రాలేనివారికి, ఆల్రెడీ ఇండస్ట్రీలో తిరుగుతూ అక్కడి వాస్తవాలు తెలుసుకుంటున్నవారికి, వెంటనే సినీ ఫీల్డులోకి ప్రవేశించాలనుకొనే ఔత్సాహికులు ప్రతి ఒక్కరికీ... నా కాన్సెప్ట్ బాగా ఉపయోగపడుతుందని నా నమ్మకం.

ఈ ఆన్‌లైన్ కోచింగ్‌లో అత్యధికభాగం ఈమెయిల్స్, వీడియో కాలింగ్, ఫోన్ కాల్స్ ద్వారా ఉంటుంది కాబట్టి చాలా తక్కువమంది స్టుడెంట్స్‌ను మాత్రమే తీసుకోగలుగుతాను.

'Manohar Chimmani Film School Online' కు సంబంధించిన నా యాడ్‌ / బ్లాగ్ పోస్టులో చెప్పినట్టు... ఈ అవకాశం నేను "ఎన్నిక చేసిన కొద్దిమందికి మాత్రమే!"

పూర్తి వివరాలకోసం ఈ లింక్ క్లిక్ చేయండి:  https://tinyurl.com/y3om9ca5

బెస్ట్ విషెస్... 

Tuesday, 12 November 2019

వన్ వే

నాకు తెలిసి 'సినిమా కష్టాలు' పడకుండా ఇండస్ట్రీలో పైకివచ్చినవారు లేరు!

ఎంత సినిమా బ్యాగ్రౌండ్ ఉన్నా సరే, ఎంత డబ్బున్నా సరే, ఎంతో టాలెంట్ ఉండి మరెంతో టాప్ రేంజ్‌లోకి వచ్చినా సరే .. ఏదో ఒక టైమ్‌లో, ఏదో ఒక రూపంలో ఈ సినిమా కష్టాలనేవి ఈ రంగంలో ఉండేవాళ్లను తప్పక ఎటాక్ చేస్తాయి.

ఈ స్టేట్‌మెంట్‌కు ఎలాంటి రిలాక్సేషన్ లేదు. ఉండదు.

ఒక టాప్ రేంజ్ హీరోగా తన సినిమాలతో దేశాన్ని ఉర్రూతలూగించిన ది గ్రేట్ అమితాబ్ బచ్చన్ నివసించే ఇంటిని బ్యాంక్ వాళ్లు వేలానికి పెట్టే పరిస్థితి వచ్చింది ఒక దశలో.

అప్పటికే సూపర్ డూపర్ హిట్స్ ఇచ్చి, బాగా సంపాదించి, ఇంకా అదే రేంజ్‌లో సినిమాలు చేస్తున్న సమయంలోనే దర్శకుడు పూరి జగన్నాథ్ సుమారు 85 కోట్లు పోగొట్టుకొని ఆర్థికంగా ఒక్కసారిగా మైనస్‌లోకి వెళ్లిపోయాడు. మొన్నీమధ్యకూడా "ఇస్మార్ట్ శంకర్" కు ముందు, పూరీ దగ్గర యాభై వేలుకూడా లేని పరిస్థితి గురించి కొన్నిరోజులక్రితం ఆయన పుట్టినరోజునాడు ఒక కార్యక్రమంలో ఛార్మి ఎంతో ఎమోషనల్‌గా చెప్పింది. 

భాయ్‌జాన్ బజ్‌రంగ్, బాహుబలి వంటి భారీ హిట్స్‌తో చరిత్ర సృష్టించిన రచయిత విజయేంద్రప్రసాద్, అప్పట్లో చదివించే స్థోమతలేక తన కొడుకు రాజమౌళి చదువుని ఇంటర్‌మీడియట్‌తోనే ఆపేశారు.

ఒక ట్రెండ్ సెట్టర్ సినిమా ఇచ్చి చరిత్ర సృష్టించిన తర్వాత కూడా, ఒక మేవరిక్ దర్శకుడు, ఆయన టీమ్ .. తమ సొంత బేనర్లో మరో సినిమా చేస్తున్న సమయంలో .. లంచ్‌కి డబ్బుల్లేక బండిమీద రేగుపళ్లు కొనుక్కుని తిన్నారంటే నమ్ముతారా?

ఇలా ఎన్నయినా ఉదాహరణలు ఇవ్వగలను.

దీన్నిబట్టి అసలు సక్సెస్‌లు లేనివారి కష్టాలు ఏ రేంజ్‌లో ఉంటాయో ఎవరైనా చాలా ఈజీగా ఊహించవచ్చు.

