Wednesday, 26 April 2017

శత వసంతాల 'ఓయూ '

ఓయూ అనగానే ఒక ఆనందం. ఒక ఉద్వేగం. ఒక మధురస్మృతుల మాలిక.

ఫ్రేమ్ బై ఫ్రేమ్ .. చక చకా అలా నా కళ్లముందు కదిలిపోతుంటాయి.

ఫోటో తీసుకున్నప్పుడల్లా ఒక కొత్త అందంతో కనిపించే ఆర్ట్స్ కాలేజి. అందులో నేను చదివిన ఎం ఏ, ఎం ఎల్ ఐ ఎస్సీ. సాధించిన రెండు గోల్డ్ మెడల్స్ ..

పార్ట్ టైమ్‌గా అదే ఆర్ట్స్ కాలేజ్‌లో నేను ఎంతో ఇష్టంగా చదివిన మూడేళ్ల రష్యన్ డిప్లొమా. అందులోనూ నేనే యూనివర్సిటీ టాపర్ కావడం ..

ఎమ్మేలో నా గురువులు నాయని కృష్ణకుమారి, కులశేఖరరావు, గోపాలకృష్ణారావు, ఎస్వీ రామారావు, కసిరెడ్డి వెంకటరెడ్డి, ఎల్లూరి శివారెడ్డి, సుమతీ నరేంద్ర, గోపి గార్లు ..

టైపిస్ట్ శశికళ, అటెండర్ ఫక్రుద్దిన్ ..

లైబ్రరీ అండ్ ఇన్‌ఫర్మేషన్ సైన్స్‌లో నా గురువులు ఎ ఎ ఎన్ రాజు, వేణుగోపాల్, లక్ష్మణ్ రావు, జనార్ధన్ రెడ్డి, జగన్ మోహన్, సుదర్శన్‌రావు గార్లు ..

రష్యన్ డిప్లొమాలో నా గురువులు మురుంకర్, కల్పన, ప్రమీలాదేవి గార్లు ..

నా క్లాస్‌మేట్స్, నా ఫ్రెండ్స్ ..

రష్యన్ డిప్లొమాలో తెలుగు మాట్లాడని సిటీ అమ్మాయిలు ..

నేనున్న ఏ హాస్టల్, మంజీరా హాస్టళ్లు ..

ఏ హాస్టల్లో రూమ్ నంబర్ 6, రూమ్ నంబర్ 55 ..

నా ఆత్మీయ మిత్రులు "బిగ్ ఫైవ్", మా యాకూబ్, మా గుడిపాటి, మా సాదిక్ అలీ, మా కాముడు ..

ఏ హాస్టల్ మెస్, పుల్లయ్య, పొద్దున చపాతీలు, ఆమ్‌లెట్, మధ్యహ్నం భోజనంలో అన్ని కూరలతోపాటు చిన్న ప్లేట్‌లో మటన్ ముక్కలు, సండే స్పెషల్, సంవత్సరానికోసారి 'మెస్ డే' రోజు కోడికి కోడి తినడాలు .. చివర్లో స్వీట్ పాన్‌లు ..

క్యాంపస్‌లో మెయిన్ క్యాంటీన్, ఆర్ట్స్ కాలేజ్‌లో చెట్లకింది క్యాంటీన్ ..

రాత్రిళ్లు హాస్టల్ వెనకాల బండలమీద నర్సిమ్మ తడికల క్యాంటీన్‌లో ఆమ్‌లెట్ తిని చాయ్‌లు తాగడం, అర్థరాత్రి దాటేదాకా అవే బండలమీద కూర్చొని సిగరెట్లమీద సిగరెట్లు కాలుస్తూ కవిత్వాలూ, కబుర్లూ, చర్చలూ, కొట్లాటలు, తిట్టుకోడాలు ..

గంటలకొద్దీ కూర్చొని గడిపిన ఆర్ట్స్ కాలేజ్ లాన్స్, మెయిన్ లైబ్రరీ మెట్లు, ల్యాండ్‌స్కేప్ గార్డెన్ చెట్లనీడలు ..

టాగోర్ ఆడిటోరియంలో ఫంక్షన్లు, సినిమాలు ..

ఆడిటోరియం వెళ్లేదారిలో సన్నని గోడపైన సర్కస్ చేస్తూ నడిచిన రాత్రులు ..

క్యాంపస్ గోడ దూకి వెనకే వున్న ఆరాధన థియేటర్లో వారం వారం సినిమాలు, ఈలలు, పెడబొబ్బలు ..