సినిమా కష్టాలకు సక్సెస్, ఫెయిల్యూర్స్ అనేవాటితో అస్సలు సంబంధం ఉండదు అని చెప్పడమే ఇక్కడ నా పాయింట్. మరో ముఖ్యమైన పాయింట్ ఏంటంటే -

సినిమాల్లోకి ఎంట్రీనే ఉంటుంది. ఎక్జిట్ మన చేతుల్లో ఉండదు!

సినిమా ఎవ్వర్నీ వదలదు, దీన్లోకి ఎంటరయినవాడు సినిమానీ వదల్లేడు!!

ఇది నిజం... నేనెప్పుడూ సినిమాఫీల్డులోకి పూర్తిస్థాయిలో దిగలేదు. అయినా సరే, దీన్లోంచి బయటపడాలంటే ఇప్పుడు నాకు జేజమ్మ కనిపిస్తోంది.

దటీజ్ సినిమా.

ఇక... పైనరాసిన మొత్తానికి ఒక పాజిటివ్ ఎపిలోగ్ ఏంటంటే ...

సినిమాను ఒక పక్కా క్రియేటివ్ బిజినెస్‌గా, ఒక ప్రొఫెషన్‌గా మాత్రమే తీసుకొని, ఆ పరిధిలోనే కొన్ని ప్రాథమిక జాగ్రత్తలు, నియమాలు పాటిస్తే మాత్రం ఏ కష్టాలూ ఉండవు.

బాగా సంపాదించొచ్చు కూడా! 

స్పిరిచువల్‌గా చెప్పాలంటే... ఒక రకమైన 'డిటాచ్‌డ్ అటాచ్‌మెంట్.'

అయితే ఇది చెప్పినంత సులభం కాదు. అందరివల్ల కూడా కాదు.

ఒక సరైన గైడ్ లేదా మెంటర్ ఉంటే తప్ప...    

Friday, 8 November 2019

50 ఏళ్ల 'అమిత్ జీ' కి శుభాకాంక్షలు!

మన క్రిష్ణానగర్, ఫిలిమ్‌నగర్ వీధుల్లో పోర్ట్‌ఫోలియో ఫోటోలు పట్టుకొని తిరిగే వందలాదిమంది ఔత్సాహిక కొత్త హీరోల్లాగే, అమితాబ్ బచ్చన్ కూడా ముంబైలో సినిమా ఆఫీసులచుట్టూ ఫోటోలు పట్టుకొని తిరిగాడు.

సినిమా ఇండస్ట్రీలో ఆయనకెవరూ చుట్టాల్లేరు. తెలిసినవాళ్లు లేరు. ఎవరి రికమండేషన్ లేదు.

బక్కగా పొడుగ్గా ఉన్న అమితాబ్‌ను చూసి, "నువ్వు హీరో ఏంటి?" అని చాలామంది ఆయన ముఖం మీదే అన్నారు.

అమితాబ్ గొంతును "ఇదేం గొంతు?" అని అసలెవ్వరూ నచ్చలేదు.

1968లో, ఇప్పుడీ బ్లాగ్‌లో మీరు చూస్తున్న ఫోటోతో, ఒక హిందీ సినిమాలో అవకాశంకోసం మొదటిసారిగా వెళ్లిన అమితాబ్‌ను రిజెక్ట్ చేశారు.

50 సంవత్సరాల తర్వాత, ఇప్పుడు, అదే ఫిలిం ఇండస్ట్రీలో ఒక లెజెండ్‌గా అత్యున్నత పురస్కారం "దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే అవార్డు"ను అందుకుంటున్నాడు అమితాబ్.

ఒక్క భారతదేశంలోనే కాదు, అమితాబ్‌కు అభిమానులు ప్రపంచవ్యాప్తంగా కోట్లాదిమంది ఉన్నారు.

తన అభిమాన హీరో అమితాబ్‌ను కలవడంకోసం,  ఒక రష్యన్ యువతి 27 ఏళ్లు ఓపిగ్గా డబ్బు కూడబెట్టుకొని, ఇండియా వచ్చి అమితాబ్‌ను కలిసివెళ్లింది. డబ్బుకోసం అన్నేళ్లు ఓపిక పట్టలేని ఇంకో రష్యన్ యువతి ఏకంగా డ్రగ్స్ డీల్ చేస్తూ పట్టుపడింది. విషయం తెలిసిన అమితాబ్ ఆ అమ్మాయిని ఓదారుస్తూ మెసేజ్ పంపాడు.

Nothing but Spiritual Connection.

రజనీకాంత్, చిరంజీవి లాంటివాళ్లు స్వశక్తితో సూపర్ స్టార్లు, మెగాస్టార్లు అయ్యారంటే అమితాబ్ బచ్చనే ఇన్స్‌పిరేషన్.

దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే అవార్డుకు అమితాబ్‌ను ఏకగ్రీవంగా ఎన్నుకోవడంలో పెద్ద ఆశ్చర్యంలేదు.

76 ఏళ్ల వయసులో, ఇప్పటికీ యాక్టివ్‌గా తన స్థాయి తగ్గకుండా సినిమాల్లో నటిస్తూ, "కౌన్ బనేగా కరోడ్‌పతి" వంటి టీవీ ప్రోగ్రాంలు చేస్తూ, వందలాది యాడ్స్ చేస్తూ రోజూ యమ బిజీగా ఉంటున్న 'బిగ్‌ బీ' కి  వయస్సు అంటే ఒక అంకె మాత్రమే!

సరిగా 50 ఏళ్ల క్రితం, 7 నవంబర్ 1969 నాడు, అమితాబ్ నటించిన "సాత్ హిందుస్థానీ" రిలీజ్ అయింది.

నటుడిగా 50 ఏళ్లు పూర్తిచేసుకున్న సందర్భంగా బిగ్ బీ కి శుభాకాంక్షలు.   

Tuesday, 5 November 2019

ఒకటికి నాలుగుసార్లు ఎందుకు ఆలోచించాలి?

"One stupid mistake can change everything."

అప్పటిదాకా సాఫీగా సాగుతున్న జీవితం ఒక్కసారిగా ఒక్క కుదుపుతో ఆగిపోతుంది.

అలాంటి కుదుపుని మనం కలలో కూడా ఊహించం. కానీ, అదలా జరుగిపోతుంది. ఏం చెయ్యలేం. ఏం చేసినా ఆగినచోటనుంచి కదలలేం. లాజిక్కుండదు. మనకే నమ్మశక్యం కాకుండా ఉంటుంది. వందకి వంద శాతం అన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకున్నా, అసలిలా ఎలా జరిగిందన్నది అర్థంకాదు.

చిన్నదయినా, పెద్దదయినా... ఏదైనా ఒక పని గురించి ఏ ఒక్కరిమీదనో, ఒకే ఒక్క సోర్స్ మీదనో నమ్మకం పెట్టుకొని నిర్ణయం తీసుకోవడం సరైనది కాదు. ఆ వ్యక్తిగాని, ఆ సోర్స్ గానీ అత్యంత నమ్మకమైనవే కావచ్చు.

కాని, అనుకున్న విధంగా ఆ ఒక్క సోర్స్ పనిపూర్తిచెయ్యలేకపోతే? ఆ వ్యక్తి సామర్థ్యం ఆ సమయానికి పనికిరాకుండాపోతే?

పని కాదు.

జీవితంలో అత్యంత విలువైన సమయం ఎంతో వృధా అయిపోతుంది.

అప్పుడు నువ్వొక్కడివే కాదు బాధపడేది. అప్పటిదాకా నీమీద నమ్మకం పెట్టుకొన్న, నీమీద ఆధారపడివున్న ఎన్నో సంబంధాలు దెబ్బతింటాయి. 

వ్యక్తిగతంగా ఒక విషయంలో, వృత్తిపరంగా మరొకవిషయంలో ఇలాంటి కుదుపుని నేననుభవించాను. జీవితంలోని ఏదో ఒక దశలో ప్రతి ఒక్కరూ అనిభవిస్తారు.

కొంచెం ముందూ వెనకా. అంతే. 

అందుకే... కాలిక్యులేటెడ్ రిస్కులు కూడా అప్పుడప్పుడు లెక్కకు అందకుండా దెబ్బకొడతాయన్న నిజం మనం గుర్తుపెట్టుకోవాలి.   

ఒక్క ఐడియా జీవితాన్నే మార్చేసినట్టు, ఒక్కోసారి ఒక్క ఐడియానే జీవితాని అల్లకల్లోలం చేస్తుంది.

ఐడియా ఏదైనా సరే, దాన్ని ఆచరణలో పెట్టేముందు ఒకటికి నాలుగుసార్లు ఆలోచించాలి. మనకు నమ్మకం ఉన్న నలుగురితో కలిసి చర్చించి నిర్ణయం తీసుకోవాలి. లేదంటే తర్వాత బాధపడటానికి కూడా వీల్లేనన్ని కష్టాలలో మునిగితేలాల్సి రావచ్చు.

"If you do 99 things correct, and 1 thing incorrect, people will ignore the 99, and spread the 1 mistake." 

Sunday, 3 November 2019

జీవితంలో ఏం జరిగినా జాంతానై

మనల్ని అన్‌కండిషనల్‌గా సరెండర్ చేయించగలిగే శక్తి ఈ ప్రపంచంలో రెండే రెండు విషయాలకు ఉంది:

ఒకటి దేవుడు.