తెరమీద "అచ్చా అచ్చా .. బచ్చా బచ్చా" పాట వస్తున్నప్పుడు రెచ్చిపోయి లేచి ఎగరడాలు ..

టికెట్ దొరకనప్పుడు మేనేజర్ రూమ్‌లోకి వెళ్లి గొడవపడటాలు ..  

స్టుడెంట్ యూనియన్‌ల మీటింగులు, గొడవలు, తలలు పగిలి రక్తాలు కారే కొట్లాటలు, తపంచాలతో కాల్పులు ..        

ఒరిస్సా, వైజాగ్, అరకు, బెంగుళూరు, మైసూరు, ఊటీ, కొలనుపాక .. విహార యాత్రలు ..

కోర్సులు పూర్తయ్యాక, ఒక్కో మిత్రుని వీడ్కోలు అప్పుడు ఆగని కన్నీళ్లతో వెక్కి వెక్కి ఏడ్వటాలు ..  
ఇంకా ఎన్నో .. ఎన్నెన్నో .. అన్నీ .. గుర్తుకొస్తున్నాయి.

ఇన్ని జ్ఞాపకాలనిచ్చిన నా ప్రియమైన ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం శతవసంతాల సంబరాలు ఈరోజు ప్రారంభమవుతున్న సందర్భంగా, ప్రతిష్ఠాత్మక ఓయూతో అనుబంధం ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ నా హార్దిక శుభాకాంక్షలు.

నా గురువులందరికీ శిరసాభివందనాలు ..

Monday, 17 April 2017

గుడ్‌బై, ఫేస్‌బుక్?!

ఫేస్‌బుక్ ఇప్పుడు నిజంగా బోర్ కొడుతోంది నాకు.

ఆ అర్థంలేని పిచ్చి పిచ్చి పొస్టులు, కామెంట్లు, సెల్ఫీలు .. అన్నీ నిజంగా ఇప్పుడు నాకు తెగ బోర్ కొడుతున్నాయి.

ఒక ఎడాలిసెంట్ హైస్కూల్ పిల్లల గ్రూప్, క్లాస్‌రూంలో టీచర్ లేనప్పుడు చేస్తున్న 'ఫిష్ మార్కెట్' గొడవలా అనిపిస్తోంది నాకు.

ఇప్పుడు నేనున్న 101 వత్తిళ్ల మధ్య, ఫేస్‌బుక్‌లో పోస్టులు పెడితే ఒక ప్రాబ్లమ్, ఫేస్‌బుక్‌లో ఉండీ పోస్టులు పోట్టకపోతే ఒక ప్రాబ్లంలా ఉంది.

రోజుకి ఒక 40 నిమిషాలు కూడా ఇక్కడ గడపకపోయినా, ఫేస్‌బుక్‌కి నేను పూర్తిగా ఎడిక్ట్ అయిపోయానని మావాళ్లు చాలామంది అనుకుంటున్నారు.

ఇదంతా ఎందుకు .. అసలు ఫేస్‌బుక్‌కే గుడ్‌బై చెప్పేస్తే?!


కట్ టూ ట్విట్టర్ -  

ట్విట్టర్ ఒక ఎలైట్ సోషల్ మీడియా.

సోషల్ మీడియాలో ఉనికి కోసం ఇదొక్కటి చాలు నాకు. దీనికి ఫేస్‌బుక్‌ను కనెక్ట్ చేస్తే సరిపోతుంది. నా ట్వీట్స్ అన్నీ ఎఫ్ బి లోనూ కనిపిస్తాయి.

తప్పనిసరి అనుకున్నప్పుడు ఒకటి రెండు పోస్టులు పోస్ట్ చేయడం పెద్ద సమస్య కాదు.

ట్విట్టర్‌లో ముందొక లక్ష ఫాలోయర్స్‌ను సంపాదించుకోడమే కష్టం. తర్వాత అదే 10 లక్షలకు చేరుతుంది.

కొంచెం కష్టమే.

అసాధ్యం మాత్రం కాదు. 

Tuesday, 4 April 2017

సినిమా కష్టాలు ఎవ్వర్నీ వదలవ్!

నాకు తెలిసి సినిమా కష్టాలు పడకుండా పైకివచ్చినవారు లేరు!

ఎంత సినిమా బ్యాగ్రౌండ్ ఉన్నా సరే, ఎంత డబ్బున్నా సరే, ఎంతో టాలెంట్ ఉండి మరేంతో టాప్ రేంజ్‌లోకి వచ్చినా సరే .. ఏదో ఒక టైమ్‌లో, ఏదో ఒక రూపంలో ఈ సినిమా కష్టాలనేవి ఈ రంగంలో ఉండేవాళ్లను తప్పక ఎటాక్ చేస్తాయి.