రెండోది డబ్బు.

జీవితంలో ఏం జరిగినా జాంతానై... డబ్బు డబ్బే!

ఈ ఒక్కవిషయంలో ఎలాంటి ఫీలింగ్స్‌కు తావులేదు. బంధువులైనా, మిత్రులైనా, శత్రువులైనా, శ్రేయోభిలాషులైనా.

ఎవరైకైనా సరే, అనుభవిస్తేనేకానీ తెలీని నిజం మన జీవితంలో ఇదొక్కటే.

డబ్బుదగ్గర ఏ లాజిక్కులూ, ఏ నమ్మకాలూ, ఏ వ్యక్తిత్వాలూ, ఏ రిలేషన్లు పనిచేయవు. నిలవవు.

మన అనుభవంలోకి వచ్చేవరకూ ఈ నిజాన్ని మనం అస్సలు నమ్మలేం.

అద్భుతమైన స్నేహసంబంధాలు, బంధుత్వాలు, ప్రేమలూ, వ్యామోహాలు కూడా కేవలం డబ్బుదగ్గరే చిన్న పరీక్షకు కూడా నిలబడవు. నిలువునా కూలిపోతాయి.

ఈ రేంజ్‌లో మనుషుల మధ్య పరీక్షలు పెట్టే శక్తి ఒక్క డబ్బుకి మాత్రమే ఉంది. 

'డబ్బుదేముందిరా బై' అంటారు కొందరు.

చాలా ఉంది.

దేవుడి గుడికి వెళ్లాలన్నా డబ్బు కావాలి. ఆధ్యాత్మికానందంలో మునిగితేలాలన్నాడబ్బు కావాలి.  ప్రశాంతంగా ఒక స్థాయిలో జీవితం గడపాలన్నా డబ్బు కావాలి. కప్పు చాయ్ త్రాగాలన్నా డబ్బు కావాలి. తీసుకున్న అప్పు తిరిగి ఇవ్వాలన్నా డబ్బుకావాలి.

దటీజ్ ద పవరాఫ్ డబ్బు!

ఈ వాస్తవాలు తెలుసుకొనేటప్పటికి చాలామంది విషయంలో చాలా లేటయిపోతుంది.

జీవితంలో తనకు కావాల్సిన డబ్బుకు సంబంధించి ఒక స్పష్టమైన నిర్వచనం, ప్రయోజనం, పరిథి ఉన్నప్పుడే మనిషి మనిషిగా ఉంటాడు.

అలా కానప్పుడే, మనిషి యంత్రమవుతాడు. 

విచిత్రమేంటంటే - ఇలా ఒక యంత్రంగా మారిన మనిషికి కూడా, పొద్దునలేస్తే దండం పెట్టుకోడానికి ఒక దేవుడు కావాలి!   

అందుకే ఈ రెండుచోట్లా అన్‌కండిషనల్‌గా సరెండరైపోతాడు మనిషి.   

Saturday, 2 November 2019

ఎడిక్టెడ్ టూ బ్లాగింగ్

బ్లాగింగ్ బంద్ చేద్దామని ఒక అయిదారుసార్లు ఇంతకుముందు అనుకున్నాను.

లేటెస్టుగా ఈమధ్యే మొన్న ఆగస్టులో కూడా అనుకున్నాను. ఈ బ్లాగ్‌కు గుడ్‌బై చెప్తూ ఒక బ్లాగ్ పోస్ట్ కూడా పెట్టాను.

అయితే... అప్పటి నా ఆలోచన, నా నిర్ణయం తర్వాత విరమించుకున్నాను. కనీసం ఇంకో సంవత్సరం వరకూ నా ఈ బ్లాగింగ్ హాబీని కొనసాగించాలనుకొంటున్నాను. ఆ తర్వాత విషయం ఇప్పుడే చెప్పలేను.

ఇప్పుడయితే, రోజుకో పదిహేను నిమిషాలయినా ఇట్లా రాయకుండా ఉండలేను.

పనికొచ్చేదో, పనికి రానిదో... ఏదో ఒకటి రోజూ కాసేపు ఇలా రాయడం చాలా అవసరం నాకు. అంతలా ఎడిక్టయ్యాను.

ఏదో రాసి ఎవర్నో ఉధ్ధరించాలన్నది కాదు ఇక్కడ విషయం. నన్ను నేను ఉధ్ధరించుకోవడం కోసం మాత్రం నాకు నిజంగా తప్పనిసరి.

రాయడం అనేది నాకు సంబంధించినంతవరకు... ఒక థెరపీ. ఒక యోగా. ఒక ఆనందం. ఒక స్పిరిచువల్ ఎక్సర్‌సైజ్.

ఇంకో కొత్త బ్లాగ్ కూడా ప్రారంభించాను. నిన్నటివరకూ కొన్ని పోస్టులు కూడా రాశాను అందులో. కాని, నాకెందుకో నచ్చలేదు. ఇందాకే డిలీట్ చేసేశాను.

మనోహర్ చిమ్మని రాసే బ్లాగ్ ఒక్కటే ఉండాలి.

నగ్నచిత్రం.

Friday, 1 November 2019

ఆ శక్తిని నేనూ నమ్ముతున్నాను!

"Religion is a man made thing" అన్న మాటను నేను బాగా నమ్ముతాను. దేవుడు అన్న కాన్‌సెప్ట్ అందులో భాగమే.

ఈ మాటల్ని ఎంత బాగా నమ్ముతానో, అంత కంటే బాగా నేను నమ్మే నిజం ఇంకోటి కూడా ఉంది.

అది... మనకు తెలియని ఏదో ఒక "శక్తి".

ఆ శక్తి లేకుండా మనమంతా లేము. మన చుట్టూ ఉన్న ఈ అద్భుతమైన ప్రకృతీ లేదు.

ఆ శక్తి రూపం మనకు తెలియదు. ఆ శక్తి ఉద్దేశ్యం ఏంటో కూడా మనకు తెలియదు.

ఎవరికి వారు ఏదో ఒక పేరు పెట్టుకొని ఆ శక్తిని నమ్మడంలో తప్పేమీ లేదు. ఇంకొకరిని ఇబ్బంది పెట్టనంతవరకూ నిజంగా అదొక మంచి డిసిప్లిన్.

నేను కన్వీనియెంట్‌గా ఫీలయ్యి, నాకు నచ్చిన ఒక పేరుతో, ఆ శక్తిని నేనూ నమ్ముతున్నాను.

నీ నమ్మకమే నీ బలం. కొన్ని బలహీన క్షణాల్లో అదే నిన్ను కాపాడుతుంది. కార్యోన్ముఖున్ని చేస్తుంది.

నీ నమ్మకం నీ ఇష్టం. అది ఇంకొకరిని అనుసరించి ఉండాల్సిన పనిలేదు. దాన్ని ఇంకొకరు ఎండార్స్ చెయ్యాల్సిన అవసరం అసలు లేదు. 

ఇదంతా ఎలా ఉన్నా .. శతాబ్దాలుగా చాలా మంది మహామహులైన రచయితలు, తత్వవేత్తలు, శాస్త్రజ్ఞులు, మేధావులమనుకున్నవారి విషయంలో నేను చదివి తెలుసుకొన్న, ఇటీవలికాలంలో వ్యక్తిగతంగా గమనించిన పచ్చి నిజం కూడా ఇంకోటుంది.

అసలు దేవుడు అన్న కాన్‌సెప్ట్‌నే నమ్మకుండా, జీవిత పర్యంతం విశృంఖలంగా గడిపిన ఎందరో చివరికి ఏదో ఒక ఆధ్యాత్మిక ఆశ్రమంలో చేరిపోయారు!

సో, మళ్లీ మనం కొత్తగా ఒక చక్రాన్ని కనిపెట్టాల్సిన అవసరం లేదు. అనుభవం మీద అన్నీ మనకే తెలుస్తాయి.

అందుకే ఈ విషయంలో అనవసరంగా లాజిక్కుల జోలికి పోవడం వృధా.

ఆ సమయాన్ని మరోవిధంగా సద్వినియోగం చేసుకోవడం బెటర్. 

Sunday, 18 August 2019

The Seven-Year Itch ..

ఆగస్టు, 2012 - ఆగస్టు, 2019.

సుమారు 7 సంవత్సరాల సహచర్యం తర్వాత, నాకెంతో ప్రియమైన నా బ్లాగ్ "నగ్నచిత్రం"కు ఈరోజు నిజంగా గుడ్‌బై చెప్తున్నాను.

దస్విదానియా. సయొనారా. గుడ్‌బై. సెలవు.

కట్ చేస్తే - 

"మైండ్ చేంజెస్ లైక్ వెదర్" అన్నారు.

ఇంతకుముందు కూడా బ్లాగింగ్‌కు గుడ్‌బై చెప్పాలని రెండు మూడుసార్లు చాలా గట్టిగా అనుకొన్నాను. కానీ, అంత సులభంగా ఆ పని చేయలేకపోయాను.

కొన్ని అలవాట్లు అంత ఈజీగా వదలవు.