ఈ స్టేట్‌మెంట్‌కు ఎలాంటి రిలాక్సేషన్ లేదు. ఉండదు.

ఒక టాప్ రేంజ్ హీరోగా తన సినిమాలతో దేశాన్ని ఉర్రూతలూగించిన ది గ్రేట్ అమితాబ్ బచ్చన్ నివసించే ఇంటిని బ్యాంక్ వాళ్లు వేలానికి పెట్టే పరిస్థితి వచ్చింది ఒక దశలో.

అప్పటికే సూపర్ డూపర్ హిట్స్ ఇచ్చి, బాగా సంపాదించి, ఇంకా అదే రేంజ్‌లో సినిమాలు చేస్తున్న సమయంలోనే దర్శకుడు పూరి జగన్నాథ్ సుమారు 85 కోట్లు పోగొట్టుకొని ఆర్థికంగా ఒక్కసారిగా మైనస్‌లోకి వెళ్లిపోయాడు.

భాయ్‌జాన్ బజ్‌రంగ్, బాహుబలి వంటి భారీ హిట్స్‌తో చరిత్ర సృష్టించిన రచయిత విజయేంద్రప్రసాద్, అప్పట్లో చదివించే స్థోమతలేక తన కొడుకు రాజమౌళి చదువుని ఇంటర్‌మీడియట్‌తోనే ఆపేశారు.

ఒక ట్రెండ్ సెట్టర్ సినిమా ఇచ్చి చరిత్ర సృష్టించిన తర్వాత కూడా, ఒక మేవరిక్ దర్శకుడు, ఆయన టీమ్ .. తమ సొంత బేనర్లో మరో సినిమా చేస్తున్న సమయంలో .. లంచ్‌కి డబ్బుల్లేక బండిమీద రేగుపళ్లు కొనుక్కుని తిన్నారంటే నమ్ముతారా?

ఇలా ఎన్నయినా ఉదాహరణలు ఇవ్వగలను.

దీన్నిబట్టి అసలు సక్సెస్‌లు లేనివారి కష్టాలు ఏ రేంజ్‌లో ఉంటాయో ఎవరైనా చాలా ఈజీగా ఊహించవచ్చు.


కట్ టూ అసలు పాయింట్ - 

సినిమా కష్టాలకు సక్సెస్, ఫెయిల్యూర్స్ అనేవాటితో అస్సలు సంబంధం ఉండదు అని చెప్పడమే ఇక్కడ నా పాయింట్. మరో ముఖ్యమైన పాయింట్ ఏంటంటే .. సినిమాల్లోకి ఎంట్రీనే ఉంటుంది. ఎక్జిట్ మన చేతుల్లో ఉండదు.  

సినిమా ఎవ్వర్నీ వదలదు. దీన్లోకి ఎంటరయినవాడు సినిమానీ వదల్లేడు.

దటీజ్ సినిమా. 

Saturday, 1 April 2017

ఒక ఇంగ్లిష్ సినిమా!

"వన్ షాట్ .. టూ ఫిలింస్" అని ఆమధ్య ఒక బ్లాగ్ రాశాను.

అది, ఒక సినిమా బడ్జెట్‌తో ఇంగ్లిష్, తెలుగు భాషల్లో రెండు సినిమాలు చేయడం గురించిన ఒక ఆలోచన.

అయితే, అది అప్పటి ఆలోచన.

వాతావరణం ఎలా మారుతుంటుందో మనిషి మైండ్ కూడా అలా మారుతుంటుందట ఎప్పుడూ. సో, ఇప్పుడు నా ఆలోచనలో కూడా మళ్లీ కొంచెం మార్పు.  


కట్ టూ నా తొలి ఇంగ్లిష్ సినిమా - 

ఒక సినిమా ఒక భాషలో తీయాలనుకొంటే .. ఆ ఒక్క భాషలో తీస్తే చాలు అన్నది నా వ్యక్తిగత అభిప్రాయం.

రెండు మూడు భాషల్లో రెండు మూడు వెర్షన్స్ తీసో, డబ్ చేసో ఒకే సారి విడుదల చేయడం అనేది కేవలం మణిరత్నం, శంకర్, ఇప్పుడు రాజమౌళి లాంటి కొందరు హైలీ బ్రాండెడ్ డైరెక్టర్ల సినిమాల విషయంలో మాత్రమే వర్కవుట్ అవుతుంది. ఇతరుల విషయంలో ఇది పూర్తిగా ఒక వృధా ప్రయాస మాత్రమే అవుతుంది.