అయితే .. ఇప్పుడు మాత్రం ఏదో ఊరికే అనుకోవడం కాదు. ఈ విషయంలో నిర్ణయం తీసేసుకున్నాను.

అంతా ఒక్క క్షణంలో జరిగింది.

ఇలా అనుకున్నాను .. వెంటనే బ్లాగులో ఈ చివరి పోస్టు రాస్తున్నాను!

హాబీలను మించిన పనులు, ప్రాధాన్యాలు ప్రస్తుతం నాకు చాలా ఉన్నాయి. వాటిలో కొన్నిటికి నా బ్లాగ్ కూడా ఉపయోగపడొచ్చు. కానీ .. ఆ పని ట్విట్టర్, ఫేస్‌బుక్, ఇన్స్‌టాగ్రామ్‌ వంటి సమయం ఎక్కువగా తీసుకోని సోషల్‌మీడియా ద్వారా కూడా సాధ్యమే.

చెప్పాలంటే ట్విట్టర్ ఒక్కటి చాలు.

ఫేస్‌బుక్, ఇన్స్‌టాగ్రామ్ లతో పోల్చినప్పుడు దీనికి పట్టే సమయం ఇంకా చాలా చాలా
తక్కువ.

వివిధరంగాల్లో ఉన్న ఎంతోమంది స్టాల్‌వార్ట్స్ ఈ మినీ బ్లాగింగ్ సైట్ ట్విట్టర్‌ను ఎంతో అద్భుతంగా వాడుతున్నారు. నెమ్మదిగా నేనూ అలవాటు చేసుకొంటున్నాను.

కట్ టూ 'సెలెక్టివ్ మెమొరీ' - 

ఈ బ్లాగ్‌లోని కొన్ని ఎన్నికచేసిన బ్లాగ్ పోస్టులతో "నగ్నచిత్రం" పేరుతో తీరిగ్గా, ఒక ఏడాది తర్వాత ఒక పుస్తకం పబ్లిష్ చేసే ఆలోచన ఉంది.

అది కేవలం వ్యక్తిగతంగా నా జ్ఞాపకం కోసం.

దాని పీడీఎఫ్ ఫైల్‌ను ఆన్‌లైన్‌లో పెడతాను. బ్లాగ్ రీడర్స్ ఎవరైనా కావాలనుకొంటే దాన్ని ఫ్రీగా డౌన్‌లోడ్ చేసుకొని చదువుకోవచ్చు.

నా ఇప్పటి అత్యవసర ప్రాధాన్యాలన్నీ పూర్తిచేసుకున్న తర్వాత, మళ్ళీ నా ఆనందం కోసం, నా అలవాటు కోసం, నా ఆరోగ్యం కోసం... మరో కొత్త బ్లాగ్ ప్రారంభిస్తాను.

సో, ఇకనుంచీ ఓన్లీ ట్విట్టర్. 

ఎందరో మహానుభావులు. అందరికీ వందనాలు. :)

Saturday, 17 August 2019

ఈ మత్తు, ఈ హై, ఈ కిక్ .. నాకిష్టం!

యూనివర్సిటీరోజుల నుంచి కథానికలు బాగా రాసేవాన్ని నేను.

అవన్నీ ఆంధ్రభూమి, స్వాతి మొదలైన వీక్లీల్లో ఎక్కువగా వచ్చేవి. దినపత్రికల ఆదివారం అనుబంధం పుస్తకాల్లో కూడా వచ్చేవి. విపుల, రచన వంటి మాసపత్రికల్లో కూడా బాగానే అచ్చయ్యాయి.

నాకు రష్యన్ భాష వచ్చు. రష్యన్ భాష నుంచి నేను నేరుగా తెలుగులోకి అనువదించిన ఎన్నో రష్యన్ కథలు కూడా నావి ప్రచురితమయ్యాయి. అవి ఎక్కువగా విపుల, ఆంధ్రజ్యోతి వీక్లీల్లో వచ్చేవి.

ఆంధ్రభూమిలో కొందరు సీనియర్ రచయితలతో కలిసి ఒక 'చెయిన్ సీరియల్' కూడా రాశాను.

బోలెడన్ని వ్యాసాలు, ఫీచర్లు, నాటికలు వంటివి కూడా రేడియోకు, పత్రికలకు రాశాను.

కొన్ని మాసపత్రికల్లో 'కాలమ్' కూడా రాసాను.

చాలా తక్కువే అయినా కొన్ని కవితలు కూడా రాశాను. అన్నీ వివిధ పత్రికల సాహితీపేజీల్లో వచ్చాయి.