సో, నేననుకొన్న నా మొదటి ఇంగ్లిష్ సినిమా ఒక్క ఇంగ్లిష్‌లో మాత్రమే తీయడానికి డిసైడ్ అయిపోయాను. ఇది దేశమంతా మల్టిప్లెక్సెస్‌లో మాత్రమే రిలీజ్ అవుతుంది. బయట యూఎస్, యూకె మొదలైన దేశాల్లో కూడా రిలీజ్ అవుతుంది.

ఇలా అనుకొన్న తర్వాత, ఉన్నట్టుండి ఈ సినిమా కాన్వాస్ చాలా పెద్దదైపోయింది. బడ్జెట్ కూడా మేం ముందు అనుకొన్న రేంజ్‌ను దాటిపోయింది.

ముందు జీరో బడ్జెట్‌తో ప్రారంభించినా, కనీసం కోటి రూపాయల బడ్జెట్‌కు గాని కాపీ రాదు!

నేను, నా చీఫ్ టెక్నీషియన్లు వీరేంద్ర లలిత్ (ముంబై), ప్రదీప్‌చంద్ర ఈ విషయంలో ఎంత కష్టమైనా సరే పడటానికి సిధ్ధంగా ఉన్నాము.

ఇదేదో సరదాకు తీస్తున్న మామూలు ఇంగ్లిష్ సినిమా కాదు. సీరియస్‌గా, ఒక సిన్సియర్ ఆలోచనతో తీస్తున్న మెయిన్‌స్ట్రీమ్ కమర్షియల్ సినిమా.

టైటిల్, కొద్ది రోజుల్లో.    

Saturday, 25 March 2017

సినిమా తీయడానికి కావల్సింది డబ్బు ఒక్కటే కాదు!

చాలా ఏళ్ల క్రితం నేనో ఇంటర్వ్యూ చదివాను.

అది తమ్మారెడ్డి భరద్వాజ గారిది.

ఆ ఇంటర్వ్యూలో నేను చదివిన ఒక ఆసక్తికరమైన విషయం నాకిప్పటికీ గుర్తుంది.

"తెల్లవారితే సినిమా ఓపెనింగ్. జేబులో వంద కాగితం మాత్రమే ఉంది!"

నమ్ముతారా?

నమ్మితీరాలి.

అంతకుముందు నేనూ పెద్దగా నమ్మలేదు. అంతా ఉట్టి డ్రామా అనుకున్నాను. కానీ, అది డ్రామా కాదు, 100% నిజం అని ఇప్పుడు నేను నమ్ముతున్నాను.

ఏదిగానీ తనదాకా వస్తేగానీ తెలీదు కదా!


కట్ టూ మన పాయింట్ -   

ప్రొడ్యూసర్, డైరెక్టర్‌గా భరద్వాజ గారు సుమారు 30 సినిమాలు తీశారు. తెలుగు ఇండస్ట్రీలో ఎన్నో సార్లు ఎన్నో పదవుల్ని చేపట్టారు. ఇప్పటికీ ఇండస్ట్రీలో చాలా యాక్టివ్‌గా ఎప్పుడూ ఏదో ఒక పని చేస్తూనే ఉంటారు. ఎవరో ఒకరికి ఏదో సహాయం చేస్తూనే ఉంటారు.

ఇంతకూ ఏమయింది? తెల్లవారిందా మరి??

తెల్లవారింది. అన్నీ వాటంతటవే సమకూరాయి. ఆ సినిమా ఓపెనింగ్ కూడా బ్రహ్మాండంగా జరిగింది.

సినిమా పేరు నాకు గుర్తులేదు. బహుశా అది హిట్ కూడా అయ్యే ఉంటుంది.

మరో ఇంటర్వ్యూలో సత్యజిత్ రే ఒక మాటన్నారు. దీన్ని నేను ఇప్పటికే ఫేస్‌బుక్‌లో ఓ మూడునాలుగు సార్లు కోట్ చేశాను.

మొన్నీమధ్యే లేటెస్టుగా దీన్ని కోట్ చేసినప్పుడు .. నా మిత్రురాలు, కె రాఘవేంద్రరావు గారి శిష్యురాలు, కాబోయే డైరెక్టర్ ప్రియదర్శిని ఓ పంచ్ లాంటి కామెంట్ పెట్టారు: "ఆ కొటేషన్ చదివేనండీ ఇక్కడకొచ్చి ఇలా ఇరుక్కుపోయాం!" అని.

ఇంతకూ సత్యజిత్ రే చెప్పింది ఏంటంటే - "సినిమా తీయాలన్న సంకల్పం ముఖ్యం. అదుంటే చాలు. అన్నీ అవే సమకూరతాయి!" అని.

భరద్వాజ గారి సంకల్పమే ఆరోజు వారి సినిమా ఓపెనింగ్ సాఫీగా జరిగేట్టు చేసిందన్నది నా వ్యక్తిగత నమ్మకం.

సినిమాకయినా, జీవితంలో ఇంక దేనికయినా .. అది చిన్న పనైనా, పెద్ద పనైనా .. సంకల్పం అనేది చాలా ముఖ్యం.


కట్ టూ ఫినిషింగ్ టచ్ - 

"భరద్వాజ గారి ఆ సినిమా పేరు .. 'ఊర్మిళ'. మాలాశ్రీ తో చేశారు" అని తర్వాత చందు తులసి గారు గుర్తుచేశారు.

సినిమా తీయడానికి కావల్సింది డబ్బు ఒక్కటే కాదు. గట్స్ కూడా!

అది అందరివల్లా అయ్యే పని కాదు.  

Friday, 24 March 2017

ప్రమోషన్ లేకుండా సినిమా చెయ్యడం అవసరమా?

"మనోహర్ గారూ...రెండే రెండు మాటలు చెబుతా...

మీ పుస్తకం చదివాక....అది సినీ ఔత్సాహికులకు నిఘంటువు అనిపించింది.

రైటర్లు, దర్శకులు, నిర్మాతలు అవుదామని ఆశించేవారికి కచ్చితంగా అదో కరదీపిక...
మీనుంచి ఓ గొప్ప బ్లాక్ బ్లస్టర్ ఆశిస్తున్నాం."

ఆమధ్య నేను రాసిన ఒక బ్లాగ్ పోస్ట్‌కు 'బాలు' అనే ఒక రీడర్ కామెంట్ అది.

దానికి నా హంబుల్ సమాధానం ఇదీ:

"థాంక్యూ ఫర్ యువర్ కామెంట్స్!
> నేనూ అలానే ఒక బ్లాక్‌బస్టర్ ఇవ్వాలనుకుంటున్నా. కానీ, నా ప్రాజెక్ట్స్ దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి బడ్జెట్ పరిమితులవల్ల, ఒక్క క్రియేటివిటీ తప్ప మిగిలిన అన్ని పనులు, అన్ని ఏర్పాట్లు నేనే స్వయంగా చూసుకోవాల్సివస్తోంది. ఇంకా చెప్పాలంటే క్రియేటివిటీ 10%, ఇతర అన్ని పనులూ  90% చూసుకోవాల్సి వస్తోంది. అయినప్పటికీ, ఉన్న పరిమితుల్లో నేను చాలా బాగా చేయడానికే ప్రయత్నించాను. చేశాను కూడా.
> అయితే - వచ్చే చిక్కంతా ప్రమోషన్, రిలీజ్ దగ్గరే!
ఇప్పటివరకు నేను చేసిన ఏ సినిమాకు కూడా చివర్లో రిలీజ్ దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి నేను ప్లాన్ చేసినట్టుగా ప్రమోషన్‌గానీ, రిలీజ్ గానీ జరగలేదు. అలా జరిగుంటే పరిస్థితి మరోలా ఉండేది.
> ఇప్పుడు చేస్తున్న నా తర్వాతి చిత్రాలకు ఈ సమస్యలు లేకుండా చూసుకుంటున్నాను. నో కాంప్రమైజ్!" 

Saturday, 18 March 2017

అసలు సినిమా ఇలా ఉంటుంది!

నా మొదటి సినిమాలో ఒక మంచి విలన్‌ను ఫుల్ లెంగ్త్ రోల్‌లో పరిచయం చేశాను.

అతను నిజంగా చాలా మంచి యాక్టర్. చాలా బాగా చేశాడు.

నేననుకున్న కథ ప్రకారం సినిమా చివర్లో కూడా హీరోకంటే ఎక్కువ వెయిటేజ్ ఆ కేరెక్టర్‌కు ఇచ్చాను.

ఇలా చేయడం వల్ల నేను ఆ విలన్ దగ్గర బాగా డబ్బులు తీసుకున్నానని అప్పట్లో ఆ చిత్రంలోని హీరో అనుకోవడం, అనడం కూడా జరిగింది.

హీరో నేనూ గుడ్ ఫ్రెండ్స్. అది వేరే విషయం.