వాటిల్లో ఒకటి, నా ఎమ్మే రోజుల్లో, ఓయూ ఆర్ట్స్‌కాలేజ్ మేగజైన్ లో కూడా అచ్చయింది.

రెండు పుస్తకాలు జర్నలిజం మీద రాశాను. అందులో ఒకటి కాకతీయ యూనివర్సిటీలో ఎమ్మే స్థాయిలో విద్యార్థులకు రికమండెడ్ బుక్స్ లో ఉంది. ఈ విషయం, అదే యూనివర్సిటీలో పీహెచ్ డీ ఇంటర్వ్యూ కోసం నేను వెళ్లినప్పుడు, నన్ను ఇంటర్వ్యూ చేసిన ప్రొఫెసర్స్ లో ఒకరు చెబితే తెలిసింది.

సినిమా స్క్రిప్ట్ రైటింగ్ మీద ఒక పుస్తకం రాశాను. దానికి నంది అవార్డు వచ్చింది.

ఒక ఇంగ్లీష్ కోచింగ్ సెంటర్ కు సుమారు 700 పేజీల స్పోకెన్ ఇంగ్లీష్ కోర్స్ రాశాను.

నాకు బాగా తెలిసిన ఇంకో ఫిల్మ్ ఇన్స్ టిట్యూట్ కు కొన్ని ఫిల్మ్ మేకింగ్ కు సంబంధించిన కోర్సులు రాసిచ్చాను.

ఘోస్ట్ రైటర్ గా సినిమాలకు కనీసం ఒక ఇరవై స్క్రిప్టులు రాశాను. నా సినిమాలకోసం ఇంకో డజన్ స్క్రిప్టులు రాసుకున్నాను.

ఇవన్నీ నేను ఏమాత్రం శ్రమపడకుండా ఆడుతూ పాడుతూ చేశాను.

24 గంటల డెడ్ లైన్ లో కూడా ఒక పూర్తి స్క్రిప్ట్ వెర్షన్ రాత్రికి రాత్రే రాసిచ్చాను. ఎలాంటి వత్తిడి లేదు.

అప్పుడు నాతోపాటు పనిచేసిన కొందరు ఘోస్ట్ రైటర్ మిత్రులు ఇప్పుడు నాలాగే ఫిల్మ్ డైరెక్టర్లుగా కూడా పనిచేస్తున్నారు, అప్పుడప్పుడూ, పార్ట్ టైమర్లుగా.   

ఇదంతా.. పూర్తిగా నా 'రాత'కు సంబంధించిన రాత.

బైదివే, నా బ్లాగింగ్ హాబీ కూడా రాయడమే! అయితే .. తాత్కాలికంగా ఇప్పుడు బ్లాగింగ్ నుంచి కూడా కొన్నాళ్ళు శెలవ్ తీసుకొనే ఆలోచనలో ఉన్నాను.

బహుశా నా తర్వాతి బ్లాగ్ పోస్టు దాని గురించే ఉండొచ్చు .. 

ఇంక లిస్టు చాలా ఉంది కానీ, ఈ శాంపుల్ చాలు నాకు.

ఏం రాశామన్నది కాదు. ఏం సాధించావన్నది ఇక్కడ పాయింటు.

ఎప్పుడైనా, ఎక్కడయినా చర్చకు నిలిచే పాయింట్ ఇదొక్కటే.

ఒక ఇంట్రాస్పెక్షన్.
ఒక సెల్ఫ్ రియలైజేషన్.
ఒక అంతర్మధనం.
ఒక అవలోకనం ..

కట్ టూ మై ఎడిక్షన్ -

రాయడం నాకిష్టం. చాలా ఇష్టం.

ఎంత ఇష్టమంటే .. ఒక ఎడిక్షనంత ఇష్టం.

ఒక మాండ్రెక్స్ మత్తంత ఇష్టం.

అంత వ్యామోహం. అంత పిచ్చి. అంత ఆనందం.

నేను రాస్తున్నది టిడ్ బిట్స్ లాంటిది కావొచ్చు. ఎందుకూ పనికిరాని చెత్తాచెదారం కావొచ్చు. ఎక్కడో ఏ కొంచెమో కాస్త పనికొచ్చే ఏదైనా మంచి విషయం కూడా కావొచ్చు.

కానీ, అలా రాస్తున్నంత సేపూ నన్ను నేను మర్చిపోతాను. నా పీకలమీదున్న ఎన్నో కష్టాల్ని, వత్తిళ్లని కూడా పూర్తిగా మర్చిపోతాను.

ఒక మత్తులో మునిగిపోతాను.

ఆ మత్తు అలాగే ఉండిపోతే బాగుండు అనిపించేంత ఆనందంలో మునిగిపోతాను...

దురదృష్టవశాత్తు, ఈ ఆనందాన్ని నేనెప్పుడూ సీరియస్ గా తీసుకోలేదు. అదే నేను చేసిన పెద్ద పొరపాటు. ఈ పొరపాటు చేయకపోయుంటే తప్పకుండా నేనొక మంచి పాపులర్ రైటర్ అయ్యుండేవాన్ని.

కానీ, ఎందుకో అలా అనుకోలేదెప్పుడూ.

కట్ టూ మై ఫస్ట్ లవ్ -

నాకెంతో ప్రియమైన ఈ రాసే అలవాటుని నేను పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. కానీ, ఈ అలవాటు మాత్రం నన్నెప్పుడూ కంటికిరెప్పలా చూసుకొంది.

ఒక నిజమైన స్నేహితునిలా, ఒక ప్రేయసిలా, ఒక తల్లిలా.

కనీసం ఓ రెండు సార్లు .. చావు అంచులదాకా వెళ్లిన నన్ను కాపాడి బ్రతికించింది.

అనుక్షణం నా వెంటే ఉంది.

ఇప్పటికీ.

Friday, 16 August 2019

ఎలైట్ సోషల్ మీడియా .. ఏం రాసినా 280 క్యారెక్టర్స్‌లోనే!

నేను టీవీ చూడక, న్యూస్‌పేపర్ చదవక దాదాపు అర్థ దశాబ్దం దాటింది.

దీనివల్ల ఇప్పటివరకు నేనేదీ నష్టపోలేదని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు.

నిజంగా అంత అవసరమైన న్యూస్ గాని, ఇంకేదైనా ముఖ్యమైన సమాచారం గానీ ఉంటే, అది ఏదోవిధంగా సరైన సమయానికి నాకు వెంటనే చేరుతోంది.

క్రెడిట్ గోస్ టూ సోషల్ మీడియా!

నాకున్న పరిమిత నాలెడ్జి ప్రకారం ఇప్పుడెవ్వరూ టీవీ, న్యూస్‌పేపర్‌లను గతంలోలాగా పెద్దగా పట్టించుకోవడం లేదు. అంత టైమ్ ఎవ్వరికీ ఉండటంలేదు.

టీవీ, న్యూస్‌పేపర్‌లను ఇప్పటికీ కంటిన్యూ చేస్తున్నవారిలో కూడా ఎక్కువశాతం మంది వాటిని ఎక్కువగా మొబైల్స్‌లోనే చూస్తున్నారు, చదువుతున్నారు.   

సో, ఇప్పుడంతా అరచేతిలో ఉన్న మొబైల్‌లోనే...

ఆ మొబైల్‌లో ఉన్న సోషల్ మీడియా ప్రపంచంలోనే.

కట్ చేస్తే -

ఫేస్‌బుక్, ట్విట్టర్, ఇన్స్‌టాగ్రామ్... నాకు తెలిసి ఈ మూడే సోషల్‌మీడియాలో టాప్.

ఫేస్‌బుక్ మొదట్లో ఎంతో కొంత ఇష్టంగానే అనిపించేది నాకు. రోజుకి ఓ ఇరవై, ముప్పై నిమిషాలు ఎఫ్ బీ మీద గడిపేవాణ్ణి.

ఇప్పుడది నాకొక ఫిష్‌మార్కెట్‌లోని కాకిగోలలా అనిపిస్తోంది.

గత అక్టోబర్ నుంచి FB వైపు వెళ్లటంలేదు నేను.

ట్విట్టర్ బాగుంది...

'ట్వీటిన'తర్వాత మళ్లీ అటువైపు మనం చూడాలనుకొంటేనే  చూస్తాం. లేదంటే లేదు.

మనం ఏ చెత్త రాసినా, ఏ మంచి రాసినా 280 క్యారెక్టర్స్‌లోనే రాయాలి.

మెదడుకి మేత...

అన్నిటినీ మించి, నిజంగా మనలో సత్తా ఉంటే... ప్రపంచంలో ఏ రంగంలోనయినా, ఏ స్థాయి వ్యక్తితోనయినా ట్విట్టర్ ద్వారా కాంటాక్ట్ చాలా సులభం.

ఎక్కువ సమయం వృధా కాదు.

ఓ పది ట్వీట్లు పెట్టినా పది నిమిషాలకంటే పట్టదు.

ఇలాంటి కొన్ని ప్రత్యేకతలున్నాయి కాబట్టే ట్విట్టర్‌ను "ఎలైట్ సోషల్ మీడియా" అన్నారు.

ఇన్నిరోజులూ పట్టించుకోలేదుగానీ, ట్విట్టర్ నాకు బాగా నచ్చింది.