కట్ చేస్తే - 

ఇప్పుడా విలన్ మంచి పొజిషన్‌లో ఉన్నాడు. నేను ఇండస్ట్రీకి పరిచయం చేసిన నటుడు కాబట్టి నాకు నిజంగానే సంతోషంగా ఉంటుంది. ఆ నటునిపట్ల, అతని నటనపట్ల నా అలోచన మారదు. గౌరవం మారదు.

ఇంతకు మించి నేను ఆలోచించను. వేరే ఆశించను.

మొన్నొక మిత్రుడు చెప్పాడు. ఆ నటుని ఇంటర్వ్యూ ఒక దినపత్రిక ఆదివారం ఎడిషన్లో వచ్చింది. ఎవరెవరి గురించో చెప్పాడు కానీ .. తొలి అవకాశం ఇచ్చి, ఇండస్ట్రీకి  పరిచయం చేసి, అంత పూర్తిస్థాయి విలన్ రోల్ ఇచ్చిన నీ పేరు చెప్పలేదు ఆ నటుడు అని.

నేను నవ్వాను.

ఇదంతా ఉట్టి ట్రాష్. అసలు పట్టించుకోకూడదు.

ఇక్కడ ఎవరు లైమ్‌లైట్‌లో ఉంటే వాళ్లే తోపులు.

అసలు సినిమా అంటేనే ఇది.   

Sunday, 12 March 2017

జీవితం చాలా చిన్నది!

ఫేస్‌బుక్, బ్లాగ్ నుంచి కొద్దిరోజులు పూర్తిగా బ్రేక్ తీసుకుందామనుకుంటున్నాను. కొత్త ప్రాజెక్ట్ స్టార్ట్ చేసేవరకు.

ఇలా ట్వీట్ పెట్టడం ఆలస్యం .. మళ్లీ వెంటనే ఇంకో ట్వీట్ పెట్టాను:

"నా ఫేస్‌బుక్, బ్లాగ్‌ల డియాక్టివేషన్ ఈ అర్థరాత్రి నుంచే అమలు!"
నా టీమ్‌కు, నేను అందుబాటులో ఉండాల్సిన ముఖ్యమైనవారికి మాత్రం ఫోన్‌లో అప్పుడప్పుడూ అందుబాటులో ఉంటాను .. అని.

అదీ మ్యాటర్.

ఫేస్‌బుక్ మీద నాకు అంత విరక్తి వచ్చేసింది!

అసలు దానిమీద విరక్తి అనేకంటే, నాకే జ్ఞానోదయమైంది అనుకోడం బెటర్.

ట్విట్టర్‌తో అంత టైమ్ వేస్ట్ కాదు. అదొక్కటి మాత్రం అలా కొనసాగిస్తాను. మీడియాలో ఉన్నంతకాలం అదొక్కటయినా ఉండకపోతే కష్టం.

స్ట్రగుల్ ఫర్ ఎక్జిస్టెన్స్!

పైగా, ఫేస్‌బుక్ లాగా ట్విట్టర్ అంత బోరింగ్ కాదు.

ఒక్క ట్వీట్‌తో పెద్ద సెన్సేషన్ క్రియేట్ చెయ్యొచ్చు. బాగా తిట్లు కూడా తినొచ్చు.

అది వేరే విషయం.

త్వరలోనే నా ఫేవరేట్ నోకియా 3310 తీసుకొని, వాట్సాప్‌లకు, యాండ్రాయిడ్‌లకు కూడా మెల్లిగా గుడ్ బై చెప్పాలని కోరిక.

ఇవన్నీలేని పాతరోజులే బాగున్నాయి. నిజానికి, అప్పుడే ఇంకా హాప్పీగా ఉన్నాను.

అసలిదంతా ఎందుకు అంటే .. నేను పూర్తిచేయాల్సిన పనులు, బాధ్యతలు చాలా ఉన్నాయి. రోజుకి ఒక 40 నిమిషాలు, గంటయినా సరే .. ఫేస్‌బుక్‌కు కెటాయించలేను.

జీవితం చాలా చిన్నది.

గొప్పది కూడా.

ఇప్పుడు నాకదే ముఖ్యం. 

Saturday, 11 March 2017

ది లేటెస్ట్ బిగ్ బిజినెస్!

సినిమా ఇప్పుడొక బిగ్ బిజినెస్.

ఇందులో ఎలాంటి డౌట్ లేదు.

సరైన మార్కెట్ స్టడీ,  అవగాహనతో ప్లాన్ చేసి సినిమా తీస్తే ఎలాంటి నష్టం ఉండదు. లాభాలు కోట్లలో ఉంటాయి. అవగాహన లేకుండా వేసే స్టెప్పులు, తీసుకొనే నిర్ణయాలు మాత్రమే ఇక్కడ పనిచేయవు.

అది ఇక్కడనే కాదు. ఏ బిజినెస్‌లోనైనా అంతే.

చిన్న బడ్జెట్ సినిమా అయినా, పెద్ద బడ్జెట్ సినిమా అయినా .. 'మనీ ఫ్లోటింగ్' విషయంలో ఈ ఫీల్డులో ఉండేంత ఫెసిలిటీ, ఫ్లెక్సిబిలిటీ మరే బిజినెస్‌లోనూ ఉండదు.

80 కి పైగా సినిమాలు తీసిన ఒక సెన్సేషనల్ ప్రొడ్యూసర్ మాటల్లో .. ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే .. "అసలు సినిమాల్లో ఉన్నంత డబ్బు మరెక్కడా లేదు."

ఇప్పుడు తెలుగు సినిమా మార్కెట్ రేంజ్ కూడా ఊహించనంత స్థాయిలో పెరిగింది.

కొన్ని లక్షలుమాత్రమే పెట్టి, కొత్తవాళ్లతో తీసే చిన్న సినిమా సుమారు 20 కోట్లు మార్కెట్ చేస్తుంటే, కోట్లు పెట్టి తీస్తున్న పెద్ద స్టార్స్ సినిమాలు 200 కోట్ల మార్కెట్‌ను ఎప్పుడో దాటేశాయి.

ఇదంతా కొన్ని నెలల్లో జరిగే బిజినెస్!

ఇప్పటి సినిమా వ్యాపార వాస్తవం ఇలా ఉంటే -
 
'ఏ వ్యాపారంలో అయినా పెట్టుబడి పెట్టొచ్చు కానీ, సినిమాల్లో మాత్రం పెట్టొద్దు' అని మొన్నటివరకూ సొసైటీలో ఒక గుడ్డి వాదన ఉండేది. ఇదొక 'హెవీ గ్యాంబ్లింగ్' అని వాళ్ల ఉద్దేశ్యం.

కానీ అదంతా అర్థంలేని ఉట్టి బుల్‌షిట్ అన్న నిజాన్ని ఇప్పటి తరం అగ్రెసివ్ బిజినెస్‌మెన్ గుర్తించారు. కాబట్టే, "అబ్బో సినిమాల్లోనా!" అని ఇంతకుముందులా భయపడ్డంలేదెవ్వరూ.

అసలు సినిమాల్లో ఎంత డబ్బుందో కూడా గుర్తించారు.

అందుకే ఇప్పుడు ఎందరో ఎన్ ఆర్ ఐ లు, కార్పొరేట్‌లు, సాఫ్ట్‌వేర్ ప్రొఫెషనల్స్, వాళ్లూ వీళ్లూ అని లేకుండా, అందరూ .. ఇటు ఎంట్రీ ఇస్తున్నారు.


కట్ టూ డబ్బు ప్లస్ -

ఫేమ్, డబ్బుతోపాటు, ఇంకే రకంగా తీసుకున్నా .. ఈ ప్రపంచంలో పాలిటిక్స్, క్రికెట్‌తో పోటీపడేది ఏదన్నా ఉందంటే అది సినిమా ఒక్కటే.

పిచ్చి మనీ ఫ్లోటింగ్‌తోపాటు, సినిమా బిజినెస్‌లో ఉండే మరికొన్ని లాభాలు ఏ ఇతర బిజినెస్‌ల్లోనూ లేవు. ఉండవు.

ఇతర అన్ని వ్యాపారాల్లోనూ బాగా డబ్బు సంపాదించొచ్చు. కానీ ..

రాత్రికిరాత్రే ఫేమ్‌నూ, ఒక సెలబ్రిటీ హోదానూ, ప్రపంచవ్యాప్త గుర్తింపునూ తెచ్చుకోవడం మాత్రం ఒక్క సినిమాల్లోనే సాధ్యం.

కనీసం ఒక 40 టీవీ చానెళ్ళూ, అన్నీ కలిపి కనీసం మరో 100 వెబ్‌సైట్స్, ఫిల్మ్ మేగజైన్స్, న్యూస్ పేపర్లు, వెబ్ చానెళ్ళు, సోషల్ మీడియాల్లో మీ పరిచయం-కమ్-ప్రమోషన్ గ్రాఫ్ ఓవర్‌నైట్‌లో మిమ్మల్ని ఒక రేంజ్‌కు తీసుకెళ్తుంది.

ఈ అడ్వాంటేజ్ ప్రపంచంలోని మరే ఇతర బిజినెస్‌లో లేదు. ఉండదు.

దటీజ్ సినిమా. 

Wednesday, 8 March 2017

విమెన్స్ డే గురించి నాకెలా తెలిసింది?

"ఏయ్ మనోహర్, ఏంటి నన్ను విష్ చెయ్యవా? నన్నే కాదు .. క్లాస్‌లో ఉన్న అమాయిలందర్నీ విష్ చెయ్యాలి నువ్వీరోజు!"

నేను క్లాస్‌లోపలికి ఎంటరవుతూనే, మా రష్యన్ డిప్లొమా మేడమ్ కల్పన నన్ను పట్టుకొని ఇంగ్లిష్‌లో అన్నారు. 

సుమారు పాతికేళ్లక్రితం, నేను ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ ఆర్ట్స్ కాలేజ్‌లో మూడేళ్ల రష్యన్ పార్ట్‌టైమ్ డిప్లొమా చదువుతున్నప్పటి సందర్భం అది.

నాకేం అర్థం కాలేదు.

మేడమ్‌ను ఒక్కదాన్నే విష్ చెయ్యడం అంటే తన బర్త్‌డే అనుకోవచ్చు. అమ్మాయిలందర్నీ ఎందుకు విష్ చెయ్యాలో ఎంత ఫాస్ట్‌గా ఆలోచించినా నాకు అస్సలు వెలగలేదు.

అప్పుడు ఇప్పట్లా కంప్యూటర్స్ లేవు. ఇంటర్‌నెట్ లేదు. సంవత్సరంలోని 365 రోజులకు 365 ఏవేవో 'డేస్' ఉన్నాయని సొదపెట్టే గూగుల్, ఫేస్‌బుక్కులు లేవు.

ఇంటర్నేషనల్ విమెన్స్ డే గురించి, దాని వెనకున్న రష్యన్ నేపథ్యం గురించీ ఆరోజు మేడమ్ చెప్పారు. తర్వాత, ఆ డిప్లొమా క్లాస్‌లో ఉన్న ఏకైక బాయ్ స్టుడెంట్‌నైన నాతో తను గ్రీటింగ్స్ చెప్పించుకున్నారు. క్లాస్‌లో ఉన్న ఇంకో డజన్ మంది అమ్మాయిలకు కూడా నాతో గ్రీటింగ్స్ చెప్పించారు.


కట్ టూ కల్పనా మేడమ్ - 

మా రష్యన్ ప్రొఫెసర్ మురుంకర్ అంటే నాకెంత గౌరవమో, కల్పనా మేడమ్ అన్నా నాకంతే గౌరవం, ఇష్టం.

నాకు నాలుగు ముక్కలు ఇంగ్లిష్ రావడానికి, రష్యన్ భాషలో నేను నా పెన్ ఫ్రెండ్స్‌కు వందలకొద్దీ ఉత్తరాలు రాయడానికీ, ఆ కాలంలో టెలిఫోన్ ఎక్స్‌చేంజ్‌కు వెళ్లి ల్యాండ్ ఫోన్ నుంచి ఫ్రీగా రష్యాకు ఫోన్ చేసి అక్కడున్న ఫ్రెండ్స్‌తో రష్యన్‌భాషలో మాట్లాడ్దానికీ, మూడేళ్ల రష్యన్ డిప్లొమాలో నేను యూనివర్సిటీ టాపర్ కావడానికీ, ఎన్నో కథానికలు గట్రా నేరుగా రష్యన్ నుంచి తెలుగులోకి నేను అనువాదం చెయ్యడానికీ, ఇండియా వచ్చిన రష్యన్ సైంటిస్టులకు, ఆర్టిస్టులకు ఇంటర్‌ప్రీటర్‌గా నేను పనిచెయ్యడానికీ, చివరికి అసలు డ్రైవింగ్ అంటేనే తెలియని నేను మొట్టమొదటిసారి ఒక టూవీలర్ ఎక్కి డ్రైవ్ చెయ్యడానికి కూడా ఒక తిరుగులేని కారణం .. ఒక ఊహించని ఇన్స్‌పిరేషన్ .. కల్పనా మేడమ్.

ఇప్పుడు తను ఎక్కడున్నారో నాకు తెలియదు. కనుక్కోవాలి. వీలైతే కలవాలి.

హాపీ విమెన్స్ డే మేడమ్!